Po ekscytującej podróży w poszukiwaniu muzycznej tradycji Europy Wschodniej („Journey East”) i zagłębieniu się w barokowym geniuszu J.S. Bacha („Bach”), Nemanja Radulovic sięga po muzykę rosyjskiego mistrza epoki romantyzmu – Piotra Czajkowskiego. Na swoim najnowszym albumie Radulovic zachwyca wspaniałą grą na skrzypcach i -  w słynnych Wariacjach Rokoko także na altówce. Zestawiając ze sobą dwa najważniejsze dzieła Czajkowskiego na instrumenty smyczkowe solo i orkiestrę, Radulovic w symboliczny sposób łączy ze sobą dwa najważniejsze miasta swojego życia – Belgrad i Paryż. Wariacje Rokoko są silnie związane z czasem młodości wirtuoza, gdy Nemanja studiował w Belgradzie jeszcze przed wybuchem wojny na Bałkanach. W tamtych latach Radulovic grywał nie tylko na skrzypcach, lecz także na altówce, a czasem nawet na wiolonczeli. Wykonanie Wariacji Rokoko (oryginalnie napisanych na wiolonczelę, a zaaranżowanych na altówkę) przenosi go w świat wypełnionego muzyką dzieciństwa w Belgradzie. Za aranżacje partii smyczkowych i fortepianowych w Wariacjach Rokoko odpowiedzialny jest Yvan Cassar, który współpracował z Nemanją przy okazji albumu Journey East. Aranżacje te sprawiają, że muzyka Czajkowskiego brzmi bardzo szlachetnie – ma w sobie odpowiednią lekkość i energię. Wariacje Rokoko zostały nagrane w Belgradzie wraz z zespołem Double Sens (z francuskiego: “podwójny kierunek” & “podwójne znaczenie”). W skład grupy wchodzą przyjaciele Nemanji, zarówno z okresu studiów w Serbii, jak i ci z paryskiego Konserwatorium (wśród nich znajdziemy dwóch członków rodziny Fontanarosa). Koncert skrzypcowy Czajkowskiego wiąże się z kolei z okresem paryskim. Nemanja rozpoczął nad nim pracę już w Konserwatorium, pod okiem swojego znakomitego nauczyciela – Patrice’a Fontanarosy. Dzieło to stało się ulubionym koncertem Radulovica, otwierającym mu drzwi do największych sal koncertowych na świecie, między innymi w Paryżu, Londynie, czy Tokio. Koncert skrzypcowy został nagrany w Stambule z towarzyszeniem Borusan Istanbul Philharmonic Orchestra pod batutą Saschy Goetzela – jednej z ulubionych orkiestr Nemanji, który ponad wszystko ceni sobie wolność ekspresji. W 2018 roku przypadnie 125 rocznica śmierci Piotra Ilicza Czajkowskiego (1840-1893).


  • Wykonawca Radulovic Nemanja
  • Data premiery 2017-09-22
  • Nośnik CD
Więcej

Po sukcesie wydanego w 2013 roku solowego albumu „Rokoko” otrzymujemy zupełnie nowe nagrania niezmiernie płodnego artysty związanego z wytwórnią Decca - kontratenora Maxa Emanuela Cencica. Cencic prezentuje repertuar podobny do znanego ze słynnej płyty „Sacrificium” Cecilii Bartoli, a więc znajdziemy tu arie Porpory, Vinciego i ich rodaków napisane dla wyjątkowo utalentowanych kastratów tamtych czasów. Koncentrując się na niezwykle bogatym życiu muzycznym Neapolu w okresie baroku, album ukazuje typową dla Cencica muzyczną ciekawość i dociekliwość, która powoduje, iż większość kompozycji na tej płycie to prawykonania fonograficzne – w sumie dziesięć utworów.Podobnie jak album „Rokoko” zawierał specjalny dodatek w postaci Koncertu na mandolinę Hassego, tak i na albumie „Arie Napoletane” znajdziemy Koncert D-dur Auletty na klawesyn, dwoje skrzypiec i conitinuo wykonywany przez pełnego energii Maxima Emelyanycheva. Ten album będący ucztą barokowych odkryć, wzbudzający falę entuzjazmu dla sztuki kontratenorów ukazuje talenty Maxa Emanuela Cencica, który błyskawicznie stał się najczęściej nagrywanym kontratenorem naszych czasów. To obowiązkowa pozycja w płytotece każdego miłośnika sztuki kontratenorów, a także tych, którzy poszukują nieznanych utworów baroku.


  • Wykonawca Cencic Max Emanuel
  • Data premiery 2015-10-02
  • Nośnik CD
Więcej