Tracklista:1. Wonderful2. Firebaugh3. Making the Bombs4. Mrs. Jones5. Dude6. American Heavy Metal Weekend7. I, I & I8. The Crowd9. Killing for Jesus10. Karma Stew11. 15 Minutes12. Rock House13. Another Broken Heart for Snake
Tracklista: Side A 1. Descending 2. The Savior 3. Starlight 4. March Of Doom 5. Heavy Metal Never Dies 6. Moment In Time Side B 7. Hall Of The Heroes 8. R.U. Ready 9. Faster Than All 10. Before The Pain 11. No Guts No Glory
Pochodząca z Ameryki grupa metalowa Black Label Society, założona w 1998 roku w Los Angeles z inicjatywy gitarzysty Zakka Wylde’a, perkusisty Phila Ondicha i gitarzysty Nicka Caranesa. Zespół gra różne odłamy metalu, a mianowicie: heavymetal, sludge metal czy southern metal.
Nieistniejąca już od ponad dekady Pantera była jednym z największych i najważniejszych zespołów metalowych w historii. "History Of Hostility" to składanka zawierająca evergreeny Pantery z każdego albumu wydanego przez zespół, jak "Mouth For War", "Walk", "Fucking Hostile", czy "I'm Broken". "Cemetery Gates" zamieszczono w wersji z soundtracku do horroru "Demon Knight". Pantera powstała z inicjatywy braci Dimebaga Darrella i Vinniego Paula oraz Rexa Browna w 1981 roku. Przez większość lat 80. grała hard rocka i melodyjny metal. Po dołączeniu w 1987 roku wokalisty Phila Anselmo jej muzyka wyewoluowała w znacznie ostrzejszą i agresywniejszą. Pantera miała jedyny w swoim rodzaju groove, charyzmatycznego wokalistę i fenomenalnego Dimebaga na gitarze. Każdy z albumów nagrany przez ten skład pokrył się złotem lub platyną.
Hypocrisy to pochodząca ze Szwecji metalowa gruba, założona w 1990 roku z incjatywy Petera Tagtgrena (do 1992 roku znana pod nazwą Seditious). Muzycy to przedstawiciele ciężkich brzmień takich jak: death metal, czy melodic death metal.
Tracklista: 1. Introduction to Revolution 2. Revolution Evilution 3. Catastrophic Prophecies 4. God of War & Chaos 5. Frontal Assault 6. Winds 7. They Shall Not Pass 8. Fukushima 666 9. At the Borders of the Mind 10. Metal Masters
Debiutancki album Amerykanów rodem z Corpus Christi w Teksasie ukazuje się na całym świecie nakładem Anteny Krzyku. Bartek Cieślak w Violence Online pisze o niej tak: „Czym jest oryginalność w muzyce? Czy można łatwo, a przy tym precyzyjnie zdefiniować to, co sprawia, że jakiegoś artystę czy zespół uznajemy za oryginalnego, wyjątkowego? Na przykład zespół Danzig za taki uchodzi, choć jego twórczość była (w pewnym uproszczeniu rzecz ujmując) połączeniem AC/DC, Presleya i The Doors. Może zatem oryginalność to jumanie cudzych pomysłów tak, aby nikt się nie połapał i tak, aby nikt nie miał nam za złe? Historia muzyki to nieustanny recykling tych samych dźwięków, czasem podanych w nowym sosie, czasem w innym układzie. Skoro więc „wszyscy kradną”, należy docenić prawdziwych Arsene Lupin’ów tego biznesu – takich, co serwują nam danie tak smaczne, że nie zastanawiamy się, czy kucharz zapłacił za składniki”. W sensie stylistycznym Wailin Storms łupie nuty, które znamy doskonale. Nie tylko z ich fantastycznego debiutu „One Foot In The Flesh Grave”, którego „Sick City” jest kontynuacją w każdym sensie, nawet czas trwania mają podobny. Rockowe, zakorzenione w blues-punku piosenki, doprawione nutą mrocznego gothabilly, noise rocka i ballad o trudnych relacjach dziewcząt z facetami wyposażonymi w noże sprężynowe – znacie? To posłuchajcie jeszcze raz, bo Wailin Storms odwołuje się do kulturowego archetypu „songwritera spod ciemnej gwiazdy”, który nigdy nie wychodzi z mody i nigdy się nie zestarzał. „Sick City” ma tę samą wibrację i lekkość w opowiadaniu upiornych i smutnych historii, która każe nam sięgać po płyty Cave’a, Waitsa, The Gun Club, Jay’a Munly i Davida Eugene Edwardsa. Justin Storms i koledzy posługują się kodem kulturowym, który nam jest obcy i daleki, więc ich ostentacyjna „amerykańskość” wydaje nam się wątpliwa, bo poznajemy ją z daleka. Dla nich jest to codzienność i rdzeń, z którego wyrośli. A pod warstwą estetyki jest dużo istotniejsza podbudowa, zwana z angielska „storytellingiem” – uniwersalna jak świat długi i szeroki, bo chęć opowiadania historii i ich słuchania siedzi w każdym człowieku bez względu na szerokość geograficzną. Wailin Storms mają ją w małym palcu, kostce i strunie. W połączeniu z talentem do pisania rewelacyjnych, hiciastych songów czyni to z „Sick City” pigułę zapewniającą podróż do świata gotyckiego południa, filmów noir i dogorywającego dzikiego zachodu. Bowiem jak byśmy nie określili sobie „oryginalności”, nie jest to nic, co gwarantowałoby dobrą muzykę. Stań na głowie, graj thrash metal na fagocie, rapuj pod black metal, a i tak przyjdzie gość z gitarą, zmiecie cię ze sceny jedną piosenką i wypluje na ciebie przeżuty tytoń, gdy chlipiąc będziesz się wić na podłodze salonu. To nie jest istotne kto wymyślił muzykę, którą gra Wailin Storms, bo kogo nie wskażemy, on też czerpał z kogoś innego. „Sick City” nie nadaje się do rozkładu muzykologicznego. Tę muzykę się przeżywa, tą muzyką otwiera się w głowie okna, z których machają do nas Thomas Sutpen, Raylan Givens i Dziki Bill Hickok. Odmachaj im, ale trzymaj dłoń na kaburze. Tracklista: 1. Don’t Forget The Sun 2. Ribcage Fireplace 3. Mystery Girl 4. Walk 5. Lost 6. Light As A Feather, Stiff As A Board 7. German Fur Tail
Tracklista: 1. Beware of the dragon 2. Bloodstone 3. Men of odin 4. Chance to live again 5. Unbreakable 6. Eyes behind the crow 7. Sail away 8. Gods of Metal 9. Survivor 10. Barbarians in black
Tracklista: 1. Intro 2. Electric Mayhem 3. Warfare 4. Death Vigilance 5. Wrecked Society 6. Living For The Last Days 7. Disgrace 8. Military Shadow 9. Metal Anarchy 10. Psycho Express
Tracklista:1. Metal Fatigue2. Home3. Devil Take the Hindmost4. Panic Station5. The Un-merry Go Round (In Loving Memory of My Father)6. In the Mystery