Tracklista:1. Hello, How Do You Do?2. You Might Even Say3. Alexander4. Send You With Loving5. You're Running You and Me6. Peace7. Eagle's Son8. Graves On Grey9. New Day10. It'll Never Be Me11. All Gone Now
Album został wydany przez wytwórnię ABC Classics (ABC 4761606). Tracklista: 1. Amphitheatre 2. Ariel's Music 3. Beggars And Angels
Tracklista:1. Benedicta sit sancta Trinitas2. Vexilla Regis ‘more hispano’3. Vidi speciosam4. Quem vidistis, pastores5. Salve, Regina6. O Domine Jesu Christe7. Ardens est cor meum8. Congratulamini mihi9. Nigra sum sed formosa10. Tu es Petrus11. Vadam, et circumbio civitatem
Tracklista: 1.Hex 2.Blade of Heresy 3.March Through Ruins
'Krysia Osostowicz and Susan Tomes have a wonderful naturalness about their playing; it is true chamber music' (The Times) 'Subtle enough to suggest that for both artists these performances were a revelatory voyage of discovery' (Gramophone)
1. The Friend Catcher 2. Happy Birthday 3. Mr. Clarinet 4.Nick The Stripper Brass 5. Zoo Music Girl 6. King Ink 7. Release The Bats 8. Blast Off 9. She s Hit 10. 6" Gold Blade 11.Hamlet (Pow, Pow, Pow) 12.Dead Joe 13.Junkyard 14.Big-Jesus-Trash-Can 15.Wild World 16.Sonnys Burning 17.Deep In The Woods 18.Swampland 19.Jennifers Veil 20.Mutiny In Heaven
Tracklista: CD 1 1. 1. Grave - Allegro Di Molto E Con Brio 2. 2. Adagio Cantabile 3. 3. Rondo: Allegro 4. 1. Andante Mit Variationen 5. 2. Scherzo - Allegro Molto 6. 3. Trauermarsch Zum Tode Eines Helden: Maestoso Andante 7. 4. Allegro 8. 1. Adagio Sostenuto 9. 2. Allegretto 10. 3. Presto Agitato CD 2 1. 1. Allegro Assai 2. 2. Andante Con Moto 3. 3. Allegro Ma Non Troppo - Presto 4. 1. Maestoso - Allegro Con Brio Ed Appassionato 5. 2. Arietta - Adagio Molto Semplice E Cantabile
Demis Roussos jest jednym z tych wielu przypadków weteranów lat 60., przy nazwisku których postawienie krzyżyka zawsze okazać się może przedwczesne. Po wieloletniej przerwie, Roussos powraca wybitnie udanym albumem zanurzonym w klasycznej, czarnej muzyce USA. To wielkie zaskoczenie, zważywszy, iż niegdysiejszy wokalista Aphrodite's Child (rozwiązanej w 1971 r.) poszedł w całkiem innym kierunku niż jego przyjaciel z zespołu, Vangelis Papathanissiou, który - jako po prostu Vangelis - pozostał w rockowych i eksperymentalnych, elektronicznych kręgach. Demis poszedł na popową komercję i jego nazwisko w latach 70. kojarzone raczej było z listami przebojów, wielkimi i mniejszymi europejskimi festiwalami (Sopotu nie wyłączając) i hitami w rodzaju "My Friend The Wind", "Goodbye My Love, Goodbye", "My Reason" czy "Forever And Ever", które podbijały listy bestsellerów w Europie i Ameryce Łacińskiej. W 1978 roku Roussos wycofał się z działalności estradowej i osiadł z żoną w rezydencji w Malibu Beach. Ze spokojnego życia emeryta wycofał się 1985 r., kiedy samolot, którym leciał do Rzymu został porwany przez terrorystów, a on sam z żoną przez kilka dni poznali traumatyczny los zakładników niepewnych ani dnia ani godziny.Efektem tamtych przeżyć był pierwszy od lat album "The Story Of Demis Roussos", raczej zauważony tylko w krajach śródziemnomorskiej Europy. A że powroty na globalną scenę to sprawa trudna, przekonał się on po opublikowaniu CD "The Morning Has Broken", w którym gładkie ballady utrzymane klimatycznie w stylu Kenny'ego G oscylowały stylistycznie między stylistyką Leonarda Cohena i Petera Gabriela. To był jednak przebłysk początku ewolucji Demisa, który zauważony został przez producenta Marca Di Domenico (związanego z firmą Discograph i odpowiedzialnego m.in. za udany comeback francuskiego piosenkarza Henri'ego Salvadora). Domenico zatrudnił kilku chętnych młodych kompozytorów (J. Piccinini, D. Algranti, Almo czy Nenad Barbulović), kilku znakomitych instrumentalistów i stylowy chórek i... voila. Wyszła płyta bardziej stylowa i amerykańska niż większość współczesnych amerykańskich produkcji. Nawiązuje ona nastrojem i aranżacjami do stylistyki soulu, rhythm and bluesa i blues-rocka lat 60., jakie kojarzą się z takimi wielkimi nazwami i nazwiskami, jak Al Kooper, pierwszy lider Blood, Sweat & Tears ("September"), Wilson Pickett ("Hit Me"), Percy Sledge ("I'll Be Home" pióra Randy'ego Newmana), Ike & Tina Turner w aranżacji Phila Spectora ("Love Is") czy - już bardziej na współczesną modłę - hymnowy, utrzymany w stylu U2 "Who Gives A Fuck". Dla starszych fanów będzie to szok, dla młodych ignorantów w zakresie historii rocka i muzyki pop - być może - odkrycie.
Tupaczewskiego znamy jako założyciela kabaretu OT.TO. Jest z nim związany nieprzerwanie od lat. Niewiele jednak osób zna jego drugą twarz – wyciszonego, romantycznego barda. Nie tylko piszącego i śpiewającego skomponowane przez siebie zmysłowe wyznania, ale również tłumaczącego na polski piosenki Gorana Bregovica czy Karela Kryla. Nowy projekt, w postaci pierwszego solowego albumu, to swoisty liryczny „coming out” poety skrywającego się pod maską kabareciarza. „Listy” to płyta o uczuciach, rozczarowaniach i akceptacji, ale głównie o miłości będącej najpotężniejszą siłą kierującą naszym życiem. Każda piosenka z albumu mogłaby być listem. I każdy z nas ma znany tylko sobie adres, na który mógłby wysłać spisane słowa którejś z piosenek. Tak dzieje się i w przypadku tej płyty, której autor wierzy, że uda mu się dotrzeć do właściwego adresata. Zestaw dziesięciu piosenek to w większości autorskie kompozycje, napisane przez życie i tylko spisane przez Autora np. „Dobra wróżka”, „List do ASM”, „Tak długo jak ja” czy „Fotografia”. Ale są również kompozycje innych twórców. Utwory, z którymi Tupaczewski przyjaźni się od lat np. „Słynny niebieski prochowiec” Leonarda Cohena, „Ziarenko” Roberta Piwowara, „Dwa teatry” czy „Z nim będziesz szczęśliwsza” Edwarda Stachury – ta ostatnia z muzyką Tupaczewskiego. Album dopełniają piosenki w autorskim przekładzie Tupaczewskiego m. in. „Dzień św. Jerzego” (Djurdjevdan) Gorana Bregovica i „Miłość” (Lasko) Karela Kryla. Zamysłem nagrania tych utworów było oddanie słuchaczom wiernych oryginałom tłumaczeń. Za całą produkcję i brzmienie albumu odpowiada utalentowany wokalista i producent muzyczny – Kovalczyk. W warstwie muzycznej Tupaczewskiemu towarzyszy dwoje młodych i uznanych instrumentalistów. Na akordeonie, wirtuoz – Patryk Sztabiński - zaliczany do grona najwybitniejszych akordeonistów młodej generacji - występował w wielu prestiżowych salach koncertowych na całym świecie, m. in. w Carnegie Hall w Nowym Jorku. Na gitarze – Piotr Bogutyn znany m. in. z współpracy z Justyną Steczkowską, Natalią Kukulską oraz Krzysztofem Cugowskim. Na chórkach usłyszymy Ewę Szlachcic. Album zaskakuje spójnością, subtelnym klimatem, a przede wszystkim mistrzowskim połączeniem brzmienia gitary akustycznej z akordeonem. Skrywa również wiele innych niespodzianek, które każdy powinien na tej płycie odkryć indywidualnie. Warto również sprawdzić, czy te „Listy” przypadkiem nie są napisane do Ciebie.
Tracklista: CD 1 1. Doralice (Feat. Antonio Carlos Jobim) 2. Na Corente 3. Doutor Batucada 4. O Barquinho 5. Samba De Orfeu 6. One Note Samba 7. Triste 8. Desafinado 9. Magdelena 10. Choro In A 11. Macapa 12. Brazil (Aquarela Do Brasil) 13. Caminho De Pedra 14. Insensatez (How Insensitive) 15. Cidade Do Interior 16. Nica's Dream 17. Rio Rhapsody 18. Tico Tico No Fubá 19. Berimbau Capoeira 20. Morena Boca De Ouro 21. Corcovado 22. Nada Como Ter Amor 23. Quebra Mar 24. Favela 25. Samba Triste 26. Choro Gracioso CD 2 1. Outra Vez 2. A Danca Da Moda 3. Luzes Do Rio (Lights Of Rio) 4. Chega De Saudade 5. Maria Orgulhosa 6. Velhos Tempos 7. Lavandeira 8. Eu Ja Nao Sei 9. Sinfonia Do Samba 10. Samba De Nós Dois 11. Silvia 12. Wave (Vou Te Contar) 13. Baia 14. Useless Landscape 15. O Que E Amar 16. Discussao 17. Hó Bá Lá Lá Lá 18. A Jardineira 19. Recordar 20. Tete 21. Meditation 22. Summer Samba (So Nice) 23. Manha De Carnaval