Tracklista:1. Intro2. I'm Going to Town3. Gringo Honeymoon4. Merry Christmas from the Family5. Five Pound Bass6. Band Intro7. Rollin' By8. Sonora's Death Row9. When The Bluebonnets Bloom10. Think It Over One Time11. Amarillo Highway12. The Road Intro13. The Road Goes On Forever14. Dreadful Selfish Crime15. Mariano Intro16. Mariano17. I'm Comin' Home
Materiał z koncertów, które odbyły się w 1990 roku w Theaterhaus - Stuttgart, wielu wspaniałych muzyków jazzowych daje nam przegląd różnych stylów i nastrojów jazzu. Traklista: 1. Steps Ahead - Well That Case 2. Rabih Abou - Khalil - Dusk 3. Archie Shepp Quartet - Mama Rose 4. John Zorn and Naked City - Mystery Song 5. Jorg Reiter - and Charlie Mariano - Pink Lady 6. Michael Kersting - Baterie 7. Catherine / Van`t Hoff / Vitous 8. Mike Stern and Bob Berg Band - Friday Night At The Cadillac Club 9. Michel Petrucciani and Trio 10. Leni Stern Band 11. Samul Nori and Red Sun - O - lim
Muzycy:Nguyen Le - guitarDavid Liebman - soprano saxCharlie Mariano - alto saxPeter Erskine - drumsWDR Big Band Tracklista: 1. Pavane [9:06]2. Sketches Part I3. Sketches Part II4. Sketches Part III5. Sketches Part IV6. Sketches Part V7. Sketches Part VI8. Sketches Part VII9. Sketches Part VIII
Album zatytułowany „Cathedral. Volume 1” to jazz w czystej postaci. Album został pierwotnie wydany w 2005 roku. Muzycy: Saksofon altowy, saksofon sopranowy – Charlie Mariano Podwójny bass – Vitold Rek Organy – Peter Reiter
Dla niektórych być może nieco przestarzała sztuka operetkowa, wciąż jednak ma swoich wielbicieli, zapełniających widownię teatrów po brzegi. Kompilacja przypomina najpiękniejsze, najbardziej popularne melodie francuskich kompozytorów. Wśród wykonawców gwiazdy operetki, jak Yvonne Printemps czy Louis Mariano, ale także artyści estradowi, jak uwielbiana we Francji Anny Cordy. Okazuje się, że przeboje operetkowe podśpiewywali sobie także aktorzy, Georges Guetary i nieodżałowany Bourvil. Płyta po prostu urocza. Tracklista: 1. Luis Mariano - La Belle De Cadix 2. Georges Guétary - La Route Fleurie 3. Yvonne Printemps - C'est La Saison D'amour 4. André Dassary - L'amour Qu'un Jour Tu M'as Donne 5. Bourvil, Georges Guétary - Copains, Copains 6. Annie Cordy - La Belle De l'Ohio 7. Luis Mariano - Mexico 8. Robert Burnier - O Ma Rose Marie 9. André Baugé - Heure Exquise 10. Bourvil, Georges Guétary - C'est La Vie De Boheme 11. Pauline Carton - Sous Les Paletuviers 12. Georges Guétary - Mimi 13. Henri Garat - Ninon Ne Me Dites Pas Non 14. Annie Cordy - Je Suis Subitiste 15. Yvonne Printemps - J'ai Deux Amants 16. Fanely Revoil - La Fille De Madame Angot 17. André Baugé - La Marche De Nina Rosa 18. Luis Mariano - Gitane 19. André Dassary - L'auberge Qui Chante 20. Jane Marnac - La Belle Helene 21. Robert Jysor - J'ai Fait Trois Fois Le Tour Du Monde 22. Mireille Berthon - Ah Ce Que J'aime Les Militaires 23. Fanely Revoil - C'est L'amour Qui Flotte Dans L'air 24. Ninon Vallin - J'aime Bien Mes Dindons 25. Bourvil - Pas De Chance
Urodzony w Bostonie saksofonista obchodził swe 75. urodziny koncertując wraz z filharmonikami z Wurzburga. Projekt został zainicjowany przez niemieckie trio 'On The Corner' (fortepian, bas, perkusja), a wielką orkiestrę poprowadził Jonathan Seers. Na program gali złożyły się rozmaitości, niestety nie najlepiej do siebie przystające. Otwiera „Adagio” Tommaso Albinioniego, w którym Mariano na tle wielkiej orkiestry daje popis pełnej ciepłych uczuć solówki na saksofonie altowym. Romantyczny nastrój łamie temat „Plum Island” zagrany na wysokim poziomie w stylu głównego nurtu z akompaniamentem tylko tria. Najpiękniejszy i najbardziej poruszający fragment koncertu to 12-minutowa kompozycja Ramaniego „Yagapriya” w aranżacji Petera Fulda. Mariano, który studiował muzykę Indii z całą maestrią oddał nastrój dzieła w ostinatowej strukturze, o barwnych polifoniach i narastającym napięciu niczym w „Bolero” Maurice'a Ravela. Umieszczona zaraz po tym interpretacja arii „Vesta la Giubba” z opery „Pajace” Ruggiero Leoncavallo jako tako komponuje się z poprzednim utworem, lecz tytułowa kompozycja znowu gubi nastrój, tak że z ponownym dojściem do głosu dużej orkiestry musimy się oswoić. Rhythm'n'bluesowy „Lopin” zagrany z ogniem przez lidera i sekcję rytmiczną cieszyłby bardziej w innym kontekście. Ze względu na wirtuozerię Mariano i wspaniałe momenty, nie można nie docenić płyty, ale lepiej ją przeprogramować...