Paul Wertico, wszechstronny perkusista znany w Polsce z Pat Metheny Group i kilku lat intensywnej współpracy z rodzimym SBB, w połowie lat 90. wyruszył na pierwszą trasę koncertową ze swoim autorskim triem. Dwadzieścia pięć lat później to pierwsze spotkanie z publicznością ukazuje się wreszcie na płycie. „First Date” to nie jest wyłącznie album dla fanów długich, perkusyjnych solówek lidera. Gitarowe popisy Johna Mouldera, wspomagane przez kreatywny akompaniament basisty, Erica Hochberga, zabierają słuchacza na długą i kolorową wycieczkę w świat intensywnego fusion. To muzyka pełna kontrastów, zderzająca ze sobą agresywne improwizacje o rockowej energii z sennymi, rozmarzonymi impresjami. To również kilka wyśmienitych, przemyślanych i wciągających solowych popisów Paula Wertico, będących nie tyle przerywnikami, co pełnoprawnymi utworami. Materiał nagrany 6 października 1994 roku w niemieckim Ottobeuren ukazuje się na płycie po raz pierwszy – zremasterowany z oryginalnych taśm i uzupełniony o unikatowe, niepublikowane zdjęcia z tej pierwszej trasy koncertowej tria Paula Wertico. Skład: John Moulder - guitar Eric Hochberg - bass Paul Wertico – drums

• Wykonawca Paul Wertico Trio
• Data premiery 2019-06-07
• Nośnik CD

Edycja na zielonej płycie analogowej wydanego w 2015 roku czwartego studyjnego albumu japońskiej metalcore'owej formacji Crossfaith, pochodzącej z Osaki. Słynącej z niesamowitych koncertów, pełnych szalonych popisów i ogromnej energii.

• Wykonawca Crossfaith
• Data premiery 2015-09-18
• Nośnik Płyta Analogowa

Kirin J Callinan ma swoją teorię, że trzech wielkich australijskich wykonawców łączy pewien kryminalny aspekt: AC/DC to piekielny gang wyrzutków, INXS cechowało seksualne wyuzdanie i dewiacja, zaś Nick Cave jest morderczym poetą. Kirin ma w sobie wszystkie te elementy, a przy tym jest także czwartą twarzą rocka. Ten wokalista, gitarzysta i autor piosenek, urodził się w Australii. Jako dziecko lat osiemdziesiątych, wyróżnia się dzięki zapadającym w pamięć kompozycjom oraz dzikiej grze na gitarze. Znany jest ze swoich kontrowersyjnych występów na żywo, zawsze bez koszulki, błyskotliwy i serwujący kombinację popisów typowych dla herosów gitary, muzycznego teatru, kabaretu, pierwotnych emocji, punkowej wrażliwości, niezręcznej ciszy i szpetnego rasizmu. Jest bardzo charyzmatycznym wykonawcą, który nie boi się obnażyć swojej duszy. Jego głos jest melodyjny i niepewny, zabarwiony psychobilly z dodatkiem operowej przestrzeni - napisał Stereogum po jego zeszłorocznym koncercie w Nowym Jorku.

• Wykonawca Callinan Kirin J
• Data premiery 2013-07-01
• Nośnik CD

Ambroise Thomas (1811-1896), kompozytor i przez ponad dwadzieścia lat dyrektor Paryskiego Konserwatorium, był przez wielu krytyków uważany za konserwatystę, który pragnie jedynie zaspokajać gusta mało wymagającej klasy średniej. Zarzuty te niewiele go obchodziły. Cenił sobie sukces komercyjny i nie widział nic złego w tworzeniu utworów #8220;lekkich, łatwych i przyjemnych" dla ucha. Większość z melodyjnych oper Thomasa odeszła w zupełne zapomnienie; do dziś przetrwały jedynie Mignon i Hamlet, niewątpliwie najlepsze utwory kompozytora.Premiera Hamleta 9 marca 1868 była największym sukcesem Thomasa. Publiczność tłumnie przychodziła do Opery Paryskiej, by oklaskiwać Jean-Baptiste#8217;a Faure w roli Hamleta i Christine Nilsson w roli Ofelii. Nikomu zbytnio nie przeszkadzały zmiany i uproszczenia dokonane w Szekspirowskim oryginale przez librecistów, Michela Carré i Julesa Barbiera (którzy napisali również libretta do m.in. Fausta i Romea i Julii Gounoda). Krytycy jak zwykle zarzucali Thomasowi stworzenie dzieła, które jest zaledwie zbiorem melodyjnych arii i efektownych chórów i okazją do koloraturowych popisów dla sopranu śpiewającego Ofelię (po Christine Nilsson błyszczały w tej roli takie gwiazdy, jak Emma Calvé, Nellie Melba, Mary Garden czy, już bardziej współcześnie, Joan Sutherland i June Anderson). Niewątpliwie są w tej operze fragmenty raczej mało interesujące zarówno pod względem muzycznym, jak i dramatycznym (nudnawy balet), zdecydowanie jednak przeważają sceny, w których Thomas imponuje nie tylko łatwo wpadającymi w ucho melodiami (znakomity duet Gertrudy i Hamleta czy niezwykle poruszający monolog Etre ou ne pas etre).

• Data premiery 2006-03-07