Na  pierwszej płycie prezentujemy siedem formacji muzycznych z którymi koncertował i nagrywał Krzysztof Komeda Trzciński w pierwszym okresie. Są to: Zespół instrumentalny Krzysztofa Komedy z Krzysztofem Komedą Trzcińskim grającym na  fortepianie, Witoldem Kujawskim na basie i Witoldem „Dentoxem” Sobocińskim na perkusji. Melomani z Krzysztofem Komedą Trzcińskim na fortepianie, Jerzym „Dudusiem”Matuszkiewiczem na saksofonie tenorowym i klarnecie, Andrzejem „Idonem” Wojciechowskim na trąbce oraz sekcją jak wyżej. Kwintet Krzysztofa Komedy ze Zdzisławem Brzeszczyńskim na puzonie, Janem „Ptaszynem” Wróblewskim na klarnecie, Józefem Stolarzem na basie i Janem Zylberem grającym na  perkusji. Sekstet Krzysztofa Komedy z Krzysztofem Komedą Trzcińskim na fortepianie, Zdzisławem Brzeszczyńskim na puzonie, Jerzym Milianem na wibrafonie, Janem „Ptaszynem” Wróblewskim na klarnecie i saksofonie barytonowym, Józefem Stolarzem na kontrabasie, Janem Zylberem na perkusji oraz M. Zieleniewiczem na rożku angielskim i F. Ciechańskim na rogu. Zespół Krzysztofa Komedy z Krzysztofem Komedą Trzcińskim na fortepianie, Janem Byrczkiem na kontrabasie, Tadeuszem Federowskim na perkusji i Józefem Gawrychem na  instrumentach perkusyjnych. Trio Krzysztofa Komedy: z Krzysztofem Komedą na fortepianie, Adamem Skorupką na kontrabasie i Andrzejem Zielińskim na perkusji. Pierwszych nagrań na płycie dokonano w Radiu Kraków ze składem Melomanów jak i Zespołu instrumentalnego Krzysztofa Komedy.Z roku 1957 prezentujemy nagrania Kwintetu Krzysztofa Komedy z 2. Festiwalu Muzyki Jazzowej w Sopocie, oraz Sekstetu Krzysztofa Komedy z Polskiego Radia Gdańsk i Sekstetu Komedy z Radia Poznań. W Gdańsku Krzysztof Komeda zaangażował do sekstetu dodatkowo muzyków grających na  rożku angielskim i rogu.Nagrania z roku 1959 pochodzą z Radia Warszawa, a w roku 1960 dokonano nagrań podczas 3. Festiwalu Jazz Jamboree odbywającego się również w Warszawie.Płyta zawiera ponad 71 minut muzyki.

• Wykonawca Komeda Krzysztof
• Data premiery 2014-10-27
• Nośnik CD

W przeciwieństwie do „New Amerykah Part I: World War”, który nagrano przy pomocy dużej dawki elektroniki, a teksty miały polityczne zabarwienie, „New Amerykah Part II: Return Of The Ankh” to muzyka stworzona dzięki żywemu instrumentarium, a słowa pokazują bardziej emocjonalną stronę Badu. „Przy 'Part I” z góry patrzyłam na to, co dzieje się wokół mnie politycznie, społecznie i ekonomicznie” - wyjaśnia Badu - „Przy Part II skupiłam się na sobie, tym co dzieje się w moim wnętrzu”.Przy powstawaniu albumu „New Amerykah, part II: Return Of The Ankh” Badu współpracowała z jednymi z najbardziej utalentowanych i niezależnych producentów w branży, m.in. nagrodzonym Grammy - 9th Wonderem, Jamesem Poyserem, wokalistą soul Bilalem oraz J Dillą. „Użyliśmy mnóstwa analogowych instrumentów – harf, smyczków, perkusji, fortepianu, a nawet thereminu, aby nadać albumowi specyficzne brzmienie” - mówi Badu - „Jest w nim ukryte drugie dno, a brzmienie tych kawałków wydaje mi się fajne. To uczucie podobne do przytulania”.W mediach już pojawiły się entuzjastyczne opinie na temat nowego albumu – jednego z najbardziej oczekiwanych wydawnictw 2010 roku.

• Wykonawca Badu Erykah
• Data premiery 2010-03-26
• Nośnik CD

"Żadnego opisu, ani nawet fragmentu imienia ani nazwiska z muzyków, utwory bez tytułów. Nic! Jako, że Krzysztof należy do nielicznego grona osłuchanych muzyków i nierzadko zdarzało się, że odkrywał przede mną nieznaną mi wcześniej muzykę, nie od razu, ale w końcu zacząłem słuchać muzyki z plików. Znalazłem dobry moment, późnym wieczorem, mając nadzieję w tym czasie nadgonić zaległości, które piętrzą się bez opamiętania niezależnie od tego jak sumiennie je człowiek próbuje do nich nie dopuścić. Niestety i tym razem nie udało się, ale tym też razem zagadka była jeszcze bardziej intrygująca. Z głośników płynęły dźwięki skrzypiec, kontrabasu i perkusji, ale zagrane nie w duchu naszej polskiej jazzowej tradycji wiolinistycznej, ale takiej jednak, nad którymi unosił się duch improwizacji, którego szukam w każdym nieznanym mi nagraniu. Okazało się, że ten skrzypek, którego za nic w świecie nie umiałem rozpoznać to Marcin Hałat, a towarzysząca mu sekcja rytmiczna to Krzysztof Gradziuk na perkusji i Maciej Garbowski na kontrabasie.. Okazało się też, ku mojej wielkiej uciesze, że muzyka, którą panowie zarejestrowali w nagraniowym studiu nie została jeszcze nigdzie wydana i gdyby była po stronie Fundacji Słuchaj taka wola, to zespół jest gotowy współdziałać. I tak mamy zaszczyt zaprezentować podwójną płytę grupy The OWL zatytułowaną "On the Way" będącą jazzowym debiutem Marcina Hałata, skrzypka, który gra i myśli o muzyce inaczej niż reszta skrzypków, inaczej też niż oni brzmi i w inne miejsca zabiera swoich słuchaczy niż jego starsi i młodsi koledzy po fachu" (Jazzarium) Muzycy: Marcin Hałat - violin Maciej Garbowski - bass Krzysztof Gradziuk - drums Tracklista: CD 1 1. The cheerful time 2. On the way 3. The rite 4. Invitation 5. Incognito 6. Vision fugitive 1 7. Vision fugitive 2 CD 2 1. Turning point 2. Embeleso 3. Coming soon 4. For the little ones 5. Vision fugitive 3 6. Vision fugitive 4 7. Vision fugitive 5

• Wykonawca The Owl , Hałat Marcin
• Data premiery 2017-10-05
• Nośnik CD

Robin Trower to 73- letni legendarny muzyk, który zaczynał swoją karierę w latach 60-tych i po dziś dzień cieszy się popularnością i uznaniem wśród fanów gitarowego grania. Po pięciopłytowej przygodzie w zespole Procol Harum, w 1974 roku Trower opublikował swój solowy album, zatytułowany "Bridge Of Sights" , który szybko pokrył się złotem. Trower z miejsca stał się muzykiem rozpoznawalnym w mainstreamie, współpracującym między innymi z Jackiem Bruce’m czy Bryanem Ferrym.  Na najnowszym krążku Trowerowi udało się doskonale oddać klimat swoich występów na żywo. O tytule nowej płyty muzyk mówi: "Nie ma co się oszukiwać i wiem, że jestem bliżej końca, niż początku. Ale ani trochę mnie to nie przeraża. Gdybym umarł jutro, czuł bym się jak ktoś pobłogosławiony możliwością osiągnięcia tego wszystkiego, co osiągnąłem jako muzyk". Album został zarejestrowany w Studio 91 w Newbury, z inżynierem dźwięku Samem Winfieldem. Robin Trower sam nagrał wszystkie instrumenty (za wyjątkiem partii perkusji) oraz wokale. Powstała muzyka surowa i prawdziwa, grana z polotem, nieskażona komercyjnymi aspiracjami, z tekstami, które trafiają w sedno. Tracklista: 1. Diving Bell 2. Truth Or Lies 3. Coming Closer To The Day 4. Ghosts 5. Tide Of Confusion 6. The Perfect Wrong 7. Little Girl Blue 8. Someone Of Great Renown 9. Lonesome Road 10. Tell Me 11. Don't Ever Change 12. Take Me With You  

• Wykonawca Trower Robin
• Data premiery 2019-03-22
• Nośnik Płyta Analogowa

Zarówno "Pangea", jak i jej poprzednik "Agharta" zostały nagrane 1 lutego 1975 roku w Osace w Japonii, w sali festiwalowej. Koncert "Agharta" odbył się popołudniem, natomiast "Pangea" - wieczorem. Zespół wystąpił w składzie: Sonny Fortune (saksofony), Pete Cosey (który również grał na syntezatorze), Reggie Lucas na gitarach, Michael Henderson na basie, Al Foster na perkusji, James "Mtume" Foreman na perkusji i Miles Davis na trąbce i organach. 2-płytowy album zawiera tylko w dwa głośne epickie utwory, które trwają prawie dwie godziny, "Zimbabwe" i "Gondwana", które dają słuchaczowi wyjątkowy rodzaj "Afro futuryzmu", gatunku jazz-funk, który tylko Miles może dostarczyć. Krążek został wydany ponownie w 2018 roku przez wytwórnię "Music On CD". Tracklista: CD 1 1. Zimbabwe CD 2 1. Gondwana

• Wykonawca Davis Miles
• Data premiery 2018-04-04
• Nośnik CD

Ernest Hemingway powiedział o Marlenie Dietrich: "Gdyby nie miała nic prócz głosu, i tak by ci złamała serce".Niemiecka femme fatalle, nie ukrywała swojej słabości do kobiet fascynując jednocześnie tysiące mężczyzn. Jednym z nich jest niemiecki gitarzysta Johannes Haage. Urodził się i wychował w Hamburgu, już w wieku 5 lat zaczął naukę gry na skrzypcach, dość szybko jednak przeniósł swoje zainteresowania na gitarę i tak już pozostało do dzisiaj.Współpracował z muzykami tej miary co Bill Frisell, Brad Shepik, Ben Monder, Mark Turner, Dave Douglas, Drew Gress, Ralph Alessi.Johannes Haage Trio w składzie: Andreas Lang na kontrabasie i Sebastian Merk na perkusji to dzisiaj jeden z najciekawszych europejskich składów. Wydany właśnie ich debiutancki album "Johannes Haage trio plays Marlene Dietrich" to rzadki przykład jazzowej interpretacji pieśni wykonywanych przez Marlenę Dietrich. Ze znanych muzyków chyba tylko amerykański saksofonista Sonny Rollins włączył do swojego repertuaru jej szlagiery.

• Wykonawca Johannes Haage Trio
• Data premiery 2010-12-06
• Nośnik CD

Po duetach Sly & Robbie / Amp Fiddler oraz Horace Andy / Ashley Beedle, na trzeciej części tej ekscytującej serii do tej samej bramki grają Mulatu Astatke, słynny jazzowy artysta z Etiopii, muzyk, aranżer i kompozytor odpowiedzialny za serię kultowych i poszukiwanych płyt "Ethiopiques" (to jego nagrania są ozdobą scieżki dźwiękowej do filmu "Broken Flowers" Jima Jarmuscha) oraz psychodeliczno-funkowa grupa The Heliocentrics związana z cenioną firmą Stones Throw (gdzieś pomiędzy Jamesem Brownem, Sun Ra oraz Davidem Axelrodem; na perkusji gra Malcolm Catto, niegdyś związany z firmą Mo'Wax Jamesa Lavella). Efekt ich studyjnego spotkania brzmi naprawdę niesamowicie. To wypadkowa dwóch muzycznych i tutaj doskonale uzupełniających się i przenikających światów: egzotycznego orkiestrowego etno-jazzu Astatke i napędzanego potężnym groovem garażowego funku. 

• Wykonawca Mulatu Astatke and Heliocentrics
• Data premiery 2019-01-18
• Nośnik CD

Oficyna fonograficzna Multikulti Project w 2016 roku skończyła 20 lat. Świętując tę "ponadpełnoletniość" ogłosiliśmy debiut nowej serii wydawniczej - której nazwa - Spontaneous Music Tribune - wzięła się od nazwy partnera serii, wyjątkowego miejsca w Internecie - spontaneousmusictribune.blogspot.com, gdzie znaleźć można kompetentne, wyczerpujące i pisane z pasją teksty o muzyce improwizowanej, która zepchnięta została dzisiaj na margines marginesów, a bez której założyciel blogu i my w Multikulti Project, nie wyobrażamy sobie życia. Spontaneous Music Tribune dedykowana jest iberyjskiej scenie muzyki improwizowanej, stąd pojawiać się tutaj będa nagrania pochodzące z tego własnie regionu Europy. Pierwsza płyta serii zawierała studyjne nagranie niezwykłego kwartetu - Völga – w składzie: Fernando Carrasco, Alex Reviriego, Iván González i Vasco Trilla. Płyta druga to nagranie koncertowe niezwykłego projektu prowadzonego przez Ivána Gonzáleza - Memoria Uno. Trzecia pozycja to PHICUS (Ferran Fages / Alex Reviriego / Vasco Trilla) “Plom”. Czwarta pozycja w serii wydawniczej to płyta katalońskiego saksofonisty Alberta Cirery. Muzyk, od paru już lat rezydujący w Lizbonie, nagrał swoją pierwszą płytę solową. Zwie się ona „Lisboa’s Work”. Tym razem prezentujemy duetową płytę brazylijskiego saksofonisty Yedo Gibsona i katalońskiego perkusisty Vasco Trilla Żywioł, brawura i pewność siebie - to określenia, jakie przychodzą mi pierwsze na myśl, gdy próbuję zwerbalizować wrażenia z odsłuchu „Antenny”. Duet saksofonu i perkusji. Historia muzyki improwizowanej zna tysiące takich przypadków. Nim zasiądziecie do tej płyty, będę usiłował przekonać Was, że jest to jednak duet niezwykły. Pozornie daleki od idiomu free jazzowego, ale z drugiej strony, przesycony emocjami tego gatunku. Dodatkowo – z pewnością, w katalogu serii wydawniczej Trybuny Muzyki Spontanicznej, pozycja najbliższa spuściźnie Johna Coltrane’a. Yedo Gibson, brazylijski rezydent portugalski, zagra tu na saksofonie barytonowym i sopranowym, a także na serbskiej odmianie fletu, zwanej flura. Vasco Trilla, Katalończyk o silnych, ojcowskich korzeniach portugalskich, zagra na perkusji i perkusjonaliach. Sześć dość krótkich historii. Odrobina tańca na sopranie, szczypta perkusjonalnej egzotyki. Baryton lekki jak skowronek, który potrafi być drapieżny jak lampart. Perkusja kąśliwa i wielowymiarowa, jak zawsze. Jakze Wam zazdroszczę, że będziecie tego słuchać po raz pierwszy! (Tomasz Konwent) Muzycy: Yedo Gibson: baritone and soprano saxophone, frula Vasco Trilla: drums and percussion

• Wykonawca Gibson Yedo , Trilla Vasco
• Data premiery 2017-12-01
• Nośnik CD

Seria wydawnicza "Trybuny Muzyki Spontanicznej" zaprasza za kolejną muzyczną podróż do Barcelony! Po kwartecie Völga i orkiestrze Memoria Uno, czas na skromne trio, o jakże dynamicznej nazwie Phicus. Ferran Fages, znacząca postać europejskiej awangardy, gitarzysta, a także wytrawny eksplorator dźwięków elektronicznych i elektroakustycznych, zagra na gitarze elektrycznej. Wspierać go będzie niebywała para instrumentalistów, którą zdążyliście już poznać, obcując z kwartetem Völga - Alex Reviriego na kontrabasie i Vasco Trilla na perkusji i perkusjonaliach. Siedem improwizowanych fragmentów o tajemniczych tytułach. Zwarta opowieść, która dramaturgicznie budowana będzie na antonimach: hałas – cisza, emocje – uspokojenie, chaos – skupienie. "Szklista" gitara w opozycji do "czupurnego" kontrabasu, który lubi zaśpiewać i bystrej perkusji, która zwinnie interpretuje sytuację sceniczną. Przekornie, mimo użycia gitary elektrycznej, na płycie dominować będą dźwięki akustyczne lub elektroakustyczne. Jeśli zapytacie o tropy gatunkowe, doby nie starczy, by je wszystkie wskazać. Zatem tylko te najmniej chybione - medytacje bez struktury kompozycyjnej, mające z tyłu głowy estetyczny kolokwializm Velvet Underground, smak wczesnego Sonic Youth, no i … co by się stało, gdyby Keiji Haino spotkał w ciemnym zakamarku placu Robadors nobliwych Panów z AMM. Muzycy: Ferran Fages: electric guitar Alex Reviriego: double bass Vasco Trilla: drums

• Wykonawca Phicus
• Data premiery 2017-09-22
• Nośnik CD

Boy Azooga wydaje debiutancki album "1,2 Kung Fu!" nakładem Heavenly Recordings. Liderem grupy jest Davey Newington - młodzieniec z bogatym dziedzictwem muzycznym. Jeden z jego dziadków był jazzmame, który grał na perkusji dla Royal Marines. Tata Davey'a (skrzypce) i jego mama (klarnet) zagrali i po raz pierwszy spotkali się w Narodowej Orkiestrze BBC w Walii. Sam Davey w wieku sześciu lat rozpoczął naukę gry na perkusji, później zaczął występować w różnych zespołach Orkiestry Walijskiej i Jazzu jako nastolatek, a także w ostatnich latach znalazł pracę zarobkową na perkusji w ramach Late Night Pop Dungeon Charlotte Church. Davey zainspirowany przez swojego nauczyciela sztuki w szkole, który wysłał go do miasta, by nabył klasyczny album Can "Ege Bamyasi", zebrał cenne muzyczne wskazówki od takich wykonawców jak Sly and The Family Stone, Caribou, Black Sabbath, Outkast, Van McCoy, Ty Segall i The Beastie Boys. Nazwa zespołu pochodzi z filmu "The Little Rascals" z 1994 roku. Wraz z przyjaciółmi Daf Daviesem, Dylanem Morganem i Samem Barnesem, którzy dołączają do Davey'ego i tworzą kwartet Boy Azooga Na żywo to zespół, który płynnie przechodzi od filmowych instrumentów do porywającego, rave'owego rocka. Tracklista: 1. Breakfast Epiphany 2. Loner Boogie 3. Face Behind Her Cigarette 4. Walking Thompson's Park 5. Jerry 6. Breakfast Epiphany II 7. Taxi To Your Head 8. Losers In The Tomb 9. Hangover Square 10. Waitin' 11. Sitting On The First Rock From The Sun

• Wykonawca Boy Azooga
• Data premiery 2018-06-08
• Nośnik Płyta Analogowa