Symfonia nr 3 i Tańce symfoniczne Sergiusza Rachmaninowa rosyjskiego romantyka XX wieku w wykonaniu zespołu Detroit Symphony Orchestra pod dyrekcją Leonarda Slatkina.
Klasyczna pozycja amerykańskiego musicalu spopularyzowanego przez film i niezliczone przedstawienia: West Side Story Leonarda Bernsteina. Tym razem w nagraniu na żywo, dokonanym w lipcu 2013 roku przez Michaela Tilsona Thomasa i Orkiestrę Symfoniczną San Francisco.
Krystian Zimerman prezentuje nowy album z nagraniem II Symfonii "The Age of Anxiety” Leonarda Bernsteina w stulecie urodzin kompozytora!
Druga symfonia Rachmaninowa w wykonaniu Detroit Symphony Orchestra i Leonarda Slatkina.
Film jest osobistym portretem Leonarda Bernsteina – kompozytora, dyrygenta, pisarza i pedagoga, a także telewizyjnego showmana którego charyzmatyczna osobowość zawładnęła umysłami niezliczonych odbiorców, mimo że materią, o której opowiadał swojej publiczności była muzyka poważna! Nigdy wcześniej nie ukazał się tak osobisty portret Bernsteina opowiedziany jego własnymi słowami. Spontaniczna radość przejawiająca się w jego broadwayowskich hitach, śmiałe, duchowe poszukiwania w utworach orkiestrowych, jego intensywność i witalność dyrygencka sprawiły, że Bernstein stał się jedną z głównych postaci muzyki XX wieku. W Reflections Leonard Bernstein mówi o swoim dzieciństwie w Bostonie, o rozwoju muzycznym jaki przeszedł w Harvard i Curtis Institute oraz o wpływie, jaki wywarli na nim tak wielcy mistrzowie jak Reiner, Mitropoulos i Koussevitzky. Dzieli się z nami swoimi uczuciami o prymacie muzyki tonalnej i spekuluje na temat natury procesu twórczego. Album zawiera także bonusy: muzyczny – kompletne wykonanie Le bœuf sur le toît Milhauda z Orchestre National de France pod dyrekcją samego Leonarda Bernsteina – oraz wizualny – w postaci wybranych unikatowych archiwalnych fotografii autorstwa Petera Rosena, które wykonano w Nowym Jorku i Izraelu.
Krystian Zimerman prezentuje nowy album z nagraniem II Symfonii "The Age of Anxiety” Leonarda Bernsteina w stulecie urodzin kompozytora.
„Carmen” pod dyrekcją Leonarda Bernsteina.
„Thanks for the Dance” to album, który pozwoli Leonardowi Cohenowi ostatni raz odezwać się do przyjaciół i fanów. To nie jest zestaw odrzutów z sesji nagraniowych, czy stron B winylowych płyt, ale niespodziewana kompilacja nowych, ekscytujących utworów i kontynuacja ostatniej za życia pracy mistrza. Siedem miesięcy po tym jak odszedł jego ojciec, Adama Cohen uciekł do garażu na podwórzu na tej samej ulicy, gdzie stoi dom Leonarda. Chce towarzyszyć mu w pracy jeszcze raz. Ze szkiców z ich poprzedniej kooperacji „You Want It Darker” pozostały szkice, a czasem niewiele więcej niż nagrane wokale. Leonard poprosił syna, by ten dokończył ich wspólne dzieło. Niesamowity album był nagrywany w wielu miejscach. Javier Mas, wielki hiszpański lutnista, który akompaniował Leonardowi na scenie przez ostatnie 8 lat podczas wspólnych tras, poleciał z Barcelony do Los Angeles, by uchwycić duszę gitary swojego przyjaciela. Adam Cohen zaprosił swoich przyjaciół i współpracowników na People Festival, by użyczyli mu swoich uszu i talentu. Damien Rice i Leslie Feist zaśpiewali, Richard Reed Parry z Arcade Fire zagrał na basie, Dessner z The National dodał gitarę, kompozytor Dustin O’Halloran użył fortepianu. Niesamowity berliński chór Cantus Domus również wystąpił w akompaniamencie orkiestry. W Montrealu Daniel Lanois zajął się złożeniem w całość wszystkich tych elementów. Znany z poprzedniej płyty chór Shaar Hashomayim pojawił się także na tym nagraniu. Patrick Watson został współproducentem płyty, Jennifer Warnes wykonała wokale wspierające, Beck chwycił za gitarę i drumlę. Miksem, tak samo jak przy „You Want It Darker” zajął się Michael Chaves. Tak właśnie powstało „Thanks for the Dance”, nowy album Leonarda Cohena, który skupił się na przywołaniu esencji artysty. „Przy kompozycji i aranżacji muzyki do jego słów, zdecydowaliśmy się wybrać najbardziej charakterystyczne dla ojca barwy. W ten sposób chcieliśmy, żeby został z nami choć chwilę dłużej. To co najbardziej wzrusza w tym albumie, to reakcje które słyszeliśmy. Leonard żyje! Takie słowa padały wtedy najczęściej.” – mówi Adam Cohen. „Thanks For The Dance” to niespodziewane błogosławieństwo, dar piękny i mocny. Głos Leonarda nie został uciszony, a taniec trwa dalej.
Koncert Leonarda Cohena z 1970 roku z Isle Of Wight music festival. 35 letni wówczas Leonard Cohen wystąpił obok takich wykonawców jak Jimi Hendrix (którego był to ostatni koncert w życiu), The Doors czy The Who, czyli zespołów nieco innych stylistycznie, co tym bardziej zwróciło uwagę 600.000 tłumu. Oprócz piosenek, możemy posłuchać także kilku wierszy i opowiadań młodego wówczas Leonarda Cohena. na nośniku CD zawarty jest kompletny zapis tego koncertu. Niesamowita gratka dla fanów.
Pietruszka i Święto Wiosny w interpretacji niezrównanego Leonarda Bernsteina dyrygującego Israel Philharmonic Orchestra.