Płyta z kompozycjami muzyki dawnej, tradycyjnej oraz kompozycje własne Jordiego Savalla. Wykonawcy to rodzina Savallów - Montserrat Figueras, Jordi Savall i Ferran Savall.
Arianna Savall: głos, harfa gotycka, włoska potrójna harfaPetter Udland Johansen: głos, hardingfele, mandolinaSveinung Lilleheier: gitara, Dobro, głosMiquel Àngel Cordero: kontrabas, głosDavid Mayoral: instrumenty perkusyjne, głosHirundo Maris to łacińska nazwa rybitwy, ale też kwintetu harfistki, Arianny Savall. Grupa ta inspiruje się częściowo muzyką dawną, a w części folkiem. Łączy w swym repertuarze muzykę norweską i katalońską, wzbogacając je własnymi kompozycjami. Savall i Petter Udland Johansen stworzyli zespół o unikatowym brzmieniu i niepowtarzalnym stylu, dla którego znakiem rozpoznawczym jest krystalicznie czysty głos Arianny, idealnie pasujący do muzyki pochodzącej zarówno z surowej Norwegii, jak i ciepłej Hiszpanii.Tracklista:1. El mestre2. Buenas noches3. Ya salió de la mar4. Om kvelden5. El mariner6. Le Chant des étoiles7. Morena me llaman8. Bendik og Årolilja9. Ormen Lange10. Tarantela11. The Water Is Wide12. El noi de la mare13. Josep i Maria14. Penselstrøk15. Halling16. Yo m’enamorí d’un aire17. Trollmors vuggesang
Pięć kompozycji nagranych w kościołach Tallinna, a także w Estońskiej Sali Koncertowej których możemy posłuchać na płycie zatytułowanej „Arboles lloran por lluvia” (Drzewa wołają o deszcz) daje nam głębszy wgląd w świat dźwiękowy Heleny Tulve, który w równym stopniu opiera się na współczesnych jak i dawnych nurtach muzycznych. Tulve czerpie inspirację z wielu źródeł. Zgłębia surową naturę dźwięku zarówno na sposób analityczny jak i instynkownie; w kompozycjach, które noszą niezatarte piętno jej osobowości znajdziemy motywy chorału gregoriańskiego, tradycyjne melodie Żydów z Jemenu, teksty reprezentujące tradycje sufickie, sefardyjskie a także krąg chrześcijańskiego mistycyzmu. Silną stroną nagrania są wykonawcy, przede wszystkim Arianne Savall występująca w tytułowym utworze i w „L’Équinoxe de l’âme”, oraz chóry, zespoły kameralne i orkiestra dowodzone przez Jan-Eika Tulve i Olrari Eltsa . To wszystko powoduje, że drugi album Heleny Tulve wydany przez ECM New Series jest godnym następcą wysoko ocenionego pierwszego albumu Lijnen.
Biber: Missa BruxellensisLa Capella Reial de Catalunya - Le Concert des Nations, dir. Jordi Savall
Muzyka jednego z regionów Hiszpanii - Galicji. Region ten charakteryzuje się bogatą tradycją mzuyczną sięgającą średniowiecza. Zaznaczają się też wyraźne wpływy celtyckie. Wykonawcy to Jordi Savall - viola da gamba oraz Pedro Estevan - instrumenty perkusyjne.
Bogato wydane i ilustrowane wydawnictwo składające się z 3 płyt SACD. Jordi Savall inspiruje się różnymi tradycjami muzycznymi wschodu i zachodu.
Muzyka dawna z Syrii oraz utwory wywodzące się z tradycji europejskiej w wykonaniu zespołu Hespèrion XXI pod dyrekcją Jordiego Savalla. Do tego projektu będącego hołdem złożonym Syrii Jordi Savall zaprosił muzyków z Syrii, Libanu i Izraela.
Muzyka instrumentalna improwizowana hiszpańskiego kompozytora epoki renesansu w wykonaniu artystów stanowiących czołówkę wykonawców na scenie muzyki dawnej - Jordi Savall - viola da gamba,, Ton Koopman - klawesyn i organy, Rolf Lislevand - gitara, Andrew Lawrence-King - harfa.
To czwarta już tak zrealizowana podwójna płyta (po "Don Quijote de la Mancha", "Christophorus Columbus - Paraisos Perdidos" i "Francesco Javier: La Ruta de Oriente") Jordi Savall'a - ta jednak wykonawczym i edytorskim rozmachem przyćmiewa poprzednie. Pomysł jest ciekawy - ukazać Jerozolimy, świętego miasta trzech kultur (Żydów, chrześcijan i muzułmanów) od czasów zdobycia Ziemi Obiecanej przez naród Mojżesza po dzień dzisiejszy, pokazać ten konglomerat kulturowy, ale i separację mieszkańców przez pryzmat trudnej historii. Ta płyta jest także świadectwem spotkania trzech kultur, piętna, jakie wzajemnie, nieświadomie, często wbrew woli politycznych przywódców, na sobie odcisnęły. Muzyczna wizja, jaką kreuje Savall jest fascynująca - to wizja gdzie najistotniejsza jest kultura (muzyka) i spotkanie ludzi jakie w ramach niej może się dokonać. I chociaż jest to utopia - Savall buduje mosty zapraszając do wspólnego grania przedstawicieli wszystkich kultur obecnych w Jerozolimie. Piękna muzycznej wizji Savalla, delikatności i niezwykłego pietyzmu, a nie upiększania tradycyjnej muzyki - odmówić nie można, mimo nieuniknionego eklektyzmu.
To czwarta już tak zrealizowana podwójna płyta (po "Don Quijote de la Mancha", "Christophorus Columbus - Paraisos Perdidos" i "Francesco Javier: La Ruta de Oriente") Jordi Savall'a - ta jednak wykonawczym i edytorskim rozmachem przyćmiewa poprzednie. Pomysł jest ciekawy - ukazać Jerozolimy, świętego miasta trzech kultur (Żydów, chrześcijan i muzułmanów) od czasów zdobycia Ziemi Obiecanej przez naród Mojżesza po dzień dzisiejszy, pokazać ten konglomerat kulturowy, ale i separację mieszkańców przez pryzmat trudnej historii. Ta płyta jest także świadectwem spotkania trzech kultur, piętna, jakie wzajemnie, nieświadomie, często wbrew woli politycznych przywódców, na sobie odcisnęły. Muzyczna wizja, jaką kreuje Savall jest fascynująca - to wizja gdzie najistotniejsza jest kultura (muzyka) i spotkanie ludzi jakie w ramach niej może się dokonać. I chociaż jest to utopia - Savall buduje mosty zapraszając do wspólnego grania przedstawicieli wszystkich kultur obecnych w Jerozolimie. Piękna muzycznej wizji Savalla, delikatności i niezwykłego pietyzmu, a nie upiększania tradycyjnej muzyki - odmówić nie można, mimo nieuniknionego eklektyzmu.