Tracklista:1. Heartaches By the Number (Feat. Don Bryant)2. Set Me Free3. I'm So Lonesome I Could Cry4. The Longer You Wait5. I Threw It All Away6. Learned My Lesson in Love7. Don't Take Her (She's All I Got) (Feat. The Masqueraders)8. I Hope You Find What You're Looking For9. Wasted Days and Wasted Nights10. Last Date
Freddie Mercury był człowiekiem o wielu talentach i wielu obliczach. Piosenki, które pisał dla i z zespołem Queen potrafiły wypełnić stadiony dookoła świata i słusznie zapisały się w historii muzyki. Freddie osiągnął również wielki sukces działając solo – koncertował wszędzie od klubów w Monachium po największe sale operowe na świecie. Był urodzonym showmanem, jednak życie prywatne trzymał z dala od medialnych hien. Mercury kochał disco, muzykę klasyczną i balet, był prawdziwym kameleonem, który rozkoszował się własnymi sprzecznościami. Jego wszystkie, przeróżne muzyczne oblicza można znaleźć na Freddie Mercury: Messenger Of The Gods – The Singles. Zestaw zawiera 13 solowych singli Freddiego wydanych na kolorowych płytach winylowych. Wydawnictwo jest również dostępne na dwóch płytach CD. Tracklista:CD 11. Living On My Own 2. The Great Pretender 3. In My Defence 4. Love Kills 5. Barcelona 6. Made In Heaven 7. Time 8. Love Me Like There's No Tomorrow 9. I Was Born To Love You 10. The Golden Boy 11. I Can Hear Music 12. How Can I Go On 13. Living On My Own (Radio Mix) CD 21. Goin' Back 2. Let's Turn It On 3. My Love Is Dangerous 4. She Blows Hot And Cold 5. Living On My Own (Album Mix) 6. Stop All The Fighting 7. Time (Instrumental) 8. Exercises In Free Love (Freddie’s Vocal) 9. Exercises In Free Love (Montserrat’s Vocal) 10. The Fallen Priest 11. Overture Piccante 12. Love Kills (Wolf Euro Mix)
Tracklista: 1. Bye Bye Love2. Dimming of the Day3. Hey Doll Baby4. The Highwayman5. Skip Rope Song6. Like Strangers7. Till I Can Gain Control Again8. Keep a Knockin'9. Eighteen Yellow Roses10. Sleepless Nights11. Well All Right12. A Better Place
O tym, że Neko Case jest dziś jednym z najlepszych głosów na amerykańskiej scenie muzycznej nikogo, kto zna jej wcześniejsze płyty nie trzeba przekonywać. Znakomita artystyczna passa wokalistki trwa nadal, czego dowodzi jej najnowszy album "Middle Cyclone".Głos Neko Case - mocny, nieskazitelnie czysty alt - to doskonały instrument, przy pomocy którego artystka jest w stanie oddać nawet najbardziej zniuansowane emocje, jakimi przesycone są jej piosenki, od głębokiej melancholii po triumfującą kobiecość. Wraz ze wzbogacaniem się z albumu na album palety emocji, także repertuar Case staje się coraz bardziej wyrafinowany muzycznie, a w tekstach zwłaszcza - nawet ekscentryczny, ale w pozytywnym, tego pojęcia rozumieniu, bo wskazującym na konsekwentne i pewne krystalizowanie się oryginalnej tożsamości poetyckiej wokalistki. Ujmujące jest to, że Case nie myśli o doraźnych efektach, niczego nie robi na siłę, pozwala aby jej artystyczna ewolucja dokonywała się w sposób harmonijny i naturalny. Na swych pierwszych solowych albumach "The Virginian" (1997), "Furnace Room Lullaby" (2000) czy nawet na przełomowym w jej karierze "Blacklisted" (2002) z grubsza trzymała się gatunkowych - country-folkowych - reguł i konwencji, które sytuowały ją jednocześnie w tradycji wielkich div amerykańskiej muzyki, z Patsy Cline na czele, jak i w modnym na przełomie XX i XXI wieku nurcie alt-country. Z czasem jednak, już zresztą od "Blacklisted", w jej utworach zaczęły się pojawiać coraz bardziej zróżnicowane aranżacje i zrazu dyskretne odstępstwa od klasycznej, symetrycznej struktury piosenkowej. W tym procesie ewolucyjnym "Middle Cyclone" zdaje się być rozwinięciem poprzedniego albumu, zjawiskowego "Fox Confessor Brings The Flood" (2006). Pod względem poetyckim postępuje tu identyfikacja Case z przyrodą - ze światem zwierząt, zjawisk i żywiołów naturalnych, ale bez taniej eko-metaforyki, jaka dziś jest w modzie (kropkę nad "i" stawia kończące album półgodzinne nagranie odgłosów natury "Marais La Nuit", zarejestrowanych w nocy na jej nowonabytej farmie w Vermont). Na nowej płycie silniej jednak niż poprzednio widać wspomniane wcześniej różnicowanie się utworów w zakresie aranżacji i kolorystyki brzmienia. Więcej tu światła i przestrzenności, zwłaszcza w pierwszej części płyty, które kontrastują z utrzymaną w zdecydowanie ciemniejszych barwach zmierzchu końcową częścią, rozpoczynającą się bodaj najlepszym na płycie utworem "Prison Girl". Odwołuje się też Case bardziej pewnie do innych niż "americana" rodzajów muzyki, tu i ówdzie wplatając coś z rocka (dawniejszego, spod znaku The Byrds w "People Got A Lotta Nerve", ale też wywodzącego się z jej współpracy z New Pornographers w "Red Tide"), popu (niektóre refreny i zwroty melodyczne), jazzu ("Polar Nettles") czy nawet tandetnych wesołomiasteczkowych walczyków ("The Pharaohs"). Case otrzymuje doskonałe wsparcie ze strony towarzyszących jej muzyków, swych stałych współpracowników (Paul Rigby - gitara; Tom V. Ray - bas; Jon Rauhouse - różne instrumenty; Kelly Hogan - śpiew) i znakomitych gości: od Gartha Hudsona z legendarnego The Band, po M.Warda i muzyków z tak pierwszorzędnych zespołów, jak The Sadies, Calexico i Giant Sand. Efektem jest kolejne małe arcydzieło amerykańskiej post-altcountry'owej muzyki.
Zapowiadał się na świetnego piłkarza, ale zamiast biegania po boiskach wybrał muzykę. Vance Joy to obecnie jeden z najciekawszych australijskich artystów.
LP-WINEHOUSE AMY BACK TO BLACK
Tracklista: 1. N.O.W. 2. Old Scratch 3. Howl 4. Desert Dreams 5. Theme For Ignorance 6. Sleep 7. Condemned 8. Secret Scars 9. Never Whisper The Truth 10. Overdrive
Czwarta studyjna płyta Lily Allen jest następczynią słynnej "Sheezus" z 2014 roku, która zdobyła szczyty brytyjskiego notowania i uzyskała na Wyspach status złotej płyty. "No Shame" powstawała długo, ponieważ wiele działo się w życiu prywatnym Angielki. Rozpad małżeństwa mocno odbił się na Lily. Artystka musiała się odbudować psychicznie i zdecydować, w jakim kierunku powinna pójść jej muzyka. Efektem jest 14 utworów, w których Lily nie obawia się poruszać bardzo intymnych tematów, jak właśnie rozpad małżeństwa, relacje z dziećmi, uzależnienie od różnych substancji. Piosenki Allen zaczęła pisać już w 2015 roku, prace zakończyła na początku 2018. Do współpracy artystka zaprosiła kilku producentów, chociażby Fryarsa, Ezrę Koeniga (Vampire Weekend) i słynnego Marka Ronsona (Lady Gaga, Adele, Amy Winehouse, Bruno Mars, Action Bronson). Gościnnie w piosenkach pojawiają się z kolei Giggs, Burna Boy i Lady Chann. Melancholijnie popowy i do bólu szczery album "No Shame" promowały piosenki "Trigger Bang" i "Higher" oraz "Three".
Lista utworów:
Tracklista: 1. Bad Harmony 2. I Switched You 3. Western Star 4. Tiny Heart 5. You're Such A Wire 6. I Love Your Brain 7. Smoke Up 8. Billy Radcliffe 9. So Hard To Make Things Out 10. 85 Weeks 11. I Think I'm Starting To Lose It 12. I Want Rock & Roll 13. Skeleton Man 14. So. Bay