Tracklista: 1. Time Is Like a Promise2. You in Yellow3. Looking Up4. Ricochet5. I Pick Up Birds at Funerals6. I Have Known Love7. Eyelids Into Snow8. The Lady I Love9. Free Ride

• Wykonawca Tir Na Nog
• Data premiery 2016-06-03
• Nośnik CD

Legacy Recordings oddział Sony Music Entertainment z radością ogłasza premierę wyjątkowego albumu „Whitney Houston Live: Her Greatest Performances,” który ukazał sie formacie CD oraz CD/DVD. Pierwszy w dyskografii artystki album koncertowy zawiera niezapomniane występy na żywo zarejestrowane w czasie całej jej kariery. Zarówno materiał audio, jak i wideo poddane zostały procesowi reamstringu! Producentem płyty CD oraz DVD jest pięciokrotny zdobywca nagrody Grammy Clive Davis.

• Wykonawca Houston Whitney
• Data premiery 2014-11-11
• Nośnik CD+DVD

Tracklista: 1. Take Me Back2. One More Chance With You3. Anna Lee4. Call the Cops5. Why Baby6. Sail On7. Jelly Roll8. Sit Down Baby9. Blues Para Mi Angelita10. (Let Me) Take You Home11. My Favorite Things12. Take a Walk With Me13. I'm Leaving14. Everybody Wants Her15. She Was a Dreamer

• Wykonawca Costello Sean and His Jivebombers
• Data premiery 2014-02-03
• Nośnik CD

Tracklista: 1. Sentient Oona 2. Enrique El Cobrador 3. C 4. Overthrown 5. Last Peace 6. Moon Bog 7. Anthemic Aggressor 8. Abysmal Urn 9. Nail House Needle Boys 10. Flies Bump Against The Glass 11. Beat Quest

• Wykonawca Thee Oh Sees
• Data premiery 2018-08-17
• Nośnik Vinyl / 12" Album

Album został wydany przez wytwórnię Pentatone (PTC 5186800).

• Wykonawca Wei Wu
• Data premiery 2019-06-01
• Nośnik SACD

Pierwszy po ponad czteroletniej przerwie album Bryana Ferry'ego, znakomitego brytyjskiego wokalisty i kompozytora, który światowy rozgłos zyskał jako frontman grupy Roxy Music.   "Bitter Sweet" jest pod silnym wpływem jazzu, podobnie jak pochodząca z 2012 roku płyta Bryana "The Jazz Age". Wyraźnie wyczuwalny jest też klimat lat 20 XX wieku, co z pewnością wiąże się również z udziałem Ferry'ego w serialu "Babylon Berlin". Anglik nadał nowy, lekko melancholijny sznyt, pięknie podkreślony przez sekcję smyczkową jego orkiestry, kilku utworom Roxy Music, chociażby "While My Heart Is Still Beating" i "Dance Away".  Aurę sprzed ponad 100 lat oddaje również oprawa graficzna wydawnictwa. Podróżujemy wraz z Bryanem do Berlina z czasów Republiki Weimarskiej, do zadymionych klubów jazzowych o poranku, do czasów nieskrępowanego hedonizmu i licznych, złamanych serc. Tracklista: Side A 1. Alphaville 2. Reason or Rhyme 3. Sign of the Times 4. New Town 5. Limbo 6. Bitter-Sweet Side B 1. Dance Away 2. Zamba 3. Sea Breezes 4. While My Heart Is Still Beating 5. Bitters End 6. Chance Meeting 7. Boys and Girls

• Wykonawca The Bryan Ferry Orchestra
• Data premiery 2018-11-30
• Nośnik Płyta Analogowa

Tracklista: CD 1 1. Anti Ordinary 2. Beautiful Scum 3. Scars Of A Lighthouse 4. I Can Kill You So Easily 5. Hope 6. Crescendo 7. Shades Of Black 8. The Ashes In Her Breath 9. Night Creature 10. Medicine 11. Dancer's Nocturne 12. Kingdom Confession 13. Unbearable Beauty 14. Invisible Man CD 2 1. Invisible Man (Electro Remix) 2. Dark Clouds Gather Over Vanity Fair (Soundtrack From The Short Film Defiant Skies) 3. Shades Of Black (Charriere Remix) 4. Sensual Nothing (Exclusive Track) 5. Unbearable Beauty (Delorean Remix) 6. Unbearable Beauty (Twisted Remix) 7. Unbearable Beauty (Technological Remix) 8. Traffic (TCP Demo 2008) 9. The Velvets (TCP Demo 2008)

• Wykonawca Ashbury Heights
• Data premiery 2018-03-23
• Nośnik CD

Snoop Dogg, właściwie Cordozar Calvin Broadus Jr. (ur. 20 października 1971 w Long Beach w Kalifornii) – amerykański raper i aktor. Do 1998 roku znany jako Snoop Doggy Dogg.Snoop Dogg współpracował z takimi wykonawcami jak: Dr. Dre, Eminem, Ice Cube, Tupac Shakur, Game, B-Real, Tha Dogg Pound, Coolio, Mariah Carey, Akon, P. Diddy, Pharrell Williams, 50 Cent, Nate Dogg, Justin Timberlake, Bow Wow, Katy Perry, Korn, Limp Bizkit, Gorillaz, Beck, Marilyn Manson, David Guetta, T-Pain i Red Hot Chili Peppers. W 2001 r. ukazała się jego autobiografia. Pod koniec października 2007 roku wziął udział w telewizyjnej gali stacji VH1 – Hip Hop Honors 2007 oraz poprowadził galę rozdania nagród MTV Europe Music Awards w Monachium. Imię odziedziczył po ojczymie Calvinie Cordozar Broadusie Sr. (żyjący w latach 1948-85). Raper urodził się w październiku 1971 roku w szpitalu Los Altos Hospital w Long Beach w stanie Kalifornia jako drugi z trzech synów. Jego ojciec, Vernall Varnado (ur. 13 grudnia 1943) był weteranem wojny Wietnamskiej, piosenkarzem i listonoszem, jednak rzadko uczestniczył w życiu młodego Calvina. W dzieciństwie Rodzice Broadusa nadali mu pseudonim "Snoopy", bo był podobny do fikcyjnej postaci. Matka i ojczym rozwiedli się w 1975 roku. W młodym wieku Calvin Jr. uczęszczał na lekcje śpiewu w kościele Golgotha Trinity Baptist Church i uczył się gry na fortepianie. W szóstej klasie zaczął rapować. Uczęszczał do Long Beach Polytechnic High School. Podczas nauki został skazany za posiadanie narkotyków - kokainy, na okres sześciu miesięcy. Jako nastolatek młody raper często popadał w konflikt z prawem. Był członkiem gangu Rollin' 20 Crips[6]. Po ukończeniu edukacji zajął się muzyką. Wspólnie z Nate Doggiem, Lil' ½ Dead i Warrenem G nagrali demo jako grupa 213. Swój pierwszy freestyle zarejestrował na podkładzie muzycznym pochodzącym z utworu "Hold On" - żeńskiej grupy muzycznej En Vogue. Znalazł się on na mixtapie pt. Over the Counter, którym zainteresował wówczas wpływowy producent Dr. Dre. Dre skontaktował się z Calvinem i umówił go na spotkanie. Były członek N.W.A - The D.O.C. nauczył Dogga jak układać rymy. Jakiś czas po tym, Dre wydał singel "Deep Cover" stworzony do filmu o tym samym tytule, w którym wystąpił Snoop. Pod koniec roku 1992 Dr. Dre wydał swój pierwszy album w Death Row Records pt. The Chronic przy współudziale Snoop Dogga, który w znacznym stopniu przyczynił się do jego ogromnego sukcesu. Single "Nuthin' but a "G" Thang" i "Fuck wit Dre Day (and Everybody's Celebratin')" przyniosły mu sławę. Broadus nie mógł dłużej czekać i wydał swój debiutancki album Doggystyle w 1993 roku. Sukces tego albumu był wielki, single "What's My Name?" i "Gin and Juice" utrzymały album w czołówce list przebojów aż do roku 1994. Kolejny album Snoopa był długo opóźniany, Tha Doggfather wydano 16 listopada 1996 bez udziału Dre. Premierę tego wydawnictwa przyćmiły inne wydarzenia, w szczególności zabójstwo przyjaciela Snoop Dogga – Tupaca Shakura i początek problemów wytwórni Death Row Records. Sprzedaż 2 milionów egzemplarzy albumu uznano za porażkę. Snoop Dogg przeniósł się do No Limit Records Mastera P, czym wywołał gniew Suge Knighta. W nowej wytwórni wydał swój kolejny album Da Game Is to Be Sold, Not to Be Told, który był mocno krytykowany, jednak sprzedawał się bardzo dobrze. Następnie wydał kolejny album, tym razem w stylu G-Funk No Limit Top Dogg. Produkcja ta uzyskała rozgłos i Snoop Dogg powrócił na szczyt, a comeback potwierdził wydanym w 2000 roku albumem Tha Last Meal. W 2002 roku rozpoczął współpracę z The Neptunes. Pharrell wyprodukował singlowe hity z nowego albumu Paid tha Cost to Be da Boss, czyli "From da Chuuuch to da Palace" i "Beautiful", a album pokrył się platyną. Snoop Dogg kontynuował owocną współpracę z The Neptunes. Produkcja R&G (Rhythm & Gangsta): The Masterpiece to popis Pharrella jako producenta, który jest współautorem hitów: "Drop It Like It's Hot", "Let's Get Blown" i "Signs", stawkę singli uzupełniało "Ups & Downs/Bang Out". Album wywołał różne opinie: niektórzy uważali, iż album ten zrobił ze Snoop Dogga gwiazdę popu, inni, że zaczął tworzyć bardziej muzykalne utwory. Snoop Dogg postanowił zerwać z dotychczasowym stylem pop i R&B, koncentrując się na nowym albumie. Nowa produkcja Snoopa to Tha Blue Carpet Treatment, jest powrotem do korzeni i gangsterskich klimatów. Pierwszym singlem jest ponownie produkcja Pharrella "Vato" z gościnnym udziałem B-Reala z Cypress Hill. Drugim singlem z tej płyty był "That's That" z R. Kelly. W 2008 wydał album o nazwie Ego Trippin'. 27 sierpnia 2008 roku Snoop zagrał koncert w Polsce na warszawskim Torwarze. W 2009 roku raper zaczął poszukiwac talentów w Europie. Nagrał single Dime Piece z bułgarską piosenkarką LiLaną, gdzie rapuje inny bułgarski raper Big Sha, Groove On z rosyjskim raperem Timatim oraz wystąpił w teledysku rapera Time. Nagrał też singel Hot Girl z palestyńskim raperem Bellym. 8 grudnia 2009 r. wydany został dziesiąty album Snoopa Malice n Wonderland. Promowały go single "Gangsta Luv" z The-Dreamem, "That's Tha Homie" z Timbalandem, "I Wanna Rock" i "Pronto" z Soulja Boyem. Album znalazł się na 23. miejscu notowania Billboard 200, opracowanego przez Billboard. 29 marca 2011 roku, został wydany jedenasty studyjny album, Doggumentary. Pierwotnie tytuł miał brzmieć Doggystyle 2: The Doggumentary. Miał być kontynuacją albumu z 1993 pt. Doggystyle, jednak Calvin zrezygnował z tego. Na tej kompozycji znajduje się 21 premierowych utworów. Na 2012 rok został zapowiedziany nowy album pt. Reincarnated.

• Wykonawca Snoop Dogg
• Data premiery 2012-07-18
• Nośnik CD

Tracklista:1. Souvenirs de voyage: I. Lento: Molto tranquillo2. Souvenirs de voyage: II. Berceuse: Andante3. Souvenirs de voyage: III. Andantino: Canto amoroso4. Magyar Madness: I. Passionate Knights5. Magyar Madness: II. Interlude: Contentment6. Magyar Madness: III. Magyar Madness, "Grand Rondo à la Hongroise"

• Wykonawca Fine Arts Quartet
• Data premiery 2016-12-05
• Nośnik CD

Duet braci Oleś to zjawisko istniejące na polskiej scenie muzycznej niemalże dekadę i systematycznie wymykające się próbom zaszufladkowania. Nie da się zaprzeczyć, że kontrabas i perkusja braci stanowią oś wymarzonej sekcji rytmicznej: świadczą o tym zachwyty krytyków i długa seria płyt nagrywanych ze światowej klasy gwiazdami jazzu i nie tylko. Równocześnie jednak pod własnym szyldem Oleś Duo od wielu lat prowadzą poszukiwania brzmień równie wysmakowanych, co niepospolitych. Ich duet – wyłącznie na kontrabas i perkusję – zachwyca przy tym zarówno bogactwem dźwięków, jak i rozległością tworzonych w ten sposób światów. Kompozycje Oleś Duo z trzech kolejnych albumów nawiązują do tradycji tak różnorodnych, jak muzyka współczesna (Duo, Fenommedia 2008); jazz (One Step From The Past, Fenommedia 2016) i muzyka etniczna (Spirit Of Nadir, Audio Cave 2017). Najnowszy projekt duetu, Spirit Of Nadir, to opowieść o muzyce kulturowo odległej, położonej niemal na przeciwległym biegunie niż muzyczna tradycja świata zachodniego, a zarazem ukazująca związek braci Oleś z kulturą wykonawczą zarówno muzyki arabskiej, jak i hinduskiej, gdzie częstokroć jednemu instrumentowi melodycznemu towarzyszy jeden instrument perkusyjny. Jest zatem Spirit Of Nadir swoistą podróżą duchową, opowieścią o świecie marzeń i wyobrażeń, tajemnic i fascynacji, pełnym barw niedostępnych nigdzie indziej. Projekt ten był dotąd prezentowany na żywo między innymi z okazji wmurowania kamienia węgielnego pod budowę Muzeum Historii Żydów Polskich oraz na festiwalu Singera w Warszawie. Muzycy Marcin Oleś – kontrabas Bartłomiej Oleś – perkusja Tracklista 1. Prologue 2. From Dawn... 3. Nadir 4. Perseo 5. Horizon 6. Dune 7. Equator 8. Spirit 9. Zenith 10. ... To Dusk 11. Epilogue

• Wykonawca Marcin & Bartłomiej Oleś Duo
• Data premiery 2017-12-05
• Nośnik CD