Posłuchaj co spotkało dziewczynkę, poznaj jej charakter i zastanów się czy możesz naśladować Kopciuszka, dlaczego ludzie mogą być źli? Wspaniała bajka – jakie jest zakończenie, co z niego wynika? Czy dziewczynkę w zasmolonej sukience może spotkać szczęście?
Pochodzące z 1979 roku nagranie pod dyrekcją Lorina Maazela, z udziałem Renaty Scotto, Plácido Domingo i Leo Nucciego spotkało się z entuzjastycznym przyjęciem przez recenzentów Gramophone. Chwalona jest przede wszystkim doskonała kondycja wokalna Scotto i Domingo, a także dynamiczne poprowadzenie orkiestry i chóru przez Maazela.
Peter Tägtgren ma dla Was radę: "Słuchajcie płyty głośno, zagłębcie się w ciemność"! Warto posłuchać lidera szwedzkiego Pain i znakomitego producenta w jednej osobie, bo wie, co mówi. A jego zespół nagrał najostrzejszą i najmroczniejszą płytę w swojej kilkunastoletniej historii, której słucha się z prawdziwą rozkoszą. 36-letni szwedzki artysta jak zwykle napisał i wyprodukował wszystkie piosenki na płytę Pain. Wpakował w nie największą w historii Pain dawkę agresji, co dziwić nie może, jeśli weźmie się pod uwagę, że Peter jest legendarną postacią sceny deathmetalowej, liderem formacji Hypocrisy. Nie zapomniał rzecz jasna o typowej dla jego łagodniejszego zespołu chwytliwości, piosenek, które mogą śpiewać tłumy na koncertach. Mogą się przy nich z równą radością bawić fani na Wacken Open Air i na Wave-Gotik-Treffen. Wystarczy posłuchać zapowiadającej całość piosenki "Dirty Woman", w której tekście Tägtgren ostrzega przed… bezlitosnymi kobietami. Sam miał z nimi trochę przejść, ponieważ zawsze na pierwszym miejscu stawiał muzykę. "Dwa razy się rozwodziłem, spotkało mnie masę gówna, ale muzyka i tak jest i będzie dla mnie najważniejsza. Jest ponad wszystko". Ósmy materiał przekonuje, że nie są to puste słowa. Jeśli myśleliście, że "Cynic Paradise" to szczyt możliwości Petera, bardzo, ale to bardzo źle myśleliście. Zaopatrzcie się koniecznie w krążek, bo na jesień 2011 Szwed zapowiada trasę koncertową Pain i jest wielce prawdopodobne, że po raz kolejny zawita do Polski.
Ethan Kath, ½ duetu Crystal Castles tak mówi o powstawaniu (III):„Chcieliśmy, żeby nowa płyta brzmiała kompletnie inaczej, była nowym doświadczeniem. Ograniczyliśmy się tylko jednokrotnego nagrania każdego utworu, ponieważ wierzymy, że pierwsza próba jest zawsze żywym wyrażeniem pomysłu”.Tym razem też Crystal Castles wcielili zasadę „żadnych komputerów”, stąd wszystkie utwory zostały nagrane bezpośrednio na taśmę. Płyta powstawała głównie w studiach nagrań w Warszawie i Berlinie. (III) dotyka bardzo trudnych, nierzadko wręcz depresyjnych tematów - motywem przewodnim (III) jest opresja. „Wiele przykrych rzeczy spotkało bliskich mi ludzi od czasu wydania (II) i to w dużym stopniu wpłynęło na moją muzykę, bo uświadomiłam sobie, że nie ma sprawiedliwości” – wyjaśnia Alice Glass.(‘III’) Tracklist:01. Plague02. Kerosene03. Wrath of God04. Affection05. Pale Flesh06. Sad Eyes07. Insulin08. Transgender09. Violent Youth10. Telepath11. Mercenary12. Child I Will Hurt You
Album z 1978 roku ponownie wydany w limitowanym nakładzie!! Nagrany i zmiksowany w Harry J Recording Studio przez Sylvana Morrisa. Trio Culture spotkało się z zespołem producentów Jaime'a Hatchera i Seymoura Cummingsa oraz zespołu The Lites Sons Of Jah i tak powstała jedna z ważniejszych płyt w ich dyskografii.
Sony Classical zaprasza do wysłuchania Symfonii nr 2 austriackiego kompozytora Franza Schmidta w doskonałym wykonaniu orkiestry Filharmoników Wiedeńskich pod dyrekcją Semyona Bychkova.Franz Schmidt przez wiele lat był wiolonczelistą Filharmoników Wiedeńskich na początku XX wieku, często wykonując utwory pod kierownictwem samego Gustawa Mahlera. I to właśnie ta orkiestra dokonała prawykonania 2 symfonii w 1913 roku. Wykonanie tego utworu w 2015 roku podczas BBC Proms Festival spotkało się z entuzjastycznym przyjęciem. Na płycie usłyszymy również skomponowane w 1924 przez kolegę Schmidta – Ryszarda Straussa – Intermezzo.
Jeden z najważniejszych albumów genialnego kanadyjskiego tria Rush ukazuje się ponownie w na nowo zremiksowanej wersji! "Vapor Trails" z 2002 roku był wielkim powrotem zespołu po blisko sześcioletniej przerwie spowodowanej tragediami, jakie dotknęły Neila Pearta.Fenomenalny bębniarz w ciągu kilkunastu miesięcy, które minęły po trasie "Test For Echo", stracił córkę i żonę (odpowiednio, wskutek wypadku i choroby nowotworowej). Los Rush zawisł na włosku. Geddy Lee i Alex Lifeson niejednokrotnie podkreślali, że byli przygotowani na to, że Rush już nie wróci po tym, co spotkało ich przyjaciela, a także autora tekstów grupy. Jednak Neil odbył katartyczną, jak się okazało, podróż motocyklem po Ameryce Północnej i Łacińskiej (co później opisał w książce), spędził sporo czasu w domku na odludziu w Kanadzie, by w końcu na nowo odkryć radość z gry na perkusji i koncertów.
Wznowienie na pojedynczym 180-gramowym winylu kompilacyjnego krążka królowej popu, Madonny, z 1995 roku. Wszystkie piosenki zremasterowano z oryginalnych analogowych taśm. "Something To Remember" została określona jako "list miłosny Madonny do fanów". Wydawnictwo spotkało się z gorącym przyjęciem. Na świecie rozeszło się aż 9 mln kopii wydawnictwa. W USA płyta trzykrotnie pokryła się platyną. Bardzo podobała się przeróbka "I Want You" znana wcześniej z wykonania Marvina Gaye'a i Roberta Palmera.
Album “The Art Of The Conversation” jest pierwszym wspólnym projektem duetu Kenny Barron (fortepian) i Dave Holland (bas). Tych dwóch gigantów współczesnego jazzu spotkało się na wspólnej trasie koncertowej po Europie i Stanach Zjednoczonych w 2012 roku, wtedy też zapadła decyzja o nagraniu wspólnego projektu płytowego.