Czwarty album kwartetu z Atlanty w stanie Georgia, dziś uważanego powszechnie za jeden z najważniejszych zespołów, jakie pojawiły się na amerykańskiej scenie po 2000 r.Pracowitość Deerhunter zadziwia. W ciągu ostatnich dwóch lat, jakie minęły od podpisania kontraktu z 4AD, zespół wydał album „Microcastle" uzupełniony dodanym w ostatniej chwili w pełni autonomicznym albumem „Weird Era Cont.", składającą się z pięciu utworów „Rainwater Cassette Exchange EP", a na swym blogu regularnie zamieszcza coraz to nowe, nieoficjalne nagrania dla fanów. Nadto wokalista Bradford Cox i gitarzysta Lockett Pundt nadzorują swoje solowe projekty: pierwszy z nich - Atlas Sound, drugi - Lotus Plaza. Co jednak najważniejsze, mimo tej wielkiej aktywności zespołowej i indywidualnej, wszystko, co firmuje Deerhunter i jego muzycy nosi nieodmiennie znak najwyższej jakości.Nagrywając wspomniany „Microcastle" (2008), który był debiutem Deerhunter w barwach 4AD (i pozostaje - zdaniem wielu - najlepszą płytą wydaną przez tę firmę w ostatnim dziesięcioleciu), Cox odgrażał się, że tym razem zespół odejdzie nieco od swej - jak to sam określa - ambient-punkowej poetyki i głęboko zaczerpnie z tradycji rocka lat 50. i 60. Ta groźba nie do końca się zmaterializowała, a wszelkie związki tamtego albumu z tradycją sprzed pół wieku miały co najwyżej domyślny charakter. Jednak co nie do końca się spełniło przed dwoma laty, dokonało się bardziej zdecydowanie na nowym albumie „Halcyon Days", który w bardziej bezpośredni sposób czerpie inspirację z szacownej muzyki takich antenatów rocka, jak choćby Buddy Holly, Phil Spector („Memory Boy"), Velvet Underground („Helicopter"), The Rolling Stones ze swych najwcześniejszych ballad („Fountain Stairs") czy John Lennon („Basement Scene"), a nawet jakby The Cure z okresu „Wish" ("Desire Lines"). Na wszystkie te i inne inspiracje Deerhunter nakłada jednak gęsty filtr o wiele bliższej nam w czasie indierockowej tradycji, z której się bezpośrednio wywodzi, a którą kojarzymy z Pavement czy Flaming Lips. To ostatnie podkreśla zresztą sama produkcja płyty, odwołująca się do postpunkowej idei D.I.Y., czyli - „zrób to sam". Tym samym „Halcyon Digest" wpisuje się bezkolizyjnie w cały dorobek nagraniowy Deerhunter i w żadnym wypadku nie jest nawet zawoalowanym ukłonem w stronę nostalgicznie nastrojonej, mainstreamowej publiczności. Album zamyka nagrana samodzielnie przez Coxa ballada „He Would Have Laughed", będąca hołdem dla zmarłego w tym roku Jaya Reatarda - muzyka z Memphis i przyjaciela zespołu.

• Wykonawca Deerhunter
• Data premiery 2010-09-27
• Nośnik CD

Kolejna część kultowej wśród fanów Boba Dylana serii The Bootleg Series zawiera niepublikowane wcześniej nagrania studyjne – w tym nigdy niesłyszane wcześniej piosenki, odrzuty, wersje demo i alternatywne utworów pochodzących z sesji nagraniowych do albumów „Bringing It All Back Home”, „Highway 61 Revisited” i „Blonde On Blonde”. Płyty te są trylogią, które umocniły Dylana reputację jako tekściarza oraz artysty mającego coraz większy wpływ na kulturę tamtych lat. Wszystkie dźwięki na „The Bootleg Series. Volume 12: The Best Of The Cutting Edge 1965-1966” zawierają dźwięki przeniesione z oryginalnych taśm studyjnych i dokładnie pokazują proces kreatywny towarzyszący nagraniom, pozwalający fanom poznać proces ewolucji jego najsłynniejszych nagrań w najbardziej owocnym okresie twórczości Dylana. Dodatkowo płycie towarzyszy książeczka z setką rzadko spotykanych bądź nigdy wcześniej niepublikowanych zdjęć i esejami napisanymi specjalnie na tę okazję przez Billa Flanagana i Seana Wilentza. Tracklista: CD 11. Love Minus Zero/No Limit - Take 2 (1/13/1965)2. I’ll Keep It with Mine - Take 1 (1/13/1965)3. Bob Dylan’s 115th Dream - Take 2 (1/13/1965)4. She Belongs to Me - Take 1 (1/13/1965)5. Subterranean Homesick Blues - Take 1 (1/14/1965)6. Outlaw Blues - Take 2 (1/13/1965)7. On the Road Again - Take 4 (1/14/1965)8. Farewell, Angelina - Take 1 (1/13/1965)9. If You Gotta Go, Go Now - Take 2 (1/15/1965)10. You Don’t Have to Do That - Take 1 (1/13/1965)11. California - Take 1 (1/13/1965)12. Mr. Tambourine Man - Take 3 (1/15/1965)13. It Takes a Lot to Laugh, It Takes a Train to Cry - Take 8 (6/15/1965)14. Like a Rolling Stone - Take 5 (6/15/1965)15. Like a Rolling Stone - Take 11 (6/16/1965)16. Sitting on a Barbed Wire Fence - Take 2 (6/15/1965)17. Medicine Sunday - Take 1 (10/5/1965)18. Desolation Row - Take 2 (8/4/1965)19. Desolation Row - Take 1 (8/4/1965) CD 21. Tombstone Blues - Take 1 (7/29/1965)2. Positively 4th Street - Take 5 (7/29/1965)3. Can You Please Crawl Out Your Window - Take 1 (7/30/1965)4. Just Like Tom Thumb’s Blues - Take 3 (8/2/1965)5. Highway 61 Revisited - Take 3 (8/2/1965)6. Queen Jane Approximately - Take 5 (8/2/1965)7. Visions of Johanna - Take 5 (11/30/1965)8. She’s Your Lover Now - Take 6 (1/21/1966)9. Lunatic Princess - Take 1 (1/27/1966)10. Leopard-Skin Pill-Box Hat - Take 8 (2/14/1966)11. One of Us Must Know (Sooner or Later) - Take 19 (1/25/1966)12. Stuck Inside of Mobile with the Memphis Blues Again - Take 13 (2/17/1966)13. Absolutely Sweet Marie - Take 1 (3/7/1966)14. Just Like a Woman - Take 4 (3/8/1966)15. Pledging My Time - Take 1 (3/8/1966)16. I Want You - Take 4 (3/10/1966)17. Highway 61 Revisited – Take 7 (8/2/1965)

• Wykonawca Dylan Bob
• Data premiery 2015-11-06
• Nośnik CD

Mało kto potrafi tak pięknie połączyć bluesa, soul, rocka, hard rocka i psychodelicznego rocka, jak robi to Gary Clark Jr., fantastyczny amerykański gitarzysta, a także niezwykle utalentowany aktor. Jego najnowszy krążek "Blak And Blu" to kwintesencja wspaniałej, poruszającej, pełnej duszy muzyki. Choć Gary ma zaledwie 28 lat, miał już okazję pracować lub dzielić scenę z tak uznanymi twórcami, jak Alicia Keys, Nas, The Roots, Eric Clapton, Buddy Guy, Mick Jagger, B.B. King, Jeff Beck, Neil Young. Swoimi kapitalnymi występami zachwycał fanów na festiwalach Coachella, New Orleans Jazz & Heritage Festival, Bonnaroo, Lollapalooza, organizowanym przez Metallicę Orion Fest. Jay-Z zaprosił go do uświetnienia obu dni jego Made in America Festival. Clark Jr. występował też dla prezydenta Baracka Obamy. Najnowsze dzieło Gary'ego Clarka Jr. wyprodukował legendarny Mike Elizondo (m.in. Dr. Dre, Fiona Apple, Mastodon, Regina Spektor, Avenged Sevenfold, Eminem, 50 Cent) razem z inną sławą, Robem Cavallo (Green Day, Dave Matthews Band, My Chemical Romance). Piosenki udowadniają, że artysta ma niebywały talent do przekonującego poruszania się po różnych stylistykach. Zarówno oldschoolowy blues kojarzący się z narodzinami gatunku w Delcie Missisipi, jak i nowoczesny rock czy soul brzmią prawdziwie i porywająco. W muzyce Gary'ego usłyszymy fascynację zarówno Otisem Reddingiem, Sly Stone'em, Jamesem Brownem, Chuckiem Berrym, Jimim Hendrixem, The Rolling Stones. Ale słychać też, że artysta czerpie także z dokonań The White Stripes czy The Black Keys. Zresztą oddajmy głos Gary'emu, który z uśmiechem mówi: "Tak naprawdę inspirowało mnie wszystko w tym samym czasie. Gdzie mnie to zaprowadziło? Sam nie wiem". Clark Jr. jest skromny, co ponoć jest cechą wielkich ludzi. Eksperci muzyczni z "New York Timesa" ogłosili, że Gary "może być nowym Jimim Hendrixem". "Rolling Stone" z kolei napisał o artyście: "Wiele zawdzięcza Kurtowi Cobainowi, Ramones, Buddy'emu Guyowi, Johnowi Lee Hookerowi, a także hip-hopowi i psychodelii. Clark jest zakorzeniony w tradycji, a jednocześnie nie unika wyzwań". Z pewnością pochodzący w Austin w Teksasie Gary jest wybitnie uzdolnionym gitarzystą, świetnym wokalistą, znakomitym kompozytorem. Nagrał płytę, która jest dźwiękową podróżą, będącą jednocześnie bardzo soulową i bardzo psychodeliczną. Fascynującą i pochłaniającą od pierwszej do ostatniej minuty. A jeśli ktoś chce przekonać się o aktorskim talencie Gary'ego Clarka Jr., polecamy film "Honeydripper", w którym zagrał obok Danny'ego Glovera.

• Wykonawca Clark Gary Jr.
• Data premiery 2012-10-29
• Nośnik CD

Film wyreżyserowany przez nominowanego do Oskara Bretta Morgena jest jednocześnie celebracją 50 lat istnienia The Rolling Stones. Ten film dokumentalny o 50-letniej karierze Rolling Stones był emitowany na dużym ekranie pod tytułem "Crossfire Hurricane", a teraz został wydany na DVD i Blu-ray. Prace nad filmem trwały ponad rok. "Huragan Crossfire" zawiera ponad 80% wcześniej niepublikowanego materiału i został poddany obróbce z ponad 50 godzin materiału filmowego. Kamery towarzyszą  Mickowi Jaggeowi i Keithowi Richardsowi od ich początków ich istnienia w latach 60. po dzień dzisiejszy. Dokumentacja została złożona z telewizyjnych programów i prasowych doniesień, a także starych i zupełnie nowych wywiadów z wszystkimi  byłymi i obecnymi członkami zespołu i wyprodukowana przy pełnej współpracy z Rolling Stonesami. Publiczność może uczestniczyć we wszystkich niefiltrowanych skandalch buntach, perypetiach i śledzić rozwój muzyczny "Greatest Rock'n'Roll Band on Earth" (najlepszego zespołu rock 'n' rollowego na ziemi). Tracklista: 1. Crossfire Hurricane - Film Bonus Tracks: 2. Live In Germany '65 3. Interview With Director Brett Morgen 4. The Sound And Music Of Crossfire Hurricane 5. Theatrical Trailer For Crossfire Hurricane

• Wykonawca The Rolling Stones
• Data premiery 2018-03-11
• Nośnik DVD

Tracklista:1. Breathe In2. Showers3. Shovel Moonlight4. Subducta. Psalm 695. Letters I Wrote6. Blue Mountain Ridge7. Rolling in the Rapids8. TDS (Surf)9. Supernatural Women10. Shimmers in the Sun11. Summon12. Spectrom13. All Within14. Morning Joy

• Wykonawca Vicktor Taiwo
• Data premiery 2018-06-01
• Nośnik CD / Album

„Moura”, czyli szósty album Any Moury to fascynująca podróż w towarzystwie wybitnych osobistości portugalskiej muzyki.Artystka po raz pierwszy wykonuje utwory Carlosa Tê, Samuela Urii, którego, jak sama przyznała, jest wielką fanką, a także innych kompozytorów, takich jak Jorge Cruz, Edu Mundo, czy Sara Tavares. Ta ostatnia skomponowała muzykę do słów Kalafa, znanego z zespołu Buraka Som Sistema.Album uzupełniają kompozycje artystów, z którymi śpiewaczka fado podjęła współpracę podczas nagrywania swojej poprzedniej płyty – „Desfado”. Mowa tu chociażby o Pedru Abrunhosa, który napisał dwie piosenki na potrzeby nowego krążka. Mimo tego bogactwa, Ana nie zapomniała o utworach tradycyjnego fado, które również znalazły się w repertuarze albumu.Skład muzyków, którzy wzięli udział w nagraniu „Moury” jest imponujący. Oprócz dwóch portugalskich instrumentalistów, którzy stale towarzyszą śpiewaczce podczas koncertów (Angelo Freire na gitarze portugalskiej i Pedro Soares na wioli fado), usłyszymy tu też takich mistrzów, jak: basista Dan Lutz (nagrywał z Lizz Wright i Michaelem Buble), gitarzysta Dean Parks (znany z nagrań Madonny, Steviego Wondera, Eltona Johna i Diany Ross), Pete Korpela na instrumentach perkusyjnych (Robbie Williams i Melody Gardot), klawiszowiec Pete Kuzma (Jill Scott i Lizz Wright), czy wreszcie legendarny perkusista Vinnie Colaiuta, który przez wiele lat współpracował z Frankiem Zappą i Stingiem.Wielkie nazwiska towarzyszą artystce również w fazie produkcyjnej albumu. Za miks odpowiedzialni są Tim Palmer, który ma na swoim koncie miksowanie albumów U2, The Cure oraz sławnego już krążka Pearl Jam – „Ten” oraz Tchad Blake, współtwórca sukcesu „El Camino” The Black Keys, „AM” Arctic Monkeys”, czy „Songs Of Innocence” U2.Nagrań dokonano w Hanson Recording Studios w Hollywood, gdzie nad swoją muzyką pracowali, między innymi, Paul McCartney, The Rolling Stones, Alicia Keys, Bruce Springsteen, czy Justin Timberlake oraz w The Village Studios, gdzie nagrywali Aerosmith, Tori Amos, The Beach Boys, John Lennon i Madonna.„Moura” to następca „Desfado” – albumu, który w Portugalii osiągnął status pięciokrotnej platyny. Krążek do dziś utrzymuje się tam na szczytach list przebojów, choć od jego wydania minęło już ponad 150 tygodni. ‘Desfado” to także pierwszy album Any Moury, który został wydany globalnie. Płyta wspięła się na szczyty list w Portugalii, Anglii, Hiszpanii i USA.Ana Moura to w tej chwili najpopularniejsza portugalska artystka. Śpiewaczka sprzedała już ponad 300,000 płyt, otrzymała też blisko tuzin rozmaitych nagród fonograficznych. Na światowych scenach występowała wspólnie z takimi ikonami, jak: Prince, The Rolling Stones, Caetano Veloso, Gilberto Gil oraz Herbie Hancock.

• Wykonawca Moura Ana
• Data premiery 2016-03-04
• Nośnik CD

Tracklista: 1. Hustle and Shake2. Cry Baby3. Rolling Thunder4. Lucky Star5. Down in the Valley6. Call to You7. Blue Tonight8. Playing Hearts

• Wykonawca The Watson Twins
• Data premiery 2018-10-19
• Nośnik CD / Album

Tracklista: 1. Katie Mae Blues2. That Mean Old Twister3. I Feel So Bad4. Rocky Mountain Blues5. Fast Mail Rambler6. Thinkin' and Worryin'7. Short-haired Woman8. Big Mama Jump9. Sugar Mama10. Picture On the Wall11. Down Home Baby12. Let Me Play With Your Poodle13. Nightmare Blues14. Woman, Woman15. Morning Blues16. Have to Let You Go17. Baby Child18. Changing Weather Blues19. Shotgun Blues20. Rolling Blues21. Honey Honey Blues22. Moonrise Blues23. Miss Me Blues24. Abilene25. You're Not Going to Worry My Life Anymore26. Daddy Will Be Home One Day

• Wykonawca Lightnin' Hopkins
• Data premiery 2016-11-25
• Nośnik CD

Formacja założona została przez Donnie’go Vie (voc, g, k) oraz Chipa Z’nuff’a (b, voc), a za główne źródła swoich inspiracji podaje m.in. dokonania The Beatles, Queen, Elvisa Costello, Bad Finger oraz Cheap Trick. Grupa założona została w 1984 roku, a jej debiutancki krążek ukazał się 5 lat później. Kolejny studyjny album - "Strenght” miał swoją premierę w 1991 roku, a Rolling Stone uznał grupę za ‘Najbardziej Gorący Zespół Roku”. Formacja ma już na swoim koncie 11 studyjnych albumów. "Tonight - Sold Out” to koncertowy album grupy, który ukazał się w zeszłym roku i pokazuje, że ta rockowa formacja jest w nieprzemijająco doskonałej formie!

• Wykonawca Enuff Z'Nuff
• Data premiery 2008-04-14
• Nośnik CD

1. FULL SPEED AHEAD 2. WHITE QUEEN 3. WITH A WILL OF MY OWN 4. ALONE 5. TAKE ME TO THE TOP 6. LUCKY RIVER 7. IT'S JUST MY ATTITUDE 8. TRY CHANGE TO BETTER 9. RICH MAN 10. CALLING YOUR CLOSER 11. MEN WE TRUST 12. LIKE ROLLING A CIGARETTE 13. PI

• Wykonawca The Baltimore Consort
• Data premiery 1994-04-18
• Nośnik CD