1: Worlds Forgotten Boy2: To Be a Lover3: Soul Standing By4: Sweet Sixteen5: Man for All Seasons6: Don't Need a Gun7: Beyond Belief8: Fatal Charm9: All Summer Single10: One Night, One Chance
Tracklista:1. Chthonic Curses2. Spells of the Akkadian Priests3. Invisible Black Magic Ritual4. Les Litanies De Satan5. Moldy Wings of Death6. Ancient Evil in the Woods7. Blackmoon Sacrifice8. Into the Caves of Blood9. Medieval Necromancy10. The Great He Goat
Genialny występ Pop Diby Dusty Springfield zarejestrowany w Royal Albert Hall w 1979 roku. Dusty Springfield, właśc. Mary Isabel Catherine Bernadette O’Brien (ur. 16 kwietnia 1939 w Londynie, zm. 2 marca 1999 w Henley-on-Thames) – brytyjska piosenkarka popowa, przedstawicielka takich stylów i gatunków jak biały soul (blue-eyed soul), brytyjska inwazja, folk, taneczny pop i innych. Dusty Springfield była największą brytyjską gwiazdą pop lat sześćdziesiątych. Wbrew powszechnemu mniemaniu, które wiąże początek brytyjskiego najazdu z fenomenalnym sukcesem The Beatles, to właśnie Springfield zapoczątkowała obecność brytyjskiej muzyki pop na amerykańskim rynku. Jej singel Silver Threads and Golden Needles podbił rynek amerykański na całe 15 miesięcy wcześniej niż I Want to Hold Your Hand Beatlesów.
Tracklista:
Kolejny album z serii wznowień katalogu legendy muzyki pop – Paula McCartneya.Album dostępny w atrakcyjnej cenie MID.1. Bluejean Bop2. She Said Yeah3. All Shook Up4. Run Devil Run5. No Other Baby6. Lonesome Town7. Try Not To Cry8. Movie Magg9. Brown Eyed Handsome Man10. What It Is11. Coquette12. I Got Stung13. Honey Hush14. Shake A Hand15. Party
Tracklista:1. Dirty Shame2. Rag Time Army3. Are We Just Lovers4. Walking Around Like Jesus5. Falling Down6. Worry7. An Ode to Franz Biberkopf8. Something New9. Paper Walls10. The Myth of Willie McGrath
Tracklista: 1. Treasure Chest Party Quest 2. Fannybaws 3. Chomp Chomp 4. Tortuga 5. Zombies Ate My Pirate Ship 6. Call Of The Waves 7. Pirate´S Scorn 8. Shit Boat (No Fans) 9. Pirate Metal Drinking Crew 10. Wooden Leg Part 2 (The Woodening) 11. Henry Martin
Dwa autonomiczne, pełnowymiarowe albumy w jednym opakowaniu, to efektowny i zaskakująco komunikatywny debiut w barwach 4AD art-noise-punkowej formacji z Atlanty, której nazwa wymieniana jest jednym tchem z Grizzly Bears i Liars.Chronologicznie to już trzeci album grupy Deerhunter, której frontmanem jest Bradford Cox - uderzająco tyczkowaty młodzieniec o nieproporcjonalnie długich kończynach, którego nieco dziwaczny i niesamowity widok jest efektem genetycznego schorzenia, zwanego syndromem Marfana - rzadkiego, ale mającego całkiem długą i barwną historię, poczynając od faraona Echnatona (najwcześniejszy odnotowany przypadek) po zmarłego przed paroma laty Joeya Ramone'a z The Ramones. Cox po nagraniu ze swym macierzystym zespołem znakomitej, ale nieco wymagającej płyty "Cryptograms" dla firmy Kranky, zarządzanej przez szacowny avant-rockowy kolektyw Godspeed You! Black Emperor, postanowił zrealizować coś na własny rachunek jako solista. Tym czymś okazał się wydany niedawno przez 4AD pod szyldem Atlas Sound intrygujący, klimatyczny album "Let The Blind Lead Those Who Can See But Cannot Feel". Cox odgrażał się że następna płyta Deerhunter - w którego składzie nastąpiła znacząca zmiana: gitarzystę Colina Mee zastąpiła eks-cheerleaderka, Whitney Petty - będzie czerpać aż do nieprzyzwoitości z popu lat 50. i 60. Szczęśliwie trzeba naprawdę bardzo dobrego ucha, by na "Microcastle" wychwycić jakieś echa muzyki sprzed pół wieku w takich utworach, jak "Nova Steps", "Saved By Old Times" czy "Twilight At Carbon Lake". Na "Microcastle" generalnie jesteśmy bliżej Pavement, wspomnianych Grizzly Bears, no i Flaming Lips i Mercury Rev. To czyni s płyty wybitnie udane studium w zakresie tworzenia różnych odcieni nokturnowych, nasyconych nostalgią nastrojów i przyciemnionych dźwiękowych pejzaży, w których - jeśli pominąć rockowy "Nothing Ever Happened", nawiązujący do tradycji spod znaku The Jam i Magazine - słodko-gorzkie melodie rozwijają się zwykle niespiesznie na bogatym w dziwne dźwięki i efekty tle jakby wyprowadzonym z długiej tradycji southern gothic. Co innego druga płyta "Weird Era Continued", która wbrew powszechnym w dzisiejszych czasach praktykom jest bytem w stu procentach autonomicznym, a nie jakimś zlepkiem podejrzanych "bonusów" - zwykle rozmaitych, niekoniecznie wartych uwagi odrzutów z sesji nagraniowej. Cox postawił na jakość i swoistą przekorność. Jeśli postanowił, że "Microcastle" będzie najbardziej przystępną i nastrojową płytą w karierze Deerhunter, to na "Weird Era Continued" raczej nawiązał - choć nie całkiem wprost - do bardziej drapieżnej, eksperymentalnej i noise'owej historii zespołu: efektownie zderzył bardziej melodyjne, żywsze kawałki nawiązujące do złotej epoki alternatywnego rocka (czasy shoegazingu, Pixies, Smashing Pumpkins i Stone Roses) z utworami głównie instrumentalnymi sięgającymi do starszej tradycji avant-popowej ery pionierów krautrocka (Faust, Neu!). Łącznikiem między obiema płytami jest utwór "Calvary Scar". Na "Microcastle" pojawia się w krótkiej, zwartej i akustycznej formie. Na "Weird Era Continued" występuje w finale już jako epicka, 10-minutowa kompozycja. Trudno doprawdu wyobrazić sobie lepsze, bardziej zapadające w pamięć zwieńczenie tego doskonałego dwupłytowego albumu, który bez wahania należy zaliczyć do grona najlepszych wydawnictw 2008 roku.
Wiosną 2015 roku spełniło się wielkie marzenie Josha Grobana – ukazała się płyta "Stages" z jego ukochanymi utworami musicalowymi. Niemal dokładnie rok później pojawi się wydawnictwo z koncertem artysty, na którym wykonał on ulubione hity z musicali.
Disc 1