Tracklista: 1. She Knows 2. Night Life 3. It's Only Money 4. Still In Love With You (Album Version) 5. Frankie Carroll 6. Showdown 7. Banshee 8. Philomena 9. Sha La La (Album Version) 10. Dear Heart
Jedni widzą w nich następców The Knife. Inni mówią o muzyce Niki & The Dove, że brzmi tak, „jakby Fleetwood Mac śpiewali do podkładów zrobionych przez Prince’a”. Doszukują się wpływów Bjork i Kate Bush. Porównują do ścieżki dźwiękowej „Drive”. I choć wokalistka Niki & The Dove – Malin przyznaje się do fascynacji filmem, to jednak „Instinct” powstało znacznie wcześniej niż muzyka z „Drive”. Niki & The Dove zresztą uparcie odżegnują się jednak od wszelkich porównań – „Jesteśmy oczywiście dziećmi naszych czasów, ale jeśli cokolwiek przetwarzamy w swojej muzyce, to dzieje się podświadomie. Naszymi inspiracjami są raczej inne formy sztuki – literatura, malarstwo, poezja.”Niki & The Dove to projekt powołany do życia w 2010r. w Sztokholmie przez dwójkę długoletnich przyjaciół - Malin Dahlstrom i Gustafa Karlofa.Na „Instinct” Niki & The Dove tworzą swój własny, intrygujący świat. Każdy kolejny utwór jest jak odkrywanie, nowego nieznanego lądu. „Instinct” to bardzo eklektyczna a jednocześnie, paradoksalnie, niesamowicie spójna płyty. Wszystkie pozornie odległe elementy układają się w doskonałą, ekscytującą całość.Jeszcze przed wydaniem płyty Niki & The Dove podbili serca krytyków – na początku roku duet trafił na 5. miejsce prestiżowej listy BBC Sound of 2012.Niki & The Dove będą jedną z tegorocznych gwiazd Brun Selector Festival, który odbędzie się na początku czerwca w Krakowie.Tracklista:1. Tomorrow2. The Drummer3. In Our Eyes4. The Gentle Roar5. Mother Protect6. Last Night7. Somebody8. Love To The Test9. DJ, Ease My Mind10. Winterheart11. The Fox12. Under The Bridges
Tracklista:
Tracklista: 1. Tulou Tagaloa2. An Innocent Warrior3. Where You Are4. How Far I'll Go5. We Know the Way6. How Far I'll Go (Reprise)7. You're Welcome8. Shiny9. Logo Te Pate10. I Am Moana (Song of the Ancestors)11. Know Who You Are12. We Know the Way (Finale)13. How Far I'll Go14. You're Welcome (Feat. Lin-Manuel Miranda)15. Prologue16. He Was You17. Village Crazy Lady18. Cavern19. The Ocean Chose You20. The Hook21. Tala's Deathbed22. Battle of Wills23. Kakamora24. Wayfinding25. Climbing26. Tamatoa's Lair27. Great Escape28. If I Were the Ocean29. Te Ka Attacks30. Maui Leaves31. Heartache32. Tala Returns33. Sails to Te Fiti34. Shiny Heart35. Te Fiti Restored36. Hand of a God37. Voyager Tagaloa38. Toe Feiloa'i39. Navigating Home40. The Return to Voyaging1. Tulou Tagaloa2. An Innocent Warrior3. Where You Are4. How Far I'll Go5. We Know the Way6. How Far I'll Go (Reprise)7. You're Welcome8. Shiny9. I Am Moana (Song of the Ancestors)10. Know Who You Are11. We Know the Way (Finale)12. How Far I'll Go13. You're Welcome (Feat. Lin-Manuel Miranda)
Tracklista:1. Zionism (The Reaping)2. Twisted Logic3. The Underground4. General Guidance5. Just Buried6. Chaos Creation7. Prophet for Profit8. Combined Disasters9. HAARP Weapon10. Human Project
Tracklista: 1. Gotham 2. Trigger Pulse 3. You Don't Know 4. Specimen X (The Mortal Chamber) 5. Light Me Up 6. Manifest Destiny 7. Victim 8. Check The Phryg 9. Hell On Earth 10. Prevail
Tracklista:1. Broken Woman2. State of All Things3. Way Back When4. Love Less Blind5. Who Closed the Book6. Lost Lady USA7. Overwhelming8. Shackles9. I Tried10. Used Me Again (Now Lose Me Forever)11. Call Out My Name
Lista utworów: 01.We're Not Bad For The Kids (We're Worse)02.I Luv Ugly03.The Riff04 Something Wicked This Way Comes05.I'm The Best06.Horrifiction07.Happy New Fear08.Schizo Doll09.Candy For The Cannibal10.Sincerely With Love11.SCG6: Otus' Butcher Clinic
Tracklista: 1. An Empire2. Gulf of Lost Souls3. Hulmu4. The Third Time Fleet5. Umbul6. Imperator7. Somewhen Veaa (Dreamstate)8. Ghost Armada9. The Archivist10. The Fall of Chronopolis11. These Pi-mesons
Grupa z Williamsburga na Brooklynie, która właśnie wydała album będący kontynuacją szokująco niezwykłego „Desperate Youth, Blood Thirsty Babes" z 2004 roku, jest bez wątpienia najważniejszym wykonawcą w barwach 4AD (dystrybucja na Europę) od czasu legendarnych Pixies. Muzyka TV On The Radio zyskała nadzwyczajnego orędownika w osobie samego Davida Bowiego (którego głos słyszymy w utworze „Province") - może dlatego, że stary kameleon rocka dostrzegł w nich pokrewne mu dusze. Takie, co to nie tylko nie boją się ryzykownych posunięć, będących wyzwaniem dla przyzwyczajeń publiczności, ale mają dość inwencji, pomysłów i talentu, by z powodzeniem je realizować. I zwyciężać - na warunkach własnych, a nie dyktowanych przez jakiś rynek, scenę czy klikę. Niekonwencjonalne podejście do różnych muzycznych tradycji grupy założonej przez absolwenta nowojorskiej szkoły filmowej i malarza Tunde'ego Adepimbe'ego i grającego na instrumentach klawiszowych kompozytora i producenta (Yeah Yeah Yeahs, The Liars) Davida Andrew Sitka, charakteryzowało już ich debiutancką EP-kę „Young Liars". Okazało się ten pierwszy dysponuje jednym z najlepszych głosów na współczesnej scenie indie-rockowej i naturalnym darem sugestywnej interpretacji pisanych przez siebie tekstów, w których odbija się tak jego afro-amerykańskie doświadczenie i dziedzictwo muzyczne, jak i nowojorski stan ducha po traumie 11 września. Sitek natomiast jest naładowany taką ilością pomysłów, że - zdaniem kilku recenzentów - pierwszy pełnowymiarowy album TV On The Radio, wspomniany „Desperate Youth, Blood Thirsty Babes" był nimi tak nafaszerowany, że w dużym stopniu zatarła się jego komunikatywność. Tego rodzaju argumentacja raczej dawała wyraz bezradności krytyka, który nie umiał docenić oryginalności, z jaką do postpunkowej i postrockowej muzyki zespół (już zasilony przez gitarzystę Kypa Malone'a) wprowadzał elementy gospels, jazzu, doo wop i soulu oraz poetykę hip-hopu i współczesnej miejskiej muzyki. Może jednak te uwagi podziałały, bo „Return To Cookie Mountain" (w USA wydany przez wytwórnię Interscope) rzeczywiście zdaje się mieć większy komercyjny potencjał. Ale to nie dlatego, że zespół zaprzedał duszę korporacyjnemu szatanowi i poszedł na kompromis, lecz dlatego, że uporządkował wszystkie elementy, które składają się na jego kalejdoskopowo różnorodną i wymykającą się wszelkim próbom klasyfikacji muzykę. Nie ma najmniejszej wątpliwości, że jest to album, o którym jeszcze długo wiele będzie się mówić.