Jerzy Fryderyk Haendel dołącza do listy kompozytorów takich jak: Purcell, Monteverdi i Cavalli – twórców, którzy stali się inspiracją Christiny Pluhar i jej zespołu L'Arpeggiata przy tworzeniu swoich albumów. Wraz z projektem Händel Goes Wild Christina Pluhar i jej zespół L'Arpeggiata po raz kolejny rozpoczęli muzyczną podróż w czasie, tym razem w towarzystwie sopranistki – Nurii Rial, kontratenora – Valera Sabadusa i klarnecisty jazzowego – Gianluigi Trovesi’ego, aby ponownie odkrywać muzykę kosmopolitycznego kompozytora w swoim własnym, niepowtarzalnym i porywającym stylu. Estetykę zespołu L'Arpeggiata w 2012 roku podsumował The New York Times w najlepszy możliwy sposób: "Grupa wykorzystuje inspirowane współczesnym popem partie wokalne oraz zaczerpnięte z jazzu techniki improwizacyjne i używa ich do wykonywania muzyki dawnej. Te śmiałe pod względem stylistycznym muzyczne hybrydy napędzane są głównie poprzez fascynację muzyką barokową, a także chęcią odświeżenia jej przy jednoczesnym zachowaniu jej oryginalnych elementów - zwłaszcza ozdobników. W efekcie możemy sprawdzić jak współczesne style muzyczne sprawdzają się w wykonawstwie utworów historycznych". Muzyka Haendla jest tak wysublimowana, że łatwo zapominamy o tym, że był on mistrzem "show businessu" – nie tylko genialnym kompozytorem, ale także świetnym impresario. Doskonale rozumiał rynek muzyczny swoich czasów. W okresie 15 lat uruchomił i prowadził trzy firmy przynoszące zyski operowe w Londynie. Był także niezwykle płodnym kompozytorem - same jego kompozycje wokalne obejmują 42 oper, 29 oratoriów i ponad 120 kantat. Obecnie dzieła Haendla są najczęściej wykonywanymi utworami przedklasycznej epoki. Tytuł nowego albumu Christiny Pluhar odnosi się przede wszystkim do pomysłowego i pełnego fantazji podejścia do muzyki zespołu L'Arpeggiata, a artystka przypomina nam, że "Haendel chyba był całkiem szalony" i przytacza znaną anegdotę: "Gdy podczas próby do jego opery Ottone, sławna sopranistka Francesca Cuzzoni odmówiła zaśpiewania arii Falsa imagine, tak się wściekł, że chwycił ją wpół i zagroził, że wyrzuci przez okno". Muzyka w Händel Goes Wild zachwyca stylem jak w Music For A While – Improvisations na temat Henry Purcella, wydanym przez zespół L'Arpeggiata w wytwórni Erato w 2014 roku. Chwaląc ten album, BBC Music Magazine napisał: "Widać długie doświadczenie w łączeniu wykonywania muzyki barokowej ze stylami inspirowanymi jazzem; podejście zespołu L'Arpeggiata daje nowe życie twórczości kompozytora, u którego linia basu przypomina gitarowe riffy, a jego quasi-folkowe melodie są surowe i proste. Instrumenty barokowe oraz skład jazzowego combo tworzą miksturę stanowiącą intrygujący efekt". Christina Pluhar przypomina nam, że Haendel był świetnym dramaturgiem, co można dostrzec w wybranych do albumu ariach scenicznych. Warto też zwrócić uwagę na uzupełnienia instrumentalne, m.in. radosne Arrival of the Queen of Sheba from Solomon czy wzruszająca Lascia ch'io pianga z opery Rinaldo, pełna ufności Where’er you walk z oratorium Semele, refleksyjna Ombra mai fu z opery Serse (znana jako Handel’s Largo) oraz lament Piangerò la sorte mia z opery Giulio Cesare. Haendel miał tendencję do pisania swoich arii w formie "da capo", z wyraźnie skontrastowaną częścią środkową i charakterystycznym powtórzeniem pierwszej sekcji. "Wszyscy barokowi kompozytorzy stosowali ścisłe formy" – wyjaśnia Pluhar – "Lecz formy te pozwalały śpiewakom i muzykom improwizować oraz dowolnie stosować ozdobniki, zwłaszcza w powtórzeniach dzięki zastosowaniu formy ‘da capo’". Z kolei Nurial Rial, której głos The Guardian opisał jako "dziewiczy, łagodny i lekki jak piórko" współpracowała z zespołem z L'Arpeggiata przy albumie z utworami Cavalliego i Monteverdiego. Natomiast zupełną nowością jest współpraca z Valerem Sabadusem, który śpiewa wspaniałym wysokim kontratenorem. "Kiedy pracuję ze śpiewakami, mówi Christina Pluhar, zawsze staram się dobrać właściwy utwór do ich głosów, tak aby mogli zabłysnąć i w najwyższym stopniu poruszyć słuchaczy. Ale wybieram też utwory, w których wyczuwam pewną harmoniczną i melodyczną dwuznaczność, która pozwala nam muzyczne podróżować między wiekami". Przykładem na to, że muzyczne podróże w czasie są możliwe, jest obecność na nagraniach wielkiego muzyka jazzowego i klarnecisty Gianluigi Trovesi, który już często występował z zespołem L'Arpeggiata i wniósł duży wkład do Music For A While – Improvisations, albumu inspirowanego twórczością Henry Purcella. Według słów Jazz Times jest on "wizjonerem i konceptualistą, który na nowo wymyśla jazz, ukazując go w żywych śródziemnomorskich barwach…". Wbrew pozorom jego temperament idealnie pasuje do Haendla.
- Wykonawca Pluhar Christina
- Data premiery 2017-09-08
- Nośnik CD
