Tracklista:1. Digging Up the Dirt2. You're the Best Thing About Me3. Life Is a Highway4. Fire & Rain5. Incredible6. Call On Me7. Cold Hearted8. Shape I'm In9. Big Brother10. Somedays I Only Want to Rock & Roll11. I Want You12. Walking With Angels
THERE GOES RHYMIN’ SIMON (1973) Producenci: Paul Simon, Phil Ramone, Roy Halee i in. Inżynier dźwięku: Phil Ramone, Roy Halee i in. Jeżeli pierwszy solowy album Paula Simona (PAUL SIMON) był zaledwie zalążkiem fantastycznej kariery artysty po rozpadzie duetu Simon & Garfunkel, to na drugim wszystkie jego pomysły rozkwitają w imponującym stylu. Pierwszy singiel, hit # 2 Kodachrome nawiązywał stylem do czasów rock’n’rolla. Przejmujące Tenderness (z udziałem kwartetu wokalnego The Dixie Hummingbirds) to kompozycja stylizowana na muzykę soul i kontynuująca tradycję standardu Try A Little Tenderness, znanego choćby z nagrań Otisa Reddinga i Arethy Franklin, ale także Franka Sinatry i Roda Stewarta. Kontynuacją tych czarnych inspiracji jest nagranie Take Me to the Mardi Gras – hołd złożony muzyce Nowego Orleanu. Mistrzowska forma tego nagrania sprawia, że utwór – rozpoczynający się na głos i gitarę akustyczną – rozwija się do pełnego fajerwerku orkiestry jazzowej. Dodatkową atrakcją jest gościnny występ kaznodziei, Rev. Claude Jetera, wykonującego niezwykłą partie wokalną falsetem. Folkowy rodowód Paula Simona potwierdza piosenka Was A Sunny Day, nagrana w bliskiej, „górskiej” harmonii – chodzi oczywiście o Apallachy – z siostrami Roche (swego czasu studentkami Paula Simona na New York University, gdzie po rozpadzie duetu Simon & Garfunkel nauczał… po prostu pisania piosenek). Czasy duetu Simon & Garfunkel powracają w brzmieniu utworu Learn How To Fall (gitara i organy), natomiast kołysanka St. Judy’s Comet z podkreślonymi pogłosem akcentami fortepianu elektrycznego zapowiada brzmienie następnej płyty artysty. Inwencję poetycką Paula Simona najkrócej oddaje aforystyczny tytuł piosenki One Man's Ceiling Is Another Man's Floor [Sufit jednego to podłoga drugiego]. Po prostu ogólna teoria względności – w jednym zdaniu! I tylko malkontenci zwracają uwagę, że zasada nie sprawdza się na parterze i ostatnim piętrze (warunki ekstremalne). Zwraca uwagę niekonwencjonalne zakończenie instrumentalne tej kompozycji. Niedocenioną perłą z tego albumu była piosenka Something So Right – szczęśliwie przypomniały o niej wokalistki: Phoebe Snow, Trisha Yerwood oraz Annie Lennox, która wydała ją nawet na singlu promującym znakomity album MEDUSA (1995). Trzy piosenki z THERE GOES RHYMIN’ SIMON wchodzą do kanonu artysty (numer w nawiasach oznacza miejsce na liście US Hot 100 Singles Chart): Kodachrome (#2) Rytmiczna, wesoła piosenka opowiada o wspomnieniach zapisanych na starych zdjęciach, głównie o szkole i o dziewczętach, które traciły wiele ze swojej powabności na czarno-białych fotografiach. Refren wykorzystuje nazwę handlową Kodachrome 64 (slajdy), popularnego filmu 35 mm utożsamianego w latach 70. z „naturalnymi kolorami”. Firma Kodak nakazała zastosowanie znaku handlowego przy tytule piosenki, a sama użyła jej w reklamach dopiero pod koniec lat 90. Piosenka dotarła do drugiego miejsca na liście US Hot 100 magazynu Billboard (i zajęła pierwsze na liście kanadyjskiej) natomiast w Wielkiej Brytanii w ogóle nie została wydana na singlu, ponieważ BBC odmówiło emitowania utworu, który zawierał nazwę handlową (niezgodne ze statutem mediów publicznych). Loves Me Like A Rock (#2, złota płyta) Kolejny wielki hit z drugiego albumu Paula Simona jest także piosenką żartobliwą i mówi o miłości (matczynej, ale niekoniecznie) bez względu na wiek i zajmowaną pozycję – po prezydenta USA włącznie. Artysta w genialny sposób wykorzystał murzyńską grupę wokalną The Dixie Hummingbirds w technice call & response. Zaskoczeniem było użycie świeckiego tekstu w ramach tak religijnej muzyki. American Tune (#35) Jeden z najważniejszych utworów w całym dorobku Paula Simona, uznany przez magazyn Rolling Stone za „Piosenkę roku 1973”. Refleksja nad samotnością życia we współczesnej Ameryce sięga do czasów pierwszych pielgrzymów, którzy przybyli w 1620 roku na galeonie „Mayflower”. Kontekst ów uzasadnia zapożyczenie w warstwie muzycznej: część linii melodycznej zwrotki pochodzi z „Pasji wg Św. Mateusza” Jana Sebastiana Bacha. Poruszająca wizja „Statuy Wolności odpływającej za morze” to obraz alienacji pokolenia obudzonego z amerykańskiego snu przez aferę Watergate. Znani muzycy, którzy wzięli udział w nagraniach (wybór): The Dixie Hummingbirds (męska grupa wokalna gospel), wielebny Claude Jeter (falset), Maggie & Terry Roche (duet wokalny, później The Roches), Onward Brass Band (nowoorleańska orkiestra dęta), Quincy Jones (aranżacje sekcji smyczkowej), Allen Toussaint (aranżacje sekcji dętej), Airto Moreira (instrumenty perkusyjne), David Spinozza (gitara), Bob James (klawisze), Rick Marotta (perkusja) Album # 2 w USA, na czwartym miejscu w Wielkiej Brytanii.
Typowo imprezowa składanka z aktualnymi hitami, które nie schodzą z list przebojów i podbijają parkiety na całym świecie, oraz z utworami, które stały się już klubowymi klasykami.Tracklista:CD 11. Pharrell Williams - Come Get It Bae2. Pentatonix - Can't Hold Us3. Chris Brown - Zero4. Usher - Bad Girl5. Deorro - Five Hours6. T-Pain - Take Your Shirt Off7. Dillon Francis - I Can't Take It8. Life of Dillon – Overload9. OutKast - Hey Ya!10. James Brown - King Of Soul11. R. Kelly & Public Announcement - She's Got That Vibe12. Jamiroquai - Runaway13. Alicia Keys - Heartburn14. Blu Cantrell - Breathe15. Ke$ha - TiK ToK16. Pitbull feat. Chris Brown - Fun17. TaLLib – TańczCD 21. Gromee - Who Do You Love2. Groove Armada - Final Shakedown3. Krewella - Alive4. Calvin Harris - Feel so Close5. Bakermat - Teach Me6. Bondax - All I See7. Foxes - Holding onto Heaven8. Lenka - Two9. Gossip - Move in the Right Direction10. Olly Murs – Troublemaker11. Rita Ora - I Will Never Let You Down12. ZHU - Stay Closer13. Moloko - I Want You14. Elvis Presley vs. JXL - A Little Less Conversation15. C & C Music Factory - Just A Touch Of Love (Everyday)16. Apollo 440 - Stop the Rock17. Faithless - God Is a DJ
Loreena McKennitt - artystka znana z przełomowego połączenia muzyki celtyckiej ze światowym bitem, mająca na swoim koncie 14 milionów sprzedanych albumów, uhonorowana podwójną nominacją do Grammy i nagrodą Juno Awards - obchodzi 30. lecie swojej pracy artystycznej. Z tej okazji prezentuje retrospektywny album The Journey So Far - The Best of Loreena McKennitt dostępny w wersji standard, deluxe (zawiera dodatkową płytę A Midsummer Night’s Tour z przebojami z koncertu nagranego w Cytadeli w Moguncji w czerwcu 2012) oraz w postaci płyty analogowej.
Josh T. Pearson powraca z drugim albumem! "The Straight Hits!" ukazuje się nakładem Mute po znakomicie przyjętym debiucie z 2011 roku "The Last Of The Country Gentlemen" (m.in. album roku Rough Trade). "W ostatnich latach nauczyłem się tańczyć, brać narkotyki, kochać … wybrałem życie. Pozbyłem się brody, obciąłem włosy i zacząłem się ubierać kolorowo. Ściągnąłem z piedestału moich idoli i w trakcie tego procesu zdałem sobie sprawę, że muszę zakopać moją reputację tak szybko jak się tylko da. Czułem się przytłoczony starymi sprawami, które nie pozwalały mi iść dalej" - mówi Josh T. Pearson. 9 utworów, które znalazły się na płycie, powstało w ciągu 3 dni. Krążek zawierać będzie również cover Jonathana Terella "Damn Straight". Za produkcję albumu odpowiedzialny jest Matt Pence. Płyta powstała we współpracy z perkusistą Lift To Experience Andym Youngiem, Danielem Creamerem oraz Scottem Lee Jr. z Texas Gentlemen. Materiał zmiksował Ben Hillier Tracklista: 1. Straight To The Top! 2. Straight At Me 3. Give It To Me Straight 4. Straight Laced Come Undone 5. Damn Straight 6. Loved Straight To Hell 7. The Dire Straits Of Love 8. Whiskey Straight Love 9. A Love Song (Set Me Straight) 10. Straight Down Again!
Wydawnictwo Radia RMF FM, RMFon. pl i Magic Records. Na płycie znajdą się same nowośći muzyczne, najnowsze i najświeższe hity grane na antenie radia.
Gdy świat witał nowe tysiąclecie Prince doświadczył wielkiego przeobrażenia. W 2000 roku ogłosił, że po siedmiu latach wraca do swojego starego pseudonimu scenicznego i zaprzestaje używać niewymownego symbolu. W 2001 roku, po licznych dyskusjach z przyjacielem i mentorem Larrym Grahamem (byłym basistą Sly and The Family Stone), Prince przechodzi na wiarę Świadków Jehowy. Transformacja ta zaowocowała pod koniec roku wydaniem „The Rainbow Children”. Uznana z powodu otwartego duchowego przesłania za „kontrowersyjną”, inspirowana jazzem płyta była pierwszą w pełni niezależną publikacją Artysty wydaną bez wsparcia ze strony wytwórni. Jedna z piosenek „The Work, Pt. 1 ”został udostępniona przez Prince’a, jako bezpłatny plik do pobrania w serwisie Napster. Posunięcie to sprawiło, że Prince stał się wizjonerem świata muzyki cyfrowej. The Rainbow Children ze względu na złożoną narrację muzyczną, wykorzystanie bębnów i rogu stała się ulubiona płyta zagorzałych fanów Artysty. Całość dopełnia uderzająca okładka, która stworzył Cbabi Bayoc. Pierwsze wydanie płyty CD I winyla są od dawna niedostępne I stały się rarytasem dla kolekcjonerów, Nowa edycja albumu dostępna na CD oraz przeźroczystym, podwójnym winylu znów jest dostępna dla fanów twórczości tego wielkiego Artysty. Tracklista: 1. Rainbow Children 2. Muse 2 the Pharaoh 3. Digital Garden 4. The Work Pt. 1 5. Everywhere 6. The Sensual Everafter 7. Mellow 8. 1+1+1 is 3 9. Deconstruction 10. Wedding Feast 11. She Loves Me 4 Me 12. Family Name 13. The Everlasting Now 14. Last December 15. Last December
Tracklista:1. Alone Now2. Confession3. Life4. Sunset Castle5. Last Scene6. Let Me Walk Alone7. The Nine Day's Queen8. Losing Sight of the Coast9. Thoughts/Shoot the Sky10. Autumn Morning (Just Being There)11. Owes You Nothing12. Wisdom and Failure
OUR LAST DAY
Tracklista: 1. Madmen2. This Is LA3. Bloody Minds4. What Was I Thinking5. Charge Into the Sun6. Not Alone7. Ship of Fools8. This Ship Is Now Sinking9. Oblivion10. Until Someone Gets Hurt11. Final Words12. Molly