„Not Waving, But Drowning” to następca „Yesterday’s Gone”. Loyle Carner za swój debiutancki krążek był nominowany do nagród Brit i Mercury, jak również zadebiutował w Top 20. Szczerość i surowy sentymentalizm z „Yesterday’s Gone” pozostawił trwały ślad w muzyce, zwłaszcza brytyjskim hip-hopie, a krążek uważany jest za ponadczasowy. Album Carnera, „Not Waving, But Drowning”, podsuwa kolejne przykłady ostrego jak brzytwa flow i niesamowitej zdolności do opowiadania historii. Loyle potrafi rapować, ale robi to z wrażliwością poety, obserwacjami zdolnego pisarza i ciepłem, jakie zaoferować może tylko najlepszy przyjaciel. Płytę otwiera „Dear Jean”, list do matki, w którym artysta opowiada, że właśnie odnalazł miłość swojego życia – „kobietę z niebios” – i dlatego się wyprowadza. Muzyka Loyle’a Carnera jest bardzo trudna do jednoznacznej kategoryzacji. Warto odnotować fakt, że choć artysta wychował się na muzyce takich wykonawców jak Mos Def, Biggie Smalls, Roots Manuva czy Wu Tang Clan, w jego twórczości w ogóle nie słychać tego typu brzmień. Carner od czasu do czasu mruga do swoich idoli w tekstach, jednak nigdy nie stara się ich imitować.
- Wykonawca Loyle Carner
- Data premiery 2019-04-19
- Nośnik CD
