Tracklista:1. Domino2. Colony Glen3. Bullet Train4. Chrysanthemums5. Echosassy6. Purple Mesas7. Avalanche8. Minnesota9. Thunder Glove10. Love Theme
Film „Kurt Cobain: Montage Of Heck” jest jednym z najbardziej innowacyjnych, a zarazem intymnych dokumentów w historii kina. Jest jedynym, w pełni autoryzowanym filmem o życiu Kurta Cobaina. To że córka zmarłego muzyka Frances Bean Cobain jest współproducentką filmu, pozwoliło na dotarcie do najbardziej prywatnych rodzinnych archiwów.
Tracklista:1. Lost in the Woods2. Lady Touch3. Campfire4. Ocean, I Love You5. So Long, Goodnight6. Song Holiday7. Low Run Low8. Water, Sunshine9. Whole in My Heart10. Baxolectro
Tracklista: CD 1 1. Az Esküvö/The Wedding 2. Fohász/Supplication 3. Adyton CD 2 1. Ajánlás Asszonyainknak/Commendation to Our Women 2. Halott-táncoltatás/Dance of Reanimation 3. Regölés/Minstrelsy
Pół wieku temu spora cześć brytyjskiej robotniczej młodzieży przyjęła styl, który odzwierciedlał zarówno ich gust jak i postawę wobec świata. Media nazwały ich "skinheadami", a ich wygląd kontrastował z hipisami, którzy w większości pochodzili z klasy średniej. Ich soundtrackiem było reggae z mocnymi wpływami karaibskimi. By wyjaśnić wszystkie wątpliwości dotyczące tej niezrozumianej popkultury, Paul "Smiler" Anderson i Mark Baxter napisali książkę "Scorcha! Skins, Suedes and style from the Streets - 1967 to 1973". Wydawnictwu towarzyszy przygotowany przez pisarzy, tak samo zatytułowany box 7-calowych krążków. Na zestaw składa się 10 singli, z których każdy zawiera po dwa klasyki reggae uwielbiane przez skinheadów. Utwory wytłoczone zostały na wysokiej jakości płytach. Uzupełnieniem jest esej na temat muzycznej sceny tamtych lat napisany przez Paula Andersona. Tracklista: LP 1 Side A 1. Skinhead Girl Side B 1. Jombo Jet (aka Jumbo Jet) LP 2 Side C 1. C.N. Express Side D 1. I Can't Get Next to You LP 3 Side E 1. A It Mek Side F 1. Worries (A Yard) LP 4 Side G 1. Bang Bang Lulu Side H 1. Train to Soulsville LP 5 Side I 1. Girl of My Dreams Side J 1. Leaving Rome LP 6 Side K 1. Sweet Sensation Side L 1. Rock Away (aka Everyday Is Just a Holiday) LP 7 Side M 1. Freedom Street Side N 1. Guns of Navarone LP 8 Side O 1. Everyday Is Just a Holiday LP 8 Side P 1. Soul Food LP 9 Side R 1. Don't Stay Away Side S 1. Satisfaction LP 10 Side T 1. Shades of Hudson Side U 1. The Scorcher
Pochodzący z Niemiec wybitny kompozytor Johann Baptist Cramer urodzony w 1771 roku w Mannheim, zmarł w 1858 roku w Londynie. Artysta prócz komponowaniem trudnił się również grą na pianinie, a nauki pobierał u Muzio Clementiego. Muzyk w większości komponował utwory fortepianowe. Album został wydany przez wytwórnię Hyperion (CDA 68270).
Tomasz Ritter ur. w 1995 r. w Lublinie. W listopadzie 2011 r. został zwycięzcą IX Międzynarodowego Konkursu Młodych Pianistów „Artur Rubinstein in memoriam” w Bydgoszczy, otrzymując również nagrodę im. Anieli Młynarskiej-Rubinstein oraz Rubinową Szpilę Artura Rubinsteina. Rok później otrzymał tytuł Laureata Estrady Młodych 46. Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku. Jest również laureatem wielu innych konkursów m.in. w San Sebastian(2008, I nagroda), w Enschede (2010, I nagroda i Nagroda Dziennikarzy); w Pradze (2010, „Talent Mladeho Klaviru”); Konkursu im. Maurycego Moszkowskiego w Kielcach (2011, Grand Prix i nagroda za wykonanie utworu Moszkowskiego); „Szymanowski in memoriam” w Warszawie (2011, I nagroda).Naukę rozpoczął w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej im. Karola Lipińskiego w Lublinie w klasie Bożeny Bechty-Krzemińskiej. W 2008 r. został uczniem prof. Iriny Rumiancewej-Dabrowski w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych nr 4 im. Karola Szymanowskiego w Warszawie. Uczestniczył w kursach mistrzowskich m.in. u Wiktora Mierżanowa, Tatiany Szebanowej, Viery Nosiny, Avedisa Kouyoumdjiana, Milana Langera, Petera Eflera, Emanuela Krasovsky’ego, Pawła Giliłowa. Zdobywa też doświadczenie z zakresu gry na fortepianie historycznym i klawesynie, współpracując z czeskim specjalistą Petrem Šeflem oraz uczestnicząc w kursach u Alexeia Lubimova, Johannesa Sonnleitnera i Malcolma Bilsona w ramach Dni Muzyki Dawnej w Sopronie i w Fertöd na Węgrzech.Koncertował m.in. z Polską Orkiestrą Radiową, Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Pomorskiej, Sinfonią Varsovia, Sinfonią Baltica pod batutą takich dyrygentów, jak: Łukasz Borowicz, Ian Hobson, Jerzy Maksymiuk, Bohdan Jarmołowicz, Jan Stanienda. W 2013 r. otrzymał Stypendium Artystyczne im. Franciszka Wybrańczyka Fundacji Sinfonia Varsovia. Od września 2014 r. jest studentem Konserwatorium im. Piotra Czajkowskiego w Moskwie w klasie Alexeia Lubimova.
Tracklista:1. Rain2. Wayne Lynch Quote3. Gapu4. Listen the Snow Is Falling5. Derek Hynd Quote6. Mo Walker7. Cow8. Time9. Black Is the Colour10. Joel Fitzgerald Quote11. Green Hornet12. Fire Jam13. Elizabeth14. Dump Swimming15. Hawaiian Surf Forecast16. Riding the Wind
Płyta wokalistki Dead Can Dance i kompozytorki wielu filmowych ścieżek dźwiękowych (m.in. do „Gladiatora”). Płyta prezentuje 15 premierowych utworów stanowiących soundtrack do nowozelandzkiego wysokobudżetowego filmu. „Whale Rider” - wg książki nowozelandzkiego pisarza Witi Ihimaera, nakręcony został w całości wśród tubylczej ludności maoryskiej na wschodnim wybrzeżu Nowej Zelandii. Na przedpremierowych pokazach i festiwalach film zdobył liczne nagrody. M.in. w Lake Placid, Toronto i Rotterdamie - zdobył nagrody publiczności, w San Francisco - nagrodę za najlepszą narrację zaś w Seattle - za najlepszy film i reżyserię.
Czwarty album kwartetu z Atlanty w stanie Georgia, dziś uważanego powszechnie za jeden z najważniejszych zespołów, jakie pojawiły się na amerykańskiej scenie po 2000 r.Pracowitość Deerhunter zadziwia. W ciągu ostatnich dwóch lat, jakie minęły od podpisania kontraktu z 4AD, zespół wydał album „Microcastle" uzupełniony dodanym w ostatniej chwili w pełni autonomicznym albumem „Weird Era Cont.", składającą się z pięciu utworów „Rainwater Cassette Exchange EP", a na swym blogu regularnie zamieszcza coraz to nowe, nieoficjalne nagrania dla fanów. Nadto wokalista Bradford Cox i gitarzysta Lockett Pundt nadzorują swoje solowe projekty: pierwszy z nich - Atlas Sound, drugi - Lotus Plaza. Co jednak najważniejsze, mimo tej wielkiej aktywności zespołowej i indywidualnej, wszystko, co firmuje Deerhunter i jego muzycy nosi nieodmiennie znak najwyższej jakości.Nagrywając wspomniany „Microcastle" (2008), który był debiutem Deerhunter w barwach 4AD (i pozostaje - zdaniem wielu - najlepszą płytą wydaną przez tę firmę w ostatnim dziesięcioleciu), Cox odgrażał się, że tym razem zespół odejdzie nieco od swej - jak to sam określa - ambient-punkowej poetyki i głęboko zaczerpnie z tradycji rocka lat 50. i 60. Ta groźba nie do końca się zmaterializowała, a wszelkie związki tamtego albumu z tradycją sprzed pół wieku miały co najwyżej domyślny charakter. Jednak co nie do końca się spełniło przed dwoma laty, dokonało się bardziej zdecydowanie na nowym albumie „Halcyon Days", który w bardziej bezpośredni sposób czerpie inspirację z szacownej muzyki takich antenatów rocka, jak choćby Buddy Holly, Phil Spector („Memory Boy"), Velvet Underground („Helicopter"), The Rolling Stones ze swych najwcześniejszych ballad („Fountain Stairs") czy John Lennon („Basement Scene"), a nawet jakby The Cure z okresu „Wish" ("Desire Lines"). Na wszystkie te i inne inspiracje Deerhunter nakłada jednak gęsty filtr o wiele bliższej nam w czasie indierockowej tradycji, z której się bezpośrednio wywodzi, a którą kojarzymy z Pavement czy Flaming Lips. To ostatnie podkreśla zresztą sama produkcja płyty, odwołująca się do postpunkowej idei D.I.Y., czyli - „zrób to sam". Tym samym „Halcyon Digest" wpisuje się bezkolizyjnie w cały dorobek nagraniowy Deerhunter i w żadnym wypadku nie jest nawet zawoalowanym ukłonem w stronę nostalgicznie nastrojonej, mainstreamowej publiczności. Album zamyka nagrana samodzielnie przez Coxa ballada „He Would Have Laughed", będąca hołdem dla zmarłego w tym roku Jaya Reatarda - muzyka z Memphis i przyjaciela zespołu.