Najwybitniejsze dzieła wokalne Mozarta nagrane przez uznaną orkiestrę Boston Baroque we współpracy ze znakomitym sopranistą Michaelem Maniacim.
Legendarny akordeonista Richard Galliano ponownie wytycza nowe ścieżki w muzyce klasycznej tym razem albumem zawierającym znane utwory Mozarta. To już trzeci album z klasycznym repertuarem jazzowego akordeonisty po niezwykle udanych albumach z muzyką Bacha i Vivaldiego, które osiągnęły sprzedaż ponad 50 000 egzemplarzy tylko we Francji. Richard Galliano prezentuje swoje bliskie zrozumienie muzyki Mozarta, zrodzone jeszcze z czasów, kiedy na początku swojej kariery, przed zwróceniem się w kierunku jazzu, grał muzykę klasyczną. Artysta angażuje sekstet utalentowanych muzyków, aby dać możliwość słuchaczom przeżyć te najbardziej lubiane kompozycje w formie w jakiej nikt ich dotąd nie słyszał.
Wolfgang Amadeusz Mozart pozostawił nieukończone wielkie dzieło, gdy zmarł w Wiedniu w grudniu 1791 r., zaledwie kilka tygodni przed swymi 36 urodzinami. Przedziwnym zrządzeniem losu jego ostatnią kompozycją, było... Requiem.Wiele mitów narosło wokół tego dzieła i wokół ostatnich miesięcy życia kompozytora. W ostatnich dekadach, Amadeusz ¬¬- sztuka Petera Shaffera, która stała się oskarowym filmem w 1984 r., odegrała kluczową rolę w powtarzaniu i wzmacnianiu tych domysłów. Teatralna spekulacja Shaffera – w której Mozart zostaje otruty przez swego rywala, kompozytora Antonio Salieriego – przemawia do wyobraźni. Jednakże możemy być całkowicie pewni, że Requiem nie powstało na zamówienie zamaskowanego Salieriego, jako część planu unicestwienia Mozarta i przywłaszczenia sobie jego dzieła. Niemniej jednak, Requiem zamówione zostało w dziwnych okolicznościach. W lipcu 1791 r. Mozart przygotowywał się do premiery swych dwóch oper, które miały mieć miejsce we wrześniu – La clemenza di Tito (wspaniałe dzieło powstałe dla uczczenia koronacji w Pradze) oraz Die Zauberflote (sztuka muzyczna przeznaczona dla prowinzcjonalnej publiczności na przedmieściach Wiednia). Posłaniec, ubrany cały na szaro, pojawił się w drzwiach kompozytora i poprosił Mozarta o napisanie Requiem w imieniu człowieka – jego pana – który chciał pozostać anonimowy. Zaproponował także sowite wynagrodzenie. Wiele wskazuje na to, że zleceniodawcą był hrabia Franz von Walsegg, którego młoda żona zmarła wcześniej w tym samym roku. Mozart szczęśliwie rozpoczął pracę nad dziełem już jesienią, ale wkrótce poważnie zachorował. Przypuszcza się, że miał kłopoty z nerkami. Mimo to nie przestał komponować Requiem, ale był coraz bardziej przekonany, że pisze je dla samego siebie. Gdy zmarł pozostawił połowę dzieła ukończoną i szkice do dalszych części. Wdowa po kompozytorze – Konstancja – przekonała studenta Mozarta (Franz Xaver Sussmayr) aby dokończył dzieło. Zrobił to tak zręcznie, że nawet badacze mają wątpliwości, które części Requiem są oryginalnie stworzone przez kompozytora, a które uzupełnione przez Sussmayra. Najważniejsze jednak, że możemy dziś cieszyć się niepowtarzalnym pięknem tej legendarnej kompozycji. Tracklista:Side A1. Introitus: Requiem - KyrieSequentia:2. Dies irae3. Tuba mirum4. Rex tremendae majestatis5. Recordare6. Confutatis7. Lacrimosa Side BOffertorium:1. Domine Jesu2. Hostias3. Sanctus4. Benedictus5. Agnus Dei - Communio: Lux aeterna
Nagranie koncertów fortepianowych Mozarta nr 9, 12 i 14 w wykonaniu Edny Stern i Orchestre d’Auvergne pod dyrekcją Arie van Beeka.
Opera Mozarta "Uprowadzenie z Seraju" w wykonaniu orkiestry pod batutą Francois Abou Salema, zarejestrowany podczas Festiwalu Salzburskiego.
Od 2002 r. Martha Argerich zebrała w Lugano wielu znakomitych artystów, którzy dali mnóstwo niezapomnianych koncertów muzyki kameralnej i symfonicznej. Ten czteropłytowy album zawiera bogaty wybór kompozycji wykonywanych na żywo podczas festiwalu, wszystkie z udziałem argentyńskiej pianistki i nagrane przez nią po raz pierwszy. Na płytach znalazły się utwory Mozarta, Prokofiewa, Bartóka, Poulenca, a także wybitne wykonania Schuberta, Brahmsa i Milhaud, uzupełniające dyskografię Argerich dla Deutsche Grammophon.
Harfistka Lily Laskine (1893-1988) była popularną i wpływową artystką. Szczególnie blisko związana była i kojarzona z wytwórnią Erato, chociaż nagrywała także dla EMI. Była pierwszą kobietą grającą w Operze Paryskiej. Swojego pierwszego nagrania dla Erato – koncert na flet i harfę z Jean-Pierrem Rampalem – dokonała w 1958 roku, gdy miała już 65 lat. Ostatnie nagranie dla Erato przypadło 23 lata później. Jej remake stereo koncertu Mozarta (znów z Rampalem) pozostaje do dziś największym klasycznym bestsellerem w historii francuskiej fonografii. Oprócz dzieł Mozarta, Vivaldiego, Handela, Rossiniego, Saint-Saënsa, Faurégo, Debussy’ego, Roussela oraz Iberta, box Laskine zawiera także szeroki wachlarz rzadziej nagrywanych kompozycji takich twórców, jak: Bochsa, Boïeldieu, Büsser, Caplet, Damase, D’Almivare, Duvernoy, Garat, Gossec, Jadin, Jolivet, Krumpholz, Nadermann, Pierné oraz Reinecke.
Symfonie nr 38 "Praska" i nr 41 "Jowiszowa" Wolfganga Amadeusza Mozarta w wykonaniu zespołu Freiburger Barockorchester pod dyrekcją René Jacobsa. Płyta ma dołączony katalog Harmonii Mundi na rok 2012.
Stworzone z myślą o najmłodszych muzyczne pudełko z zabawkami: herbata, kawa lub czekolada, smakują o niebo lepiej zaserwowane w filiżankach dla lalek; minstrele zabawiają swych dostojnych gości, a Wieszczka Cukrowa obdarza wszystkich hojnie słodyczami. Huśtawki, teatrzyki lalkowe, bańki mydlane, bitwy żołnierzyków... czas płynie z muzyką Leopolda Mozarta, Czajkowskiego, Bizeta i Debussy’ego. Czarujące impresje zabaw i gier oddane poprzez muzykę.
Podążając śladami Mozarta: skrzypce, na których grał mały Wolfgang miały wielu właścicieli zanim znalazły nowy dom w kolekcji International Mozarteum Foundation w Salzburgu, gdzie następnie w 1998 r. postanowiono, aby znów oddać cenny instrument w młode ręce, z 30 dzieci, które zgłosiły się wówczas, wybrano 11-letnią wówczas Marię-Elisabeth Lott. Zwróciła uwagę grą przepojoną lekkością i wirtuozerią i dzięki temu pozwolono jej niemal dosłownie podążać śladami niezwykłego chłopca – Mozarta.