Myślę, że Wieniawski poprzez dodanie motywów polskich, momentami nawiązujących wręcz do Chopina, chciał podkreślić w swoim Koncercie dziedzictwo kulturowe i tradycje muzyczne kraju, który wówczas nie istniał na mapach Europy. Bruch natomiast poszukiwał charakterystycznych motywów, jakich niewątpliwie dostarczyć mu mogła muzyka ludowa Szkocji. (Janusz Wawrowski) …performances at the edge of possibility! (Erica Jeal, "The Guardian") Pierwszy album – "Aurora" z udziałem pianisty José Gallardo odniósł sukces komercyjny, zaś drugi – "Sequenza" uzyskał wiele pozytywnych recenzji na całym świecie (m.in. w "The Guardian") oraz nagrodę Fryderyk. Janusz Wawrowski koncertuje w Polsce i za granicą, 2 i 3 marca wykonał dwa koncerty ze Stuttgarter Philharmoniker pod dyrekcją Maestro Daniela Raiskina, co zaowocowało propozycją nagrań dla Warner Classics. Album zawiera zarówno muzykę polską, jak i niemiecką – II Koncert skrzypcowy Henryka Wieniawskiego oraz Fantazję Szkocką Maxa Brucha, co stanowi szczególny dialog pomiędzy narodem polskim i niemieckim, które dzielą wspólną, nieraz trudną historię. "Tytuł płyty Janusza Wawrowskiego & Stuttgarter Philharmoniker, Brillante, zgodnie ze dosłownym i przenośnym znaczeniem tego słowa w niejednym języku europejskim (lśniący i świetlisty, ale też wspaniały i błyskotliwy), prowokuje jawne skojarzenia z wykonawczą wirtuozerią" – pisze o albumie dr hab. Iwona Lindstedt – "Absolutnie słuszne, gdyż płyta zawiera dwa reprezentatywne, XIX-wieczne jej przykłady w dziełach na skrzypce z orkiestrą. Wirtuozeria będąca jednym ze znaków rozpoznawczych epoki romantycznej, związana z rozmaitymi kontekstami ówczesnego życia społecznego, wywarła silny wpływ na niemal wszystkie formy i gatunki uprawianej wówczas muzyki. A na jej firmamencie rozbłysły prawdziwe gwiazdy". Wydawnictwo powstało we współpracy z Instytutem Polskim w Düsseldorfie z okazji obchodów 100-lecia odzyskania niepodległości przez Polskę, przy wsparciu Polpharmy Sp. z o.o.

• Wykonawca Wawrowski Janusz , Stuttgarter Philharmoniker , Raiskin Daniel
• Data premiery 2017-11-10
• Nośnik CD

Jest to debiutancka płyta Charlesa-Antoine’a Duflot - francuskiego wiolonczelisty, laureata wielu prestiżowych nagród. Projekt jest intrygujący. Jako pierwsze wybrzmiewają recercady Diego Ortiza (ok. 1510- ca. 1570). Wiolonczeliście towarzyszy zespół złożony z klawesynu, lutni, gitary oraz instrumentów perkusyjnych. Następnie słyszymy tytułowy utwór napisany przez Isabel Mundry (*1963) na zlecenie Kulturkreis der Deutschen Wirtschaft w 2013 roku.Przeskok stylistyczny jest ogromny. Po czym wracamy do wieku XVIII i solowej "VI Suity BWV 1012" Johanna Sebastiana Bacha napisanej na wiolonczelę solo. Jest to suita,  które od lat prowokuje pytanie: Na jaką wiolonczelę Bach napisał ten instrument? Duflot wykonuje ten utwór na wiolonczeli piccolo. Płytę zamyka "Sonate fur Violoncello und Klavier" Francisa Poulenca (1899-1963). Elementem spajającym tę "muzyczną mieszankę" jest wiolonczela, a solista jawi się tu jako muzyk o nieograniczonej ciekawości w doborze repertuaru, który ma do przekazania przemyślany sposób jej prezentacji.

• Wykonawca Duflot Charles-Antoine
• Data premiery 2015-05-01
• Nośnik CD