Edward Kennedy "Duke" Ellington (ur. 29 kwietnia 1899 w Waszyngtonie, zm. 24 maja 1974 w Nowym Jorku[1]) – amerykański pianista, lider big bandu, kompozytor, wybitna postać w muzyce Stanów Zjednoczonych (nie tylko jazzowej).Urodzony w Waszyngtonie. Jego rodzice pochodzili z czarnej klasy średniej. W domu otrzymał bardzo dobre wychowanie i maniery, stąd już w szkole nazywano go "Duke" (ang. książę). Jego zainteresowania jazzem były jednak nie w smak rodzicom, Duke uciekł z domu i w 1922 roku wraz z zespołem, w którym grał, przyjechał do Nowego Jorku, będącego w owym czasie głównym ośrodkiem jazzu. Wtedy zespół nie odniósł sukcesu, jednak Ellington spróbował jeszcze rok później jako członek zespołu "The Washingtonians", tym razem z większym powodzeniem. Stary lider grupy próbował oszukiwać muzyków i stracił ich zaufanie - wtedy kierownictwo objął Duke. Udało im się dostać kontrakt w Harlemie, a w 1928 roku znaleźli zatrudnienie w słynnym Cotton Clubie.

• Wykonawca Ellington Duke
• Data premiery 2008-11-07
• Nośnik CD

W 1976 roku Queen powrócili do studia nagraniowego by zarejestrować materiał na album stworzony w najbardziej szczęśliwym dla grupy okresie, „A Day At The Races”. Podobnie jak „A Night At The Opera” swój tytuł zawdzięcza kolejnemu filmowi braci Marx [Dzień na wyścigach (1937)], a jego okładka to wariacja na temat ilustracji zdobiącej poprzedni album. Formacja cieszyła się każdą sekundą odniesionego sukcesu, w rezultacie krążek wypełniły chwytliwe, optymistyczne i radosne piosenki. Krążęk „A Day At The Races” dotarł do 1 miejsca na brytyjskich listach. Przyniósł takie klasyki jak „Tie Your Mother Down”, ulubioną kompozycję Freddiego Mercury'ego „Somebody To Love” oraz „Good Old-Fashioned Lover Boy”.

• Wykonawca Queen
• Data premiery 2011-03-11
• Nośnik CD

Po trzech latach od wielkiego sukcesu debiutanckiego albumu „Every Kingdom” Ben Howard powraca z nowym albumem. Rewelacyjne akustyczno-folkowe „Every Kingdom” niepostrzeżenie uczyniło z Howarda jedną z najważniejszych postaci Brytyjskiej sceny muzycznej ostatnich kilku lat, przynosząc mu dwie statuetki Brit Awards, a także nominacje do prestiżowej Mercury Prize. Mimo spektakularnego sukcesu Ben Howard to wciąż skromny chłopak z gitarą, który jednak muzycznie doskonale wie czego chce. „I Forget Where We Were” to zdecydowanie bardziej wymagająca płyta niż „Every Kingdom”. Prawie w całości nagrywana na żywo, surowa i bezkompromisowa. Z całą pewnością jedna z pretendentek do miana płyty roku!

• Wykonawca Howard Ben
• Data premiery 2014-10-21
• Nośnik Płyta Analogowa

Ultravox – brytyjski zespół rockowy założony w 1974, uznawany za jednego z twórców stylu new romantic .Początkowo występował pod nazwą Tiger Lily, jednak w 1977 zmienił nazwę na Ultravox. Za założyciela grupy uznaje się Johna Foxxa (właśc. Dennis Leigh). Po odejściu założyciela zespołu wydawało się, że grupa przestanie istnieć. Gdy pod koniec 1979 do Ultravox dołączył charyzmatyczny wokalista i gitarzysta Midge Ure, zaczął nowy okres w historii zespołu.W 1986 podczas sesji "U-vox" grupę opuścił perkusista Warren Cann z powodu różnic artystycznych. Grupa promowała tę płytę m.in. na koncertach w Polsce. Płyta nie odniosła sukcesu komercyjnego i w maju 1987 Midge Ure opuścił zespół, by kontynuować karierę solową rozpoczętą dwa lata wcześniej. W 1991 pod nazwą Ultravox wznowił działalność klawiszowiec Billy Currie. Ponieważ w grupie poza nim, nie znalazł się nikt z wcześniejszych składów grupa nie była w stanie odnieść jakiegolwiek sukcesu komercyjnego. Zespół wydał dwie płyty studyjne i w 1996 rozwiązał się. Midge Ure w wywiadzie dla jednego z magazynów ("Teraz Rock") przyznał, że nie ma zamiaru już nigdy reaktywować Ultravox. Największymi przebojami zespołu są: Dancing with Tears in my Eyes, Vienna, Hymn, The Voice, All Fall Down i All Stood Still. W listopadzie 2008 na swojej oficjalnej stronie internetowej zespół ogłosił reaktywację w klasycznym składzie (Ure, Currie, Cross, Cann). W kwietniu 2009 odbyła się trasa "Return to Eden" po Wielkiej Brytanii. Były to pierwsze występy w tym składzie od koncertu na Live Aid w 1985. 28 maja 2012 roku miała miejsce premiera nowego studyjnego albumu "Brilliant" (na pierwszego singla został wybrany utwór tytułowy).

• Wykonawca Ultravox
• Data premiery 2012-08-14
• Nośnik CD

Choć Tarja Turunen, znana m.in. z Nigtwish, to jedna najważniejszych wokalistek w muzyce metalowej, to muzyka klasyczna była jej pierwszą miłością. Klasycznie trenowany głos artystki przyczynił się do sukcesu wielu projektów łączących różne style muzyczne - metal, rocka, operę czy muzykę chóralną.

• Wykonawca Turunen Tarja
• Data premiery 2015-09-11
• Nośnik Płyta Analogowa

Z okazji 20-lecia istnienia, grupa Lambchop wydaje specjalny album "What Another Man Spills". Po raz pierwszy po pierwotnym wydaniu 20 lat temu, album będzie tłoczony na winylu! "What Another Man Spills" (1998) stanowi kamień milowy w karierze Lambchop, ale nie we współczesnym znaczeniu "przełomowego" wydania. Opierając się na podstawach, które kiedyś brzmiały skrzypiąco niemalże dosłownie, album rozszerza się o próbne manewry, które podjęli z płytą "Thriller" z poprzedniego roku (1997) i gestykuluje pewnie w kierunku swojego świetnego następcy "Nixon", który dotarłby w 2000 roku do dzikiego uznania i wcześniej niewyobrażalnego komercyjnego sukcesu. Kiedy we wrześniu 1998 roku ukazywał się czwarty album Lambchop, trudno się było zorientować kim lub czym jest ten zespół. Przynoszący wiele stylów muzycznych, czasami nieoczekiwanych, był z jednej strony zaskoczeniem, a z drugiej kontynuacją unikalnego stylu zainicjowanego na wcześniejszych wydawnictwach.

• Wykonawca Lambchop
• Data premiery 2018-08-10
• Nośnik Płyta Analogowa

Na fali międzynarodowego sukcesu singla "Blurred Lines", Robin Thicke przygotowuje się do premiery swojego szóstego albumu BLURRED LINES!

• Wykonawca Thicke Robin
• Data premiery 2013-07-16
• Nośnik CD

"Daddy Says I'm Special" to debiutancki album Kari Amirian, przełamujący bariery indie popu i muzyki alternatywnej, który był zapowiedzią nowej jakości na polskiej scenie niezależnej. Kari to wszechstronnie uzdolniona kompozytorka, wokalistka i producentka, znana m. in. ze współpracy z Royksopp. Wraz ze swoim zespołem, złożonym z młodych multiinstrumentalistów, stworzyła nowe, oryginalne brzmienie, jakość i energię.„…Na „Daddy Says I’m Special” znajdujemy muzykę zwiewną, urokliwą, melodyjną, ale zarazem błyskotliwie zaaranżowaną i zagraną” – angażującą serce i umysł odbiorcy. To Kari (autorka muzyki), jej delikatnie aksamitny głos jest na pierwszym planie, ale wokół otwiera się fascynujący muzyczny mikrokosmos. Kreślony przez szeroką paletę środków – gitarę akustyczną, elektryczną i nawet cudaczny cyfrowy Qchord, wiolonczelę, kontrabas, fortepian, glockenspiel, perkusjonalia, sample oraz chór – z lekkością, wyczuciem równowagi. Muzykę spowija krystalicznie chłodna, skandynawska aura, jednak rozgrzewa ją słowiańska melancholia. To połączenie fascynuje równie mocno jak symbioza filigranowych melodii i elektroakustycznego akompaniamentu z odrobiną eksperymentu. Umiejętność zintegrowania świetnych piosenek z artyzmem aranżacji i wykonania była podstawą sukcesu najciekawszych artystów z pogranicza popu i alternatywy ostatnich lat, jak Lykke Li, Feist, Mum czy Junip.W muzyce Kari Amirian odnajdujemy podobną rezolutność i fantazję, ale również, a może przede wszystkim, doskonałe kompozycje, nieszablonowe pomysły i odwagę pójścia własną drogą. Wyjątkowy debiut.” Piotr Lewandowski W projekcie wzięli udział: Robert Amirian – gitara akustyczna, autor tekstów; Krzysztof Łochowicz – gitarzysta; Jan Stokłosa – wiolonczela; Wojtek Traczyk – gitara basowa, kontrabas; Kuba Szydło – perkusja. Premiera debiutanckiego albumu odbyła się 5 grudnia 2011 roku. Klip do utworu „The Winter Is Black”

• Wykonawca Amirian Kari
• Data premiery 2016-02-19
• Nośnik CD

W październiku ukazał się drugi album Lou Doillon „Lay Low”. Córka reżysera Jacques'a Doillona i Jane Birkin już w 2012 roku pokazała nowe oblicza swojego talentu – w domowym zaciszu, akompaniując sobie jedynie na gitarze akustycznej, skomponowała swój debiutancki krążek „Places”.Lou Doillon zaczynała od występów na scenach teatralnych i pracy przy niezależnym kinie. Pozowała przed obiektywami najlepszych fotografów a potem zdecydowała się obrać inną artystyczną drogę - muzyczną. Wyprodukowany przez Etienne Daho album „Places” był jednym z największych sukcesów w 2012 roku - wydawnictwo ujęło publiczność swoją oryginalnością. Płyta zdobyła status podwójnej platyny we Francji i sprzedała się w ponad 300tys. kopii na całym świecie. W efekcie sukcesu Lou zdobyła Victoire de la Musique w kategorii najlepsza artystka roku.Drugi album Lou Doillon powstał we współpracy z Taylorem Kirkem aka Timber Timbre. Zeszłej zimy duet zaszył się w studio Hotel2Tango w Montrealu i wyprodukował wspólnie 11 nowych piosenek, które ukazały się na nowym album wokalistki.

• Wykonawca Doillon Lou
• Data premiery 2015-10-09
• Nośnik CD

Reedycja wydanego w 1979 roku, pierwszego w historii zespołu albumu. CD zyskało przychylne recenzje. Zespół nie osiągnął ogromnego sukcesu, ale już wtedy zaczął przykuwać uwagę wiejącym z płyty pesymizmem i chłodem.

• Wykonawca Joy Division
• Data premiery 2007-11-19
• Nośnik CD