Tracklista:1. The Best Way to Jive2. Cat Squirrel3. The Southern Cats Are...go!4. Cold Grey Town5. I'm Back6. Lust for Life7. Down to Hell8. Got My Mojo Working9. Evil Creature10. Cat Woman11. Merry Christmas People (Downtown Version)12. Merry Christmas People (Uptown Version)
Zygmunt Krauze (*1938) Sławomir Kupczak (*1979) Aleksander Nowak (*1979) Marcin Stańczyk (*1977) Aleksander Nowak – „Naninana” na aplifikowany instrument klawiszowy i orkiestrę smyczkową Sławomir Kupczak – „Pełnia” na fortepian Rhodesa, orkiestrę smyczkową i elektronikę Marcin Stańczyk – „A Due” na fortepian Rhodesa i orkiestrę smyczkową Zygmunt Krauze – „Rondo” na fortepian Rhodesa i orkiestrę smyczkową Wykonawcy: Piotr Orzechowski ‘Pianohooligan’ – fortepian elektryczny Rhodesa AUKSO – Orkiestra Kameralna Miasta Tychy Marek Moś – dyrygent Historia muzyki pełna jest paradoksów. Weźmy takie pianino Rhodesa – powstało na zamówienie amerykańskiej armii, bo orkiestry wojskowe potrzebowały instrumentu łatwego w transporcie. Ale już jego brzmienie dotarło do szerokiej publiczności za sprawą grupy The Doors, a więc symbolu rockowego pacyfizmu. Co ciekawe, w życiu kompozytorów, którzy napisali materiał na tę płytę, Rhodes pojawił się na zupełnie innych etapach i w odmiennych kontekstach. Dla Alka Nowaka byli to The Doors właśnie, Marcin Stańczyk znał to brzmienie zarówno z nagrań jazzowych, rockowych, jak i popowych (choćby Michaela Jacksona), Sławek Kupczak odkrył je na płytach Pianohooligana – „Bach Rewrite” i „Experiment: Penderecki”, natomiast Zygmunt Krauze… nie miał z Rhodesem styczności w ogóle. Poznał instrument i jego właściwości dopiero, gdy spotkał się przy tym niezwykłym projekcie z rzeczonym Pianohooliganem, czyli Piotrem Orzechowskim. Wszechstronnym pianistą, który równie dobrze czuje się w repertuarze klasycznym, jak i jazzowej improwizacji.
Nowy album nowojorskiej grupy Blonde Redhead, zatytułowany "23", to kolejny - obok płyt TV On The Radio, Celebration, Beirut, Wolf & Cub czy Scotta Walkera - jasny punkt w ciekawie ostatnio ewoluującej ofercie muzycznej zasłużonej wytwórni 4AD. Delikatny, atmosferyczny dreampop emanujący z "23" to nie tylko znak, że wokalistka Kazu Makino (Japonka, a jakże) i jej partnerzy znaleźli w londyńskiej firmie przytulny dom, ale także, że łatwo nawiązali duchową więź z zamieszkującymi go duchami z lat 80.Momentem przełomowym w karierze Blonde Redhead był ich chronologicznie szósty, ale pierwszy nagrany dla 4AD album "Misery Is A Butterfly" (2004). Pierwotne, pieczołowicie doglądane przez Pete’a Shelleya (perkusistę Sonic Youth) avantrockowe inklinacje zespołu wprawdzie już zostały odrzucone na płycie "Melody Of Certain Damaged Lemons" z 2000 roku, jednak dopiero na "Butterly" w pełni ujawnił się niebywały dar Blonde Redhead do tworzenia atmosferycznego, melodyjnego kameralnego rocka. "23" idzie krok dalej, malując pastelowymi barwami senne pejzaże, w których dziewczęcy, rozpięty między melancholią a rozmarzeniem głos Kazu idealnie wtapia się w delikatne elektroniczne i gitarowe brzmienia i szmery, budujące przepastną niczym kosmos przestrzeń dźwiękową. Tak jak niegdyś Shelley, tak teraz ważną rolę w ewolucji zespołu odegrali Chris Cody (Yeah Yeah Yeahs, TV On The Radio) jako inżynier dźwięku oraz Alan Moulder (My Bloody Valentine, Killers) i Rich Costey (Franz Ferdinand, Bloc Party, Muse) jako mikserzy. W ciągu ponad 12 lat działalności Blonde Redhead odbyli długą, choć niespieszną stylistyczną podróż, która zdecydowała o ich przemianie w jeden z najbardziej oryginalnych i najsilniej oddziaływających na emocje słuchacza zespołów na współczesnej scenie rockowej. "23" pokazuje, że tę podróż - a może ucieczkę z avantrockowego nowojorskiego getta - warto było zaryzykować.
Album Bars and Melody zawierający 13 utworów, w tym hity takie jak: Live your life, Faded, I won't let you go, This is not a love song".
2011/12 sees the 400th anniversary of the birth of one of the most important masters of the early German Baroque. Hammerschmidt‘s vocal works are known to the wider public today throught just a few pieces such as ‚Machet die Tore weit‘ and ‚Also hat Gott die Welt geliebt‘. His output encompasses a wide range of musical forms: concertos and cantats, motets and instrumental pieces, as well as ‚secular‘ vocal works on the most varied scorings.This CD is the fi rst of two releases from CARUS with ensemble Gli Scarlattisti which present Andreas Hammerschmidt‘s vocal works in a thematic and theologically-liturgically arranged sequence, and each work is juxtaposed with composition to a Latin text by his contemporary Johann Rosenmüller.
Na płycie znajdują się m.in. Bad Seed, Slither, Devil's Dance.
Tracklista:1. Come Into My World2. Into the Night3. In the Rain4. Fear of Life5. The Morning Song6. You Are the World7. See This Evil8. Your Time Is Your Own9. One Candle10. Letting Go11. Sleep Like a Baby
.. WORLD/SEX BOB-OMB/FRANK BLACK/BLOOD RED SHOES/BECK 1. WE ARE SEX BOB-OMB SEX BOB-OMB 2. SCOTT PILGRIM PLUMTREE 3. I HEARD RAMONA SING FRANK BLACK 4. BY YOUR SIDE BEACHWOOD SPARKS 5. O KATRINA! THE BLACK LIPS 6. I'M SO SAD, SO VERY, VE
Tracklista:1. Hurricane Bob2. Helms Place3. Tsavo4. Into the Blue Out of the Blue5. Stormseeker6. Dreamsketcher7. So Long8. The White Bear9. The Pond
Połączenie jazzu i rocka oraz rocka progresywnego zaczęło się stawać coraz popularniejsze na przełomie lat 60. i 70. XX wieku. Awangardą tego gatunku była formacja Colosseum, która zachwyciła recenzentów i fanów kapitalnym debiutem "Those Who Are About To Die We Salute You", zatytułowanym pozdrowieniem gladiatorów, kierowanym pod adresem cezara. Album po raz pierwszy ukazał się w 1969 roku.Płyta to dziś klasyk oraz pionierskie wydawnictwo dla nurtu fusion. Colosseum, któremu przewodzili wówczas założyciele, perkusista Jon Hiseman i saksofonista tenorowy Dick Heckstall-Smith, nagrała osiem niesamowitych kompozycji na album na przełomie 1968 i 1969 roku. Ich produkcją zajął się Gery Bron oraz basista Colosseum, Tony Reeves. Siedem z utworów było autorskich, jeden, "Backwater Blues", to cover Leadbelly'ego. Choć muzyka na płycie nie była łatwa, znalazła sporo nabywców. Na liście debiut Colosseum dotarł do wysokiego 15. miejsca.