"RAM Cafe. Volume 12" – dwunasta już część kompilacji w serii tworzonej we współpracy z wrocławskim radiem RAM. Wyjątkowa tracklista, ułożona przez Dyrektora Muzycznego Radia RAM – Piotra Bartysia oddaje klimat wielkiego miasta nocą, idealnie trafiając w gusta ludzi z wysublimowanym smakiem muzycznym i pozwala cieszyć się dźwiękiem każdej wrażliwej osobie. Polecamy! Tracklista: CD 1 1. Jacob Collier - Close To You 2. Izzy Bizu - Skinny 3. The Isley Brothers - For The Love Of You (Part 1 & 2) 4. Alice Merton - No Roots 5. James Vincent Mcmorrow - Get Low 6. Maggie Rogers - Alaska 7. Mali Music - Beautiful 8. Monsieur Minimal - Agalia 9. The Saxophones - If You’re On The Water 10. Jessie Ware - Selfish Love 11. The Cyrkle - The Visit (She Was Here) 12. Sacri Cuori - Delone 13. Otis Stacks - Fashion Drunk (Ft Gift Of Gab) 14. Oh Wonder - High On Humans 15. The Xx - On Hold 16. Apothek – Roaring 17. Małgorzata Bańka, Leszek Możdżer, Łukasz Wójcik - Nie Jestem Sama 18. Childish Gambino - California 19. Madison Mcferrin - No Time To Lose 20. Phlake - Brush CD 2 1. Moonchild - Cure 2. Rhodes - Sleep Is A Rose 3. Lorde - Liability 4. Alabama Shakes - Sound & Color 5. Fhin - Quand On Arrive En Ville 6. Elderbrook - Good Times 7. Joan Thiele - Lost Ones 8. Sudan Archives - Come Meh Way 9. Adam Bałdych & Helge Lien Trio - Love 10. Vianney - Moi Aimer Toi 11. Grèn Sémé - Ti Marik 12. Zaz - La Vie En Rose 13. Jon Allen - Night & Day 14. Cruel Youth - Mr. Watson 15. Childhood - Californian Light 16. Banks - Crowded Places 17. Louis Baker - Rainbow 18. Lianne La Havas - Wonderful 19. Kortez - Nic Tu Po Mnie 20. Jorja Smith X Preditah - On My Mind


  • Wykonawca Various Artists
  • Data premiery 2017-11-24
  • Nośnik CD
Więcej

Film '12 Years A Slave (Zniewolony)' to jeden z poważniejszych kandydatów do Oscara w tym roku. Obraz zdobył już Złotego Globa w kategorii Najlepszy Dramat a jedna z siedmiu nominacji dla filmu dotyczyła także muzyki. Ścieżka dźwiękowa "12 Years A Slave (Music From and Inspired by the Motion Picture)" to efekt współpracy kompozytora Hansa Zimmera z soulowym wokalistą Johnem Legendem, którzy napisali i nagrali na nią nowe swoje utwory, a także osobiście nadzorowali nagranie nowych utworów przez takich artystów jak Alicię Keys, Laurę Mvulę, Chrisa Cornella z Joy Williams (Civil Wars), Alabama Shakes czy Cody'ego Chesnutta. Wszystkie utwory to opowiadają o wolności i inspirowane są opartą na faktach historią Solomona Northupa, czarnoskórego mieszkańca Nowego Jorku, który zostaje porwany i sprzedany jako niewolnik na południe Stanów Zjednoczonych.


  • Wykonawca Various Artists
  • Data premiery 2014-03-11
  • Nośnik CD

Boys & Girls, to debiut formacji Alabama Shakes, która okazała się być jednym z największych amerykańskich odkryć zeszłego roku. Nagrany i wyprodukowany przez członków zespołu, jest połączeniem brudnego rocka z południa, bluesa i soulu z punk rockową emergią.Historia Alabama Shakes rozpoczęła się w klasie filozoficznej średniej szkoły w Athens w Alabamie. Brittany Howard, która kilka lat wcześniej zaczęła grać na gitarze, zapytała Zaca Cockrella czy nie chciałby razem z nią tworzyć muzyki. Wiedziałam, że gra na basie i że nosi koszulki z fajnymi zespołami, o których nikt nie słyszał - mówi Brittany. Zaczęli się spotykać po szkole i siedząc na podłodze u Howard komponowali piosenki. To miało w sobie coś pierwotnego, ale coś w tym było - mówi Cockrell. Coś w stylu Davida Bowie'go, rocka progresywnego, dużo różnych rzeczy. Zaczęliśmy tworzyć własne brzmienie, które jednak od tamtego czasu bardzo ewoluowało. Steve Johnson pracował w jedynym muzycznym sklepie w mieście i Howard wiedziała, że gra na perkusji. Steve jest punkowo-metalowym typem perkusisty - mówi Brittany, która zaakceptowała taki jego wkład w muzykę rodzącej się formacji. Trio szybko weszło do studia w Decatur, by zarejestrować kilka piosenek, nad którymi pracowali. To wczesne demo trafiło z kolei w ręce Heatha Fogga, gitarzysty najlepszego zespołu w naszej szkole - jak mówi Howard. Zaproponował, by trio wystąpiło przed jego zespołem. Zgodzili się, stawiając jednak warunek, że zagra z nimi. Chociaż grupa skupiała się na tworzeniu własnego repertuaru (jak mówi Cockrell: dużo przyjemniej jest tworzyć niż tylko odtwarzać czyjąś muzykę), to jednak wzbogacali także repertuar utworami z repertuaru Jamesa Browna i Otisa Reddinga, a także Led Zeppelin i AC/DC. Musieliśmy znaleźć muzykę, która odpowiadałaby nam wszystkim i którą wiedzielibyśmy jak grać. Początkowo próbowali nagrywać swoją muzykę w uczciwy sposób, przy użyciu kilku mikrofonów i konsolety, ustawionych w domu Howard. W końcu jednak pojechali do studia w Nashville, gdzie zarejestrowali piosenki: You Ain't Alone i I Found You. Przełom nastąpił, gdy pojawili się w sklepie płytowym w Nashville. Jeden gorliwy fan ich muzyki postanowił przedstawić ich twórczość swoim znajomym. Wśród nich był Justin Gage, twórca bloga Aquarium Drunkard. Pewnego dnia zapytał Howard czy może umieścić jedną z piosenek Alabama Shakes. Odesłała mu You Ain't Alone, która została opublikowana pod koniec lipca 2011 roku. Wtedy, z dnia na dzień, rozpętało się piekło. Obudziłam się następnego dnia i zobaczyłam e-maile od firm płytowych, managerów i firm publishingowych - mówi Howard. W pierwszym momencie pomyślałam, że to jakaś pomyłka. Gage wysłał także utwór do Drive-By Truckers, którzy natychmiast zaproponowali grupie rolę supportu podczas swoich koncertów. Pomimo wzrostu zainteresowania i narastającej presji, zespół kontynuował eksplorację nowych rejonów muzycznych. Pierwszy singel, hipnotyczny utwór Hold On, narodziła się podczas scenicznej improwizacji. Zagraliśmy ten riff, Brittany zaczęła do tego śpiewać, a publiczność zaczęła śpiewać razem z nią, tak jakby wcześniej znali ten utwór. W październiku wystąpili podczas CMJ Festival w Nowym Jorku. Jon Pareles na łamach New York Times określił zespół jako „grom, ubrany w jeansy", zaś samą muzykę opisał: „gdy jest wolna, jest pełna bólu, zaś gdy jest szybka jest drapieżna i krzykliwa". NPR uznał ich za jeden z najlepszych zespołów 2011 roku, zaś MTV okrzyknęło Alabama Shakes nadzieją na 2012 rok. Z czasem, gdy zaczęło przybywać ofert koncertowych, muzycy zespołu mogli poświęcić się komponowaniu i nagrywaniu, rezygnując z innych zajęć. Howard mogła zatem zrezygnować z pracy listonosza, zaś Johnson nie musiał już spędzać godzin jako nocny stróż w elektrowni jądrowej. Debiutancki album Boys & Girls, przynosi sześć nagrań z sesji w Nashville oraz kolejnych pięć, zarejestrowanych na przestrzeni kolejnych miesięcy. Od wprawiającej poruszającej kompozycji tytułowej, po cięższe piosenki w stylu Rise To The Sun, album pokazuje  wyczucie rytmu i przestrzeni, czego nauczyli się od swoich idoli, połączone z siłą i emocjami, których wyuczyć się nie da. Wielu ludzi uważa nas za zespół soulowy - mówi Cockrell. Dla mnie jest to duże wyróżnienie, klasyczny rhythm and blues to mój ulubiony rodzaj muzyki, ale każdy ma swoje własne inspiracje. Brittany bliższy jest rock'n'roll, lubi rzeczy będące głośne przez cały czas. Howard dodaje: Nie tworzymy retro soulu, ale rozumiem dlaczego ludzie tak mówią. Czerpiemy z tego inspiracje, ale tak samo wszyscy rozumiemy Black Sabbath. Na płycie zostawiliśmy wiele miejsca na to, co zrobimy w przyszłości.


  • Wykonawca Alabama Shakes
  • Data premiery 2012-05-14
  • Nośnik CD
Więcej

Boys & Girls, to debiut formacji Alabama Shakes, która okazała się być jednym z największych amerykańskich odkryć zeszłego roku. Nagrany i wyprodukowany przez członków zespołu, jest połączeniem brudnego rocka z południa, bluesa i soulu z punk rockową emergią.Historia Alabama Shakes rozpoczęła się w klasie filozoficznej średniej szkoły w Athens w Alabamie. Brittany Howard, która kilka lat wcześniej zaczęła grać na gitarze, zapytała Zaca Cockrella czy nie chciałby razem z nią tworzyć muzyki. Wiedziałam, że gra na basie i że nosi koszulki z fajnymi zespołami, o których nikt nie słyszał - mówi Brittany. Zaczęli się spotykać po szkole i siedząc na podłodze u Howard komponowali piosenki. To miało w sobie coś pierwotnego, ale coś w tym było - mówi Cockrell. Coś w stylu Davida Bowie'go, rocka progresywnego, dużo różnych rzeczy. Zaczęliśmy tworzyć własne brzmienie, które jednak od tamtego czasu bardzo ewoluowało. Steve Johnson pracował w jedynym muzycznym sklepie w mieście i Howard wiedziała, że gra na perkusji. Steve jest punkowo-metalowym typem perkusisty - mówi Brittany, która zaakceptowała taki jego wkład w muzykę rodzącej się formacji. Trio szybko weszło do studia w Decatur, by zarejestrować kilka piosenek, nad którymi pracowali. To wczesne demo trafiło z kolei w ręce Heatha Fogga, gitarzysty najlepszego zespołu w naszej szkole - jak mówi Howard. Zaproponował, by trio wystąpiło przed jego zespołem. Zgodzili się, stawiając jednak warunek, że zagra z nimi. Chociaż grupa skupiała się na tworzeniu własnego repertuaru (jak mówi Cockrell: dużo przyjemniej jest tworzyć niż tylko odtwarzać czyjąś muzykę), to jednak wzbogacali także repertuar utworami z repertuaru Jamesa Browna i Otisa Reddinga, a także Led Zeppelin i AC/DC. Musieliśmy znaleźć muzykę, która odpowiadałaby nam wszystkim i którą wiedzielibyśmy jak grać. Początkowo próbowali nagrywać swoją muzykę w uczciwy sposób, przy użyciu kilku mikrofonów i konsolety, ustawionych w domu Howard. W końcu jednak pojechali do studia w Nashville, gdzie zarejestrowali piosenki: You Ain't Alone i I Found You. Przełom nastąpił, gdy pojawili się w sklepie płytowym w Nashville. Jeden gorliwy fan ich muzyki postanowił przedstawić ich twórczość swoim znajomym. Wśród nich był Justin Gage, twórca bloga Aquarium Drunkard. Pewnego dnia zapytał Howard czy może umieścić jedną z piosenek Alabama Shakes. Odesłała mu You Ain't Alone, która została opublikowana pod koniec lipca 2011 roku. Wtedy, z dnia na dzień, rozpętało się piekło. Obudziłam się następnego dnia i zobaczyłam e-maile od firm płytowych, managerów i firm publishingowych - mówi Howard. W pierwszym momencie pomyślałam, że to jakaś pomyłka. Gage wysłał także utwór do Drive-By Truckers, którzy natychmiast zaproponowali grupie rolę supportu podczas swoich koncertów. Pomimo wzrostu zainteresowania i narastającej presji, zespół kontynuował eksplorację nowych rejonów muzycznych. Pierwszy singel, hipnotyczny utwór Hold On, narodziła się podczas scenicznej improwizacji. Zagraliśmy ten riff, Brittany zaczęła do tego śpiewać, a publiczność zaczęła śpiewać razem z nią, tak jakby wcześniej znali ten utwór. W październiku wystąpili podczas CMJ Festival w Nowym Jorku. Jon Pareles na łamach New York Times określił zespół jako „grom, ubrany w jeansy", zaś samą muzykę opisał: „gdy jest wolna, jest pełna bólu, zaś gdy jest szybka jest drapieżna i krzykliwa". NPR uznał ich za jeden z najlepszych zespołów 2011 roku, zaś MTV okrzyknęło Alabama Shakes nadzieją na 2012 rok. Z czasem, gdy zaczęło przybywać ofert koncertowych, muzycy zespołu mogli poświęcić się komponowaniu i nagrywaniu, rezygnując z innych zajęć. Howard mogła zatem zrezygnować z pracy listonosza, zaś Johnson nie musiał już spędzać godzin jako nocny stróż w elektrowni jądrowej. Debiutancki album Boys & Girls, przynosi sześć nagrań z sesji w Nashville oraz kolejnych pięć, zarejestrowanych na przestrzeni kolejnych miesięcy. Od wprawiającej poruszającej kompozycji tytułowej, po cięższe piosenki w stylu Rise To The Sun, album pokazuje  wyczucie rytmu i przestrzeni, czego nauczyli się od swoich idoli, połączone z siłą i emocjami, których wyuczyć się nie da. Wielu ludzi uważa nas za zespół soulowy - mówi Cockrell. Dla mnie jest to duże wyróżnienie, klasyczny rhythm and blues to mój ulubiony rodzaj muzyki, ale każdy ma swoje własne inspiracje. Brittany bliższy jest rock'n'roll, lubi rzeczy będące głośne przez cały czas. Howard dodaje: Nie tworzymy retro soulu, ale rozumiem dlaczego ludzie tak mówią. Czerpiemy z tego inspiracje, ale tak samo wszyscy rozumiemy Black Sabbath. Na płycie zostawiliśmy wiele miejsca na to, co zrobimy w przyszłości.


  • Wykonawca Alabama Shakes
  • Data premiery 2012-05-14
  • Nośnik CD
Więcej

Czwarty studyjny album pochodzącej z Filadelfii indierockowej formacji The War On Drugs, zatytułowany "A Deeper Understanding". Zwiastun następcy wydanego w 2014 roku znakomitego "Lost In The Dream" pojawił się w Record Store Day 2017 i był nim ponad 11-minutowy utwór "Thinking Of A Place". Jako kolejną zapowiedź płyty The War On Drugs ujawnili kompozycję "Holding On", będącą oficjalnym singlem z "A Deeper Understanding". Sekstet pod dowództwem wokalisty Adama Granduciela nagrywał nowe piosenki w studiach w Nowym Jorku i Los Angeles. W studiu wspomógł The War On Drugs inżynier dźwięku Shawn Everett (Alabama Shakes, Weezer). W komponowaniu utworów brali udział wszyscy muzycy zespołu, a więc również basista Dave Hartley, klawiszowiec Robbie Bennett, perkusista Charlie Hall, gitarzysta i saksofonista Anthony LaMarca oraz saksofonista i klawiszowiec Jon Natchez.  


  • Wykonawca The War on Drugs
  • Data premiery 2017-08-25
  • Nośnik CD
Więcej

Tracklista:1. Bonny Portmore2. Down By the Sally Gardens3. The Wind That Shakes the Barley4. Between the Shadows5. The Lady of Shalott6. The Stolen Child7. Penelope's Song8. The Bonny Swans9. The Parting Glass


  • Wykonawca McKennitt Loreena
  • Data premiery 2016-03-04
  • Nośnik Płyta Analogowa
Więcej

Benjamin Booker to młody, 24-letni pochodzący z Tampa Bay Area na Florydzie wokalista, gitarzysta i autor piosenek, obecnie mieszkający w Nowym Orleanie. Jego twórczość jest mieszanką punkrocka, folku i nowoorleańskiego bluesa. Sięga po nachalną, surową rakietę The Dirtbombs i tłumi ją przesterowanymi, naturalnie i nastrojowo brzmiącymi riffami, przypominającymi zarówno The Gun Club jak i T Rex - tak jego twórczość scharakteryzował NME, zaś magazyn Classic Rock nie miał obiekcji by nazwać go niezwykle utalentowanym. Producentem jego debiutanckiej płyty jest Andrija Tokic (Alabama Shakes, Hurray For The Riff Raff). Całość została nagrana w grudniu 2013 roku w mieszczącym się w Nashville analogowym studiu The Bomb Shelter. Album zapowiadał singel z utworem Violent Shiver, wydany w kwietniu tego roku. W tym samym miesiącu Booker miał okazję zaprezentowania piosenki w programie Late Night With David Letterman.


  • Wykonawca Booker Benjamin
  • Data premiery 2014-08-18
  • Nośnik CD
Więcej

Benjamin Booker to młody, 24-letni pochodzący z Tampa Bay Area na Florydzie wokalista, gitarzysta i autor piosenek, obecnie mieszkajcy w Nowym Orleanie. Jego twórczość jest mieszanką punkrocka, folku i nowoorleańskiego bluesa. Sięga po nachalną, surową rakietę The Dirtbombs i tłumi ją przesterowanymi, naturalnie i nastrojowo brzmiącymi riffami, przypominającymi zarówno The Gun Club jak i T Rex - tak jego twórczość scharakteryzował NME, zaś magazyn Classic Rock nie miał obiekcji by nazwać go niezwykle utalentowanym. Producentem jego debiutanckiej płyty jest Andrija Tokic (Alabama Shakes, Hurray For The Riff Raff). Całość została nagrana w grudniu 2013 roku w mieszczącym się w Nashville analogowym studiu The Bomb Shelter. Album zapowiadał singel z utworem Violent Shiver, wydany w kwietniu tego roku. W tym samym miesiącu Booker miał okazję zaprezentowania piosenki w programie Late Night With David Letterman.


  • Wykonawca Booker Benjamin
  • Data premiery 2014-08-18
  • Nośnik Płyta Analogowa
Więcej

Tracklista:1. Diamond Days2. The Ship3. The Forest4. Harbour Lights5. Voyager 16. Beyond the Pines7. The Wind That Shakes the Barley8. Age of Innocence9. Coral Sea10. Deep Rivers Run Quiet


  • Wykonawca Black Rivers
  • Data premiery 2015-02-09
  • Nośnik CD / Album
Więcej