Solowy projekt wokalisty ARCTIC MONKEYS!! Towarzyszy mu m.in znany z The Rascals Miles Cane. Obowiązkowa pozycja dla każdego fana ARCTIC MONKEYS!!
Zanim przejdziemy do szczegółów jednej z najlepszych rockowych płyt 2011 - trochę historii: W wieku 18 lat Miles Kane był członkiem grupy The Little Flames. W 2007r. zespół przemianował się na The Rascals. Alexa Turnera z The Artcic Monkey spotkał po raz pierwszy kiedy The Rascals supportowało jego grupę w tym samym roku. Większość 2008 roku spędził koncertując z Alexem jako The Last Shadow Puppets, promując ich wspólny, nominowany do nagrody Mercury Prize Award album "The Age Of The Understatement". Szybkie przewijanie do przodu... i mamy rok 2011, Miles wydaje swój debiutancki album “Colour of the Trap” - wyprodukowany min. przez Dana Carey'a oraz Dana the Automatora. Najkrótszy opis płyty? "Seksowna, nieco chaotyczna, z genialnym brzmieniem gitary". Reszty trzeba po prostu posłuchać. Singlem promującym płytę jest kompozycja 'Come Closer'.
Boy Azooga wydaje debiutancki album "1,2 Kung Fu!" nakładem Heavenly Recordings. Liderem grupy jest Davey Newington - młodzieniec z bogatym dziedzictwem muzycznym. Jeden z jego dziadków był jazzmame, który grał na perkusji dla Royal Marines. Tata Davey'a (skrzypce) i jego mama (klarnet) zagrali i po raz pierwszy spotkali się w Narodowej Orkiestrze BBC w Walii. Sam Davey w wieku sześciu lat rozpoczął naukę gry na perkusji, później zaczął występować w różnych zespołach Orkiestry Walijskiej i Jazzu jako nastolatek, a także w ostatnich latach znalazł pracę zarobkową na perkusji w ramach Late Night Pop Dungeon Charlotte Church. Davey zainspirowany przez swojego nauczyciela sztuki w szkole, który wysłał go do miasta, by nabył klasyczny album Can "Ege Bamyasi", zebrał cenne muzyczne wskazówki od takich wykonawców jak Sly and The Family Stone, Caribou, Black Sabbath, Outkast, Van McCoy, Ty Segall i The Beastie Boys. Nazwa zespołu pochodzi z filmu "The Little Rascals" z 1994 roku. Wraz z przyjaciółmi Daf Daviesem, Dylanem Morganem i Samem Barnesem, którzy dołączają do Davey'ego i tworzą kwartet Boy Azooga Na żywo to zespół, który płynnie przechodzi od filmowych instrumentów do porywającego, rave'owego rocka. Tracklista: 1. Breakfast Epiphany 2. Loner Boogie 3. Face Behind Her Cigarette 4. Walking Thompson's Park 5. Jerry 6. Breakfast Epiphany II 7. Taxi To Your Head 8. Losers In The Tomb 9. Hangover Square 10. Waitin' 11. Sitting On The First Rock From The Sun
Istnieli tylko siedem lat, lecz w tym czasie zdążyli nagrać naprawdę udane płyty ze wspaniałymi piosenkami. Spora część z nich znalazła się w prezentowanym pięciopłytowym podsumowaniu dorobku The Rascals, amerykańskiej grupy początkowo działającej pod nazwą The Young Rascals. Zaczęli grać w 1965 roku, skończyli w 1972. Rok po powstaniu, w 1966 roku, zespół wydał swój debiut, zatytułowany "The Young Rascals". Młodzi Amerykanie ciekawie zmieszali na nim rock z soulem i bluesem. Większość płyty wypełniły covery, na tyle dobrze przygotowane, że krążek doszedł do 15. pozycji na "Billboardzie". Na pochodzącej z 1967 roku płycie "Collections" było już więcej numerów napisanych przez The Rascals. A jeden z nich, "(I've Been) Lonely Too Long", zameldował się w pierwszej 20. listy singli. Nieźle radziła sobie mała płytka z innym kawałkiem zespołu, "Love Is A Beautiful Thing". Talent do pisania pięknych piosenek The Rascals ujawnili w pełni na trzeciej płycie, "Groovin'" z 1967 roku. Na niej zdecydowaną większość kompozycji popełnili członkowie zespołu. Krążek dotarł do piątej pozycji na "Billboardzie", a pochodziły z niego wielkie przeboje - "How Can I Be Sure" i "A Girl Like You". Po raz ostatni grupa nagrywała i wydawała jako The Young Rascals. Później skróciła nazwę o "Young" i jako The Rascals popełniła w 1968 roku album "Once Upon A Dream". Był on najbardziej kontrowersyjny z wszystkich propozycji zespołu. Opinie otrzymał skrajne, lecz komercyjnie radził sobie lepiej niż dobrze. Wielu zarzucało The Rascals, że zbyt wyraźne są na płycie nawiązania do beatlesowskiego Sierżanta Pieprza, czemu muzycy specjalnie nie zaprzeczali. Nieco mniej zamieszania wywołała ostatnia płyta z zestawu, "Freedom Suite" z 1969 roku. Ale nie zawierała tak dobrych piosenek, jak wcześniejsze. Na listach radziła sobie średnio. Nic dziwnego, bo było to najambitniejsze dzieło The Rascals. Niekoniecznie musiało się spodobać miłośnikom prostych, melodyjnych piosenek. Grupa postawiła na swego rodzaju koncept album, dopasowując do niego także ciekawą oprawę graficzną, inspirowaną choćby malarstwem El Greco. Wśród numerów znalazł się jeden instrumentalny ("Adrian's Birthday"), jam session ("Cute"), a także solo perkusyjne ("Boom"). The Rascals jakby przestali być zainteresowani komponowaniem singli i zainteresowali się albumem jako całością. Choć i tak udało im się napisać hit na numer jeden "Billboardu", "People Got To Be Free", inspirowany zabójstwami Martina Luthera Kinga i Roberta Kennedy'ego. To, co początkowo odebrano z rezerwą, zostało docenione po paru miesiącach, gdy The Rascals dostali złotą płytę. W 1997 roku zespół wprowadzono do Rock And Roll Hall Of Fame.
Zanim przejdziemy do szczegółów jednej z najlepszych rockowych płyt 2011 - trochę historii: W wieku 18 lat Miles Kane był członkiem grupy The Little Flames. W 2007r. zespół przemianował się na The Rascals. Alexa Turnera z The Artcic Monkey spotkał po raz pierwszy kiedy The Rascals supportowało jego grupę w tym samym roku. Większość 2008 roku spędził koncertując z Alexem jako The Last Shadow Puppets, promując ich wspólny, nominowany do nagrody Mercury Prize Award album "The Age Of The Understatement". Szybkie przewijanie do przodu... i mamy rok 2011, Miles wydaje swój debiutancki album “Colour of the Trap” - wyprodukowany min. przez Dana Carey'a oraz Dana the Automatora. Najkrótszy opis płyty? "Seksowna, nieco chaotyczna, z genialnym brzmieniem gitary". Reszty trzeba po prostu posłuchać. Singlem promującym płytę jest kompozycja 'Come Closer'.
'London Calling: Live In Hyde Park' to zapis koncertu Bruce'a Springsteena & The E Street Band z londyńskiego Hyde Parku z czerwca 2009 roku. Składający sie z 26 przebojów, 163 minutowy set zaczyna się za dnia i kończy po zachodzie słońca, co zważywszy na lokalizację jest wręcz idealną oprawą tego rockowo-folkowego koncertu. Usłyszeć - i zobaczyć - można tu przeboje z całej kariery Bossa - od ery 'Born To Run' na utworach z ostatniej płyty 'Working On a Dream' kończąc. Wśród niespodzianek mnóstwo coverów: "Trapped" Jimmy'ego Cliffa, "Good Lovin'" The Young Rascals, "Raise Your Hand" Eddiego Floyda i "London Calling" The Clash, który nadał tytuł całemu wydawnictwu. Obejrzyj na własne oczy koncert, który rzucił na kolana ponad 50-tysięczną londyńską publiczność! Koncert dostępny w formacie DVD oraz Blu-Ray.
YOUNG RASCALS, CLASSICS, RIGHTEOUS BROS, JERRY JEFF WAL 1. RASCALS - GOOD LOVIN' 2. CLASSICS IV - SPOOKY 3. LOVIN' SPOONFUL - SUMMER IN THE CITY 4. SYNDICATE OF SOUND - LITTLE GIRL 5. KINGSMEN - LOUIE LOUIE 6. RIGHTEOUS BROTHERS - YOU'VE LOST THAT