
Tracklista:
- Wykonawca The Crown
- Data premiery 2015-01-20
- Nośnik CD
- Vinyle / Pop & Rock / Zagraniczna
- 5-01-2019, 15:05
- 0
- 0
- admin

Tracklista:

Utalentowany Artysta Dennis Emmanuel Brown to muzyk pochodzący z Jamjaki urodzony w 1957 roku w Kingston, zmarł w 1999 również w Kingston. Jako rodowity Jamajczyk jest przedstawicielem Reggae, muzyk jest wokalistą oraz gitarzystą. Aktywny na scenie w latach 1968-1999 roku i w ciągu tych lat został prekursorem odłamu reggae nazwanego lovers rocka. Tracklista: 1. It's Magic 2. Slow Down Woman 3. Joy In The Morning 4. They Fight I 5. Let's Build Our Dreams 6. Come On Over 7. Love By The Score 8. Icy Road 9. Africa (We Want To Go) 10. Now And Forever 11. Can't Keep A Good Man Down 12. Live And Love

Po 5 latach przerwy w działalności, które muzykowi Squarepusher wypełniła praca przy innych projektach wydał album „Be Up A Hello”. Fani mogli cieszyć się przedsmakiem w postaci 12” singla „Vortrack” z podwójną stroną A, który przyniósł „Fracture Remix”, który już spowodował zamieszanie, za sprawą jubileuszu 30-lecia Warp w NTS. W sercu Squarepushera istnieje sprzeczność. Jako jeden z najbardziej konsekwentnie wybiegających w przyszłość i nieskończenie pomysłowych muzyków elektronicznych ostatnich dwóch i pół dekady, był całkowicie przewidywalny tylko pod jednym względem: swoją całkowitą nieprzewidywalnością. Muzyk elektroniczny, wirtuoz basu i kompozytor, Tom Jenkinson, wydaje się tak uczulony na powtarzanie siebie, że jego zachowanie może wydawać się prawie patologiczne. Aktywna decyzja o ciągłym myleniu oczekiwań była czymś, co podjął bardzo wcześnie, mówiąc, że po wydaniu debiutu dla Warp „Hard Hard Daddy” (1997) idea tego, kim był Squarepusher, już zaczęła „koagulować”. Wyjaśnia: „Łatwo jest karykaturować to brzmienie. Kilka szybkich uderzeń. Kilka kontrowersyjnych, będących poza fazą partii basu bezprogowego. Niektóre industrialne elementy. Trochę jazzu. Ale pomysł, że tożsamość kształtująca się wokół mnie była związana ze względami komercyjnymi, był bardzo nieprzyjemny. Coś we mnie pękło. Powiedziałem: „Nie mogę tego mieć”.”. Tom porzucił swoje sekwencery, samplery i - co najważniejsze - narysowany przez siebie projekt, by wyprodukować „Music Is Rotted One Note” (1998) - postrave’ową wizję muzyki konkretnej i jazzu elektrycznego, odległą o wiele kilometrów od hardcore’u, acidu, drillu i bassu. Ten niewiarygodnie dobrze wykonany drift stał się jego jedynym prawdziwym znakiem rozpoznawczym. Czy doświadczasz jego kinetycznej wizji przyszłej syntezy, jaką jest „Ultravisitor” (2004) lub słuchając, jak współpracuje z automatami mechanicznymi przy „Music For Robots” z 2014 roku, jasne jest, że nie jest on po prostu kolejnym producentem elektronicznym zerkającym w stronę festiwali. W 2015 roku wydawało się, że to niemal nieprzewidywalne szaleństwo osiąga masę krytyczną. Album „Damogen Furies” był rezultatem 15 lat pracy nad projektowaniem i budowaniem własnego oprogramowania, które pozwoliło improwizować i nagrywać utwory w pojedynczych ujęciach. Następnie założył zespół (Shobaleader One), aby interpretować na żywo swój własny dorobek. Napisał pakiet muzyki na organy, który stał się albumem „All Night Chroma”, a nawet zatrudnił go kanał CBeebies BBC TV, aby skomponował program „Daydreams” do oglądania muzyki dla małych dzieci. Ale jeśli na kartach miał miejsce typowy-nietypowy zwrot, to nie tylko spowodowane było to twórczym niepokojem, zakorzenionym samostanowiskiem i sprzecznością - tym razem odegrał swoją rolę pech. Na początku 2018 roku poślizgnął się na lodzie podczas pracy w Træna (archipelagu u wybrzeży północno-zachodniej Norwegii) i złamał rękę, a opisuje to, że nie był w stanie podnieść basu, jako „przerażające”. Podczas tej nieplanowanej przerwy, być może oczywiście, ponownie skupił się na możliwościach, jakie oferuje muzyka czysto elektroniczna. Odpalił swoje zabytkowe syntezatory Rolanda SH-101, TR-909 i TB-303, Yamahę CS80, a nawet komputer domowy VIC-20. W wielu przypadkach jest to dokładnie ten sam zestaw, którego używał, kiedy po raz pierwszy prezentował muzykę na początku swojej kariery. Jeszcze jako uczeń pod koniec lat 80. Tom był poszukiwany w Chelmsford jako basista w lokalnych zespołach rockowych, ale jego prawdziwe muzyczne odkrycie pojawiło się w 1991 roku, kiedy miał obsesję na punkcie acid house’u i hardcore’u. W 1993 roku był jeszcze nastolatkiem, ale produkował takie utwory jak „O Brien”, który wciąż brzmi jak piracka transmisja z przyszłej cywilizacji. Przerodziło się to w jego 12” debiut, po tym, jak wyskrobał wystarczająco dużo pieniędzy wraz z kolegami, by wydać to samemu. Jego wczesna praca odzwierciedlała gorączkową taneczną brytyjską muzykę podziemną z połowy lat 90. I to jest brzmienie, do którego początkowo powrócił na początku ubiegłego roku. Nawiązując bezpośrednio do poczucia młodzieńczej kreatywności, jego rutyna polegała na tworzeniu od zera jednego nowego utworu dziennie. Gdy nagrał 40 utworów w 40 dni w połowie 2018 roku, miał podstawę czegoś nowego, więc złagodził swoje narzucone zasady, aby zacząć zastanawiać się nad tym, co stworzył. A wynik jest oszałamiający „Be Up A Hello”, jego 14. album wydany jako Squarepusher, to twórczość równa najwspanialszym momentom z jego dotychczasowego katalogu, jednocześnie najbardziej bezpośrednio nawiązująca do jego korzeni. Acid’owe „Neverlevers” i „Terminal Slam” pędzą w kierunku najbardziej gorączkowych parkietów. „Mekrev Bass” i „Vortrack” uderzają w kontinuum darkwave’owo hardkorowej fali, opadając pod wpływem własnej grawitacji. Ale Squarepusher jest zbyt niespokojny i zwrócony w przód, aby tworzyć muzykę wyłącznie retro - nawet jeśli ten sprzęt jest stary, to sprawia, że jest bardziej zdeterminowany, by przywoływać kolory i faktury, których nigdy wcześniej nie spotkał. To nie jest muzyka jak z 1994 roku, a raczej coś, czego nie słyszałeś wcześniej. Zanim umieścisz takie utwory jak „Oberlove” na harcore’owym kontinuum, wszystko podważą oczekiwania melodycznej linii psychodelicznego popu komediowego, który pojawił się w przyszłości, z nutami egzotycznej niskiej orbity zapewnianej przez bezprogowy akompaniament gitarowy. Takie utwory jak „Speedcrank”, grożą rozbiciem bardzo sztywnych ścian acid house’u, aby słuchacz mógł uciec w większe szaleństwo. Album kończy się niesamowicie okazałym i grobowo-industrialnym ambientem „80 Onduli”, który brzmi jak elegia dla Roya Batty'ego, replikanta z „Łowcy androidów”, granego przez Rutgera Hauera. Porzucając wyrafinowanie samodzielnie zaprojektowanych instrumentów i oprogramowania do tworzenia analogowych syntezatorów, Tom nie tylko odświeżał swoje kreatywne podniebienie. Wyjaśnia: „ „Be Up A Hello” to zwrot, który został użyty w moim kręgu przyjaciół, gdy byliśmy nastolatkami dorastającymi w Essex, ale w szczególności przypomina mi bardzo dobrego przyjaciela o imieniu Chris Marshall, który niestety zmarł z przyczyn naturalnych w zeszłym roku. Miał zaledwie 44 lata. Byłem zdruzgotany. Bardzo go kochałem. Był tylko rok starszy ode mnie, ale pod pewnymi względami był jak ojciec. Upewniał się, że wszyscy jesteśmy bezpieczni, kiedy biegaliśmy po Chelmsford jak mali maniacy. Chris był bardzo technicznie nastawiony i oboje wybraliśmy się w podróż, kiedy byliśmy dziećmi, ucząc się o syntezie, o tym, jak dźwięk jest miksowany, o tym, jak działają samplery... Więc dzięki temu albumowi próbowałem wrócić do sposobów tworzenia muzyki, którą badaliśmy jako dzieci. Wróciłem do sprzętu analogowego.”. Ostatecznie Tom ma nadzieję, że „Be Up A Hello” stanie się nową muzyką, która jest również hołdem dla dobrego partnera, który musiał wcześniej opuścić imprezę. Podsumowuje: „Kiedy mieliśmy 16 lat, Chris i ja słuchaliśmy dużo muzyki jeżdżąc samochodem Ford Escort jego taty. Zanim zacząłem wydawać płyty, był to pierwszy rynek zbytu dla mojej muzyki. Po raz pierwszy zauważyłem wpływ moich utworów na innych ludzi. Na obrzeżach Chelmsford znajdowała się stara, opuszczona stodoła, do której można było wjechać. Zaparkowaliśmy tam samochód, otworzyliśmy drzwi, podkręciliśmy stereo. I to był nasz klub. Było idealnie.”. „Terminal Slam” został wyreżyserowany przez wieloletniego współpracownika Squarepusher, Daito Manabe. Jest jednym z dyrektorów i założycieli Rhizomatiks, światowej sławy japońskich artystów, programistów i DJ-ów, którzy współpracowali z wieloma krajowymi i międzynarodowymi artystami. Tracklista: Side A 1. Oberlove 2. Hitsonu 3. Nervelevers 4. Speedcrank 5. Detroit People Mover Side B 1. Vortrack 2. Terminal Slam 3. Mekrev Bass 4. 80 Ondula

Tracklista:1. Chthonic Curses2. Spells of the Akkadian Priests3. Invisible Black Magic Ritual4. Les Litanies De Satan5. Moldy Wings of Death6. Ancient Evil in the Woods7. Blackmoon Sacrifice8. Into the Caves of Blood9. Medieval Necromancy10. The Great He Goat

Tracklista: CD 1 1. I Feel Love 2. Love to Love You Baby 3. Bad Girls 4. Hot Stuff 5. Love Is in Control (Finger On the Trigger) 6. MacArthur Park 7. Love's Unkind 8. Theme from the Deep (Down Deep Inside) 9. On the Radio 10. I Remember Yesterday 11. Could It Be Magic 12. Back in Love Again 13. Rumour Has It 14. I Love You 15. Last Dance 16. Heaven Knows 17. Dim All the Lights 18. She Works Hard for the Money 19. Unconditional Love (Feat. Musical Youth) CD 2 1. I Feel Love (Patrick Cowley Mega Mix) 2. Je T'aime (Moi Non Plus) (12" Version) 3. Theme from the Deep (Down Deep Inside) 4. MacArthur Park Suite. MacArthur Park/One of a Kind/Heaven Knows (12" Version) 5. No More Tears (Enough Is Enough) (12" Version) 6. Sunset People 7. Our Love

1. 19-2000 (SoulChild Remix)2. Dracula3. Rock The House (Radio Edit)4. The Sounder (Edit)5. Faust6. Clint Eastwood (Phi Life Cypher Version)7. Ghost Train8. Hip Albatross9. Left Hand (Suzuki Method)10. 12D311. Gorillaz Videos

Tracklista:1. Hotter Than Hott2. Baby's Got Oi3. All Thumbs4. I Need Sum5. The Party's Over6. What The...7. Carry the Sun8. All for the Sake of Rhythm9. Recreational Ironing10. Let's Spend Some Time Together11. And Stuff Like That There12. Lonely Planet Puss N Boots13. Docu Drama14. Every Woman

Zestaw 5 płyt zespołu Dream Theater: Awake, Falling Into Infinity, Images And Words, Metropolis Part 2: Scenes From A Memory i Train Of Thought.

12'' Masters - The Essential Mixes jest nową serią, oferującą pełne świeżości remixy największych przebojów wielkich gwiazd sceny muzycznej. Seria ta pewnością spotka się z zainteresowaniem zarówno zagorzałych fanów tych artystów , jak również klubowymi dźwiękami przyciągnie nowych fanów. Pierwsze 8 CD, na których znalazły się przebojowe mixy utworów Toni Braxton, R Kelly, Ushera, Justina Timberlake, TLC, Kylie Minogue, Avril Lavigne oraz Luthera Vandrossa w wykonaniu czołówki światowych didżejów stanowią zaledwie zapowiedź kolejnych płyt z tej serii. Avril Lavigne - jedna z najbardziej elektryzujących i nieprzewidywalnych współczesnych piosenkarek. Na płycie 12''Essential Mixes znajdą sie jej największe hity, które w klubowym remixie brzmią innowacyjnie i zaskakująco.

..LAKES RE-ISSUE INCL. DOORS COVER