Długo oczekiwany drugi album Hedfirst. Zespół powraca z nową energią i hard-corową agresją. 11 kawałków, które wgniotą cię w ziemię i zostawią cię błagającego o litość...
Kiedy w roku 1973 nagrywał legendarny album "Tubular Bells”, Mike Oldfield miał zaledwie dwadzieścia lat. Zagrał na tej płycie na kilkunastu instrumentach i skomponował muzykę, która do dziś budzi podziw i znajduje wciąż ogromną liczbę zwolenników. Podobnie szerokie i barwne jest spektrum stylistyczne, po jakim porusza się Oldfiled, grywał i nagrywał już rocka progresywnego, ambient, muzykę celtycką, pop, chillout, trance czy world music. W każdym z gatunków miał coś do powiedzenia i do każdego wnosił cząstkę swojej niezwykłej osobowości i ogromnego talentu. Pasja tworzenia, jaka pochłania tego muzyka nie pozwala mu przestać, zatrzymać się i nie komponować kolejnych, absolutnie unikalnych albumów. Po wielu długich latach współpracy z firmami Virgin i Warner, w roku 2005, Oldfiled podpisał trzyletni kontrakt z Mercury. Pierwszym albumem nagranym w barwach tej firmy, był "Light and Shade”, w marcu 2008 pojawi się jego następca, płyta "Music Of The Spheres”.Na nowej płycie, Mike Oldfield, prezentuje wizje dźwięków, jakie pochodzą jego zdaniem ze sfer niedostępnych zwykłemu postrzeganiu. Jest to muzyka przestrzeni, której on i jego wrażliwości są tylko "przekaźnikami”. Opowiada o tym w taki sposób: "Jestem w tym wypadku czymś w rodzaju inżyniera… technika, która otrzymuje konkretne idee i przekłada je na dźwięki”. Jedną z tych idei, jest oczywiście koncepcja "musica universalis” Pitagorasa, który uważał, że muzyka pozostaje w ścisłym związku z ruchem słońca, księżyca i pozostałych planet. To twierdzenie opiera się na przekonaniu, że wzajemne relacje między ciałami niebieskimi oparte są na zjawisku, które posiada strukturę kompozycji muzycznej. Nie jest to muzyka słyszalna, raczej pojęcie oparte na harmonii i matematyce.Album "Music Of The Spheres” został w całości nagrany przez orkiestrę w słynnych studiach Abbey Road. Gościnnie pojawili się, rewelacyjny, chiński pianista Lang Lang i zjawiskowa wokalistka z Nowej Zelandii, Hayley Westenra. Sam Oldfield broni się przed określaniem jego nowej płyty mianem "Tubular Bells IV”, chociaż zgadza się równocześnie, że wiele osób może tak właśnie pomyśleć. Uczucie, jakie towarzyszyło powstawaniu tej muzyki, określa jako podobne do tego, o którym opowiadał John Lennon, który twierdził wiele razy, że nie jest de facto kompozytorem, lecz medium, które stanowi pomost między naszym światem a "muzyką przestrzeni”. Oldfield czuje podobnie i realizuje te koncepcje na swoich płytach."Przez długi czas zastanawiałem się, co robić, jaki będzie mój następny krok. Rozważałem nawet ewentualność emerytury (śmiech). W końcu doszedłem do wniosku, że ciekawym pomysłem może być skomponowanie jakiejś większej formy i… oddanie jej komuś innemu, żeby zagrał. Tak pojawiła się orkiestra i cała idea "Music Of The Spheres”. Duchowość ma ogromny wpływ na moje kompozycje. Najważniejsze jest, aby udało mi się stworzyć muzykę, która będzie dowodem tego, że wszyscy jesteśmy częścią otaczającego nas świata, także tego niewidzialnego, duchowego, który stanowi równowagę dla materii i decyduje o niezwykłej elegancji natury”.Mike Oldfield planuje obok wydania go w konwencjonalnej formie CD, także edycje na przenośnej pamięci USB, czyli popularnym “pendrive”.
Drugi studyjny album jednej z najgorętszych młodych gwiazd popu na Wyspach, pochodzącej z Londynu Jess Glynne, która zasłynęła najpierw z featuringu w piosence Clean Bandit "Rather Be". Płyta "Always In Between" pojawia się prawie trzy lata po znakomitym debiucie londyńskiej wokalistki "I Cry When I Laugh", który sprzedał się w ponad 2 mln egzemplarzy na świecie i przyniósł przebojowe single "Hold My Hand", "Take My Home" oraz "Don't Be So Hard On Yourself".Na debiucie Jess śpiewała i śpiewa o tematach, które są bliskie milionom ludzi na świecie. Album "Always In Between" to z kolei opowieść o akceptacji samego siebie, radzeniu sobie z wielką sławą, presją. Złamane serce powraca jako jeden z tematów. Na płycie można znaleźć brytyjski singlowy numer jeden "I'll Be There", który Jess napisała z Edem Sheeranem, a także drugą singlową piosenkę "All I Am".
Tracklista: CD 1 1. It's The Dreamer In Me 2. One O'clock Jump 3. Ciribiribin (Vocals. Frank Sinatra) 4. Music Makers 5. Flight Of The Bumblebee 6. Trumpet Rhapsody (Part 1) 7. Lament To Love (Vocals. Dick Haymes) 8. You Made Me Love You (I Didn't Want To Do It) [Vocals. Dick Haymes] 9. A Sinner Kissed An Angel 10. Misirlou 11. I Don't Want To Walk Without You (Vocals. Helen Forrest) 12. Skylark (Vocals. Helen Forrest) 13. Easter Parade 14. Sleepy Lagoon 15. One Dozen Roses (Vocals. Jimmy Saunders) 16. Strictly Instrumental 17. But Not For Me (Vocals. Helen Forrest) 18. He's My Guy (Vocals. Helen Forrest) 19. I Cried For You (Now It's Your Turn To Cry Over Me) [Vocals. Helen Forrest] 20. Manhattan Serenade (Vocals. Helen Forrest) 21. Mister Five By Five (Vocals. Helen Forrest) 22. I Had The Craziest Dreams (Vocals. Helen Forrest) 23. Daybreak (Vocals. Johnny Mcafee) 24. The Devil Sat Down And Cried (Vocals. Helen Forrest) CD 2 1. I Remember You (Vocals. Helen Forrest) 2. Flash 3. I've Heard That Song Before 4. Moonlight Becomes You (Vocals. Johnny Mcafee) 5. Velvet Moon 6. Prince Charming 7. All Or Nothing At All (Vocals. Frank Sinatra) 8. I Heard You Cried Last Night (Vocals. Helen Forrest) 9. Two O'clock Jump 10. Cherry 11. Jump Town 12. I'll Get By (As Long As I Have You) [Vocals. Dick Haymes] 13. Back Beat Boogie 14. On A Little Street In Singapore (Vocals. Frank Sinatra) 15. Memphis Blues 16. Sleepy Time Gal 17. Every Day Of My Life (Vocals. Frank Sinatra) 18. Estrellita (My Little Star) 19. It's Funny To Everyone But Me (Vocals. Frank Sinatra) 20. I'm Beginning To See The Light (Vocals. Kitty Kallen) 21. I Don't Care Who Knows It (Vocals. Kitty Kallen) 22. I Guess I'll Hang My Tears Out To Dry (Vocals. Kitty Kallen) 23. Yah-Ta-Ta, Yah-Ta-Ta (Vocals. Kitty Kallen) 24. The More I See You (Vocals. Buddy Divito) CD 3 1. If I Loved You (Vocals. Buddy Divito) 2. 11.60 P.M. (Vocals. Kitty Kallen) 3. I'll Buy That Dream (Vocals. Kitty Kallen) 4. It's Been A Long, Long Time (Vocals. Kitty Kallen) 5. Autumn Serenade 6. Waitin' For The Train To Come In (Vocals. Kitty Kallen) 7. I Can't Begin To Tell You (Vocals. Betty Grable) 8. I'm Always Chasing Rainbows (Vocals. Buddy Divito) 9. Who's Sorry Now? (Vocals. Willie Smith) 10. Do You Love Me (Vocals. Ginnie Powell) 11. And Then It's Heaven (Vocals. Buddy Divito) 12. This Is Always (Vocals. Buddy Divito) 13. Oh, But I Do (Vocals. Buddy Divito) 14. Jalousie (Jealousy) 15. Heartaches (Vocals. Marion Morgan) 16. I Tipped My Hat And Slowly Rode Away (Vocals. Art Lund) 17. Stella By Starlight 18. I Still Get Jealous 19. Mona Lisa 20. Would I Love You (Love You, Love You) [Vocals. Doris Day] 21. Castle Rock (Vocals. Frank Sinatra) 22. You'll Never Know (Vocals. Rosemark Clooney) 23. Ruby
Wszystko zaczęło się od mojego wielkiego marzenia. Marzenia o stworzeniu profesjonalnej grupy wokalno-muzycznej z trzema młodymi, pięknymi, utalentowanymi wokalistkami i... ze mną w roli solisty, pianisty i kompozytora. Mój piękny sen spełnił się w styczniu 1975 roku, w mojej rodzinnej Łodzi…Zanim rozpoczęliśmy próby, wymyśliłem nazwę zespołu, przygotowałem kilka nowych piosenek, zaprojektowałem stroje, zdefiniowałem profil naszej muzyki i naszego image’u.Po kilku zaledwie miesiącach mieliśmy gotowy program estradowy, wystąpiliśmy w programie telewizyjnym i nagraliśmy pierwszy utwór w łódzkiej rozgłośni Polskiego Radia. W roku 1976 dołączyła do nas nowa wokalistka, Danusia, która wkrótce stała się moją najwspanialszą muzą, natchnieniem, a później żoną, którą jest do dziś.W tym czasie powstał i został nagrany mój wielki przebój „Jak się masz, kochanie”, na punkcie którego oszalał cały kraj (i nie tylko). Wszystkie rozgłośnie, centralne i regionalne, emitowały go z podziwu godną konsekwencją po kilkanaście razy dziennie. Dotarł nawet do polskich żołnierzy z doraźnych sił ONZ. Narodził się jeden z największych przebojów polskiej muzyki rozrywkowej ostatniego stulecia. To była prawdziwa trampolina do grona najbardziej popularnych zespołów w kraju. Pobiliśmy wówczas swoisty rekord – zdarzyło się, że graliśmy po 6 koncertów dziennie. Do dziś trudno jest mi zrozumieć, jak to fizycznie było możliwe... Celebrowanie sukcesów odkładałem jednak na później. I tak mi już zostało. Wiem, że kiedyś nadejdzie odpowiedni moment, aby podsumować mój dorobek i świętować osiągnięcia artystyczne. Aby zamknąć jakieś rozdziały, bez zamykania całej księgi...Kiedy byliśmy początkującą grupą pop i nie wychylaliśmy głowy ponad przeciętność, krytycy, znawcy tematu i inni eksperci, nie mieli powodu, aby nas zauważać i krytykować. Na początku naszej działalności, media i niektórzy dziennikarze zgodnie podkreślali naszą pozytywną „inność” i oryginalność. Ale kiedy miliony ludzi zaczęły nas podziwiać, kochać i wyniosły nas na najwyższy piedestał popularności, wówczas ci sami „fachowcy” ostrzyli zęby i atakowali ze wszystkich stron. Krytykowano nas np. za to, że mieliśmy angielską nazwę, że nasze stroje estradowe były „wymyślne” i kolorowe, że dziewczyny tańczyły, zamiast śpiewać „na baczność” (jak na akademii z okazji 1-go maja) i że... w ogóle zbytnio naśladowaliśmy „zgniłą” Amerykę…Wówczas przetrwaliśmy podobne ataki, a nasz repertuar powiększał się o nowe przeboje. Zdobyliśmy tak wielką popularność, ze media nie miały już wyboru – musiały to zaakceptować. Braliśmy udział we wszystkich niemal telewizyjnych programach rozrywkowych, występowaliśmy setkach w polskich miast i poza granicami kraju.W roku 1979 wyjechaliśmy po raz pierwszy do USA. Po powrocie zastał nas stan wojenny. Nie zagraliśmy ani jednego koncertu. Niezbyt pokaźne oszczędności topniały z dnia na dzień. W roku 1983 skorzystaliśmy z nadarzającej się okazji i razem z dwuletnim synem Rafałem wyjechaliśmy ponownie do Stanów Zjednoczonych. Byliśmy w Chicago, na Florydzie i w Kalifornii, gdzie urodziła się nasza córeczka Michelle. To była wspaniała muzyczna szkoła edukacji i… przetrwania. Zostałem członkiem ASCAP (amerykanki odpowiednik naszego ZAIKSu). Skomponowałem wiele nowych utworów, które rejestrowałem w Library Of Congress. Napisałem dwie piosenki dla zaprzyjaźnionej z nami Lindy Jackson (znanej z występów w musicalu „Hair”). W Ameryce wydaliśmy z Danusią kilka płyt i prowadziliśmy swoje własne lokale klubowe.W roku 2002 postanowiliśmy wrócić do kraju. Słuszności tej decyzji potwierdziła nasza wierna polska publiczność. Na koncertach znakomicie bawią się trzy pokolenia naszych fanów. To właśnie stanowi sens życia i naszego muzycznego powołania…I dobrze, ze jest firma fonograficzna EMI, która doceniła nasz dotychczasowy dorobeki wydała ten specjalny, jubileuszowy krążek.Miłego słuchania. Pozdrawiam słonecznie… - Zbyszek NowakLista utworów:1. Nasze Anioły2. Jak się Masz, Kochanie3. Gwiazda Ma Sławę4. Wstawaj, Szkoda Lata5. Słodka Kotka6. Powiedz Jeszcze Raz7. W Twoich Rękach Nasz Los8. Mucho te Quiero Mucho9. Ballada o Marii Magdalenie10. Słoneczna California11. You're My Angel12. Trochę Złudzeń (Ja Cię Kocham, a Ty Śpisz)13. Po to Żyję14. Nadaj do Mnie S.O.S15. To Nasza Polska16. Dobrze się Mam, Kochanie17. Uwolnij Mnie (Odczaruj Mnie)18. Not Over (It's Not Over)
Najnowszy album lubianego u nas kwartetu Hidden Orchestra. Grupa w wyśmienity sposób łączy jazz, elektronikę, muzykę klasyczną z elementami post rocka i hip hopu. Ich debiut "Night Walks" został wybrany albumem miesiąca w BBC Radio 1, zaś na wspólne koncerty zapraszali zespół m.in Bonobo, Craig Armstrong, Jaga Jazzist. Liderem i głównym kompozytorem grupy jest Joe Acheson, który przy nagrywaniu nowych kompozycji skorzystał ze zbioru nagrań śpiewu ptaków, oraz innych nagrań terenowych zebranych w Wielkiej Brytanii i zagranicą. Bogata w szczegóły muzyka obudowana została partiami perkusji, basu, fortepianu, elektrycznej harfy, klarnetu, glockenspielu i wiolonczeli. Całość brzmi wyśmienicie i z całą pewnością przypadnie do gustu fanom The Cinematic Orchestra czy Jaga Jazzist. Tracklista: 1. First Light 2. Western Isles 3. Still 4. The Lizard 5. Long Orchard 6. Alyth 7. Wingbeats 8. Serpentine 9. Stone 10. East London Street
Tracklista: CD 1. I-Octane No Love Inna Dem 2. Vybz Kartel Cake Soap 3. Vybz Kartel Benz Pumany 4. Mavado Gal A Mad Ova 5. Di Genius Whine Up Part 2 6. Mavado Stullesha 7. Chino Tek Weh Girl 8. Derrick Coffie, Selina Chin & Michael Parkinson Di Cleaner 9. Spice Jim Screechie 10. T'Nez Cyaa Mad Me 11. Lolita Get Out My Face 12. I-Octane Nuh Ramp Wild 13. Buju Banton Gal 14. Gyptian Gal We Want 15. Elephant Man Feat. Bounty Killer Life Of The Party 16. Vybz Kartel Dancehall Herb DVD 1. From Mojito Monday's To Bounty Sundays: 7 Nights Of The Kingston Party Scene
A word from Angèle Dubeau…I have never placed limits on my choice of repertoire, and for this project, I reached toward a unique world that was creative and vibrant in its originality. In my quest to discover the gems of modern music, I listened to many works written and revisited by composers of great talent. When I began my research, video games quickly emerged as a logical avenue of exploration. I have always strived to interest young people in classical music because I feel it has the power to touch everyone. Seeing the passion of young people for video games, I wanted to understand the secrets of their success and to evaluate their musical value. On my most recent recording, I approached movie music without consideration for the images and scenes that inspired it, and I took the same tack in reviewing the gold mine that is video game music. I have assembled here the works that spoke to me, giving no real thought to the adventures they accompany. I immersed myself in the worlds that created these excerpts, and I conveyed my new conception to the musicians of La Pietà, going into great detail to bring forth all of their beauty and power. Above all, I wanted to avoid distorting them, and my intention has been to preserve the form that initially won over video game aficionados while at the same time breathing new life into them.So it is with great pleasure that I invite you to dive into the fantastical world of video games with me. Angèle Dubeau O.C., C.Q.
Tracklista:1. Piano Sonata in B Minor, S178/R21 00:31:51 2. I. St. Francois d' Assise: La predication aux oiseaux 00:10:08 3. II. St. Francois de Paule marchant sur les flots 00:09:01 4. Gretchen - 2nd movement from A Faust Symphony, S513/T180 00:17:41
"Złoto Renu" to kolejne nagranie live wydane w ramach Wagnerowskiego cyklu nagrań Marka Janowskiego. Nagrania dokonano w Berlińskiej Filharmonii 22 listopada 2012 roku. Warto odnotować obecność Tomasza Koniecznego (baryton) w roli Wotana.