"3 Essential Albums - Charlie Parker" to trzy pełne albumy zapakowane w box w specjalnej cenie. Albumy zatytułowane: "Charlie Parker Jam Session", "South Of The Border", "With Strings: The Master Takes".
Cóż za spotkanie!Ceniony duński saksofonista Hans Ulrik z szwedzkim pianistą Larsem Janssonem, który zastąpił w 1987 roku samego Keitha Jarretta w zespole Jana Garbarka.Saksofonista Hans Ulrik to niezwykle ceniony muzyk europejskiego jazzu, ma za sobą współpracę z Cecilie Norby, Thomasem Clausenem, Larsem Janssonem, Gary'm Peacockiem, Nielsem Lan Doky'm, Markiem Johnsonem, The Danish Radio Big Band i Elaine Elias. Hans Ulrik nagrał kilka płyt z Johnem Scofieldem, Steve'm Swallowem, Jonasem Johansenem i Larsem Danielssonem.W jego brzmieniu jest powietrze, lekkość i jednocześnie żar: relaksuje i wyprawia wyobraźnię w daleką podróż.Do Polski przywozi ze sobą trio utytułowanego duńskiego pianisty Henrika Gunde, którego tegoroczna płyta „Now” zbiera na świecie dobre recenzje.Wszyscy ci artyści to twórcy dojrzali, latami budujący muzyczny język, mający ugruntowaną pozycję w europejskim jazzie.Urodzony w 1951 roku Lars Jansson od wielu już lat współtworzy skandynawską scenę jazzową, występował w wielu znanych jazzowych formacjach jak kolejne zespoły Larsa Danielssona i Tomasa Francka, formacje Egba i Hawk On Flight. W latach 80-tych był członkiem kwartetu Jana Garbarka, w którym zastąpił Keitha Jarretta. Występował też w kilku konstelacjach Arilda Andersena.Skład uzupełniają duński basista Thomas Fonnesbak i szwedzki perkusista Paul Svanberg.Jedenaście kompozycji, które składają się na ich wspólny album, z trzema wyjątkami wyszły spod ręki Hansa Ulrika. Te trzy wyjątki to „Hilda Smiles„ Larsa Janssona, „Psalm” Johna Coltrane’a i „Den Bla Anemone” Egila Hardera. Muzyka kwartetu to współczesny straightahead jazz z bogactwem rytmów, różnego rodzaju metrum, ciekawą harmonią i melodyką tematów. Każdy z czwórki muzyków wnosi do zespołu sporą dawkę kreacji i pasji, no ale to nie może dziwić, w końcu jazz jest płaszczyzną porozumienia, zwłaszcza gdy dochodzi do spotkań tej rangi.Nie przez przypadek recenzent allaboutjazz tak komplementował Hansa Ulrika: (...) to jak się klasyfikuje muzykę, jest kwestią drugorzędną wobec emocji, które muzyka wywołuje. A w tych utworach jest ich za trzęsienie - każdy brzmi żywo i wpasowuje się do ogólnej wizji Ulrika. (...) - [Derek Taylor, www.allaboutjazz.com]
1. Concerto for Strings in A major, Op. 7, No. 7: I. [Allegro]2. Concerto for Strings in A major, Op. 7, No. 7: II. Adagio3. Concerto for Strings in A major, Op. 7, No. 7: III. Allegro4. Concerto for 2 Oboes in D major, Op. 7, No. 8 (use): I. [Allegro]5. Concerto for 2 Oboes in D major, Op. 7, No. 8 (use): II. Largo6. Concerto for 2 Oboes in D major, Op. 7, No. 8 (use): III. Allegro7. Concerto for Strings in D major, Op. 9, No. 7: I. Allegro8. Concerto for Strings in D major, Op. 9, No. 7: II. Andante e sempre piano9. Concerto for Strings in D major, Op. 9, No. 7: III. Allegro10. Oboe Concerto in C major, Op. 9, No. 9: I. Allegro11. Oboe Concerto in C major, Op. 9, No. 9: II. Adagio12. Oboe Concerto in C major, Op. 9, No. 9: III. Allegro13. Concerto for Strings in B flat major, Op. 7, No. 10: I. Allegro14. Concerto for Strings in B flat major, Op. 7, No. 10: II. Adagio15. Concerto for Strings in B flat major, Op. 7, No. 10: III. Allegro16. Concerto for 2 Oboes in C major, Op. 7, No. 11: I. Allegro17. Concerto for 2 Oboes in C major, Op. 7, No. 11: II. Adagio18. Concerto for 2 Oboes in C major, Op. 7, No. 11: III. Allegro19. Concerto for Strings in F major, Op. 9, No. 10: I. Allegro20. Concerto for Strings in F major, Op. 9, No. 10: II. Adagio21. Concerto for Strings in F major, Op. 9, No. 10: III. Allegro22. Concerto for 2 Oboes in D major, Op. 9, No. 12: I. Allegro23. Concerto for 2 Oboes in D major, Op. 9, No. 12: II. Adagio24. Concerto for 2 Oboes in D major, Op. 9, No. 12: III. Allegro
Tracklista:1. Million Miles2. Wild Child3. On a Train4. In Need5. Happy6. What If I See You7. When Everything Was Right8. Waterfalls9. Trespass10. Here I Go11. He Won't Tell Me
Tracklista:1. Dirty Old Town2. Morrisey and the Russian Sailor3. Turpin Hero4. The Calton Weaver5. Jimmy Wilson6. Oh Dear Me7. Fourpence a Day8. The Black Velvet Band9. The Young Trooper Cut Down in His Prime10. Wae's Me for Prince Charlie11. The Press Gang12. The Sweet Kumadie13. The Manchester Angel14. To the Beggin' I Will Go15. Sheepcrook and Black Dog16. Farewell to Sicily17. Hughie the Graeme18. Homeward Bound
Tracklista:1. Prologue2. Imagine3. Violence Et Faits Divers4. Les Cloches De L'enfer5. Laetitia6. La Vierge De Fer8. Isthar Vandemm Et Gosthal9. Morphine Queen10. Les Anges De Balthazar11. Elle Baise12. Metamorphose13. Ponce Pilate7. Ponce Pilate
Tracklista:1. The Killing Moon2. The Cutter3. The Puppet4. Bring On the Dancing Horses5. Silver6. Back of Love7. Rescue8. Enlighten Me9. People Are Strange10. Never Stop11. Over the Wall12. Seven Seas13. A Promise
Płyta Cd zawiera 9 utworów folk w oryginalnym wykonaniu egipskich artystów, płyta DVD zawiera materiał filmowy z różnych regionów Egiptu.
Tracklista:1. Brother Bill (The Last Clean Shirt)2. It's All Over Now, Baby Blue3. Fire On the Sun4. As the Crow Flies5. Please Send Me Someone to Love6. Many Rivers to Cross7. Just Want a Little Bit8. Riverside County9. Lonely Avenue10. The Fool
Jacques Romain Georges Brel (ur. 8 kwietnia 1929 w Schaerbeek, zm. 9 października 1978 w Bobigny) - belgijski bard, kompozytor, piosenkarz i aktor.Urodził się i wychowywał się w Schaerbeek, na północnych przedmieściach stolicy Belgii - Brukseli.Po ukończeniu 23 lat wyjechał do Francji, aby poświęcić się karierze muzycznej. Występował w kabaretach i komponował. W 1956 nagrał piosenkę Quand on n'a que l'amour, która przyniosła mu powszechną popularność. Występował wspólnie z Maurice'em Chevalierem i Michelem Legrandem. Stał się szeroko znany wśród francuskiej publiczności. Odbył tournée po Europie. Szczyt kariery międzynarodowej osiągnął w latach, 60. odwiedzając m.in. kraje za żelazną kurtyną - Związek Radziecki, Polskę.Śpiewał głównie po francusku i flamandzku. W krajach francuskojęzycznych często uznawany jest za jednego z najlepszych piosenkarzy z kręgu kultury francuskiej. Znany był ze swych tekstów, humorystycznych piosenek (Les bonbons, Le lion, Comment tuer l'amant de sa femme...). Nacjonaliści, urażeni stosunkiem Brela do narodowych przywar Flamandów, zabronili mu występów w wielu miastach rodzinnego kraju.W 1969, będąc u szczytu powodzenia, ogłosił zakończenie kariery muzycznej, poświęcając się jedynie aktorstwu. Ostatnie lata życia chory na raka płuc spędził we francuskiej Polinezji na Markizach, mieszkając na wyspie Hiva Oa.Tuż przed śmiercią wrócił do Francji i nagrał ostatni pożegnalny album. Został pochowany w Atuona na tym samym cmentarzu co Paul Gauguin.