Muzyka kompozytorów barokowych tworzących muzykę taneczną na dworach Włoch i Hiszpanii około roku 1650. Wykonawcy to zespół La Ritirata pod dyrekcją Josetxu Obregona.
Na płycie znajdujemy aż 96 krótkich, aforystycznych utworów, z których każdy trwa zaledwie około 30 sekund. Mozaika, która jednak z dalszej perspektywy układa się w obraz – haiku dźwięku. Pierwotnym pomysłem na tę płytę było stworzenie większej całości z bardzo małych fragmentów muzycznych. Ma być to mozaika, która jednak z dalszej perspektywy układa się w obraz. Autor użył niewielkiego składu instrumentalnego: kwartetu złożonego z dwóch instrumentów dętych i dwóch smyczkowych, oraz instrumentów elektronicznych. Początkowy pomysł wydaje się niezwykle oryginalny i w muzyce mającej związki z jazzem niespotykany. Jednak w trakcie wspólnej pracy zespół zdecydował się wybrać z większej ilości nagranych fragmentów te, które mają najmniejsze związki z jazzem. Krótkie utwory aforystyczne powstawały w klasycznej muzyce europejskiej dwudziestego wieku w czasach, zanim sformułowane zostały zasady dodekafonii. Pisali je “klasycy” wiedeńskiego ekspresjonizmu: Schoenberg, Webern. Pisanie dziś utworów, które trwają mniej niż minutę może wydawać się, co oczywiste nawiązaniem do tamtej twórczości. Jest to rezygnacja z jakiejkolwiek tradycyjnej formy muzycznej, a zarazem próba niezwykle lakonicznej, ale skończonej wypowiedzi. Utwór taki trudno nawet nazwać “wypowiedzią” muzyczną. Jest to raczej zaledwie sugestia, próba wywołania wrażenia i impuls do ewentualnego rozmyślania o muzyce. Umieszczenie między takimi dźwiękami improwizacji stanowi eksperyment. Solista jest postawiony w roli nie prowadzącego muzykę, decydującego o jej charakterze, ale raczej komentatora zaledwie. Improwizujący muzyk może tylko coś dodać, jego dźwięki mogą oddać tylko osobiste skojarzenie, które wywołują dźwięki haiku. Bardzo interesujący wydaje się pomysł pokazania każdego z tych bardzo krótkich utworów w trzech różnych wersjach. Poprzez powtórzenia cały cykl liczący 33 fragmenty staje się pewną całością. Różna instrumentacja sprawia, że muzyka staje się bardziej kolorowa, a wprowadzenie bardzo krótkich improwizacji dodaje lekkości i sprawia, że wszystko staje się jeszcze bardziej ulotne. Niebagatelną rzeczą jest udana próba połączenia muzyki akustycznej z barwami elektronicznymi, “sztucznymi”. Bardzo oryginalny pomysł muzyczny. Forma całości jest wyrafinowana. Każdy z 33 haiku istnieje w trzech wersjach: podstawowej A: instrumentalnej, drugiej B: w której oprócz innej instrumentacji w stosunku do wersji A (z zastosowaniem tego samego składu instrumentalnego) słyszalne są bardzo delikatne dodatki elektroniczne i wersja trzecia C: w której do podkładu stworzonego wyłącznie z instrumentów elektronicznych dodane są improwizacje. Tak więc mamy 99 wszystkich haiku. Są one pogrupowane w specjalny sposób, który tworzy przemyślaną, wielką formę. Pierwszą grupę 33 haiku tworzy 11 utworków ułożonych w kolejności: najpierw wszystkie jedenaście w wersji 1 – A (instrumentalna), później w wersji 2 – B (z dodatkiem elektroniki) i trzeciej – C (z improwizacją). Druga grupa 33 haiku jest ułożona w sposób maksymalnie zróżnicowany: kolejne utwory (w sumie 11) różnią się sposobem zaaranżowania wersje A, B i C występują naprzemiennie. Ostatnia grupa 33 haiku jest ułożona tak, że każdy z 11tu występuje kolejno w wersji A, B i od razu C. Trzy grupy ustawione w kolejności: uporządkowana, chaotyczna, uporządkowana (inaczej i bardziej spójna w stosunku do grupy pierwszej) być może zostaną odebrane przez słuchacza jak wielka forma muzyczna trwająca blisko godzinę. Ale autor nie może nastawiać się na taki właśnie odbiór tych utworów. Wszystkie razem tworzą niełatwą do ogarnięcia formę i zapewne będą słuchane we fragmentach. A zatem trzeba liczyć się z tym, że każde haiku tworzy całość. Tak właśnie są one skomponowane. Każdy stanowi zamkniętą formę, a jej aforystyczność ma pobudzić w słuchaczu wyobraźnię.
Album po raz pierwszy wydany w 1997 roku. Wydanie w serii Touchstones z okazji 50 lecia wytwórni ECM Records. Muzycy: John Taylor: fortepian; Palle Danielsson: kontrabas; Peter Erskine: perkusja
Tracklista: 1. Day 911 2. But We Still Rock 3. Cry For Help 4. Bet Your Bottom Dollar 5. What's On Your Mind? 6. Blink Of An Eye 7. Rap Is Crap! 8. Notion Of Love 9. Right Things Right 10. Hard To Say 11. Wings To Fly 12. So What? 13. Blink Of An Eye (Extended Version)
CD 1:
…przebojowym napojem zespołu „Poparzeni Kawą Trzy” jak widać na okładce jest właśnie kawa. Wszystkie walory smaku kawy odnoszą się w pełni do muzyki zespołu, który każdą swoją piosenką wypuszczaną w świat potrafi zawładnąć wyobraźnią wszystkich bez względu na pesel i znak zodiaku. Romantyczne, zawadiackie, niepoprawne i uwodzicielskie utwory zgromadzone na tej płycie są podsumowaniem kilkunastu lat włóczenia się po kraju w poszukiwaniu szczęśliwego numeru, który pozwoli otworzyć serca słuchaczy. Zespół, składający się ze szlachetnie pogodnych kolesi potrafi to robić jak nikt inny pod tą szerokością geograficzną. Łączy ich pasja i „bromans” czyli braterska, męska przyjaźń oparta na wspólnych przeżyciach spod znaku śledzia, kapsla i… kawy. Słuchacze uczestnicząc w ich podróży mogą przeżyć cały wachlarz doznań, którego próżno szukać w najbardziej intelektualnie rozwiniętych mediach. Dlatego warto dołączyć do wycieczki podążającej śladami tego co gra w duszy Poparzonym i co niesie na język ślina Bryndala. Słuchajcie tego, mając w myślach przesłanie będące refrenem jednej z piosenek: „Nim nadejdzie koniec, Nim nadejdzie kres Daj się życiu ponieść Zabij w sobie stres” Trzeci studyjny album zawierające przeboje.
Reedycja na winylu ostatniej płyty legendarnego tria Motörhead w jego klasycznym składzie, z Eddiem Clarkiem w roli gitarzysty. "Iron Fist" miała premierę w 1981 roku i dotarła do wysokiej szóstej pozycji w brytyjskim notowaniu albumów. Choć Lemmy Kilmister nie był do końca zadowolony z brzmienia, fani płytę pokochali. Tytułowa kompozycja to jeden z evergreenów w bogatej kolekcji zespołu. Klasyczna okładka albumu to dzieło Joe Petagno. Tracklista: Side A 1. Iron Fist 2. Heart of Stone 3. I'm the Doctor 4. Got to Hell 5. Loser 6. Sex and Outrage Side B 1. America 2. Shut It Down 3. Speed Freak 4. Don't Need Religion 5. Bang to Rights
Tracklista:1. Johohoe! Traft das Schiff im Meere an2. Wie aus der Ferne laengst vergang' ner Zeiten3. Me Pellegrina Ed Orfana4. Pronti destrieri...Ah seguirti fino agl'ultimi confini della terra5. Act 2. Fu La Sorte Dell'armi A'tuoi Funesta6. Qui Radames verra...Ah, patria mia...Ciel! mio padre!7. Siam giunti. ecco la torre...D'amor sull' ali rosee Miserere8. Dio Ti Giocondi, O Sposo9. Ave Maria, Op. 23, 2
Tracklista:1. Space Towers2. Cogitation3. Skylight4. The Alter Destiny5. Easy Street6. Blue Differentials7. Monorails And Satellites8. The Galaxy Way
Tracklista:1. Uusi Olento2. Jumalan Hullu3. Puolen Metrin Syvyydessä4. Muinainen Muoto5. Lystia6. Lyijypeto7. Lopussa8. Kaikki Isä