Tracklista:1. Horsestance2. Act, reenact3. Built upon the grave of he who bend4. Any promise5. Cold repeater6. Reprise7. Moonbred chains8. Do not deviate9. Spider song10. Traveling through abyss11. Enough for one
Tracklista:1. So Bad2. Part Time3. Aching4. Hunter5. Work You6. Fantasy7. Time Traveling Lover8. Alone9. Secret Messages10. No Anchor11. How It Feels
Tracklista:1. Baby, Let's Play House2. Three O'clock Blues3. Dust My Broom4. No Place to Go5. Evil6. Haitian Fight Song7. Truckin' Little Woman8. I Got a Woman9. The Drum Battle10. The Train Kept A-rollin'11. Mannish Boy12. Good Morning Little School Girl13. Eyesight to the Blind14. Bottle Up and Go15. Maybellene16. Tutti Frutti17. Traveling Riverside Blues18. She Squeezed My Lemon19. Gallis Pole20. When the Levee Breaks21. I Want Some of Your Pie22. In My Time of Dying23. Nobody's Fault But Mine24. Mystery Train25. Boogie Chillen'
Gov't Mule prezentują album koncertowy, którego wydanie zbiega się z jubileuszem 25-cio lecia zespołu.Koncert zarejestrowano w Capitol Theatre w Port Chester, w stanie Nowy Jork, w dniach 27 i 28 kwietnia 2018 przy użyciu dziewięciu kamer. Wersja DVD zawiera ponad dwie godziny muzyki na żywo, pełnometrażowy film koncertowy, wywiady z zespołem, nagrania zza kulis, oraz szereg zdjęć zespołu od początku działalności. „Bring On The Music...” będzie dostępne w różnych konfiguracjach: pakiet 2 CD / 2 DVD deluxe (płyty CD i DVD to całkowicie różne setlisty i zawierają dodatkowo „Soulshine” i „Traveling Tune”), dwa pakiety z podwójnym winylem , wersja cyfrowa, Blu-ray i 2 CD. Tytuł albumu, „Bring On The Music”, został zaczerpnięty z jednego z utworów Gov’t Mule, który mówi o upływie czasu i jest ukłonem zespołu w kierunku fanów. Teatr Capitol w którym zarejestrowano materiał zawsze był i nadal jest jednym z ulubionych miejsc koncertowych Gov't Mule. Warren Haynes tak mówi o nowym wydawnictwie: „Dwadzieścia pięć lat…. Nigdy nie wyobrażaliśmy sobie, że dotrwamy do takiej rocznicy. To bardzo trudne utrzymać zespół przez 25 lat. Nie osiągniesz tego bez zbudowania i bez pielęgnowania ważnych relacji. Tytuł "Bring On The Music" jest oczywiście tytułem jednego z naszych utworów, który porusza temat nie tylko upływu czasu, ale także naszych relacji z publicznością. To samo dotyczy „Traveling Tune”, który otwiera i zamyka główny film. Bez naszej publiczności nie przetrwalibyśmy tych 25-ciu lat. Było również oczywiste, że chcieliśmy nagrać ten materiał w Capitol Theatre w Nowym Jorku, który jest jednym z naszych ulubionych miejsc. Od czasu ponownego otwarcia tego miejsca w 2012 roku ja (z koncertami solowymi) i Gov't Mule graliśmy tam wiele razy i to były naprawdę magiczne chwile. Oprócz publiczności pomogła nam przetrwać oczywiście muzyka. Muzyka łączy nas z naszą publicznością. Muzyka jest dla nas wszystkim, jest czymś ponadczasowym, nieuchwytnym. Muzyka będzie trwała nawet wówczas, gdy nas już zabraknie”. Tracklista: CD 1 1. Traveling Tune (Part 1) 2. Railroad Boy 3. Mule 4. Beautifully Broken 5. Drawn That Way 6. The Man I Want To Be 7. Funny Little Tragedy > Message In A Bottle > Funny Little Tragedy 8. Far Away 9. Sin’s A Good Man’s Brother 10. Mr. Man 11. Dark Was The Night, Cold Was The Ground CD 2 1. Life Before Insanity 2. Thorns Of Life 3. Revolution Come, Revolution Go 4. No Need To Suffer 5. Dreams & Songs 6. Time To Confess 7. Comeback 8. World Boss 9. Bring On The Music 10. Traveling Tune (Part 2)
Lista utworów:1. Certi Angoli Segreti/Algir Dalbughi (Medley) 2. Nature Boy 3. Happiness Is To Win A Big Prize In Cash 4. Sand I 5. Sand II 6. Traveling Night 7. Poinciana 8. Poinciana (Encore) 9. Hornett & Drums Thing
The Traveling Wilburys Collection (3LP Set)
Zespół Traveling Wilburys powstał w 1988 roku, po tym, jak Bob Dylan, George Harrison, Jeff Lynne, Tom Petty i Roy Orbison spotkali się w rezydencji Dylana w Malibu w Kalifornii, by nagrać utwór na stronę B singla Harrisona – „This Is Love”.
Tracklista:1. Misty2. East of the Sun3. My Old Flame4. Paradise5. For All We Know6. Soft Lights and Sweet Music7. I'm Over Here8. Don't Blame Me9. My Ideal10. These Foolish Things11. Embraceable You12. Goodbye13. Vieni, Vieni14. Tell Me That You Love Me15. Volare16. Non Dimenticar17. Traveling Down a Lonely Road18. Ferryboat Serenade (Funiculi-funicula)19. Nina20. No Voce, Na Chittara, Eo Poco E Luna21. The Woodpecker Song22. Summertime in Venice23. Santa Lucia24. Arrivederci, Roma
Zespół Traveling Wilburys powstał w 1988 roku, po tym, jak Bob Dylan, George Harrison, Jeff Lynne, Tom Petty i Roy Orbison spotkali się w rezydencji Dylana w Malibu w Kalifornii, by nagrać utwór na stronę B singla Harrisona – „This Is Love”.
Nowa jakby „supergrupa” porównywana często przez krytyków do Traveling Wilburys, a nawet do legendarnych Crosby, Stills, Nash And Young, tym razem złożona z popularnych indie-rockowych i indie-folkowych wykonawców.Monsters Of Folk narodzili się w 2004 roku, kiedy to Conor Oberst i Mike Mogis z Bright Eyes, M.Ward (płyty solowe, ale też duet z Zooey Deschanel, występujący pod kryptonimem She & Him) oraz Jim James z My Morning Jacket postanowili wspólnie odbyć trasę, podczas której mogliby dla własnej i fanów przyjemności wspólnie pomuzykować. Na luzie i bez zobowiązań. Od tamtych szalonych wieczorów minęło równo pięć lat, aż nagle amerykański indierockowy światek zelektryzował komunikat, że cała ta czwórka – która w tym czasie zdążyła rzeczywiście wyrosnąć na całkiem liczące się gwiazdy - wchodzi do studia, by wspólnie nagrać album. Nazwę „folk” w szyldzie tej supergrupy należy oczywiście traktować bardzo umownie, jako że w gruncie rzeczy jest to składanka, na której znaleźć można trochę soulu, odrobinę trip-hopu, sporo klasycznego rocka, no i nie mało popu. W końcu przecież za tym projektem stoją cztery zupełnie różne indywidualności i – w zależności od tego, która z nich w danym utworze przejmuje ster – stylistyka się zmienia. No, ale przecież nie inaczej było przed 20 laty, kiedy Roy Orbison, Jeff Lynne, George Harrison i Bob Dylan stworzyli dla własnej przyjemności wspominanych z rozrzewnieniem Traveling Wilburys. Szalony trubadur Oberst, dziś występujący solo, lubujący się w gatunkach o odcieniu retro M.Ward czy James jako lider jednej z najbardziej obecnie cenionych w USA rockowych grup (My Morning Jacket), wsparci po mistrzowsku przez Mogisa jako producenta i sidemana nagrali w rzeczy samej album o wielkiej rozmaitości i uroku, oferujący tak kunsztowne harmonie wokalne, jak i atmosferyczne aranżacje (faktycznie przywodzące na myśl CSN&Y), ale też czasami ostro rockandrollujący, jak w „Say Please” czy w firmowanym przez Jamesa „Losin Yo Head”. Naturalnie, dla przebiegu dalszych karier tych muzyków „Monsters Of Folk” większych konsekwencji mieć nie będzie, ale miłośnikom ich talentu bez wątpienia sprawi on ogromną frajdę.