To już dwudzieste ósme wydawnictwo ze stajni Otake czyli dowód, że mamy do czynienia z prężnie działającym labelem. A co za tym idzie bardzo solidne wydawnictwa. Tym razem techno od Akme wsparte remixami przez Mikkel Metal i Altone. Grać to! Winyl musi się kręcić!
Prowadzony przez duńskiego perkusistę Mikkela Hessa, Hess Is More zyskał silną pozycję dzięki wyjątkowej instrumentacji i niekonwencjonalnym aranżacjom, przez łączenie elementów jazzu, elektroniki, skandynawskiego folku, muzyki soundtrackowej i klasycznego popu z żartobliwą, melodyjną i zdecydowanie humorystyczną wrażliwością. Ich nowy album, "80 Years", nagrano z mnóstwem znakomitych gości specjalnych, miedzy innymi East Coast Inspirational Singers, Rune Olesen i legendą jazzu - Tomem Harrellem. Muzycy: East Coast Inspirational Singers - Vocal Tom Harrell - Trumpet Matt Parker - Tenor and Soprano Saxophone, Flute, Clarinet Rune Olesen - Percussion Rasmus Bille Bahncke - SH101 David Mason - Electric Drums, Sequencer and Drum Machine Programming W. Andrew Raposo - Bass Nikolaj Hess - Keyboard Daniel Nentwig - Keyboard Mikkel Hess - Vocal, Drums, Keyboard, Bass, Guitar
26 sierpnia 2017 Volbeat został pierwszym duńskim zespołem, który wystąpił w charakterze gwiazdy dla wyprzedanej areny Telia Parken. Koncert oglądało ponad 48 tysięcy widzów. Niezapomniany wieczór został uwieczniony na wydawnictwie zatytułowanym „Let’s Boogie! Live From Telia Parken”. Występ w Telia Parken w charakterze gwiazdy był dla nas spełnieniem marzeń. Jesteśmy zaszczyceni, że tak wielu członków rodziny Volbeat pojawiło się tego wieczoru na koncercie, by świętować razem z nami. Cieszymy się, że teraz możemy podzielić się zapisem tego wyjątkowego wydarzenia z kolejnymi słuchaczami. Na „Let’s Boogie! Live From Telia Parken” trafiło 26 utworów, w tym m.in. „Still Counting”, „For Evigt”, „The Devil’s Bleeding Crown” czy „A Warrior’s Call”. Pełna tracklista poniżej. Specjalni goście na płycie to Lars Ulrich, Mille Petrozza, Johan Olsen, Mark „Barney” Greenway”, Mikkel Kessler i Danko Jones. Tracklista: DVD 1. The Devil’s Bleeding Crown 2. Heaven Nor Hell 3. Radio Girl 4. Lola Montez 5. Let It Burn (feat. Mia Maja) 6. Doc Holliday 7. Sad Man’s Tongue 8. 16 Dollars 9. 7 Shots (feat. Mille Petrozza und Rod Sinclair) 10. Fallen 11. Slaytan 12. Dead But Rising 13. Goodbye Forever 14. Maybellene I Hofteholder 15. The Everlasting 16. For Evigt (feat. Johan Olsen, Mia Maja und Rod Sinclair) 17. Evelyn (feat. Mark „Barney“ Greenway) 18. Lonesome Rider 19. Seal The Deal 20. The Garden’s Tale (feat. Johan Olsen) 21. Guitar Gangsters and Cadillac Blood (feat. Lars Ulrich) 22. Enter Sandman (feat. Lars Ulrich) 23. A Warrior’s Call (feat. Mikkel Kessler) 24. Black Rose (feat. Danko Jones) 25. Pool Of Booze, Booze, Booza 26. Still Counting CD 1 1. The Devil’s Bleeding Crown 2. Heaven Nor Hell 3. Radio Girl 4. Lola Montez 5. Let It Burn (feat. Mia Maja) 6. Doc Holliday 7. Sad Man’s Tongue 8. 16 Dollars 9. 7 Shots (feat. Mille Petrozza und Rod Sinclair) 10. Fallen 11. Slaytan 12. Dead But Rising 13. Goodbye Forever CD 2 1. Maybellene I Hofteholder 2. The Everlasting 3. For Evigt (feat. Johan Olsen, Mia Maja und Rod Sinclair) 4. Evelyn (feat. Mark „Barney“ Greenway) 5. Lonesome Rider 6. Seal The Deal 7. The Garden’s Tale (feat. Johan Olsen) 8. Guitar Gangsters and Cadillac Blood (feat. Lars Ulrich) 9. Enter Sandman (feat. Lars Ulrich) 10. A Warrior’s Call (feat. Mikkel Kessler) 11. Black Rose (feat. Danko Jones) 12. Pool Of Booze, Booze, Booza 13. Still Counting
Mikkel Nordso koncertował w całej Europie, Ameryce Północnej, Ameryce Południowej, Afryce i Azji. Występował i nagrywał z Davidem Sanbornem, Basikou Kyate, Randym Breckerem, Stanleyem Clarke'em, George'em Duke'em, Gary'm Burtonem, Terri Lyne Carrington, Niels-Henning Orsted Petersen i wieloma innymi. W uzupełnieniu do swoich albumów, Nordso skomponował muzykę do kilku filmów, sztuk teatralnych, muzyki baletowej oraz występów w radiu i telewizji. Można go usłyszeć jako lidera zespołu na ponad 20 płytach wytwórni Stunt Records. Nordso wyjaśnia narodziny projektu: "Kiedy po raz pierwszy usłyszałem Hendrixa jako 12 lub 13-latek, myślałem, że jest nieśmiały, bo spalił swoją własną gitarę, ale potem usłyszałem, jak gra i wyskakuje. To było tak dzikie jak Johna Coltrane'a "A Love Supreme". Są muzycy, którzy zainspirowali mnie (i wielu ze mną) najbardziej, gdy byłem młody." Z tymi słowami Nordso i zespół przeszli do psychodelicznego / kosmicznego studia ... i słuchacze: zapnijcie się, Brzmi niewiarygodnie. Muzycy: Mikkel Nordso: guitar Tomas Franck: tenor saxophone Ben Besiakov: keyboards Anders Christensen: bass Alvin Queen: drums Tracklista: 1. Take Off 2. Out There 3. Floating Squaw 4. Rock Train 5. Nest to the Mountain 6. Sweet Silence
Brytyjska grupa Coldplay zapowiedziała premierę siódmej płyty studyjnej. Następca znakomitego albumu "Ghost Stories" z wiosny 2014 roku, nosi tytuł "A Head Full Of Dreams", zaś jego premierę wyznaczono na 4 grudnia 2015 roku. Na płycie można usłyszeć wspaniałych gości.Płytę Guya Berrymana (gitara, basowa, chórki, klawisze, instrumenty perkusyjne), Jonny'ego Bucklanda (gitara prowadząca, chórki, klawisze, harmonijka), Willa Championa (perkusja, chórki, fortepian) i Chrisa Martina (śpiew, fortepian, klawisze, gitara rytmiczna), zapowiada singlowa piosenka "Adventure Of A Lifetime".Piosenki na "A Head Full Of Dreams" kwartet nagrywał w Malibu, Los Angeles i Londynie. Produkcję Coldplay powierzyli norweskiemu duetowi Stargate (Tor Erik Hermansen i Mikkel Storleer Eriksen) oraz wieloletniemu współpracownikowi Rikowi Simpsonowi. Na albumie pojawią się wspaniali goście, między innymi Beyonce Noel Gallagher, Tove Lo i Merry Clayton. Anglicy zawarli na płycie 11 piosenek oraz jeden ukryty utwór, "X Marks The Spot".
Zaczął grać w bardzo młodym wieku, studiował w szkole perkusyjnej Oscara Valdesa (wokalista i perkusista zespołu Irakere). W 2003 zdobył prestiżową nagrodę (zaledwie w wieku 19 lat) Percuba International Percussion Prize.Wkrótce po tym jego kariera nabrała jeszcze większej dynamiki, był rozchwytywany przez najważniejszych jazzowych muzyków na Kubie jak i w USA jak Herbie Hancock, Dianne Reeves, John Pattitucci, Airto Moreira, Dave Holland, Chucho Valdes, Changuito, Tata Guines, Bob Mintzer, Wayne Shorter, Oscar Valdes, Carlos del Puerto, Brian Blade. Na Kubie występuje z najważniejszymi formacjami jak Diakara i Habana Ensemble, w Europie z kolei z Danish Radio Big Band, Savage Rose, Blanco Y Negro i Mikkel Nordso Band.Istotą muzyki kubańskiej jest fuzja różnych tradycji muzycznych, która owocuje powstaniem nowych rytmów i gatunków.Koncerty Eliela Lazo, mistrza bongosów-kubańskich bębnów potwierdzają niezwykły talent kubańczyków do improwizacji i poszerzania horyzontów muzyki rozrywkowej, niosą ze sobą wielki energetyczny ładunek, kipią zaraźliwymi rytmami niczym Etna, a optymizmem sprawiają, że radosny nastrój udziela się nawet największym ponurakom. Co prawda muzyka afrokubańska narodziła się na wyspach Karaibskich, dzisiaj jednak można ją usłyszeć w najdalszych zakątkach globu. Salsa, rumba, mambo wzbogacone o elementy jazzu, w mistrzowskim wydaniu klasowych instrumentalistów z Kuby i Danii oddają istotę tej unikalnej tradycji, będącej prawdziwym muzycznym amalgamatem.Eliel Lazo jest dzisiaj jednym z najważniejszych następców legendarnego Chano, Pozo, który za sprawą Dizzy’ego Gillespie’ego jako pierwszy wprowadził elementy muzyki kubańskiej do amerykańskiego jazzu. Od połowy lat 40-tych, kiedy to Dizzy Gillespie zaprosił Chano po raz pierwszy do swojego zespołu, rozpoczyna się trwająca do dzisiaj światowa kariera latin jazzu.Jego płyta to porywająca, wielowątkowa opowieść, w której na równych prawach występują amerykański funk rodem z seriali telewizyjnych w typie Kojaka i Petera Gunna, ekspresyjny fusion jazz, kołyszący blues i taneczne rytmy Timba i Songo.W latach 80- i 90-tych na Kubie nastąpiła eksplozja orkiestr i muzyków, którzy pochodzili z tych doskonałych kubańskich szkół, w których uczyli wykładowcy z Europy Wschodniej. Takie grupy jak Los Van Van, Irakere, Adalberto Alvarez i NG La Banda stworzyły nowy gatunek muzyczny, w którym fundamentem były rytmy Timba, która jest przede wszystkim muzyką taneczną i to tancerzom zawdzięcza swoją dynamikę.Eliel Lazo i jego The Cuban Funk Machine w bardzo twórczy sposób rozwijają muzyczne koncepcje, które zrodziły się latach 70-tych na Kubie.Muzycy: Eliel Lazo - Percussion and vocals Bob Mintzer - Tenor sax Yasser Pino - Bass Carlos Perez - Trombone and choir Raciel Jimenez - Drums Mikkel Nordso - Guitar Per Gade - Guitar Andreas Palsson - Hammond organGościnnie: Magela Herrera - Flute Yuliesky Gonzalez - Trumpet Yohan Ramon - timbales and choir Michael Heise - Fender Rhodes