Album „Na skos” to powrót do tradycyjnego rockowego grania od jakiego Iza zaczynała swoją karierę. Wszystkie piosenki skomponował Jan Borysewicz, w płycie słychać wyraźnie niepowta-rzalne brzmienie pierwszych albumów zespołu Lady Pank czy wspomnianej wcześniej płyty Układy.
"Ile to już razy John Zorn przekraczał gatunkowy rubikon? "Inferno" to muzyka niezwykle konkretna, otwierająca na różne kierunki, prawdziwy kolaż dźwięków. Tym razem pomagają mu w tym John Medeski na organach, Kenny Grohowski za perkusją i Matt Hollenberg na gitarze. Amalgamat awangardowego jazzu i ciężkiego rocka rozbija nasze wyobrażenie o podziałach gatunkowych. Już otwierający płytę "The Dance of Death" z mocnymi bębnami i ciężką gitarą wbija w fotel. I tak już będzie do końca tej fascynującej płyty, która zrodziła się w głowie Zorna z podziwu dla dorobku Augusta Strindberga, szwedzkiego pisarza, twórcy dramatów, powieści, esejów i utworów poetyckich, malarza i fotografa. Centralnym punktem albumu jest tytułowa kompozycja "Inferno", epicki utwór trwający ponad dwadzieścia minut. Zarazem transowy i dynamiczny, począwszy od ambientowego otwarcia, z rozmiłowaniem do przestrzenności, jakbyśmy byli świadkami starożytnego rytuału. Kompozycja rozwija się powoli, konsekwentnie penetruje najbardziej radykalne i ekstremalne nurty. Niesamowite zwroty akcji od ciężkiego metalu po elementy jazzu i ambientu, jednocześnie muzycy nie boją się zawieszać swoją opowieść, pojawiające się chwilę bez jakiegokolwiek dźwięku wydobywają z kompozycji nową, jakość, nasączony abstrakcyjna wyobraźnią i stłumionym, psychodelicznym noisem, kreuje ciemną, zagadkową i fascynującą atmosferę. Z czasem utwór zmienia się w rytuał nawiedzony plemiennymi rytmami. Muzyka, która przekracza możliwości wyobraźni ludzkiej, kontrolowany chaos, hardcore – dosłownie i w przenośni. Wysmakowana szata edytorska płyty jest niebagatelnym uzupełnieniem tego kolekcjonerskiego wydawnictwa." - Jarosław Lisiak Muzycy: John Medeski - organ Kenny Grohowski - drums Matt Hollenberg - guitar Tracklista: 1. Dance Of Death 2. Paria 3. Ghost Sonata 4. Inferno 5. Blasphemy 6. The Powers 7. Dreamplay
Wydawnictwo firmy Weton Wesgram zawiera dwie płyty CD z oryginalną muzyką francuską lat 60. i 70.
Pierwsze i jednocześnie jedyne DVD w dorobku tej kanadyjskiej formacji, które na rynku ukazało się w 2002 roku. Zawarto tutaj najlepsze koncertowe wykonania utworów z pierwszej płyty zespołu, takie jak np.: 'Spit', 'Charlotte', 'Brackish', 'Suck', 'Jonny', 'Choke', 'Paperdoll', 'Do You Think' czy 'Raven' oraz bonusowe atrakcje dla fanów.
W 20.rocznicę wydania debiutanckiego albumu zespołu Jamiroquai Sony Music przygotowało niespodziankę dla wszystkich fanów tej niesamowitej kapeli. Album The Return of the Space Cowboy ukaże się w specjalnym dwupłytowym wydaniu! W wydawnictwie tym znajdzie się zremasterowany album oraz dodatkowa płyta zawierająca rarytasy w postaci: niepublikowanych wcześniej nagrań, nagrań koncertowych oraz stron B singli wydanych przez zespół. Album ukaże sie w pieknym, sześciopanelowym digipacku I zawierać bedzie 20.stronnicową książeczkę, w której znajdzie się opis płyty przygotowany osobiście przez Jay Kay.Premiera albumu 12 marca 2013 roku. Wraz z albumem The Return of the Space Cowboy ukażą się również albumy :Emergency On Planet Earth oraz Travelling Without Moving.
Wielbiciele geniuszu Raya Charlesa mogą cieszyć się z winylowych wznowień albumów legendarnego artysty. Ponownie do sprzedaży trafia siedem płyt mistrza rhythm and bluesa, country, popu i jazzu, które premiery miały w latach 1957-1961. Wznowione zostaną nagrane w mono płyty dla wytwórni Atlantic: „The Great Ray Charles”, „Ray Charles”, „Yes Indeed!”, „The Genius Of Ray Charles”, „What'd I Say”, „The Genius After Hours” oraz „The Genius Sings The Blues”. Płyty ukazują się na 180-gramowych winylach. Wcześniej znalazły się w boxie „Ray Charles: The Atlantic Years In Mono”. Każda z płyt została zremasterowana z oryginalnych taśm monofonicznych. W 1957 roku premierę miała instrumentalna płyta „The Great Ray Charles”. Był to pierwszy w pełni jazzowy album Charlesa. Produkowali go Ahmet Ertegün i Jerry Wexler, a wśród utworów znalazł się napisany przez bliskiego przyjaciela Raya, Quincy'ego Jonesa, „The Ray”. Tracklista Side A 1. The Ray 2. My Melancholy Baby 3. Black Coffee 4. There's No You Side B 1. Doodlin’ 2. Sweet Sixteen Bars 3. I Surrender Dear 4. Undecided
Box zawiera 2 płyty CD z utworami w wykonaniu Milesa Davisa.
Legendarne jazzowe płyty w oryginalnych japońskich opakowaniach.
Podczas całej swojej kariery, Bullet For My Valentine sprzedali miliony płyty i zgromadzili wielką armię fanów. Ich teledyski i piosenki były odtwarzane kilkanaście milionów razy, pojawili się na niezliczonej ilości okładek, a ich albumy zdobyły wiele pozytywnych recenzji od najważniejszych pism i portali muzycznych na świecie. Teraz zespół powraca z nową płytą „Venom”, którą wychodzi poza ściśle określone ramy gatunków muzycznych.Piąty album studyjny metalowych tytanów z Wielkiej Brytanii ukazał się 14 sierpnia. Krążek został wyprodukowany przez Carla Bowna i Colina Richardsona (Slipknot, Machine Head, Trivium), a jego nagrania odbywały się w Metropolis Studio w Londynie. Po swojej czwartej płycie „Temper Temper” z 2013 roku, muzycy postanowili powrócić do swoich hard rockowych korzeni. Matt Tuck, wokalista zespołu, wyznał, że podczas nagrywania tej płyty przykładali dużą wagę do tego, co się na niej znajdzie. „Wszystko, co było zbyt melodyjne albo popowe od razu odrzucaliśmy… Chcieliśmy, aby ten album był tak mroczny, jak to tylko możliwe. Zależało nam, aby jego brzmienie było mocniejsze. Za to właśnie fani pokochali nas od pierwszego dnia”.Na tej płycie słychać niebywały rozwój, jaki przeszli Bullet For My Valentine. Ich brzmienia są mocniejsze, a struktura piosenek bardziej złożona, czego najlepszym przykładem jest najnowszy utwór zespołu „No Way Out”. Przy okazji informacji o premierze płyty, zespół poinformował, że do wokalisty Matta Tucka, gitarzysty Michaela „Padge” Pageta i perkusisty Michaela „Moose” Thomasa – dołączył basista i chórzysta, Jamie Mathias.
Po nominowanym do nagrody Grammy albumie „Hurry Up, We’re Dreaming”, na którym znalazł się multiplatynowy singiel „Midnight City” oraz po dwuletniej triumfalnej trasie koncertowej, Gonzalez – muzyczny architekt, kompozytor, frontman i główny wokalista M83 – powraca z artystyczną ewolucją, o której mówi: „na tym albumie chciałem pokazać moje inne oblicze. Chciałem wrócić z czymś bardziej intymnym, z czymś gdzie w jakiś sposób będzie… mniej mnie!”.Czując odnowione pokrewieństwo z wcześniejszymi inspiracjami spod znaku Tangerine Dream, Aphex Twin oraz poszerzającymi granice gatunku wizjonerami jak Brian Wilson i Kevin Shields, na tej płycie Gonzalez powraca do swoich korzeni, stawiając przy tym kolejny krok na przód. Chociaż na każdej płycie M83 łączyło gatunki w nostalgiczny i prowokujący sposób – od shoegaze i ambientu do synthpopu i alternatywnego rocka lat 90-tych – na „Junk” eksperymentuje ze stylami i gatunkami, których wcześniej nie było słychać w jego muzyce.Pierwszym opublikowanym utworem jest otwierający album „Do It, Try It”, który przynosi połączenie staromodnego house'u, fortepianów oraz syntezowanych partii wokalnych.Tytuł płyty „Junk” (który można przetłumaczyć jako „śmieci”) Gonzalez tłumaczy: „wszystko, co dziś tworzymy, skończy w pewnym momencie na śmietniku. Uznałem, że to jest zarazem fascynujące, jak i przerażające. Ale w jakimś stopniu także piękne. Wyobraziłem sobie kawałki ludzkości unoszące się w przestrzeni, stracone na zawsze. Odnosi się to także to tego, że dziś wszystko dzieje się tak szybko i każdy w jakimś stopniu wyrzuca sztukę. Ludzie będą słuchali płyty, a następnie dodadzą ulubiony utwór do swojej playlisty. Nie zamierzają poświęcać czasu, by słuchać całej płyty po raz drugi, bo muszą zająć się czymś innym”.