Na płycie mamy wokalne utwory Antionio Vivaldiego skomponowane na potrzeby jego pracy w sierocińcu weneckim La Pietà. Są to motety i Stabat mater przeznaczone doi wykonywania na głos żeński z towarzyszeniem orkiestry. Wykonawcy to Alessandra Visentin - alt oraz zespół Ensemble Locatelli pod dyrekcją Luca Oberti.
Płyta zawiera nagrania koncertów fortepianowych Mozarta w aranżacji Ignaza Lachnera na fortepian i kwintet smyczkowy. Lachner był wielkim miłośnikiem tych koncertów i dokonał aranżacji wszystkich 27 koncertów w celu wykonywania ich przez mniejszy zespół. Wykonawcy to Didier Castell-Jacomin - fortepian i Vienna Chamber Symphony Quintet.
Sakralna muzyka wokalna francuskiego baroku. Kompozytor Michel-Richard de Lalande napisał ten cykl wokalny z przeznaczeniem do wykonywania podczas wielkiego tygodnia przed Wielkanocą. Wykonawcy to Sophie Karthäuser oraz zespół Ensemble Correspondances pod dyrekcją Sébastiena Daucé.
Earl Hines jako wyraz szacunku dla wielkiego trębacza, wokalisty – Luisa Amstronga wydał płytę dwanaście lat po jego śmierci. Krążek zawiera osiem w tym dwie interpretacje piosenki Amstronga: "When It's Sleepy Time Down South". Album to gratka dla fanów Earla Hinesa, artysta bowiem nieczęsto podejmował się pracy nad tymi utworami, oraz wykonywania ich. Tracklista: Side A 1. When It's Sleepy Time Down South 2. Struttin' With Some Barbecue 3. A Kiss To Build A Dream On 4. Pennies From Heaven Side B 1. Confessin' 2. Muskrat Ramble 3. Blueberry Hill 4. Some Day You'll Be Sorry 5. When It's Sleepy Time Down South
Box 10 CD, antologia najlepszych nagrań cenionego zespołu wokalnego Cantus Cölln. Zespół został założony w 1987 roku przez lutnistę i dyrygenta Konrad Junghänela z przeznaczeniem do wykonywania niemieckiej i włoskiej muzyki wokalnej od renesansu do późnego baroku.
Na płycie możemy posłuchać mistrzowskich interpretacji Williamsa i Segovii kompozycji Bacha. John Williams to australijski muzyk, który uważany jest za największego wirtuoza gry na gitarze klasycznej. Naukę gry na gitarze rozpoczał już w wieku 4. lat. Andres Segovia - hiszpański wirtuoz gitary klasycznej - również rozpoczął grę na gitarze w wieku lat czterech. Dzięki jego znakomitej technice i licznym koncertom gitara przestała być postrzegana jako instrument ludowy i zyskała akceptację profesjonalnych muzyków jako instrument do wykonywania utworów muzyki poważnej. Stworzył nowy typ gitary z nylonowymi strunami i z lepszego drewna co przełożyło się na donośniejsze brzmienie podczas koncertów. Projekt Segovii przetrwał do dziś jako kanon gitary klasycznej.
Muzyka wokalna i instrumentalna z XVII wiecznej Hiszpanii. Na płycie utwory różnych kompozytorów m.in. Juana Hidalgo. Wykonawcy to młody zespół hiszpański Accademia del Piacere pod dyrekcją Fahmiego Alqhai, który łączy tradycję gry na instrumentach z epoki z nowoczesnym podejściem do wykonywania muzyki dawnej. Partie wokalne wykonuje tenor Juan Sancho.
Chór Royal Halloway już wcześniej nagrywał muzykę współczesną kompozytorów okręgu Bałtyckiego. To nagranie korzysta głównie z estońskich pieśni ludowych zbieranych na początku XX wieku przez Cyrillusa Kreeka, którego można nazwać estońskim odpowiednikiem Bartoka czy Graingera. Większość tych kompozycji to XVIII wieczne pieśni luterańskie przekazywane w tradycji wykonawczej z pokolenia na pokolenie ozdabiane elementami wokalistyki sakralnej. Reżym komunistyczny zabronił wykonywania tych pieśni i cały ten gatunek muzyczny został zapomniany. Malowniczość, zróżnicowanie i atmosferę przywodzącą na myśl tradycję chóralną Wschodniej Europy przypominają młodzi kompozytorzy estońscy i litewscy.
Płyta zawiera utwory wokalne wybrane przez dyrygenta Sir Johna Eliota Gardinera przeznaczone do wykonywania na wielki tydzień. Są to utwory obejmujące kompozytorów od renesansu do XX wieku. Wykonawcy to chór Monteverdi Choir.
Płyta zawiera utwory skomponowane na dwa klawesyny przez Jean-Féry Rebela (1666 – 1747) i Josepah Bodin de Boismortiera (1689-1755). Francuscy kompozytorzy epoki baroku cząsto opracowywali suity z oper i baletów w celu wykonywania ich w domu. Wykonawcy to Loris Barrucand i Clément Geoffroy. Nagranie zostało dokonane w królewskim zamku w Wersalu na klawesynach ze zbiorów muzealnych.