Wspólne spotkanie Virginii i Xam Duo w zimne styczniowe dni 2017 roku zaowocowało nagraniem płyty. Te wspólne 48 godzin skondensowali do 48 minut intensywnej muzyki.
Wydawnictwo zawiera 30 piosenek dla dzieci, 15 zaśpiewanych i 15 w wersji instrumentalnej do wspólnego śpiewania, wśród utworów min. Entliczek Petliczek, Pałka Zapałka, Palec Pod Budkę, Siała Baba Mak i inne.
Tracklista:
Tracklista: LP 1 Side A 1. The Seven Angels Side B 2. No Return 3. The Looking Glass 4. In Quest For LP 2 Side C 5. The Final Sacrifice 6. Neverland 7. Anywhere Side D 8. Chalice Of Agony 9. Memory 10. Into The Unknown
Tracklista:1. Nail Me to Your Cross2. Crisis3. Death's Got a Hold On Me4. Glimmers of Joy5. Bury My Love6. Colour/blind7. Follow8. Drained
Tracklista:1. In Your Room2. Complicated Girl3. Bell Jar5. Eternal Flame4. Something to Believe In6. Be With You7. Glitter Years8. I'll Set You Free9. Watching the Sky10. Some Dreams Come True11. Make a Play for Her Now12. Waiting for You13. Crash and Burn14. What I Meant to Say15. In Your Room (12" Version)16. In Your Room (7" Remix)
Tracklista: CD 1 1. Midnight On The Interstate 2. Alone 3. Walt Whitman 4. High Water 5. Risk 6. Widower's Heart 7. Sorry 8. Beautiful 9. Don't Look Down 10. Keys To Paradise 11. The Calm And The Crying Wind CD 2 1. Wait So Long 2. Victory 3. Again 4. Empire
Nowa, intrygująca muzyka Marka Napiórkowskiego na 30-lecie działalności artystycznej! „Tytuł płyty Pierwszej Gitary Polskiego Jazzu nawiązuje do tajemniczego i nie do końca zbadanego obszaru, jakim jest ludzki mózg. Podobnie, osadzona w oryginalnym kontekście brzmieniowym, muzyka gitarzysty to spektrum tajemniczych i nieoczywistych barw. „Hipokamp” to album łączący wyrafinowane improwizacje jazzowe ze światem elektronicznych struktur dźwiękowych i frapujących dialogów instrumentów perkusyjnych. Premierowe Trio, oparte na dźwiękach elektrycznej gitary, analogowych syntezatorów (Jan Smoczyński) i stylowo brzmiącej perkusji (Paweł Dobrowolski), Napiórkowski postanowił wzbogacić obecnością multi-perkusjonisty – Brazylijczyka Luisa Ribeiro. Gościem specjalnym, który pojawia się na płycie, jest - ceniony w Europie i na świecie saksofonista jazzowy - Adam Pierończyk. Marek Napiórkowski jest czołowym polskim gitarzystą i kompozytorem. Od początku swojej kariery pojawia się na szczytach polskich rankingów, a nieprzerwanie od 2012 roku, głosami czytelników Jazz Forum, wybierany jest Jazzowym Gitarzystą Roku. Doceniany przez branżę i krytykę - jedenastokrotnie nominowany, a w 2019 wyróżniony statuetką Nagrody Muzycznej Fryderyk. Laureat nagrody Mateusze Trójki 2018 za album „Waw-Nyc”. Nagrał ponad 150 płyt z różnymi wykonawcami. Na szczególną uwagę zasługują albumy sygnowane jego nazwiskiem: „Szukaj w snach” (2018), „Wawnyc” (2017), „Sextet - Trójka Live” (2016), „Celuloid” (2015),„UP!” (2013), „KonKubiNap” (2011), „Wolno” (2007, złota płyta), „Nap” (2005). Na jego płytach zagrali m. in. Chris Potter, Clarence Penn, Grégoire Maret, Mino Cinelu, Manuel Valera, Anna Maria Jopek, Leszek Możdżer, Adam Pierończyk. Komponował muzykę do spektakli teatralnych, a w 2018 zadebiutował jako kompozytor muzyki filmowej, będąc autorem ścieżki dźwiękowej do filmu „Miłość i puste słowa” w reżyserii Małgorzaty Imielskiej. Od grudnia 2017 roku prowadzi autorską audycję „Dźwięki nieoczywiste” na antenie radia Chilli Zet. Spośród muzyków, z którymi grał i nagrywał, warto wymienić takie postaci, jak: Tomasz Stańko, Adam Holzman, Marcus Miller, Hadrien Feraud, Sugar Blue, Henryk Miśkiewicz, Janusz Muniak, Tomasz Szukalski, Jan Ptaszyn Wróblewski, a także Pat Metheny, Richard Bona, Ivan Lins, Dhafer Youssef, Gonzalo Rubalcaba. Koncertował w Japonii, USA, Meksyku, Brazylii, Kanadzie, Indonezji, Chinach, Rosji i większości krajów Europy.” - Wydawca
Danzig to amerykański zespół założony w 1987 roku przez wokalistę i instrumentalistę Glenna Danziga. Grupa porusza się głównie w takich gatunkach muzycznych jak hard rock i heavy metal, choć w jej muzyce słychać także wpływy bluesa i industrialu. Zespół zadebiutował w 1988 roku płytą "Danzig". Pochodząca z tej płyty piosenka "Mother" zdobyła ogromną popularność w mediach i do dzisiaj jest uznawana za sztandarowy utwór zespołu.
To nie jest zbiór tradycyjnych piosenek, choć fragmenty, z których pochodzą, oryginalnie wywodziły się z przykładów tradycyjnych form. Te fragmenty zostały tak pocięte i przearanżowane, by tworzyły jedną, spójną całość. Podobnie jak w przypadku filmu, gdzie sceny przechodzą jedna w drugą, przenoszą się wstecz w czasie i wybiegają w przyszłość. Postacie pojawiają się i znikają, czekają w cieniu lub nagle pojawiają się w światłach reflektorów na froncie sceny. To światłocień, piaskowy świat, w którym muzyka jest zarówno ścieżką dźwiękową, jak i scenariuszem. Stworzony i nagrany w przeciągu osiemnastu miesięcy - jest najdłuższym solowym albumem Hammilla - przyniósł wiele zwrotów i transformacji, zanim zyskał ostateczną formę. To nie jest concept album, a jednak przynosi poszarpane dźwiękowe pejzaże, niejasne postacie i nieuchwytne miejsca, które sprawiają, że bliżej mu do świata filmu, niż typowych piosenkowych narracji.