Tracklista:1. Random Haiku Generator2. Love Will Leave You Cold3. Wasted4. Black Screen5. Slowly6. Citrus Light7. Tennis8. Space9. Used and Confused10. Go to Sleep Boy11. The Sun Will Go Out12. Dream Team Party Kids
Tracklista: 1. Heavenly Road2. My Mother's Prayers3. The Wild Stage of Life4. Ain't It a Shame5. My Poor Heart6. I'm Losing You7. Bump On a Log8. If the Sun Isn't Shining in Your Window9. What Could I Do But Believe in Jesus10. A Quiet Time With Jesus11. Three Men12. Sample Man13. Every Second14. Waste No More Tears15. Anything to Say You're Mine16. Give Me the Right17. Come On Home18. He's My Everything19. Lovin'20. Idle Gossip Aka Let Them Talk21. I'm a Woman (But I Don't Talk Too Much)22. I Know23. Puddentane24. I Got a Notion25. Know What You're Doing26. You Gotta Have That Green27. What Makes You So Cold28. Ain't No Cotton Pickin' Chicken (Gonna Break This Chicken Heart of Mine)29. Your Love Keeps A-working On Me30. Say Hey Pretty Baby
Narciso Parigi Reprezentował Włochy na międzynarodowym festiwalu w Sopocie w 1966 roku, wykonując piosenkę Domenico Modugno "Dio come ti amo". Narciso Parigi jest Florentyńczykiem. Karierę artystyczną rozpoczął w wieku 16 lat w Campi Bisenzio, gdzie urodził się 29 listopada 1927 roku. Debiutował w rozgłośni radiowej we Florencji; szybko umocnił swoją pozycję piosenkarza radiowego, kontynuując występy przed mikrofonem RAI w Rzymie, gdzie śpiewał głównie z orkiestrą pod batutą Guido Cergoli. Festiwale, konkursy piosenek - to wszystko towarzyszyło jego karierze na początku drogi estradowej. Np. w 1955 roku na festiwalu w San Remo, wykonując piosenkę "Incantanella", zajął czwarte miejsce. O Narciso Parigi mówi się, że jest Florentyńczykiem pod każdym względem, godłem i symbolem Florencji. W 2006 roku w Palazzo Vecchio miała miejsce prezentacja książki poświęconej Narciso Parigi, pióra krytyka Giovanni Ballerini z przedmową jednego z najlepszych ekspertów w dziedzinie pieśni włoskich, Paolo Limiti, który przedstawił karierę Narciso od początku do czasów współczesnych. Zbiegło się to wydarzenie z wydaniem przed 60 laty jego płyty "Ho lasciato il mio cuore Firenze" ("Zostawiłem serce w Florencji"). Narciso często wraca w wywiadach do wczesnych lat spędzonych w Campi Bisenzio, z którym wiążą się wspomnienia z lat jego młodości i drugiej wojny światowej, wspomnienia o utraconych w czasie działań wojennych przyjaciołach, poległych śmiercią bohaterską. Ale Narciso to przede wszystkim artysta, śpiewak obdarzony wspaniałym głosem, którego zasłużoną popularność (tak we Włoszech, jak i na całym świecie) stawia się na równi z Claudio Villa, Giorgio Consolini i Luciano Taioli. Dyskografia Narciso Parigi obejmuje 175 płyt, które sprzedane zostały w milionach egzemplarzy, obejmując ponad 5 tysięcy zarejestrowanych na nich utworów. Narciso Parigi wystąpił w 17 filmach, spośród których najbardziej znane to: "Absolwenci" (1995), "Nawet złodzieje mają święto" (1981), "Napoleon we Florencji" (1963), "Żegnaj Florencjo - Florencjo do widzenia" (1958), "Galiardi i Lalki" (1958), "Wędrówka gwiazd" (1956). W 1957 r. Narciso ożenił się z Fiorellą Allegrini i został ojcem syna Daniela. Najbardziej znane piosenki z repertuaru Narciso Parigi, to: "Amapola", "Manuela", "Canzone viola", "Terra straniera", "Mattinata florentina", "La porti un bacione Firenze", "Serenata serena", "Sempre nel mio cuore", Cielito lindo", "Buongiorno tristezza", "Chitarella", Samba alla florentina".
Lubimy nowości. Kochamy dobrze znane utwory, ale otwarci jesteśmy na wszelkie nowinki. W muzyce światy sztuki wysokiej i popkultury coraz bardziej na siebie zachodzą. Zbiorów wspólnych jest coraz więcej. Hartyści świata klasycznego marzą o popularności gwiazd muzyki pop, te zaś, może nie otwarcie, ale jednak, tęsknią za szacunkiem, jakim obdarza się kolegów klasycznych. W świecie kompozytorskim podziały przestały już obowiązywać, bowiem twórcy muzyki poważnej od dawna piszą lżejsze utwory (piosenki) oraz komponują muzykę do filmu i teatru. Kompozytorzy rozrywkowi zaś zawsze tęsknili do występów z orkiestrami. Jedni byli, i są, bardzo blisko drugich. Przełom wieków przyniósł zjawisko, które jeszcze bardziej połączyło oba światy. Rockmani, często świetnie muzycznie wykształceni, zaczęli próbować swych sił w poważnych kompozycjach. Porzucali gitary, by rozpisywać swe utwory na inne składy. Nie wystarczał im już kilkuosobowy band. Głównymi postaciami tego nurtu stali się: Jonny Greenwood (gitarzysta Radiohead; zafascynowany Pendereckim) oraz Bryce Dessner (The National; jego mentorami byli Adams i Lutosławski). Nagle okazało się, że obaj – mimo spełnienia w rockowym życiu – zaczęli mieć także wiele do powiedzenia w równoległym świecie muzyki poważnej. Grupa rockmanów "chcących inaczej" zaczęła pęcznieć. Pod gwiazdą minimalistów – Philipa Glassa, Steve’a Reicha (którzy jako pierwsi w latach 60. "wessali" kontrkulturę pop), Arvo Pärta (mistrza "nowej prostoty"), Henryka Mikołaja Góreckiego czy Erika Satiego – zaczęli tworzyć inni. Mówi się o nich postklasycy, nowi klasycy, nowi kameraliści (bo z reguły obsady ich utworów są niewielkie). Szturmem zdobyli kontrakty z dużymi firmami płytowymi, wykonywani są w filharmoniach i na festiwalach muzyki nowej, ich kompozycje rozbrzmiewają w popularnych serialach i filmach, do ich muzyki tańczy się w balecie. Max Richter, Ólafur Arnalds, Jóhann Jóhannsson, Gonzales, Lambert. Piszą swoje, ale też garściami czerpią ze… "starej klasyki". My pokazujemy ich z najlepszej strony, ale nie zapominamy, że podobne próby, przed laty, czynili inni, choćby Michael Nyman czy Gavin Bryars – twórcy, którzy nie mieli jednak tyle szczęścia, co ich młodsi koledzy. Ale bez nich trudno sobie tę współczesną "nową klasykę" wyobrazić. Tylko wciąż jakoś nie mogę się oswoić z tym terminem. Czy to aby na pewno "nowa"? I czy na pewno "klasyka"? Proszę posłuchać. Jacek Hawryluk, Polskie Radio Tracklista: Side A Ólafur Arnalds; Alice Sara Ott 1. Ólafur Arnalds: Reminiscence Ben Russell; Max Richter 2. Max Richter: Path 19 (yet frailest) from SLEEP (one-hour version) Gavin Bryars Ensemble; Michael Riesman 3. Gavin Bryars: Jesus' Blood Never Failed Me Yet 4. Tramp with Orchestra (full strings) Side B II. Spring 1 1. Max Richter: Recomposed By Max Richter: Vivaldi, The Four Seasons Lambert; Jason Liebert; Sebastian Borkowski; Felix Weigt; Luca Marini 2. Paul Tony Lambert: Sweet Apocalypse Ólafur Arnalds; Nanna Bryndís Hilmarsdóttir 3. Ólafur Arnalds: Particles Jóhann Jóhannsson; Yuki Numata Resnick; Tarn Travers; Ben Russell; Clarice Jensen 4. Jóhann Jóhannsson: Flight From The City
41 TR.
Reedycja debiutanckiej płyty amerykańskiego deathcore’owego zespołu All Shall Perish. Album z 2003 roku rozpoczął bardzo zróżnicowaną karierę zespołu a do dziś jest wyróżnianą pozycją z ich katalogu. Wznowienie na złotej płycie jest limitowane do 2000 sztuk.
Ikony rocka oraz laureaci nagrody Grammy Bon Jovi 21 sierpnia wydali specjalny album dedykowany fanom pt. „Burning Bridges” nakładem Universal Music Polska. Premiera wydawnictwa połączona jest z ogłoszeniem światowej trasy koncertowej. Na albumie można znaleźć całkowicie nowe utwory, ale także starszy materiał, który został ukończony specjalnie na potrzeby albumu. To pierwszy album grupy od premiery „What About Now” (2013, zawiera światowy przebój „Because We Can”). „What About Now” była trzecią z rzędu (po „Highway” z 2007 i „The Circle” z 2009 roku) oraz piątą w karierze zespołu płytą, która dotarła do 1. miejsca amerykańskiej listy Billboard.Tracklista:1. A Teardrop to the Sea2. We Don’t Run3. Saturday Night Gave Me Sunday Morning4. We All Fall Down5. Blind Love6. Who Would You Die For7. Fingerprints 8. Life Is Beautiful9. I’m Your Man 10. Burning Bridges
Tracklista:1. Nature Intended2. I Want Never Gets3. Take It from Me4. Change's Coming5. Dear Diary6. Is It All for Real?7. Cool Me Down8. R.S.D.9. The Love You Lost10. Sinner11. Knife Edge12. Long Ships13. Just for the Crack14. Joke15. I Can't Unwind16. Ain't No Thanks to You17. Poor Man18. Round & Round19. Light of Day
Gdzie spotyka się jazz z muzyką klasyczną, tam tworzy się fascynujący obszar dotąd jeszcze nieodkryty... „Beyond Infinity” Muzyka Wlodka Gulgowskiego nie pozostawi Cię obojętnym. Oferuję on mnogość punktów odniesienia dla twoich spostrzeżeń i odczuć. Jest przebogata artystycznie, pianistycznie oraz emocjonalnie. Po studiach muzycznych Wlodzimierz Gulgowski oddał się improwizacji artystycznej oraz muzyce jazz, przyczynił się znacznie w jazz-fusion, przez swoje udane i rozpoznawalne projekty, na które ciągły wpływ ma muzyka klasyczna. Jest to dobrze ukazane w utworze drugim „Afrovibes”, gdzie rytm stopniowo znajduje swoje miejsce pomiędzy subtelnymi i romantycznymi dźwiękami pianina. Zanika on na chwilę by oddać miejsce dla części obrazowej oraz sonorycznej, zostawiając słuchacza z całą gamą odczuć. Następnie utwór ucicha na chwilę, byśmy posłuchali klasycznego solo piano. Ucicha ponownie, by ostatecznie powrócić w pełnej krasie z udziałem pianina i rytmu w ich szczęśliwym, ponownym połączeniu. Humor oraz zabawa są ważną częścią muzyki Włodka Gulgowskiego. Uwielbia on balansować pomiędzy dwoma zupełnie różnymi stylami i wtedy powaga traci swoje znaczenie. Niech to muzyka zajmuję się nieskończoną głębią ludzkiego umysłu… Ponad nieskończonością jest jednostka, która może, bądź może nie istnieć. Ona występuje jedynie w naszym umyśle. Czy nasza egzystencja w wszechświecie jest stworzona przez umysły innych cywilizacji? Tracklista: 1. Aleph Null 4:25 2. Afrovibes 8:50 Part 1: Visions Of Unknown Part 2: Quiet Winds Part 3: Afrovibes 3. Axiom Of Infinity 4:14 4. Back Home Again 5:37 Part 1: Flying Free Part 2: Back Home Again Part 3: Finale 5. Beyond Infinity 4:29 6. 3 Fairy Tales 5:24 Part 1: Love, Sweet Love Part 2: Miracle Key Part 3: The 3rd Fairy Tale Latin Reset 7. Part 1: Iberiana 3:26 8. Part 2: America Latina 3:59 9. Part 3: Latin Reset 2:50 10. With Dignity & Grace 3.45
Tracklista:1. Arthure Iccon2. Sun Position3. Inside of Me4. Apron (PAS the Rhythm Remix)5. Transit 0.26. Nearlin7. Film8. It's Not the Point9. Radar (Byetone Remix)10. RSPCT11. Country Boy Goes Dub (Marcel Dettmann Remix)12. BB 1.013. Rising14. Lightworks (O (Phase) Remix)15. M_Lock 416. Carlre17. Repulsive (Marcel Dettmann Remix)18. Flash19. Torus XXXII