Na czwartym albumie How To Dress Well, zatytułowanym "Care", Tom Krell śpiewa o prawdziwym znaczeniu słowa "troska". Troska o innych, o słowa, o samego siebie. Śpiewa głosem, który jest bardziej przejrzysty i głęboki, niż kiedykolwiek do tej pory. Na płycie "Care" Krell sięga po szeroką gamę różnorodnych stylów i emocji, starając się zrozumieć jakie jest prawdziwe znaczenie człowieka w świecie. Jednak "Care" to nie concept album o byciu zatroskanym. Artysta stara się ponownie nauczyć jak dbać o siebie i innych poprzez muzykę. To płyta popowa, będąca naturalnym krokiem na drodze ewolucji Krella. Tom sięga po pomysły z poprzednich płyt i nadaje im nowy kierunek muzyczny. "Care" to płyta ekstatyczna i szczera. Słychać to już w otwierającym album "Can't You Tell'", będącym celebracją seksu i całkowitym kontrastem w stosunku do początku poprzedniego albumu "What Is This Heart?".

• Wykonawca How To Dress Well
• Data premiery 2016-09-30
• Nośnik Płyta Analogowa

Pochodzący z mieszczącego się na zachodnim wybrzeżu Irlandii County Mayo, Seamus Fogarty obecnie rezyduje w Londynie i to właśnie stolica zapewniła mu podkład dla "The Curious Hand", jego drugiej płyty, będącej debiutem w barwach wytwórni Domino. Słychać to wyraźnie w pełnym rozpaczy "Seems Wherever", napisanym z punktu widzenia systemu rur zanurzającym się w strudzoną miejską duszę, a także w kamiennych twarzach godzin szczytu "Van Gogh's Ear", gdzie wchodzimy do zatłoczonych wagonów kolejowych, spiesząc się do Egham, Whimple lub West Hamu. Jednak "The Curious Hand" sięga także do ojczyzny Seamusa i do jego przeszłości w bezpośredni sposób. Na przykład w utworze tytułowym została wysamplowana rozmowa sąsiadów z Mayo, dzięki której to, co proponuje Fogarty wchodzi na nowe muzyczne ścieżki. Gdzie indziej, w "Tommy the Cat", instrumentalny szkielet staje się bazą dla krzykliwej rywalizacji na zachodzie Irlandii.

• Wykonawca Fogarty Seamus
• Data premiery 2017-10-27
• Nośnik CD

29 stycznia 2007 roku ukaże się trzecie dzieło Norah, album „Not Too Late” - kolekcja 13. nowych piosenek napisanych przez Norah, wyprodukowanych wspólnie z basistą Lee Alexandrem, z którym artystka od lat współpracuje przy swoich kompozycjach.Dobór utworów zawsze stanowił kluczową kwestię w przypadku płyt Norah, bez względu na to, czy były to piosenki jej idoli (Hank Williams, Townes Van Zandt, Tom Waits, Duke Ellington), czy przyjaciół (Jesse Harris, Richard Julian). Choć Norah zdobyła opinię doskonałej interpretatorki, jej własny warsztat kompozytorski zawsze był niezwykle istotny.11. z 13. piosenek na „Not Too Late” to dzieła Norah; w ukończeniu połowy z nich pomógł jej Lee. Dwa pozostałe utwory to kompozycja Lee w stylu Kurta Weilla „Sinkin’ Soon”, której współautorką jest Norah (w nagraniu gościnnie pojawia się wokalista i autor piosenek M. Ward), a także „Thinking About You” – nastrojowe wspólne dzieło Norah i lidera zespołu Wax Poetic Ilhana Ersahina.Jako artystka sceniczna Norah osiągnęła nowy poziom pewności siebie po etapie, który sama określa żartobliwie swoim „okresem zakłopotania”. Jako przenikliwa autorka piosenek coraz śmielej sięga po sytuacje wzięte prosto z życia, tworząc pełne czarnego humoru kompozycje takie, jak „My Dear Country”, aż po wzruszającą i podnoszącą na duchu piosenkę zamykającą album, która przekonuje, iż „nie jest za późno na miłość”. Wielu muzyków pojawiających się na „Not Too Late” jest dobrze znanych fanom Norah: gitarzyści Jesse Harris, Adam Levy, Robbie McIntosh i Kevin Breit, perkusista Andy Borger, czy wokalistka Daru Oda. W nagraniu płyty wzięło jednakże udział również wielu wyjątkowych gości, w tym M. Ward, organista jazzowy Larry Goldings, czy też wiolonczelista Kronos Quartet - Jeff Ziegler.

• Wykonawca Jones Norah
• Data premiery 2007-01-29
• Nośnik Płyta Analogowa

9 videoclipów z różnych okresów działalności zespołu Tindersticks - wszystkie zrealizowane przez Martina Wallace. Pięć pierwszych pochodzi z lat 93 - 99 i sięga do katalogu nagrań z firmy Universal, pozostałe cztery - to nowe nagrania firmy Beggars Banquet z lat 99 - 03.

• Wykonawca Tindersticks
• Data premiery 2004-10-26
• Nośnik DVD

Sony Classical zaprasza do wysłuchania Symfonii nr 2 "Lobgesang" Feliksa Mendelssohna – Bartholdy, napisanej w 1840 roku dla uczczenia czterechsetnej rocznicy wynalezienia druku. Wykonawcami są członkowie Kammerakademie Potsdam, zespołu, który podczas kilkunastu lat działalności zdobył wielkie uznanie, budząc podziw dla swej wszechstronności. Jako jedna z nielicznych orkiestr zależnie od repertuaru sięga po instrumenty historyczne, jak i współczesne, w każdym przypadku porywając znakomitym brzmieniem, techniczną perfekcją i spontanicznością interpretacji. Kierownictwo artystyczne nad zespołem sprawuje włoski dyrygent Antonello Manacorda. Maria Bengtsson (sopran) Johanna Winkel (sopran) Pavol Breslik (tenor)

• Wykonawca Kammerakademie Potsdam
• Data premiery 2018-05-04
• Nośnik CD

"Vivere" to sposób na życie, stan umysłu. To filozofia, która nie pozwala zadowalać się przeciętnością, to dążenie do wielkości, do bezwarunkowej miłości, do pewność siebie, wdzięczność za wszystko, co posiadamy, to wreszcie brak przyzwolenia na to, by strach przejął kontrolę nad naszym życiem” - Fernando Varela.Fernando Varela śpiewa. Po prostu. Nie śpiewa dlatego, że ma piękny, pełen ekspresji głos. Nie dlatego, że odniósł wielki sukces. Fernando Varela śpiewa, ponieważ tylko śpiewając jest sobą. Śpiewa wszystko, co kocha, niezależnie od tego, czy jest to przebój muzyki pop, jego własny utwór, czy wspaniała aria “Nessun dorma” Pucciniego.Wielka szczerość w tym, kim jest i co robi, wszystko, w co wierzy i co osiągnął sprawiło, że Fernando Varela, wydając album Vivere, skupił na sobie uwagę całego świata.Jego potężny głos zachwyca rozmaitą publiczność: od miłośników opery po bywalców małych, ciasnych klubów. Fernando Varela sięga dalej niż większość klasycznych tenorów. Nie chce być ograniczany przez gatunki, pragnie objąć je wszystkie, szuka nowych ścieżek. Dążenie to wyraźnie słychać na Vivere. Klasycznie wykształcony tenor buduje most między nieśmiertelnymi ariami Pucciniego, takimi jak “Nessun Dorma”, a chwytliwymi przebojami muzyki pop, jak “A Thousand Years” Christiny Perri (z sagi Zmierzch).

• Wykonawca Varela Fernando
• Data premiery 2017-09-29
• Nośnik CD

W 1956 roku nastoletni Louis Hayes udał się do Nowego Jorku, gdzie z rekomendacji basisty Douga Watkinsa, został perkusistą legendarnego hard-bopowego pianisty, kompozytora i lidera zespołu – Horace’a Silvera. W tym samym roku Hayes wziął udział w swojej pierwszej sesji nagraniowej, której owocem był jeden z najważniejszych albumów tamtych lat – 6 Pieces of Silver. Tak rozpoczęła się jego wielka kariera.Dziś, Hayes debiutuje w Blue Note Records jako lider własnego zespołu. Serenade for Horace to swoisty hołd złożony jego przyjacielowi i mentorowi. Hayes sięga po klasyczne kompozycje Silvera, między innymi „Señor Blues”, „Juicy Lucy”, „St. Vitus Dance”, czy „Song For My Father”. Ten ostatni utwór nagrany został z gościnnym udziałem jednego z najbardziej rozchwytywanych współczesnych wokalistów jazzowych – Gregory’ego Portera.

• Wykonawca Hayes Louis
• Data premiery 2017-06-02
• Nośnik CD

Ciężka praca zawsze jest kluczem do sukcesu - jednakże tylko ona nie wystarczy, jeśli nie posiada się pewnej dawki znaków szczególnych, odróżniających od reszty, a także nieustannego dążenia do dodawania czegoś nowego. Od początku swojej kariery Sonata Arctica doskonale zdawała sobie z tego sprawę i starała się stosować tę formułę, co z kolei zaowocowało sześcioma albumami sprzedanymi w imponującej liczbie ponad 600 tys. kopii. Wszystko zaczęło się od wydanego w 1999 roku krążka "Ecliptica", który dość szybko stał się klasyczną pozycją power metalu, i dotarło do roku 2009, kiedy miał premierę mocno progresywny, jednakże posiadający wszelkie znaki szczególne stylu Sonata Arctica album "The Days Of Grays". Mając na koncie sukcesy, w tym złote płyty w Finlandii dla każdego z wydawnictw, także kompilacji oraz pierwszego koncertowego DVD "For The Sake Of Revenge" (2006), oczekiwania względem nowego, siódmego krążka zespołu były bardzo duże. Nasuwało się pytanie - w którym kierunku pójdzie grupa pod względem stylistyki?Album "Stones Grow Her Name", który Sonata Arctica zarejestrowała w różnych fińskich studiach, a który zmiksował Mikko Karmila (m.in. Stratovarius, Amorphis, Children Of Bodom) w Sonic Pump Studios, zaś zmasterował Svante Forsbäck w studio Chartmakers, jest dowodem na to, że niemożliwe jest jednak możliwe. Krążek przyjemny w słuchaniu jest jednocześnie wielkim krokiem naprzód. Sonata Arctica sięga na nim także głęboko w swoją przeszłość, łącząc w 11 nowych powermetalowych perełkach chwytliwość i eksperymenty płyty "Unia" (2007). Lecz nie zapomina o ostrości i surowości ("Shitload O'Money"), nieprawdopodobnie łatwo zapadających w ucho chórkach ("Losing My Insanity"), hymnach o niebiańskiej wprost wzniosłości ("Alone In Heaven"), poruszających emocje balladach ("Don't Be Mean"), zbudowanych na głębokim lirycznym fundamencie, a zaprezentowanych z imponującą pasją, dającą słuchaczowi nieodparte wrażenie, że to coś więcej niż tylko muzyka. Każde słowo, każda linijka tekstu, każdy gitarowy riff, solo klawiszy, zagrywka perkusyjna, kryją w sobie coś do odkrycia. Wersja limitowana w digibooku z utworem bonusowym.

• Wykonawca Sonata Arctica
• Data premiery 2012-05-21
• Nośnik CD

Rafał Blechacz należy do grona tych artystów Deutsche Grammophone, których nagrania sprzedają się w największych nakładach – jego albumy rozeszły  się  do tej pory w ilości ponad 160 000 egzemplarzy na całym świecie.Z uwagi na niezwykły talent, pasję oraz narodowość Blechacz jest wymarzonym artystą do prezentowania muzyki Karola Szymanowskiego.  Jest również idealnym wykonawcą utworów Debussy’ego, którego muzyka (obok Ravela, Skriabina i Straussa) inspirowała Szymanowskiego – największego, po Chopinie, polskiego kompozytora. Na albumie sięga po mniej znane kompozycje Karola Szymanowskiego – Preludium i fugę cis-moll oraz Sonatę c-moll op.8 - to istotna informacja zwłaszcza dla tych, którzy chcieliby bliżej zapoznać się z jego twórczością. Z utworów na fortepian solo Debussy’ego Rafał Blechacz wybrał kompozycje Pour le piano, Estampes i L’Isle joyeuse.

• Wykonawca Blechacz Rafał
• Data premiery 2012-02-07
• Nośnik CD

Reedycja albumu "Twoism" z 1994 roku na winylu. Duet Board Of Canada na nowo brzmieniowej scenie uchodzą za mistrzów inteligentnej, progresywnej a przy tym niezwykle niewinnie i bajkowo brzmiącej elektroniki. Ze względu na popularność zespołu brytyjska firma Warp postanowiła przypomnieć starsze utwory grupy nagrane w 1995 roku, zebrane na mini-albumie "Twoism", oryginalnie wytłoczonym na płycie vinylowej (tylko 100 sztuk!), której cena dziś sięga 800 funtów! Debiutancki materiał "Twoism" zawiera wszystkie elementy, charakterystyczne dla muzyki Boards Canada i mimo upływu czasu, wciąż brzmi świeżo, ekscytująco i oryginalnie. Recz nie tylko dla fanów.

• Wykonawca Boards of Canada
• Data premiery 2013-11-08
• Nośnik Płyta Analogowa