Piąty tom serii Signum Classics. Symfonie organowe Charles-Marie Widora wykonywane przez Josepha Nolana na wspaniałych organach Cavaille-Coll Madeleine w Paryżu i Saint-Sernin w Tuluzie.
Tracklista: LP 1 Side A 1. Ratafià (Live) 2. Sotto le stelle del jazz (Live) 3. Come di (Live) 4. Alle prese con una verde milonga (Live) Side B 1. Messico e nuvole (Live) 2. Languida (Live) 3. Snob (Live) 4. Recitando (Live) LP 2 Side C 1. Eden (Live) 2. Sudamerica (Live) 3. Gioco d'azzardo (Live) 4. Lavavetri Side D 1. Dancing (Live) 2. Gli impermeabili (Live) 3. Madeleine (Live) LP 3 Side E 1. Via con me (Live) 2. Max (Live) 3. Diavolo rosso (Live) Side F 1. Le chic et le charme (Live) 2. Azzurro (Live) 3. Bye, Music (Live)
Tracklista: CD 1 1. Ratafià (Live) 2. Sotto le stelle del jazz (Live) 3. Come di (Live) 4. Alle prese con una verde milonga (Live) 5. Messico e nuvole (Live) 6. Languida (Live) 7. Snob (Live) 8. Recitando (Live) 9. Eden (Live) 10. Sudamerica (Live) 11. Lavavetri (Live) CD 2 1. Dancing (Live) 2. Gioco d'azzardo (Live) 3. Gli impermeabili (Live) 4. Madeleine (Live) 5. Via con me (Live) 6. Max (Live) 7. Diavolo rosso (Live) 8. Le chic et le charme (Live) 9. Azzurro (Live) 10. Bye, Music (Live)
Madeleine Peyroux to utytułowana wokalistka jazzowa. Jej najnowszy album The Blue Room zawiera pełne emocjonalnej głębi interpretacje utworów Raya Charlesa a także innych wielkich artystów, w tym Randy’ego Newmana i Leonarda Cohena. Każdy z jedenastu utworów zawartych na tej płycie przywołuje echo oryginalnej kompozycji i jednocześnie stanowi jej nowe ujęcie.Materiał ten jest wręcz stworzony dla wszechstronnie utalentowanej Madeleine Peyroux. W głębokim głosie Peyroux słychać dziedzictwo Brooklynu, Paryża i Nowego Orleanu. Artystka, łącząc elementy jazzu, country i bluesa zaprezentowała głębię emocji i pełnię brzmienia, przywołując tym samym echa twórczości takich gwiazd, jak Billie Holiday, Patry Cline, Edith Piaf i Bob Dylan. Całość stanowi oryginalne interpretacje znanych utworów wzbogacone o dzisiejszą wrażliwość.Album The Blue Room wyprodukowany został przez wielokrotnego zdobywcę nagród Grammy, Larry’ego Kleina, który powiedział: „Wiedziałem, że Madeleine będzie idealną artystką, której można powierzyć niełatwe zadanie przypomnienia tych legendarnych kompozycji”.Sama artystka mówi: „Nie chciałam po prostu nagrać coverów. Kiedy Larry po raz pierwszy przedstawił mi ten projekt, byłam poruszona tym, co usłyszałam. Z jednej strony szczerze zaciekawiła mnie perspektywa zmierzenia się z legendą, z drugiej ciekawość podsyciła możliwość dodania do znanych utworów czegoś swojego, elementów, które sama chciałabym w nich usłyszeć”.
Tracklista:1. Lover, Lower Me Down!2. Night Hitcher3. Before the Helmets4. Isabel - A Report to an Academy5. Scenes from Edison's Black Maria6. Madeleine Crumbles7. Baseball8. Strawberry Suicide9. Blackbox
Madeleine Peyroux – niezwykła, charyzmatyczna wokalistka, która swoja muzyką powiązała dwa światy: nostalgiczną klasykę wokalnego jazzu z nowoczesnym brzmieniem zatopionym gdzieś miedzy bluesem, balladą i jazzowym swingiem. W głębokim głosie Madeleine słychać naraz dziedzictwo Brooklynu, Paryża i Nowego Orleanu. Artystka, łącząc elementy jazzu, folkowego country i bluesa prezentuje niezwykłą głębię emocji i pełnię brzmienia, przywołując tym samym echa twórczości takich gwiazd, jak Billie Holiday, Patsy Cline, Edith Piaf i Bob Dylan. Swym subtelnym, uwodzicielskim głosem brawurowo interpretuje zarówno standardy jazzu, jak i klasykę muzyki rozrywkowej.Pochodzi z amerykańskiego, rozkołysanego bluesem i jazzem Południa. Z rodzinnej Georgii przeniosła się do artystycznie intrygującego Paryża, by zauroczyć się stylistyką, która odtąd stanie się jej nienaganna manierą wokalną. Po licznych, ulicznych koncercikach w Dzielnicy Łacińskiej w Paryżu przyłączyła się do grupy Riverboat Shufflers stając się atrakcyjną wokalistką. Jako szesnastolatka koncertowała z Lost Wandering Blues & Jazz Band w całej Europie. Urocza Amerykanka śpiewająca na ulicach Paryża szybko stała się lokalną sensacją a niebawem także atrakcja klubów Paryża i Nowego Jorku. Jej debiutancki album „Dreamland” (1996) stał się sporym wydarzeniem artystycznym. Lansował nie tylko wokalistkę, ale także jej doskonałe interpretacje przebojów (np. „La Vie En Rose” oraz „Walkin' After Midnight”). Tygodnik „Time” określił płytę jako „najbardziej ekscytujące i przykuwające uwagę wykonanie wokalne artysty-debiutanta w tym roku". Nie mogło być inaczej skoro w nagraniu albumu udział wzięła plejada doborowych muzyków, m.in. Cyrus Chestnut, Leon Parker, Vernon Reid i James Carter. Zaskoczona sukcesem Madeleine Peyroux skupiła się na budowaniu własnej stylistyki, sporo koncertowała, nie bardzo spiesząc się z realizacją nowych pomysłów. Jej zasadniczy repertuar oparty na standardach jazzu, klasycznych przebojach Billie Holliday, Elli Fitzgerald stanowił doskonałą przepustkę do dużych i małych estrad. W 2002 roku rozpoczęła współpracę z Williamem Galisonem a jednym z jej efektów był album „Got You On My Mind” wydany dwa lata później. Znalazły się na nim takie przeboje jak „The Way You Look Tonight” czy „Jealous Guy”. W 2004 roku ukazał się jej kolejny album „Carless Love”, na którym wokalistka zaprezentowała m.in. utwory: „Dance Me To The End Of Love” z repertuaru Leonarda Cohena oraz „J'ai Deux Amours” wykonywaną wcześniej przez Josephine Baker. To był moment zwrotny w karierze Madeleine, która odtąd wiązała swe plany nagraniowe z wybitnym producentem i autorem jej kolejnych sukcesów- Larry'm Kleinem. Teraz wokalistka zyskała znakomitą reputację, a nienagannie dobrany repertuar sprawiał, że każdy kolejny jej album wyczekiwany był z ogromnym zainteresowaniem. I to zarówno, gdy śpiewała przeboje Ray’a Charlesa, Randy’ego Newmana i Leonarda Cohena (album „The Blue Room”), utwory z repertuaru Anjani, Serge Gainsbourga, Johnny Mercera i Charlie’go Chaplina czy słynny „River” w duecie z K.D. Lang. Ale także wtedy, gdy do swoich zespołów zapraszała wybitnych muzyków (od Gary’ego Fostera po Marc’a Ribota i Me'shell Ndegeocello). Melodia, tonacja, frazowanie, modulowanie głosu oraz zabawa nastrojem jest dla wokalistki swoistą kalką sztuki wokalnej Billie Holiday. Uwodzicielski, jazzowy, melancholijny nastrój piosenek, naturalna i niepowtarzalna interpretacja przebojów jazzu i muzyki rozrywkowej, wzbogacanie brzmień i nieskrywana radość tworzenia muzyki stawiają twórczość Madeleine Peyroux na piedestale najwspanialszego jazzu. Tej nowej klasyki tworzonej kultowymi standardami Billie Holiday, Bessie Smith, Boba Dylana, Joni Mitchell czy Leonarda Cohena. Dionizy Piątkowski autor polskiej Encyklopedii Jazzu
Premiera nowego albumu Madeleine Peyroux ANTHEM - 31.08.2018
Jej poprzednia płyta Carreles Love okazał się ogromną niespodzianą. Sprzedany w ilości ponad miliona sztuk na całym świecie sprawił, że o świat zaczął mówić o mało znanej , choć przecież wcale nie debiutującej na muzycznym rynku Madeleine Peyroux. Dzisiaj młoda Amerykanka stoi przed otwartymi wrotami do prawdziwej światowej kariery. Na premierę jej najnowszej płyty czekają wszyscy, którzy ulegli czarowi piosenek składających się na album sprzed dwóch lat. Wtedy ogłoszono ja następczynią Billie Holliday i choć więcej w tym określeniu było chęci zaszufladkowania niepokornej piosenkarki niż odnalezienia prawdziwych inspiracji twórczością Lady Day, to przyznać trzeba było, że głęboko emocjonalny sposób interpretowania piosenek przez Peyroux mógł takie skojarzenia wzbudzać. Czy tak będzie i na najnowszej płycie artystki zatytułowanej Half the Perfect World, która już 4 września ukaże się na sklepowych półkach? Pewnie tak, ponieważ Madeleine to artystka , dla której wniknięcie w najgłębszy sens, nastrój i atmosferę piosenek to niemal twórcza obsesja. Utwierdzać w tym przekonaniu mogą także wybrane na płytę kompozycje. Wśród nich znajdują się utwory między innymi Leonarda Cohena (“Blue Alert” oraz tytułowy “Half the Perfect World”), Johnny’ego Mercera (“The Summer Wind”), Joni Mitchell (“River” spiewana w duecie z k.d. lang), Toma Waitsa “(Looking For) The Heart of Saturday Night”, Serge Gainsbourga (“La Javanaise”) oraz Cherlie Chaplina (“Smile”). Jak zresztą sama twierdzi “Te miłosne piosenki zrodziły się w bardzo intymnych miejscach duszy, jakże inaczej można by je śpiewać.” A jednak ukochane standardy muzyki popularnej nie do końca wypełniają Half The Perfect World. Cztery pozostały utwory wyszły spod pióra samej Madeleine, która jak widać lubi obsadzać się także i w roli autora. Wspomagana talentem Larry Kleina może nie obawiać się artystycznego efektu. Ten słynny producent nie raz już potwierdzał, że potrafi odkryć w muzyce niespotykane wcześniej piękno. Tak więc druga płyta w barwach Universal Music, trzecia w artystycznej karierze. Być może właśnie na naszych oczach rodzi się prawdziwa gwiazda wokalistyki, której style i kategorie estetyczne, jak do tej pory nie potrafiły stanąć na drodze do odnalezienia własnej muzycznej prawdy.
Obsypany nagrodami film Toma Forda będzie miał premierę polską 20 maja w dystrybucji Gutek Film. Abel Korzeniowski, pochodzący z Polski głośny kompozytor muzyki filmowej, stworzył tu piękny nastrojowy soundtrack. Lista utworów:1. Stillness of the Mind 03:542. Drowning 01:483. Snow 01:154. Becoming George 03:515. George's Waltz 01:396. Daydreams 02:167. Mescaline 03:108. Going Somewhere 01:599. Scotty Tails Madeleine (Variation on) 01:5210. Carlos 01:0111. La Wally, Act I: Ebben?/Ne Andro Lontana 03:2812. Stormy Weather 03:1013. Green Onions 02:5414. Blue Moon 04:3915. Swimming 01:3916. And Just Like That 04:5317. George's Waltz 03:1818. Sunset (Bonus Track) 02:5919. Clock Tick (Bonus Track) 02:07
Decca Records we współpracy z Brel Foundation prezentuje album „Ces Gens-là”. Na krążku 13 wybitnych artystów prezentuje własne interpretacje utworów legendarnego Jacquesa Brela. Na albumie usłyszymy takich wykonawców jak Carla Bruni, Thomas Dutronc, Marianne Faithfull, Claudio Capéo, Bernard Lavilliers, Oxmo Puccino, Slimane, Melody Gardot, Zaz, Gauvain Sers, Michel Jonasz, Madeleine Peyroux oraz Liv Del Estal. Za produkcję albumu odpowiada 4-krotny laureat Grammy, Larry Klein. Okładka wydawnictwa to nowa wersja zdjęcia zdobiącego oryginalny album z 1966 roku.