.. THE CODE OF THE TRAVELLING MAN 1. SWINE FLU FEVER BLUES 2. TO LIVE AND DIE IN LEVENLAND 3. DEEP PURPLE CLOAK 4. BEWARE SOUL BROTHER 5. SPOOKY BERLIN HOTEL SONG 6. TOWNES AT THE BORDERLINE 7. THE KIRKCALDY BOOK OF THE DEAD 8. DAGENHAM DREAM 9
Nośnik najwyższej jakości winyl 180g. "Best of RLO" to wyjątkowa kompilacja - zawiera dwanaście najlepszych kompozycji zespołu Romantycy Lekkich Obyczajów ze wszystkich ich albumów. Od "Lejdis & Dżentelmenels" do "Neoromantyzmu", od "Poznajmy się" do "Domu" - w tych utworach zapisana jest nie tylko historia olsztyńskiego duetu, ale cała gama emocji. Przekrój przez twórczość RLO to unikatowa podróż przez subtelną, emocjonalną muzykę, poetyckie teksty oraz intrygujące brzmienie. Na krążku pojawiają się m. in. fantastycznie przyjęte przez publiczność Pol'And'Rock Festivalu (d. Woodstock Festival) "Lodziarka" czy "Urodziny". Nie zabraknie hitów takich jak "Poznajmy się" czy "Gwiazdy spadają", a także "Neoromantyzmu" z gościnnym udziałem Krzysztofa Grabaża Grabowskiego, lidera zespołów Strachy na Lachy i Pidżama Porno. Tracklista: Side A 1. Neoromantyzm 2. Poznajmy się 3. Ziemia planeta ludzi 4. 5 perspektyw 5. Gwiazdy spadają 6. Dom (Tęsknię) Side B 1. Urodziny 2. Lodziarka 3. Kac 4. Kosmos dla mas 5. Balkonowa piosenka 6. Kim jestem
Trzecia część projektu operowego Orlando – zabiera nas w kosmogoniczną podróż od początku do końca świata. Architektura światła Prasquala to ruch, to przestrzeń która nas otacza. Przestrzeń, w której żyjemy, poruszamy się i oddychamy. Przestrzeń, która łączy różne tradycje i kultury, przeszłość i przyszłość, a zarazem jest bardzo współczesna. To muzyka która zakorzenia się, kształtuje tożsamość, ale też odmienia, przekształca i transponuje. Muzyka innego wymiaru. Architektura światła - trzecia część projektu operowego Orlando - zabiera nas w kosmogoniczną podróż od początku do końca świata. Jednocześnie jest podróżą w głąb dźwięku i w głąb czasu. Dwójka solistów (Chelsey Schill - sopran i Nathan Plante - trębacz) przeprowadza członków orkiestry przez serię siedmiu rytuałów, aby w ostatnim połączyć się w jedność w mistycznej unii, w czasie bez czasu i wieczności bez końca.
Na wydaniu DVD nagrane na żywo zostały dwa wybitne kompozycje, równie utalentowanych kompozytorów: Anton Bruckner – „Symphony No. 3 In D Minor”, oraz Igor Stravinsky – „Symphony In 3 Movements” w wykonaniu Orkiestry Symfonicznej Radia Bawarskiego, pod batutą Sir Georga Solti w Filharmonii Gasteig w Monachium w 2002 roku. Tracklista: 1. Anton Bruckner: Sinfonie Nr. 3 d-moll 2. Igor Strawinsky: Sinfonie in drei Sätzen
Tracklista:1. Venite 2.02. Your Time Has Come3. Exceptional4. For The Kingdom5. Not Gonna Take Anymore6. Night Of The Long Knives7. Find Shelter8. Blood9. When The Deed Is Done10. Throne Of The Dawn11. Manhunter12. You And I
Druga płyta w serii Jazz Legends "Friday Night at the Village Vanguard” to nagranie koncertu live. Został on zarejestrowany w styczniu 1985 roku w Village Vanguard, jednym z najbardziej znanych i prestiżowych klubów jazzowych Nowego Jorku. W nagraniach udział wzięli wybitni muzycy: Ron Carter, Mike Gerber, Lenny White i Michał Urbaniak. Płyta zostały opatrzone niezwykle interesującym komentarzem znanego krytyka muzycznego – Mikea’a Hennesseya. Urbaniak wspomina te nagrania: "Zagranie w Village Vanguard jest jednym z największych marzeń każdego muzyka jazzowego. Mnie udało się zagrać tam kilka razy, na dodatek z najlepszą sekcją rytmiczną na świecie. Mam nadzieję, że nagrania z piątkowej i sobotniej nocy w Village, przyniosą wszystkim słuchaczom wiele pozytywnych emocji, jakie mi towarzyszyły podczas tamtych koncertów. Życzę miłego odbioru!".
„ „Magnificat”, „Rorate coeli” i „Missa Pastoritia” należą w zgodnej opinii znawców twórczości Żebrowskiego do jego najlepszych dzieł. Są to kompozycje typu kantatowego, w których tekst liturgiczny (w tym także niektóre części mszalne) został podzielony na mniejsze odcinki, niekiedy opracowane przez kompozytora prawie jak samodzielne utwory, skontrastowane pod względem nastroju, rodzaju obsady wokalno-instrumentalnej, a nawet stylu. (…) W XVIII wieku ranga nieszporów w niedziele i inne święta roku kościelnego była wyższa niż głównej mszy (tzw. sumy). Oprawa muzyczna składających się na to nabożeństwo psalmów i „Magnificat” musiała więc być okazała, czego przykładem jest „Magnificat” Żebrowskiego w tonacji G-dur, zbudowane z jedenastu skontrastowanych sekcji. (...) Wyjątkowy urok „Magnificat” kryje się w częściach solowych, niezwykle zróżnicowanych wyrazowo i stylistycznie. W pierwszej połowie kompozycji dominują arie o pełnych wdzięku melodiach, charakterystycznych dla włoskiego, operowego stylu galant. (...) W drugiej połowie „Magnificat” króluje styl wyraźnie starszy, barokowy, bardziej typowy dla pierwszego trzydziestolecia XVIII wieku niż jego środka. (...) „Rorate coeli” to introit otwierający poranną adwentową mszę wotywną poświęconą Najświętszej Maryi Pannie. Opracowanie Żebrowskiego zachowało się w rękopiśmiennej kopii opatrzonej datą 1752, co w przybliżeniu określa czas powstania tej kompozycji. Składają się na nią trzy sekcje: chorałowa intonacja pierwszego słowa introitu, swobodne, wielogłosowe opracowanie wersetu psalmowego Benedixisti Domine (z efektownym, pełnym energii akompaniamentem orkiestry) oraz podwójna fuga, stylistycznie bardziej bliska fugom klasycznym niż barokowym, podejmująca słowa Rorate coeli. Powstanie bożonarodzeniowej „Missa Pastoritia” datowane jest przez Remigiusza Pośpiecha na koniec głównego pobytu Żebrowskiego na Jasnej Górze. (...) Pasterski nastrój można dostrzec od razu w „Kyrie”. Pierwszą sekcję tej części mszalnej otwiera intonowany przez skrzypce krótki motyw melodyczny o wyraźnie ludowym, mazurowym posmaku. Natomiast druga sekcja tej części jest skoczna niczym krakowiak i zawiera krótkie, burdonowe odcinki, jakby grane przez wiejską kapelę. Muzyka ta, zgodnie z konwencją epoki, pojawia się również na zakończenie mszy w dwuczęściowym „Agnus Dei – Dona nobis pacem”. Podobne burdonowe brzmienia kompozytor wprowadził też w polifonicznym zakończeniu „Glorii”, którego muzyka zostanie później użyta dwukrotnie jako opracowanie sekcji „Osanna in excelsis” w części „Sanctus”. Tak jak w „Magnificat” uwagę przyciągają wirtuozowskie ustępy solowe tej mszy: w „Glorii” – aria sopranowa „Domine Deus” oraz duet tenoru i basu z koncertującą parą trąbek „Quoniam tu solus Sanctus”, a w „Sanctus” – wspaniała aria altowa „Benedictus” z koncertującą partią skrzypiec, którą zapewne Żebrowski skroił na miarę własnych, niemałych umiejętności gry na tym instrumencie. Zadziwia też łatwość kompozytora w pisaniu w dwóch stylach – chóralne „Qui tollis peccata mundi” z części „Gloria” porusza pełną barokowego patosu, schromatyzowaną melodią, towarzyszącą – zgodnie z tradycją – błagalnej prośbie wiernych „miserere nobis” („zmiłuj się nad nami”), podczas gdy zwarte formalnie, trzyczęściowe „Credo” odznacza się wczesnoklasyczną lekkością wyrazu.” - Anna Ryszka-Komarnicka
Tracklista:1. Glad to Be Here2. Squeeze Me3. 42nd Street4. The Pearls5. Summertime6. How Long Blues7. Beale Street Blues8. Grandpa's Spells9. St. James Infirmary10. Sweet Georgia Brown11. Tennessee Waltz12. Georgian Special
Tracklista: 1. Oklahoma! 2. Carousel 3. State Fair 4. South Pacific 5. The King And I 6. Cinderella Waltz 7. Flower Drum Song 8. The Sound Of Music
Le Cantique Des Cantiques (1952)1 I - Dialogue 3:04 2 II - La Voix Du Bien-aimé, Andante Con Moto 3:01 3 III - Le Songe, Agitato, Expressivo Ma Non vivo 1:24 4 IV - Le Roi Salomon, (Maestoso E Marciale) 1:26 5 V - Le Jardin Clos, Moderato 3:45 6 VI - Le Sulamite, Andantino, Quasi Una Danza 3:56 7 VII - Epithalame, Allegro Tranquillo 3:49 Cinq Rechants (1949)8 I - Introduction, Modéré - Rechant, Presque Vif… 4:39 9 II - Couplet, Bien Modéré - Rechant, Vif, Gai 2:59 10 III - Introduction, Lent, Caressant... - 1er Couplet, Vif - Rechant, Un Peu Vif 3:54 11 IV- Rechant, Trés Vif - Couplet, Modéré 2:42 12 V - Introduction, Vif - Couplet, Bien Modéré - Rechant Un Peu Vif (Brutal) 3:56 Epithalame (1953)13 I - Moderato 8:38 14 II - Allegretto Semplice 8:02 15 III - Allegro Maestoso 3:08