» » » Strona 5690

Pięć albumów angielskiego zespołu rockowego Mott the Hoople. Grupa ta zaliczana jest do głównej sceny glam rocka pierwszej połowy lat 1970. W boxie znalazły się albumy: „All The Young Dudes” (1972), „Mott” (1973), „The Hoople” (1974), „Drive On” (1974) oraz „Shouting & Pointing” (1976).  Tracklista: CD 1 1. Sweet Jane 2. Momma's Little Jewel 3. All the Young Dudes 4. Sucker 5. Jerkin' Crocus 6. One of the Boys 7. Soft Ground 8. Ready for Love/After Lights 9. Sea Diver 10. One of the Boys  11. Black Scorpio [Demo Version] 12. Ride on the Sun [Demo Version] 13. One of the Boys [UK Single Version 14. All the Young Dudes [David Bowie/Ian Hunter Vocal] 15. Sucker [Edit] 16. Sweet Jane  CD 2 1. All the Way from Memphis 2. Whizz Kid 3. Hymn for the Dudes 4. Honaloochie Boogie 5. Violence 6. Drivin' Sister 7. Ballad of Mott the Hoople [Live] 8. I'm a Cadillac/El Camino Dolo Roso 9. I Wish I Was Your Mother 10. Rose  11. Honaloochie Boogie  12. Nightmare  13. Drivin' Sister [Live] CD 3 1. The Golden Age of Rock 'n' Roll 2. Marionette 3. Alice 4. Crash Street Kidds 5. Born Late '58 6. Trudi's Song 7. Pearl 'n' Roy (England) 8. Through the Looking Glass 9. Roll Away the Stone 10. Where Do You All Come From  11. Rest in Peace  12. Foxy Foxy  13. (Do You Remember) Saturday Gigs 14. The Saturday Kids  15. Lounge Lizard  16. American Pie/The Golden Age of Rock 'n' Roll  CD 4 1. By Tonight 2. Monte Carlo 3. She Does It 4. I'll Tell You Something 5. Stiff Upper Lip 6. Love Now 7. Apologies 8. The Great White Wail 9. Here We Are 10. It Takes One to Know One 11. I Can Show You How It Is CD 5 1. Shouting and Pointing 2. Collision Course 3. Storm 4. Career (No Such Thing as Rock 'n' Roll) 5. Hold on, You're Crazy 6. See You Again 7. Too Short Arms (I Don't Care) 8. Broadside Outcasts 9. Good Times 10. Too Short Arms (I Don't Care) [Eddie Kramer/Electric Lady Mix]


  • Wykonawca Mott the Hoople
  • Data premiery 2019-03-08
  • Nośnik CD
Więcej

Tracklista:1. Genesis2. Let There Be Light3. D.A.N.C.E4. Newjack5. Phantom6. Phantom Part 27. Valentine8. Tthheee Party9. DVNO10. Stress11. Waters of Nazareth12. One Minute to Midnight


  • Wykonawca Justice
  • Data premiery 2007-06-18
  • Nośnik CD
Więcej

1 Immortal Rites 4:072 Blasphemy 3:313 Sworn to the Black 3:494 Lord of All Fevers & Plague 3:555 Blessed Are the Sick 2:486 Day of Suffering 2:017 Chapel of Ghouls 3:468 Maze of Torment 4:259 Rapture 4:0710 Blood on My Hands 3:4111 Dominate 2:56


  • Wykonawca Morbid Angel
  • Data premiery 1996-01-01
  • Nośnik CD
Więcej

Tracklista: 1. Police & Thieves2. Marcus Garvey3. War Ina Babylon4. Legalize It5. Chalice in the Palace6. Roast Fish and Corn Bread7. Crazy Baldhead8. Prodigal Son9. All Wi' Doin' Is Defendin'10. Three Babylon11. Cocaine in My Brain12. Ballistic Affair13. Congo Man14. No More War15. Tenement Yard16. Sufferer's Time17. 1865 (96 Degrees in the Shade)18. Chase the Devil19. King Tubby Meets Rockers Uptown


  • Wykonawca Various Artists
  • Data premiery 2015-05-04
  • Nośnik CD
Więcej

Dalida, właśc. Yolanda Christina Gigliotti (ur. 17 stycznia 1933 w Kairze, zm. 3 maja 1987 w Paryżu) – piosenkarka pochodzenia włoskiego, która zrobiła karierę we Francji. Urodzona jako Yolanda Christina Gigliotti z włoskich rodziców (wywodzących się z Kalabrii) w Shoubra, dystrykcie Kairu; była dzieckiem skrzypka operowego, od najmłodszych lat dawano jej lekcje śpiewu. W roku 1954 zdobyła tytuł Miss Egiptu i wyjechała do Paryża, by zostać aktorką filmową. Jej pierwsze filmy nie odniosły sukcesu, ale zaczęła występować na estradach koncertowych i w kabaretach, śpiewając po francusku, włosku, a także w innych językach. Nagrywała piosenki, używając pseudonimu scenicznego „Dalida”, a jej drugi utwór, zatytułowany „Bambino”, przyniósł jej natychmiastową sławę. W 1957 roku wystąpiła w paryskiej Olympii jako artystka otwierająca występ Charles’a Aznavoura i w tym samym roku Gilberta Bécaud. Zaczęła nagrywać w kilku językach, objeżdżając świat. Występowała m.in. w Carnegie Hall w Nowym Jorku pod koniec 1978. Podczas swej kariery nagrała 500 piosenek po francusku, z których 200 zostało przetłumaczonych na włoski, a 300 na inne języki (nagrywała w 8 językach – francuskim, włoskim, hiszpańskim, flamandzkim, niemieckim, angielskim, hebrajskim i arabskim). Sprzedała ponad 170 milionów nagrań na całym świecie, zdobywając 70 złotych płyt. W roku 1974 jej przeboje zostały nagrodzone Oscarem za Światowy Sukces Piosenkarski oraz platynową płytą w krajach Beneluksu. Przez cały rok 1974 Dalida była numerem 1 na listach dwunastu różnych krajów: w dziewięciu krajach rekordy bił „Gigi l’amoroso”, w trzech innych „Il venait d’avoir dix-huit ans”. Jako pierwsza wylansowała we Francji styl disco – słynną piosenką „J’attendrai” z 1976. W 1981 roku została uhonorowana specjalnie dla niej utworzoną Diamentową Płytą za 25 lat sukcesów.


  • Wykonawca Dalida
  • Data premiery 2016-05-13
  • Nośnik CD
Więcej