Swobodna improwizacja, podobnie jak występ tego tria w czasie Sound Disobedience Festival nie rozróżnia ciszy od dźwięku, rytmu od entropii, czy właśnie, wykonawcy od świadka doświadczenia. DNA artystów kształtowane jest poprzez wpływ wielu generacji twórców muzyki. Świadomie (choć najprawdopodobniej nieświadomie), Luís Vicente czerpie inspirację z samych korzeni jazzu: "okręgi" Satchmo, pomruki Milesa i zabawne trąbki Raymonda Scotta. Fortepian Seppe Gebruersa tworzy obraz potencjalnego Chopina, który spotkał Evana Parkera, także puls Onno Govaerta, który wiedzie nas prosto do sali koncertowej w Nowym Orleanie. Jest to muzyka równowagi i mądrości, zakorzenionej w wolności, lecz nie opartej na dualizmie. Nie rozróżnia ona piękna i brzydoty, dobra i zła, czy też hałasu i melodii. Każdy zagrany tu dźwięk pochodzi z subtelnego ciała i jest nasycony pewnego rodzaju rozkoszą. (Mark Corroto - AllAboutJazz.com) Muzycy: Luís Vicente: trumpet Seppe Gebruers: piano Onno Govaert: drums

• Wykonawca Vicente Luis , Gebruers Seppe , Govaert Onno
• Data premiery 2018-05-06
• Nośnik CD