Tytułując swój trzeci album "Fear of Music" i otwierając go afrykańskim eksperymentem rytmicznym "I Zimbra", uzupełnionym bezsensownymi tekstami poety Hugo Ball, Talking Heads sprawiają, że płyta wydaje się bardziej odejść niż jest. Chociaż "Fear of Music" jest muzycznie odmienne od swoich poprzedników, to głównie z powodu użycia mniejszych klawiszy, które nadają muzyce bardziej złowieszczy dźwięk. Wcześniej niecodzienne obserwacje Davida Byrne'a zostały wywołane przez jawnie humorystyczny ton; na temat Fear of Music, wciąż jest dziwny, ale już nie taki zabawny. W tym samym czasie muzyka stała się jeszcze bardziej atrakcyjna. Pracował nad dżemami (choć Byrne był jedynym solem autora piosenek), muzyka staje się gęstsza i bardziej dynamiczna, zwłaszcza na wyjątkowym utworze "Life With Wartime", z tekstami pasującymi do mocy muzyki. "To nie jest żadna impreza" - deklaruje Byrne - "to nie jest dyskoteka, to nie jest żadna zabawa". Druga z kluczowych piosenek, "Niebo", rozciąga zwolnienia Byrne wyraziła się dla USA w "Wielkim Kraju" do samego raju: "Niebo jest miejscem, w którym nic się nie dzieje". To także najbardziej melodyjna piosenka na płycie. To są najważniejsze rzeczy. To, co sprawia, że "Fear of Music" nie jest tak imponującym albumem jak dwa pierwsze wystąpienia Talking Heads, to wiele z nich wydaje się powtarzać te wcześniejsze starania, podczas gdy kilka nowych elementów wydaje się tak ryzykownych i ekscytujących. Jest to nierównomierny, przejściowy album, choć jego lepsze utwory są tak dobre, jak inne Talking Heads.
- Wykonawca Talking Heads
- Data premiery 1984-06-15
- Nośnik CD
