Wybitny jazzman pochodzący z Ametyki Kenny G (Kenneth Gorelick), urodzony w 1956 roku w Seattle. Artysta jest wybitnym klarnecistą oraz saksofonistą. W jego repertuarze usłyszymy takie gatunki muzyczne jak: adult contemporary, crossover jazz, instrumental pop, jazz-pop, smooth jazz.
Krążek Maxwella "blackSUMMERS’night" to druga część rozpoczętej w 2009 (krążkiem "BLACKsummers’night") trylogii. Krążek wyprodukowali Hod David (odpowiedzialny za poprzednie płyty Maxwella i albumy Erica Benéta) i Stuart Matthewman (na co dzień producent, gitarzysta i saksofonista w Sade a także formacji Sweetback). Album promuje singiel "Lake By the Ocean".
Someday World to tytuł wspólnego albumu Briana Eno i znanego z formacji Underworld Karla Hyde. Na płycie znalazło się dziewięć utworów skomponowanych i zaśpiewanych razem przez obu artystów, których wspomaga wyjątkowe grono muzyków: perkusista Coldplay Will Champion, Tessa Angus, Nell Catchpole, Marianna Champion, Kasia Daszykowska, Don E., Darla Eno, Fred Gibson, Georgie Gibson, John Reynolds, Chris Vatalaro, a także dawny kolega Eno z Roxy Music, saksofonista Andy Mackay. Za produkcję płyty - oprócz oczywiście samego Eno - odpowiada dwudziestoletni Fred Gibson. Jest to pierwszy album Briana Eno od ukazania się płyty Lux w 2012 roku, a także pierwszy owoc współpracy od Drums Between The Bells, płyty którą w 2011 roku wydał z poetą Rickiem Hollandem. Dla Hyde jest to drugi po Edgeland (2013) album nagrany bez Underworld.
Pochodzący z Ameryki wybitny jazzman Lester Willis Young (pseudonim: Prez lub Pres), urodzony w roku 1909 w Woodville, zmarł w 1959 roku w Nowym Jorku. Artysta był kompozytorem i saksofonistą jazzowym.
Amerykański saksofonista, flecista i klarnecista jazzowy. Mąż pianistki Alice Coltrane i ojciec saksofonisty Raviego Coltrane’a.
Archie Vernon Shepp (ur. 24 maja 1937 w Fort Lauderdale) – amerykański muzyk jazzowy i bluesowy, saksofonista (głównie tenorowy), pianista, wokalista, kompozytor, poeta, dramaturg. Jedna z czołowych postaci free jazzu (improwizator, kompozytor, propagator).
Polska Filharmonia Kameralna Sopot, prowadzona przez Wojciecha Rajskiego zainicjowała nietuzinkowy projekt nagrania płyty jazzowejz udziałem smyczków – będzie to pierwsza tego rodzaju rejestracja Wojciecha Staroniewicza i sopockiej orkiestry kameralnej, choć saksofonista i muzycy PFK na czele z maestro Rajskim znają się nie od dziś. Niejednokrotnie już melomani z Trójmiasta i nie tylko mieli okazję usłyszeć ich wspólne brzmienie na koncertach PFK Sopot. Od czasu gdy Charlie Parker spełnił swoje marzenie nagrywając z orkiestrą smyczkową płytę "Charlie Parker with Strings", każdy szanujący się saksofonista jazzowy, a takim z pewnością jest Wojciech Staroniewicz, stara się mieć w swoim dorobku nagranie z orkiestrą o klasycznym rodowodzie. Zwykle smyczki są wzmocnione instrumentami dętymi jak u Joe Lovano "Symphonica" lub jest to pełna orkiestra symfoniczna, jak w wypadku wspólnego nagrania Stinga i Branforda Marsalisa, czy płyty Joshuy Redmana "Omnifenix".Staroniewicz zrezygnował z nadmiernego rozbudowywania składu orkiestry zostawiając tylko smyczki, dzięki czemu nagranie cechuje pewna aksamitność brzmienia. Jazzowym spoiwem jest znakomite, grającez niezwykłym wyczuciem i stalowym drivem, Trio Andrzeja Jagodzińskiego z Adamem Cegielskim na kontrabasie i Czesławem "Małym" Bartkowskim na perkusji.Wspólne nagrania Staroniewicza z Polską Filharmonią Kameralną Sopot są naturalną konsekwencją wieloletniej współpracy koncertowej.Na albumie zatytułowanym "Tranquillo" znajdą się, między innymi, znane kompozycje A.C. Jobima, Joe Hendersona, Duke'a Ellingtona, a także oryginalne utwory Staroniewicza. Kapitalny wpływ na siłę wyrazu i całość brzmienia mają aranżacje utworów napisane przez Włodzimierza Nahornego, Andrzeja Jagodzińskiego i Artura Jurka.
Ircha to kwartet klarnetowy składający się z czterech, znakomitych muzyków, władających różnymi rodzajami klarnetów, poczynając od klasycznego klarnetu Bb, a kończąc na rzadziej spotykanym klarnecie basowym. Takie instumentarium buduje wprost unikalne brzmienie. Można powiedzieć, że"zespół brzmi niczym gigantyczne ustne harmonium, raz po raz tryskające ogniem fajerwerków, flażoletów i miazmatów". Grupę powołał do życia Mikołaj Trzaska, wybitny, gdański saksofonista i klarnecista. Repertuar to kompozycje członków zespołu oraz magiczne utwory, pochodzące z różnych środkowoeuropejskich i bliskowschodnich tradycji, które dzięki swojej otwartości oraz wspólnej historii zachowały muzykę w żywym i nienaruszonym kształcie. Wszystko to uzupełnione w bogato rozbudowane improwizacje wywodzące się z tradycji free-jazzu.
"Marcin Nowakowski – zdolny polski saksofonista, zwany przez amerykańskich dziennikarzy "europejskim ambasadorem smooth jazzu", nie zarzucając trudnej drogi zdobywania publiczności poprzez karkołomne improwizacje stał się idolem jazzu "lżejszego i przyjemnego". To stylistyka i brzmienie, które z tak znamienitym, przebojowym rezultatem ogrywane jest od kilku dekad w całej Ameryce. Polski saksofonista dołączył zatem do elity smooth jazzu pilotowanej od dekad przez wybitnych muzyków: Jeff Lorbera, Kenny G. czy Davida Koza. Z czasem wielu artystów amerykańskiego pop-jazzu i funky znalazło się w kręgu zainteresowań i projektów M. Nowakowskiego, z którym chętnie realizują kolejne nagrania. Dla polskiego jazzu sukces Marcina Nowakowskiego jest powodem dumy, dla samego artysty także wielkim zauroczeniem dla przebojowej, jazzowej stylistyki." - Dionizy Piątkowski, autor polskiej Encyklopedii Jazzu.
W 1968 kompozytor i trębacz Michael Mantler nagrał album „The Jazz Composer’s Orchestra”. Wydany w 1968 w firmie JCOA (a następnie dystrybuowany przez ECM) ten klasyczny, otwierający nowe horyzonty album zawierający kompozycje i improwizacje w wykonaniu zespołu prowadzonego przez Mantlera z udziałem takich solistów jak pianista Cecil Taylor, kornecista Don Cherry, puzonista Roswell Rudd, saksofonista Pharoah Sanders, gitarzysta Larry Coryell i saksofonista Gato Barbieri.