Tracklista:1. Bird Food2. Seul D.3. Nel Blu Dipinto Di Blues4. Don Juan5. Quarenta6. Crescent7. Dimorfismo8. I Fall in Love Too Easily9. Vucciria10. Esquecendo Voce
1. STORIES TO TELL 2. SEARCH FOR PEACE 3. CASA FORTE 4. INSENSATEZ 5. MOUNTAIN TRAIN 6. TO SAY GOODBYE 7. SILVER SWORD 8. VERA CRUZ (EMPTY FACES) 9. O CANTADOR / I JUST WANT TO BE HERE
Tracklista:1. I. Allegro2. II. Andante3. III. Allegro4. I. Andante - Allegretto Ma Non Troppo5. II. Andante Con Moto6. III. Scherzo (Allegro Vivace)7. IV. Allegro Vivace
3-płytowe wydawnictwo zawiera aż 60 oryginalnych, klasycznych hitów znakomitej brytyjskiej grupy instrumentalnej The Shadows. Grupa The Shadows powstała we wrześniu 1959 roku pod nazwą The Drifters jako zespół akompaniujący Cliffowi Richardowi. Po spopularyzowaniu w USA hitu "Living Doll" w wykonaniu Cliffa Richarda zespół zmienił nazwę na The Shadows. Chodziło o uniknięcie konfliktu z zespołem o nazwie The Drifters działającym na rynku amerykańskim. Następnie po odejściu Richarda rozwijali swoją wspaniałą karierę w latach sześćiesiątych, grając z przerwami do dnia dzisiejszego. Prezentowana płyta CD zawiera aż 30 oryginalnych, wielkich hitów The Shadows - między innymi "Apache", "Man Of Mystery", "FBI", "Kon Tiki", "36-24-36", "Shadoogie", "Blue Star", "The Stranger" i wiele innych. Liderem grupy jest grający na gitarze Hank Marvin. Oprócz niego w podstawowym składzie grali : Bruce Welch - gitara, Brian Bennett - perkusja, John Rostill - gitara basowa, Jet Harris - gitara basowa (do 1962 roku).Tracklista:CD 11. Wonderful Land2. Kon-Tiki3. The Frightened City4. Shadoogie5. The Rumble6. Bo Diddley (Vocal)7. Blue Star8. Sleep Walk9. Shotgun10. The Boys11. Nivram12. See You In My Drums13. Baby My Heart (Vocal)14. Stand Up And Say That15. Mustang16. Gonzales17. That's My Desire (Vocal)18. Find Me a Golden Street19. Theme From A Filleted Place20. All My Sorrows (Vocal)21. Chinchilla22. Driftin'CD 21. F.B.I.2. The Savage3. Stars Fell on Stockton4. Peace Pipe5. Man Of Mystery6. Guitar Tango7. 36-24-368. The Theme From 'Shane'9. Back Home10. Midnight11. The Girls12. My Resistance Is Low13. The Stranger14. Saturday Dance (Vocal)15. Quartermaster's Stores16. Big Boy17. Lonesome Fella (Vocal)18. Bongo Blues19. Jet Black20. Feelin' Fine (Vocal)CD 31. Dance On2. Apache3. 18614. Cosy5. Perfidia6. Are They All Like You (Vocal)7. Kinda Cool8. All Day9. Tales Of A Raggy Tramline10. Some Are Lonely11. The Bandit (Vocal)12. Little "B"13. The Theme From 'Giant'14. Sweet Dreams15. What A Lovely Tune (Vocal)16. Spring Is Nearly Here17. South Of The Border18. The Theme From 'The Boys'19. Be-Bop-A-Lula (Live/Sudio)20. Don't Be A Fool (With Love)
"It's Alice" Ramones puzzle 500 elementów.
JAZZ MEETS RAP W/LONNIE L. SMITH, DONALD BYRD,.. 1. INTRO (LIGHT IT UP) JAZZLUDE 1 NEW 2. LIFESAVER 3. LIVING IN THIS WORLD 4. LOOKING THROUGH DARKNESS 5. SKIT A (INTERVIEW) WATCH WHAT YOU S 6. JAZZALUDE II DEFINING PURPOSE 7. FOR YOU 8. INSERT
Tracklista:1. You Really Shouldn't Act Like That2. Everyone I Know3. Someone Else in My Skin4. Dreitag Der Freizehnte5. Waiting6. Sammelsurium (Et Brimborium) in Aquarium Est7. Just Vibrations
Płyta „Idiota” zawiera kilkanaście znakomitych utworów z akordeonową muzyką Piotra Dziubka i tekstami Rafała Dziwisza, w wykonaniu aktorów biorących udział w spektaklu, m.in. Magdaleny Kumorek, Cezarego Studniaka, Jakuba Lasoty, Mikołaja Woubishet. Spektakl wg powieści Fiodora Dostojewskiego „Idiota” reżyseruje Wojciech Kościelniak, a jego premiera, podobnie jak premiera płyty odbędzie się 9 października 2009 w Teatrze Muzycznym Capitol we Wrocławiu.. Na akordeonach grają: Jacek Berg i Piotr Dziubek.
W 1999 roku, po sukcesie "OK Computer", Thom Yorke oświadczył, że "kończy z melodiami". Trzeba było kilku lat, by lider Radiohead przeprosił się z melodyjnymi piosenkami, a album "In Rainbow" - lider wielu płytowych podsumowań roku 2007 - jest owych przeprosin, a może powrotu do źródeł - efektownym ukoronowaniem. Rzeczywiście, od owego pamiętnego oświadczenia Yorke'a z 1999 roku kariera Radiohead rozwijała się w sposób cokolwiek schizofreniczny. Oto bowiem z jednej strony mieliśmy zespół porywający i hipnotyzujący na koncertach, z drugiej jednak - jego muzycy, gdy tylko znaleźli się w studiu nagraniowym, bawili się elektroniką jakby w poszukiwaniu brzmień i dźwięków, które mogłyby ich pchnąć w jakimś nowym, nieznanym kierunku. To podejście również podzieliło publiczność na tych, którzy wzdychali skrycie za utworami w rodzaju "Fake Plastic Trees" czy "Karma Police" i tych, co zaakceptowali i polubili eksperymentalne brzmienia i elektronikę od trudnego "Kid 'A'", po bardziej przystępny, choć odległy o lata świetlne od pamiętnego "The Bends" - "Hail To The Thief". Coś się jednak Yorke'owi jakby odwidziało i - jak już wspominaliśmy - zasiadł do pracy nad solowym "The Eraser". Zapewne też na ostateczny kształt "In Rainbows" miał ogromny wpływ epizod z indywidualnej kariery gitarzysty Jonny'ego Greenwooda - bezsprzecznie jednego z najbardziej utalentowanych muzyków na współczesnej scenie rockowej - który w 2004 roku został kompozytorem - rezydentem przy renomowanej BBC Concert Orchestra. Praca nad "In Rainbows" trwała długo i z przerwami, spowodowanymi właśnie owymi skokami w bok Yorke'a i Greenwooda. I to pewnie właśnie dzięki nim końcowy efekt ich wspólnej pracy już w zespole nie ma - jak to najczęściej bywa w podobnych przypadkach - znamion przenoszonej ciąży. "In Rainbows" - co jednak najważniejsze - stawia na organiczne brzmienie instrumentów, melodyjność i nastrojowość poruszające aż do głębi. To może nie być oczywiste w trakcie słuchania dwóch pierwszych utworów: opartego jakby na hiphopowym rytmie "15 Steps" czy opatrzonego masywnym brzmieniem gitar, noise'owego "Bodysnatchers". Jednak od trzeciej piosenki, lirycznej, spacebluesowej "Nude" muzyka uspokaja się i wycisza, zmienia się na bardziej intymną, konfesyjną, no i... miłosną, choć w mocno przewrotny sposób. Co sumuje niejako fragment tekstu z solennej niczym religijny hymn ballady "All I Need": "Trzymam się ciebie, bo nie ma nikogo innego". Już te słowa świadczą, że "In Rainbows" to nie jakiś rockowy harlequin, lecz próba analizy związków uczuciowych, które są kruche, ulotne i podatne na rozpad... no właśnie, jak domek z kart. O tym przypomina utwór stosownie zatytułowany "House Of Cards", a dalej - niesłychanie chwytliwy "Jigsaw Falling Into Place", który pewnie dobije do grona koncertowych faworytów publiczności. We wszystkich tych utworach zachwyca tak doskonała, pełna delikatności gra obu gitarzystów, Greenwooda i Eda O'Briena, jak i mistrzowski sposób, w jaki we wszystkich utworach i w każdym z osobna budowane jest napięcie, tak przy pomocy orkiestrowych brzmień, jak i elektronicznych wtrętów. Nie stroni bowiem Radiohead od elektroniki, ale stosuje ją dyskretnie i z umiarem, najczęściej dysonansowo, jakby chcąc zawczasu zburzyć mogące powstać wrażenie, że miłość to sielanka. W dobie, kiedy prorocy fonograficznej apokalipsy głoszą ostateczną zagładę albumu, Radiohead wraz "In Rainbows" dowodzi, że to nonsens. Zespół mógł wprowadzić tę płytę na rynek w sposób godny XXI wieku, jako pliki MP3, do ściągnięcia przez internet, jednak w studiu pozostaje wierny tym wartościom, jak najbardziej z poprzedniego wieku, dzięki którym przed 40 laty album z niezbędnego dodatku do królujących na listach przebojów singli stał się autonomicznym dziełem sztuki.