Tracklista:1. The Day the Clown Cried2. How Many Times (Titta Tani Vocal Mix)3. Sparrow4. My Light5. To Myself6. The Longest Day7. Between the Hammer & the Anvil8. Green Blood9. I'm a Woman10. Road Fever11. Zum Rocken Geboren12. Mehr Als Das13. Everything About You14. Die Glorreichen Sieben
19 nieśmiertelnych utworów Boba Marleya, a wśród nich: “Natural Mystic”, “Trench Town Rock”, “Soul Rebel”.
.. SHADOWS, 2CD+BOOK
Sir Tom Jones, właśc. Thomas John Woodward (ur. 7 czerwca 1940 w Pontypridd) – brytyjski piosenkarz, gitarzysta, prezenter telewizyjny i aktor. Jego popularność wyznaczają niezliczone ilości przebytych tras koncertowych w Europie, USA i na świecie oraz wielka liczba nagród i wyróżnień. Przez fanów podziwiany za śpiew, improwizację, wspaniały kontakt z publicznością, sceniczną charyzmę i energię. Wielu krytyków muzycznych określa go mianem ikony popkultury na miarę Elvisa Presleya, czy Michaela Jacksona. Uznawany jest za jedną z największych gwiazd muzyki rozrywkowej XX i XXI wieku. Wylansował kilkanaście przebojów, które na stałe weszły do historii światowej muzyki rozrywkowej, m.in. „She's A Lady”, „It's Not Unusual”, „Delilah”, „The Green”, „Green Grass of Home” czy „Sex Bomb”. Jego kariera rozpoczęła się w 1963, kiedy to został liderem lokalnej grupy big beatowej Tommy Scott and the Senators, która szybko zyskał renomę w Walii. Członkowie grupy występowali w czarnych skórzanych spodniach i kurtkach. W 1964 wraz z zespołem nagrał siedem utworów dla wytwórni Maverick Records, które znalazły się na płycie, która otrzymała nazwę piosenki promującej płytę Telstar. Producentem krążka został Joe Meek. W 1965 wokalista podpisał kontrakt z wytwórnią Decca Records, a jego drugi singiel – „It's Not Unusual” – stał się międzynarodowym hitem. W tym samym roku otrzymał nagrodę Grammy dla najlepszego nowego artysty oraz nagrał tytułową piosenkę do filmu „Thunderball” (Operacja Piorun) o przygodach Jamesa Bonda z Seanem Connerym w roli głównej. Czasami grał jako support Rolling Stonesów i koncertował wraz z The Spencer Davis Group. Potem posypały się kolejne hity: What's New Pussycat, Help Yourself, Never Fall In Love Again, Without Love, Delilah i Green Green Grass of Home. Wielką popularnością cieszyły się również niezwykle dynamiczne występy Toma na koncertach dawanych niemal na całym świecie. Pierwsze piosenki tworzył pod wpływem fascynacji twórczością Elvisa Presleya, który w drugiej połowie lat 60. został jego przyjacielem. Po kilku hitach w Wielkiej Brytanii zamieszkał w USA. Nie krył się ze swoją seksualnością i doświadczał tego również od fanek: niektóre z nich rzucały bieliznę na scenę, krzyczały, mdlały, rzucały klucze od pokojów hotelowych na scenę. Potem rozpoczął występy w klubach Las Vegas, gdzie ciągle daje swoje przedstawienia (Tom, grający samego siebie w filmie Marsjanie atakują, również występuje w jednym z tamtejszych klubów). W roku 1969 podpisał największy w historii kontrakt telewizyjny – dotyczył on brytyjsko-amerykańskiej produkcji This Is Tom Jones, programu, który stał się przebojem po obu stronach Atlantyku. Do roku 1971 sprzedał ponad 30 milionów płyt. W 1986 wieloletni menadżer piosenkarza, Gordon Mills, zmarł na raka, a nowym menadżerem artysty został jego syn, Mark. W 1987 roku artysta powrócił na brytyjskie listy przebojów piosenką „A Boy From Nowhere” z musicalu Matador, zaś dzięki współpracy z Prince'm przy okazji projektu Kiss można go było znów oglądać w MTV w Europie i w Stanach. W 1991 nagrał entuzjastycznie przyjęty przez krytykę album „Carrying A Torch”, wyprodukowany przez Vana Morrisona. W tym samym roku wystąpił też na dwóch koncertach charytatywnych w Wielkiej Brytanii: The Simple Truth i na koncercie z okazji 30-lecia Amnesty International. Kolejnym kamieniem milowym w karierze piosenkarza był album „The Lead And How To Swing It” (1994). Trzy lata później Tom nagrał, dla potrzeb nagrodzonego Oscarem filmu „Goło i wesoło”, klasyk Randy'ego Newmana „You Can Leave Your Hat On”, zaś rok później Tom i Robbie Williams wykonali słynną składankę przebojów ze ścieżki dźwiękowej do tego filmu w czasie ceremonii rozdania Brit Awards.Wydana w 1999 roku płyta „Reload” ugruntowała pozycję piosenkarza jako artysty świetnie sprawdzającego się w kombinacjach z tym, co najlepsze we współczesnej muzyce. Album, na którym słychać między innymi The Cardigans, Stereophonics, Vana Morrisona i Robbie Williamsa, sprzedał się w ponad 5 milionach egzemplarzy.
Urodzony w Wielkiej Brytani artysta Christopher MacFarlane, znany jako Macka B to urodzony w 1966 roku jamajski muzyk reprezentujący muzykę reggae. Rastaman był piosenkarzem reggae, który czerpie inspiracje z religii, polityki i doprawia wszystko domieszkom humoru. Artysta zgrabienie łączy dancehall z muzyką dub. Tracklista: 1. Power Of The Mind 2. Conscious Woman 3. So Many Things 4. Effects Of Slavery 5. Mother Of Civilisation 6. Rasta Postman 7. Do You Feel Irie? 8. J'adore Le Reggae 9. Dem Kinda Blackman 10. Christmas Is Cancelled 11. Human Touch 12. 4 Minute Vacation 13. Beaucoup D'amour 14. Welcome The Grey
Tracklista: 1. The Exordium 2. Awaiting Armageddon 3. Wave of Annihilation 4. The Fall of Eden 5. Chemical Reaction 6. A Casket for the Soul 7. Rise to Power 8. Visions of Violence 9. From Wrath to Ruin 10. Abysmal Gods 11. Shadow of Obliteration 12. Wave of Annihilation (Demo) 13. Visions of Violence (Demo) 14. From Wrath to Ruin (Demo)
Tracklista: 1. Moonlight2. What Goes Up3. Heartbeat4. Mirrors5. Time6. Number 17. Drink Your Wine8. Aquasonic9. Passion Tattoo10. Miracle11. Notice Me12. She Kept Me Awake13. Music Outro14. If I Ever Fall in Love15. Comforter16. Baby I'm Yours
To płyta znakomitego kandyjskiego wirtuoza gitary, Dave'a Martone'a, który przez magazyn "Guitar One Magazine" zaliczony został do grona 4 najlepszych giatzrystów Ameryki Płn. Artysta ten pokazuje, że kanadyjski rock nie kończy sie na Rush czy Triumph i jednocześnie wyznacza szalki na przyszłość dla muzyki gitarowej. W pracach nad płytą brali udział tak znakomici gości jak perkusita Nickelback, Daniel Adair, a także genialni gitarzyści, Joe Satriani Greg Howe, Billy Sheehan i Jennifer Batten.
"Muzyka zaczyna się tam gdzie słowo staje się bezsilne i nie potrafi oddać wyrazu, muzyka jest tworzona dla niewyrażalnego... Kocham muzykę z pasją. A ponieważ ją kocham, próbuję uwolnić ją od jałowych tradycji, które ją tłumią... Nie ma teorii. Musisz tylko słuchać. Przyjemność jest prawem" – Claude Debussy. W 2018 roku przypada setna rocznica śmierci Claude'a Debussy'ego (zmarł 25 marca 1918 r. w wieku 55 lat) jednego z największych kompozytorów w historii, który miał ogromny wpływ na dalsze dzieje muzyki. Z tej okazji prezentujemy przepiękne winylowe wydawnictwo, w którym uchwycone jest ulotne piękno muzycznego czarodzieja wszechczasów. Debussy otworzył nowe perspektywy w historii muzyki. Jego twórczość charakteryzująca się zmysłowym pięknem, kolorystyką, innowacyjną (w czasach mu współczesnych) i śmiałą harmoniką, często sugeruje dążenie kompozytora do swobody formy i ekspresji muzycznej, ale jednocześnie zauważamy w niej dyscyplinę i powściągliwość. Twórczość kompozytora obejmuje wiele gatunków muzycznych, do których należą poematy symfoniczne, suity orkiestrowe, muzyka fortepianowa, utwory kameralne, a także dzieła wokalne i wokalno-instrumentalne, muzyka baletowa, dzieła chóralne, opera, muzyka dla teatru. Debussy miał wyjątkowe podejście do dźwięku, do tego, co w muzyce nazywamy barwą lub kolorystyką, bez względu na to, czy pisał na fortepian solo, czy na orkiestrę symfoniczną. W ciągu stulecia, jakie mija od jego śmierci zafascynował i wywarł silny wpływ na wielu kompozytorów klasycznych (takich jak choćby: Ravel, Puccini, Bartók, Messiaen, Ligeti, Dutilleux) i muzyków jazzowych, (np:. Bill Evans, Herbie Hancock) a także na kompozytorów muzyki filmowej. W epoce cyfrowej Debussy stał się jednym z najpopularniejszych twórców, a jego dzieła biją rekordy odtworzeń w serwisach streamingowych. Tracklista: Side A 1. Suite bergamasque, L 82 (1890, rev. 1905): III. Clair de lune 2. Arabesques, L 74 (1890-91): I. 3. Pour le piano, L 95 (1901): III. Toccata 4. VI. (… des pas sur la neige) 4.20 5. VIII. (… la fille aux cheveux de lin) 6. Children’s Corner, L 119a: VI. Golliwogg’s cake-walk (1908) 7. Estampes, L 108a (1903): II. La Soirée dans Grenade Side B 1. Prélude à l’après-midi d’un faune, for orchestra, L 87a (1892-94) 2. Petite suite, L 71b (1888-89, orchestration Henri Büsser 1907): I. En bateau 3. Nocturnes, triptyque symphonique, for orchestra and female choir, L 98a (1897-99) 4. La Mer, trois esquisses symphoniques, for orchestra, L 111a (1903-05)
Tracklista: