Janusz Wawrowski po niemal 10 latach od wydania swojej słynnej płyty z Kaprysami Paganiniego powraca na grunt solowej muzyki skrzypcowej. Mierzy się z materią nowoczesną i naszpikowaną wirtuozowskimi wyzwaniami, w tym m.in. ze słynną „niewykonalną” „Sequenzą” Luciano Berio!
Płyta powstała dzięki młodym kompozytorom z Polski, którzy chcieli złożyć hołd i uznanie wybitnemu polskiemu kompozytorowi Fryderykowi Chopinowi. Muzycy: Jadwiga Kotnowska – Flet Janusz Wawrowski – Skrzypce Orkiestra Kameralna Aukso Marek Moś – Dyrygent Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus Krzysztof Słowiński – Dyrygent
Myślę, że Wieniawski poprzez dodanie motywów polskich, momentami nawiązujących wręcz do Chopina, chciał podkreślić w swoim Koncercie dziedzictwo kulturowe i tradycje muzyczne kraju, który wówczas nie istniał na mapach Europy. Bruch natomiast poszukiwał charakterystycznych motywów, jakich niewątpliwie dostarczyć mu mogła muzyka ludowa Szkocji. (Janusz Wawrowski) …performances at the edge of possibility! (Erica Jeal, "The Guardian") Pierwszy album – "Aurora" z udziałem pianisty José Gallardo odniósł sukces komercyjny, zaś drugi – "Sequenza" uzyskał wiele pozytywnych recenzji na całym świecie (m.in. w "The Guardian") oraz nagrodę Fryderyk. Janusz Wawrowski koncertuje w Polsce i za granicą, 2 i 3 marca wykonał dwa koncerty ze Stuttgarter Philharmoniker pod dyrekcją Maestro Daniela Raiskina, co zaowocowało propozycją nagrań dla Warner Classics. Album zawiera zarówno muzykę polską, jak i niemiecką – II Koncert skrzypcowy Henryka Wieniawskiego oraz Fantazję Szkocką Maxa Brucha, co stanowi szczególny dialog pomiędzy narodem polskim i niemieckim, które dzielą wspólną, nieraz trudną historię. "Tytuł płyty Janusza Wawrowskiego & Stuttgarter Philharmoniker, Brillante, zgodnie ze dosłownym i przenośnym znaczeniem tego słowa w niejednym języku europejskim (lśniący i świetlisty, ale też wspaniały i błyskotliwy), prowokuje jawne skojarzenia z wykonawczą wirtuozerią" – pisze o albumie dr hab. Iwona Lindstedt – "Absolutnie słuszne, gdyż płyta zawiera dwa reprezentatywne, XIX-wieczne jej przykłady w dziełach na skrzypce z orkiestrą. Wirtuozeria będąca jednym ze znaków rozpoznawczych epoki romantycznej, związana z rozmaitymi kontekstami ówczesnego życia społecznego, wywarła silny wpływ na niemal wszystkie formy i gatunki uprawianej wówczas muzyki. A na jej firmamencie rozbłysły prawdziwe gwiazdy". Wydawnictwo powstało we współpracy z Instytutem Polskim w Düsseldorfie z okazji obchodów 100-lecia odzyskania niepodległości przez Polskę, przy wsparciu Polpharmy Sp. z o.o.
Na tę płytę czekaliśmy… 333 lata „Hidden Violin” Janusza Wawrowskiego, brzmienie którego nie słyszał świat. Najnowszy album Janusza Wawrowskiego pt. „Hidden violin” to płyta, która tworzy historię. Skrzypce Stradivariusa, na których gra Wawrowski, prawdopodobnie nigdy wcześniej nie były nagrywane. To sprawia, że po raz pierwszy od czasu ich powstania, brzmienie tego drogocennego instrumentu staje się dostępne szerokiej publiczności. Album jest wydany z dbałością o szczegóły – delikatne złocenia oddają barokowego ducha skrzypiec, a aksamitne wykończenie nadaje całości wyjątkowej elegancji. Repertuar dobrany został tak, aby pokazać wszelkie niuanse brzmieniowe i wirtuozowskie możliwości zarówno solisty, jak i jego niezwykłego instrumentu. W maju 2018 pierwszy w powojennej Polsce Stradivarius trafił w ręce wirtuoza Janusza Wawrowskiego, uznawanego za najwybitniejszego polskiego skrzypka swojej generacji. Drogocenny instrument zakupił mecenas sztuki, który przez długi czas pozostawał anonimowy. Skrzypce powstały w 1685 r., dokładnie w roku urodzin Jana Sebastiana Bacha. Ich cena szacowana jest obecnie na ok. 20 milionów złotych. Instrument owiany jest tajemnicą. Pozostając przez lata w rękach prywatnych właścicieli, nie trafił nigdy do obiegu koncertowego, tak że aż do dziś jego brzmienie nie było znane szerokiej publiczności. „Hidden violin” to niezwykły album, w którym Wawrowski prezentuje skrzypce w najlepszym repertuarze arcydzieł polskiej wiolinistyki. W programie słyszymy dzieła Wieniawskiego, Karłowicza, Bacewicz, przepiękne Melodie Różyckiego, porywające fragmenty Harnasiów Szymanowskiego i in. „Ten Stradivarius to znacznie więcej niż wspaniałe skrzypce” mówi Wawrowski -„to ambasador naszej muzyki na świecie. Jego historia i niesamowite brzmienie budzą zainteresowanie natychmiast, kiedy tylko o nim wspomnę i kiedy tylko się pojawia!” kontynuuje artysta. Polska przed II wojną światową miała Stradivariusy. Niestety wszystkie te niezwykle cenne instrumenty wywieziono, sprzedano lub przekazano w inne ręce. Teraz, po raz pierwszy w powojennej historii kraju, mamy „swojego” Stradivariusa. Co więcej jest to instrument absolutnie wyjątkowy. Wiele szczegółów dotyczących tych skrzypiec owiane jest tajemnicą. Pochodzą z najlepszego okresu pracy Antonio Stradivariusa. Pozostawały przez lata w rękach prywatnych właścicieli. Wykonywano na nich koncert tylko raz w roku. Dzięki temu jest to obecnie jeden z najlepiej zachowanych Stradivariusów na świecie. Dokładnie badania tego 333-letniego instrumentu wykazały, że wszystkie jego elementy są oryginalne i nie ma na nich nawet jednego pęknięcia. Skrzypce powstały w 1685 r., w roku narodzin Jana Sebastiana Bacha. Autentyczność skrzypiec potwierdzają certyfikaty. Recorded on 2-3 of August 2018, Polish National Radio Witold Lutosławski Concert Studio, Warsaw. Recording, editing and mastering: Aleksandra Nagórko, Andrzej Sasin (CD Accord) Janusz Wawrowski – violin Jose Gallardo – piano
Niezwykła płyta, którą Janusz Wawrowski rozpoczyna swoją współpracę z EMI nosi tytuł symbolizujący wszystko to, co tajemnicze i piękne. Aurora, rzymska bogini Jutrzenki, wprowadza nas w oszałamiający świat pełen niezliczonych barw, świeżości i ożywiającej energii.Muzyka, którą słyszymy w wykonaniu Janusza Wawrowskiego i towarzyszącego mu argentyńskiego pianisty – Jose Gallardo, mieni się różnorodnością. Brzmienie albumu nawiązuje do znanych nam z malarstwa tendencji impresjonistycznych oraz do modernizmu. Pełne ekspresji, inspirowane mitologią i magią “Mity” Karola Szymanowskiego, to jeden z najpiękniejszych utworów na skrzypce i fortepian. Poruszający wyobraźnię i skłaniający do refleksji nad istotą piękna. W kolejnych jego fragmentach odkrywamy tajemnice pożądania (Źródło Aretuzy), samouwielbienia (Narcyz), a nawet lęku przed brzydotą i odrzuceniem (Driady i Pan). Zanurzona w magicznej symbolice i mitologicznej atmosferze jest także sonata skrzypcowa Eugene Ysaye’a, której płyta zawdziecza swój tytuł. “Aurora”, to fajerwerk wirtuozerii, wymagający od skrzypka niesamowitej techniki, a także wyjątkowej muzykalności. Z tego powodu jest nagrywana i wykonywana nadzwyczaj rzadko. Wyzwanie Jutrzenki jest jednak kuszące, a w wykonaniu Janusza Wawrowskiego trudno oprzeć się jej przemożnemu urokowi. Zapierająca dech w piersiach sonata Ravela zaskakuje Bluesem i energetyzującą Perpetuum Mobile, a Subito Lutosławskiego ukazuje gwałtowność i dynamikę współczesnego świata.Wawrowski “Aurorą” przełamuje stereotyp myślenia o muzyce poważnej. Repertuar zawarty na płycie jest inspirującym przeżyciem, wciągając słuchacza w sen, z którego nie chcemy się obudzić.Janusz WawrowskiJeden z najwybitniejszych polskich skrzypków młodego pokolenia. W 2012 roku podpisał kontrakt artystyczny z wytwórnią fonograficzną EMI. Efektemtej współpracy jest płyta artysty prezentująca kompozycje Karola Szymanowskiego, Witolda Lutosławskiego, Maurice’a Ravel’a oraz Eugène’a Ysaÿe’a (premiera – kwiecień 2013 r.).Janusz Wawrowski urodził się 22 marca 1982 r. w Koninie. Edukację artystyczną rozpoczął w swoim rodzinnym mieście pod okiem Jana Szkalskiego, następnie kontynuował naukę w Poznańskiej Szkole Talentów w klasie prof. Bartosza Bryły oraz w prestiżowym liceum im. Zenona Brzewskiego w Warszawie w klasie prof. Mirosława Ławrynowicza. W 2004 r. ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną w Warszawie, gdzie kontynuował naukę u prof. Ławrynowicza. Studiował również u prof. Yaira Klessa (Izrael) w Graz'u w Austriioraz u Salvatore Accardo w Cremonie. Już jako młody wirtuoz wzbudził zainteresowanie wykonując podczas jednego koncertu wszystkie 24 Kaprysy Niccolo Paganiniego. W 2007 roku stał się także pierwszym polskim artystą, który nagrał komplet kaprysów Paganiniego. Znakomita płyta otrzymała nominację do Fryderyków 2008 oraz wiele entuzjastycznych recenzjim.in. String Magazine i The Strad, a także Idy Haendel.Janusz Wawrowski jest laureatem licznych konkursów skrzypcowych krajowych i międzynarodowych, między innymi Konkursu im. Louisa Spohra we Freiburgu oraz Konkursu Skrzypcowego Dawida Ojstracha w Odessie. Koncertował w Filharmonii Berlińskiej, Konserwatorium im. Piotra Czajkowskiegow Moskwie, Albert and Victoria Museum w Londynie, De Doelen Concertgebouw w Rotterdamie, The Opera Hause w Tel Avivie, Teatro Teresa Carreῆo w Caracas i in. Występował na wielu renomowanych festiwalach w Polsce i zagranicą,m.in.: na Festiwalu Chopin i Jego Europa, Festiwalu Muzyki Polskiej, Salzburger Festispiele (Austria), Festiwalu Muzyki Kameralnej w Carlscronie (Szewecja) oraz Bebersee Festival (Niemcy). Artysta współpracuje także ze znakomitymi orkiestrami m.in.: Orkiestrą Filharmonii Narodowej, Orkiestrą Sinfonia Varsovia, Polską Orkiestrą Radiową, Orkiestrą Kameralną „Aukso”, Orkiestrą Kameralną Polskiego Radia „Amadeus”, Südwestdeutsche Philharmonie, czeskimi orkiestrami w Hradec Kralove, Zlinie i Ołomuńcu, z Orkiestrą Filharmoniiw Odessie, a także z Sinfόnica de la Juventud Venezolana Simόn Bolivar. Wśród wybitnych dyrygentów, z którymi miał okazję współpracować Janusz Wawrowski wymienić można takie nazwiska, jak: Conrad van Alphen, Łukasz Borowicz, Gabriel Chmura, Mykola Diadiura, Agnieszka Duczmal, Arthur Fagen, Jerzy Maksymiuk, Tomáš Netopil, Vladimir Ponkin, czy Antoni Wit. W jego repertuarze znajdują się zarówno dzieła muzyki dawnej, jak i muzyka nowa. Istotnym polem działalności Janusza Wawrowskiego są interpretacjai badania muzyki polskiej, którą stara się od wielu lat przybliżać publiczności zarówno w kraju, jak i poza jego granicami. Jest niestrudzonym propagatorem rodzimej muzyki prezentując zarówno dzieła historyczne, jak i te najnowsze.W 2013 roku artysta dokona prawykonania dedykowanego mu koncertu skrzypcowego Tomasza J. Opałki p.t. „L. A. Concerto”, z towarzyszeniem Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia.Mimo młodego wieku kariera Wawrowskiego rozwija się znakomicie.Na przestrzeni ostatnich kilku lat artysta dokonał licznych nagrań archiwalnych m.in. dla Polskiego Radia i Telewizji Polskiej. Jako niezwykły wirtuoz współpracował także z Janem A. P. Kaczmarkiem nagrywając jego muzykędo filmów „Evening” (reż. Lajos Koltai) oraz „Get low” (reż. Aaron Schneider).W 2009 roku dokonał premierowego nagrania Koncertu skrzypcowego „Oneiros” Dariusza Przybylskiego. Obecnie jest wykładowcą w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie oraz dyrektorem artystycznym Festiwalu Muzyki Kameralnej „Muzyczne Przestrzenie”.Janusz Wawrowski gra na współczesnym instrumencie wykonanymprzez Wojciecha Topę.Jose GallardoJosé Gallardo urodził się w Buenos Aires w Argentynie. Tajniki pianistyki poznawał odnajmłodszych lat życia pobierając pierwsze lekcje gry na fortepianie już jako pięciolatek. Naukę kontynuował w konserwatorium w swoim rodzinnym mieście. Wybitne zdolności i rzadko spotykana wrażliwość wprowadziłytego niezwykłego artystę na drogę profesjonalnej kariery muzycznej. Gallardo podjął studia wUniwersytecie w Mainz (Wydział Muzyki) w klasie Prof. Poldi Mildnera, które ukończył w 1997 roku. Bardzo szybko odkrył w sobie szczególne zamiłowanie dokameralistyki, które pielęgnował i rozwijał podejmując kolejne wyzwania artystyczne. W swojej grze inspiruje się takimi artystami,jak: Menahem Pressler, Alfonso Montecino, Karl-Heinz Kämmerling, Sergiu Celibidache, Rosalyn Tureck oraz Bernard Greenhouse.José Gallardo jest wybitnym pianistą i kameralistą, laureatem międzynarodowych konkursów m.in.: pierwsza nagroda na Westphalian Music Festival in Hamm (Niemcy), "Johannes Gutenberg" award w Uniwersytecie w Mainz (Niemcy), pierwsza nagroda na International Piano Contest in Cantù, Como (Włochy), pierwsza nagroda i nagroda międzynarodowego jury prasowego w Trapani (Włochy). Koncertuje w Europie, Azji, Oceanii oraz Ameryce Południowej. Występował w najważniejszych salach koncertowych świata, m.in. w: Filharmonii Berlińskiej, Tonhalle w Zurychu, Musikhalle w Hamburgu, Kurhaus w Wiesbaden, Teatro della Pergola we Florencji oraz Accademia Santa Cecilia w Rzymie. Ceniony za znakomitą technikę i wyjątkową wrażliwość muzyczną, Gallardo jest często zapraszany do udziału w festiwalach,do najważniejszych z nich należą m.in.: Kammermusikfestival Lockenhaus, Verbier Festival, Lucerne Festival, Ludwigsburger Schlossfestspiele, Schwetzinger Festspiele, Schleswig Holstein, Cello Festival Kronbergoraz Rheingau Musikfestival. Polskiej publiczności znany jest m.in. z występów podczas festiwalu Chopin i Jego Europa.José Gallardo współpracował z takimi artystami jak Gidon Kremer, Linus Roth, Barnabás Kelemen, Chen Zimbalista, Julius Berger, Miklós Perényi, Danjulo Ishizaka, Nicolas Altstaedt. Nagrywał dla EMI, Hänssler, Challenge Records Int., oraz Naxos. Uczestniczył w produkcjach radiowych i telewizyjnych między innymi dla BR, SWR, MDR, BBC, RAI.W latach 1998-2008 prowadził zajęcia na Wydziale Muzyki na Uniwersytecie w Mainz. Od jesieni 2008 roku jest wykładowcą w Centrum Leopolda Mozarta na Uniwersytecie Augsburgskim.