Skromny, ale jakże wspaniały pod względem artystycznym!, wybór dokonań jednego z największych nowatorów w historii nie tylko jazzu, lecz muzyki w ogóle.
Muzycznie brzmią jak bardziej melodyjna wersja Crass, politycznie są o wiele trudniejsi, a ich teksty są znakomite... Niezbyt skromny manifest polityczny.
Frank Ocean to zdecydowanie najgorętsze obecnie nazwisko na scenie R&B. Ulubieniec gwiazd, który choć jeszcze nie ma na swoim koncie płyty to już został zaproszony do współpracy przez samą Beyoncé, Kanyego Westa i Jaya-Z. Zanim Frank Ocean zaczął pracować na swoje własne nazwisko pisał piosenki dla innych – Brandy, Johna Legenda, a nawet Justina Biebera! O artyście zrobiło się głośno w zeszłym roku po tym, jak własnym sumptem wydał mixtape „nostalgia, ULTRA”. Mixtape, który zawierał takie głośne już dziś utwory jak „Novacane" i „Swim Good" wniósł do światka R&B tak potrzebny powiew świeżości i oryginalności. Niezwykle skromny Frank Ocean zdecydowanie woli siebie wyrażać w piosenkach niż w wywiadach. Jest wyznawcą teorii, że „mniej znaczy więcej”, stąd oszczędność aranżacyjna w utworach, które w połączeniu ze szczerymi tekstami robią piorunujące wrażenie. Ale taki właśnie jest Frank Ocean – nie można obok niego przejść obojętnie!
Łamiąc stereotypowe oczekiwania co do tego, jak ma wyglądać album poświęcony porze roku, zespół Voces 8 na swym nowo wydanym albumie Winter maluje obraz ukazując bardzo skromny, ale pełen siły krajobraz dźwiękowy wywołujący uczucia medytacji, samotności i jedności.
Drugi, lecz pierwszy wydany przez Warp album bardzo niesamowicie brzmiącej australijskiej formacji post-rockowej, który powstał w Chicago pod osobistym nadzorem samego guru tej muzyki - Johna McEntire'a z Tortoise.Jeśli McEntire decyduje się wystąpić w roli producenta, to już sam ten fakt jest najlepszą rekomendacją dla wykonawcy, z którym współpracuje. "O Soundtrack My Heart" - poruszający i niepokojący zestaw instrumentalnych utworów, zapewne pomyślany został rzeczywiście jako soundtrack dla jakichś wyimaginowanych etiud filmowych, utrzymanych w klimacie horrorów czy thrillerów. Choć sama nazwa Pivot raczej niewiele powie polskim amatorom ambitniejszego rocka i elektroniki, to bracia Laurenz i Richard Pike kierujący tą niezwykłą formacją oraz dopełniający składu, osiadły w Londynie ich australijski rodak Dave Miller, bynajmniej nie są nowicjuszami na muzycznej scenie. Współpracowali z takimi znakomitymi wykonawcami, jak choćby Prefuse 73, Savath & Savalas, Qua, Jan Jelinek, Burnt Friedman and Damo Suzuki, często też firmowali własne projekty, jak Roam The Hello Clouds czy Triosk. Nawiasem biorąc, to chyba właśnie ta ogromna ilość pozaplanowych zajęć i zobowiązań sprawiła, że mimo upływu 9 lat od chwili powstania, dorobek płytowy Pivotu jest więcej niż skromny, bo do czasu ukazania się "O Soundtrack My Heart" ograniczał się do jednego tylko albumu "Make Me Love You" (2005), po którym zresztą nastąpiła radykalna zmiana składu, i kilku EP-ek. Źródła inspiracji obecnego, zreformowanego Pivotu wydać się mogą na pierwszy rzut oka co najmniej podejrzane, bo bracia Pike nie wstydzą się swych fascynacji ilustracyjną elektroniką Vangelisa czy Jean-Michela Jarre'a, a podejrzewać można, że bardzo dokładnie słuchali również tak elektronicznego jazz-rocka spod znaku Return To Forever, jak i płyt Autechre. Ważne jest jednak, w jak ogromnie twórczy i oryginalny sposób potrafią te wszystkie tradycje, ale i własne doświadczenia przekuć na muzykę wyjątkowo hipnotyczną i uzależniającą.
Muddy Waters jest bez wątpienia jednym z najbardziej wpływowych muzyków bluesowy. Magazyn "Rolling Stone" umieścił go na 17. miejscu listy 100 najlepszych artystów wszechczasów. Płyta stanowi skromny, siłą rzeczy, i jeden z wielu możliwych, wybór najbardziej znanych utworów Muddy Watersa.
Po trzech latach od wielkiego sukcesu debiutanckiego albumu „Every Kingdom” Ben Howard powraca z nowym albumem. Rewelacyjne akustyczno-folkowe „Every Kingdom” niepostrzeżenie uczyniło z Howarda jedną z najważniejszych postaci Brytyjskiej sceny muzycznej ostatnich kilku lat, przynosząc mu dwie statuetki Brit Awards, a także nominacje do prestiżowej Mercury Prize. Mimo spektakularnego sukcesu Ben Howard to wciąż skromny chłopak z gitarą, który jednak muzycznie doskonale wie czego chce. „I Forget Where We Were” to zdecydowanie bardziej wymagająca płyta niż „Every Kingdom”. Prawie w całości nagrywana na żywo, surowa i bezkompromisowa. Z całą pewnością jedna z pretendentek do miana płyty roku!
Dorobek twórczości Georga Telemanna z około 3600 znanymi dziełami, jest niewątpliwie imponującym wynikiem. Biorąc pod uwagę szerokie spektrum wykorzystywanych form muzycznych i stylów narodowych, można go określić mianem gwiazdy międzynarodowej. Muzycy z Barokkanerne wraz z dyrygentem i oboistą Alfredo Bernardinim i, zasługującą na specjalne wyróżnienie, skrzypaczką Katią Debretzeni, przedstawiają skromny, acz niezwykle piękny, ułamek jego twórczości, jaki stanowią wybrane przez nich dzieła orkiestrowe