Miklós Perényi gra III Suitę op. 97 Benjamina Brittena i VI Suitę D-dur BWV 1012 Jana Sebastiana Bacha, przerzucając pomost pomiędzy tymi dwiema pozornie niezwiązanymi ze sobą kompozycjami. Britten napisał swoją suitę dla Rostropowicza, inspirując się jego wykonaniem suit Bacha. Rostropowicz określił wszystkie suity wiolonczelowe Brittena mianem arcydzieł, ale szczególnym uczuciem darzył trzecią z nich (powstałą w 1971 r.). Britten w tematach zawarł reminiscencje rosyjskich melodii ludowych, pozwalając im w pełni zabrzmieć dopiero w finale. Po suicie Brittena następuje na krążku ostatnia suita Bacha. Album wieńczy powrót do muzyki węgierskiej, a dokładnie do Sonaty wiolonczelowej Ligetiego z lat 1948-1953. Obecny album jest pierwszym nagranym przez Perényiego krążkiem dla ECM.

• Wykonawca Perenyi Miklos
• Data premiery 2012-02-07
• Nośnik CD