Tracklista:1. Quadrant 4 [LP Version] 04:282. Searching For The Right Door [LP Version] 06:343. Spectrum (LP Version) 05:094. Anxiety (LP Version) 09:495. Taurian Matador (LP Version) 03:336. Stratus [LP Version] 09:507. To The Women In My Life (LP Version) 00:518. Le Lis (LP Version) 03:209. Snoopy's Search (LP Version) 01:0210. Red Baron [LP Version] 06:37
Tracklista:1. Enneargy2. Enneanacatl3. Enneathan4. Enneathan (II)
Tracklista:1. I'm Sitting On Top of the World2. I Believe in You Darling3. I'm Blue, I'm Lonesome4. In Despair5. Letter from My Darling6. Cabin of Love7. You'll Find Her Name Written There8. In the Pines9. No One But My Darlin'10. On and On11. Close By12. Four Walls13. I Hope You Have Learned14. A Good Woman's Love15. Cry, Cry Darlin'16. Used to Be17. Bluegrass Ramble18. I'm On My Way to the Old Home19. Uncle Penn20. You're Drifting Away21. Brakeman's Blues22. Happy On My Way When the Cactus Is in Bloom23. The Little Girl and the Dreadful Snake24. Footprints in the Snow Let the Light Shine Down On Me25. The First Whipoorwill26. New John Henry Blues
Tracklista:1. The Invocation2. Original Sin (THE NATIVES ARE RESTLESS TONIGHT)3. Twentieth Century Fox4. Safe Sex5. Good Girls Go to Heaven (Bad Girls Go Everywhere)6. Requiem Metal7. I've Been Dreaming Up A Storm Lately8. It's All Coming Back to Me Now9. The Opening Of The Box10. The Want AD11. My Little Red Book12. It Just Won't Quit13. Pray Lewd14. The Future Ain't What It Used to Be
„Byłam dzieckiem szczęśliwym” – mówiła w wywiadzie dla „Sukcesu”. – „Zawsze najlepsza: szkoła podstawowa z odznaczeniem, potem liceum pedagogiczne, miss szkoły, ulubienica wszystkich. Mogłam zostać nauczycielką, ale życie płata figle”. Urodziła się niedaleko Rzeszowa. Przeprowadzki na drugi koniec Polski do Sianowa nie pamięta, ale Koszalin zapadł w jej pamięci na zawsze. Z nim wiąże się cała jej młodzieńcza przeszłość, występy na scenie przedszkolnego teatrzyku, zajęcia w szkolnym kółku artystycznym, śpiewanie w amatorskiej grupie Biało-Zieloni, działającej przy miejscowym Wojewódzkim Domu Kultury, i w zespole estradowym Karmazyn.Kiedy do Koszalina zawitali Czerwono-Czarni objeżdżający po raz drugi kraj z konkursem dla piosenkarzy amatorów pod nazwą „Szukamy nowych talentów”, zgłosiła się natychmiast. Bez trudu zakwalifikowała się do finału tej imprezy w Szczecinie. Miała wówczas 18 lat i wielki zapał, aby zostać gwiazdą. Gdy znalazła się w tzw. Złotej Dziesiątce, rzuciła szkołę i ruszyła w trasę koncertową. Na krótko pojawiła się w zespole Nastolatki, a potem na kilka lat związała się z Czerwono-Czarnymi.Była niekwestionowaną ozdobą tego zespołu. Dorosłą kobietą o dziecinnej urodzie, ślicznej buzi, filigranowej sylwetce, pięknym głosie i estradowym wdzięku. Gwiazda? Ależ skąd.Mimo ogromnej popularności i imiennego zaproszenia samego Brunona Coquatrixa odmówiła udziału w międzynarodowym programie estradowym w słynnej Olympii. Skwapliwie (w wersji oficjalnej ufnie i z pokorą) przyjęła opinię krajowych specjalistów, że niedoświadczona jeszcze solistka nie poradzi sobie na paryskiej scenie. Prawdziwym jednak powodem były problemy sercowe młodziutkiej gwiazdki. Tak czy inaczej do Francji nie pojechała. A szkoda. Kariery zagranicznej nie zrobiła zresztą nigdy, chociaż bardzo się podobała publiczności m.in. Czechosłowacji, NRD, ZSRR i Węgier oraz ośrodków polonijnych USA i Kanady.Po latach powie: „Małe pieniądze i żadna przyszłość. Żyłam od koncertu do koncertu... całymi miesiącami poza domem”.W kraju oklaskiwano ją na festiwalach w Opolu i w Sopocie. Jej piosenki bezustannie nadawało Polskie Radio. Lansowała przebój za przebojem, dla wielu wyśpiewując nagrody i wyróżnienia, przede wszystkim w Opolu („O mnie się nie martw” – I nagroda, a „Biedroneczki są w kropeczki” – nagroda publiczności na KFPP Opole ’64, „Nie wiem, czy to warto” – I nagroda w kategorii piosenki rozrywkowej na KFPP Opole ’65, „Nie bądź taki szybki Bil”l – nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. RiTV na KFPP Opole ’66, „Trzynastego” – nagroda Towarzystwa Przyjaciół Opola na KFPP Opole ’67). Wiele z nich wcześniej albo później trafiało do radia i telewizji, a piosenka „o szybkim Billu” uczyniła ją aktorką, panną Grabczyk w serialu telewizyjnym „Wojna domowa”.W Czerwono-Czarnych poznała piosenkarza i kompozytora Henryka Fabiana, prywatnie męża i ojca Sergiusza. Po narodzinach syna oboje zdecydowali się na artystyczną samodzielność.I znowu życie potoczyło się dawnym torem. Od koncertu do koncertu. Najpierw w duecie z mężem, potem razem z nim w polsko-czeskiej grupie The Samuels, w końcu z działającym niewiele ponad rok zespołem Wiatraki. W latach siedemdziesiątych, gdy rodzimy bigbit nabrał rozmachu i stał się wszechobecnym rockiem, cichł z dnia na dzień entuzjazm wokół uwielbianej przez lata Kasi. Owszem, pojawiała się na krajowych estradach. Na festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu zdobyła Złoty Pierścień. Koszalińskiej publiczności dedykowała „Wieczory z Katarzyną”, chętnie słuchane nawet wtedy, gdy stan wojenny wyeliminował z jej repertuaru ulubioną piosenkę „Trzynastego”. Nie mogło jej także zabraknąć na Old Rock Meeting, sopockim festiwalu dinozaurów polskiego bigbitu. Ale prawdziwą sensację wzbudziła współpraca z idolem nastolatek lat dziewięćdziesiątych, zespołem Papa Dance.Skończyło się na jednym tylko nagraniu piosenki „Był taki ktoś”. Zaczęły się natomiast kłopoty. Najpierw rozstanie z mężem, potem coraz częstsze niedyspozycje głosowe i nieudany występ na festiwalu sztuki progresywnej Art vis-a-vis Art w Chełmie. W wywiadzie dla miejscowej gazety powiedziała, że tęskni za dawną popularnością, że marzy o powrocie na scenę. Ale nie wróciła.Wyjechała do Chicago. Pojechała za głosem serca. Widziałem ją i słyszałem na własne oczy i uszy w Orbicie, lokalu pana Teda (Kowalczyka). Zaglądała do restauracji Włodka Wandera, godzinami przesiadywała (i czasami śpiewała) w Café Lura, uchodzącą za centrum polonijnego plotkarstwa. Dowiedziałem się wtedy, że jest znowu jak dawniej. Żyje od koncertu do koncertu, śpiewa okazjonalnie, z przyjaciółmi nagrała dwie płyty i... czeka na propozycje. Jednak amerykański sen o wielkiej sławie nie chciał się spełnić, a emigracyjna codzienność dostarczała ciągle różnorakich problemów oddalających ją nieustannie od muzyki. Do macierzyńskich, finansowych i sercowych doszły jeszcze zdrowotne.Wtedy postanowiła wrócić do kraju. Miejscowa Polonia żegnała ją największym jej przebojem „O mnie się nie martw”. I tą samą piosenką powitano ją w Warszawie. W Koszalinie przyjęto ją owacyjnie na koncercie zorganizowanym w miejscowym amfiteatrze. Obok zaproszonych gwiazd estrady (śpiewali m.in. Halina Frąckowiak, Bogusław Mec, Edward Hulewicz, Skaldowie i Czerwone Gitary) wystąpiła mama Kasia i akompaniujący jej syn Sergiusz ze swoim zespołem Marrakesh.Korzystając z ofiarnej pomocy dawnych przyjaciół, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz władz Koszalina dostała w tym mieście mieszkanie. Poddała się też leczeniu, wierząc uparcie, że wygra z chorobą. Niespełniony sen o sławie dodawał jej otuchy. Za namową Ryszarda Poznakowskiego nagrała raz jeszcze swoje największe przeboje: „Biedroneczki są w kropeczki”, „Trzynastego”, „Mały książę”, „O mnie się nie martw” i chicagowską pamiątkę „Ogrzej mi serce”. Ale na powrót na estradę z zespołem syna, który odziedziczył po rodzicach zdolności muzyczne, zabrakło już sił. Wojnę o życie niestety przegrała.
Wydawnictwo DUX poleca kolejną płytę z serii "To co najpiękniejsze". Tym razem na płytach zakomponowano najpiękniejsze utwory Stanisława Moniuszki. Jego twórczość, z jednej strony eksponująca pierwiastek narodowy - "ku pokrzepieniu serc" - a z drugiej strony napisana ze swadą i lekkością, wytyczyła na wiele lat drogi muzyki polskiej. Wspaniali wykonawcy goszczący na płytach czynią ją jeszcze bardziej wiarygodną.
REGION 1/ LIVE ALBUM + TOUR DOCUMENTARY 1.1. AWAY WE DRIFT 1.2. DRIVE ONTO ME 1.3. DIONYSUS BURNING 1.4. BLESSED BY YOUR OWN GHOST 1.5. CALM AMERICANS 1.6. SHALLOW LIKE YOUR BREATH 1.7. DRAG LIKE PULL 1.8. BLEED IN BREATHE OUT 1.9. DRIVE 1.10.
Tracklista: Side A 1. Rise Of The Dragon Empire 2. Slayer Of Kings 3. Skyriders And Stormbringers 4. Magical Eye 5. Blackwater Bay Side B 1. Giants Of Heaven 2. The Warlock's Trail 3. A Blessing In Sorcery 4. Breaking The Beast 5. Balerion 6. Reign Of Fire
The rare 1962 Copenhagen concert by the classic John Coltrane quartet in its entirety (not to be confused with the 1961 and 1963 performances). Among the many highlights of this performance, which presents excellent sound quality, is a long and delightful version of "Bye Bye Blackbird", a tune he rarely recorded after his time with Miles Davis.Tracklista:CD 1:1. Bye Bye Blackbird2. Chasin' The Trane3. The Inchworm4. Every Time We Say Goodbye5. Mr. P.C. CD 2:1. I Want To Talk About You2. Traneing In3. Impressions4. My Favorite Things
Tracklista:1. ABDucensparese2. Splitting 16 Für Klavier3. #250904-r4. Recordame5. Klavierstück 5