Tracklista: 1. Miss Maybelle2. House Up On the Hill3. Gone So Long4. Skinny Woman5. See What My Buddy Done6. Don't Care How Long You're Gone7. Lost Without Your Love8. Shake 'Em On Down9. Bad Luck and Trouble10. Just Like a Woman11. Greyhound Bus Station12. Crying Won't Make Me Stay13. Poor Boy14. Poor Black Mattie15. Jumper On the Line16. Long Haired Doney
Hans Knappertsbusch był jednym z najbardziej znanych i lubianych dyrygentów niemieckiego repertuaru romantycznego w połowie XX wieku. Chociaż dorastał grając i kochając muzykę, jego rodzice sprzeciwiali się muzycznej karierze. W ten sposób Knappertsbusch studiował filozofię na Uniwersytecie w Bonn. W 1908 wszedł jednak do Konserwatorium w Kolonii i odbył kursy dyrygentury z Fritzem Steinbachem.
Sony Masterworks zaprasza do odbycia muzycznej podróży wspólnie z duetem Subjective ( Goldie & James Davidson). Album zatytułowany „Act 1: Music For Inanimate Objects”, zawierający 12 utworów, łączy w sobie elementy muzyki elektronicznej, ambientowej i orkiestrowej. Goldie uważany jest za jednego z najważniejszych twórców w historii nurtu drum' n' bass. W 1993 założył promującą tę muzykę wytwórnię Metalheadz, i Timeless, zaś jego płyta z 1995 – często jest uważana za szczytowe osiągnięcie gatunku. W połowie lat 90. artysta rozpoczął karierę filmową. Pojawił się w epizodycznych rolach w „Świat to za mało” i obrazie „Przekręt Guya Ritchiego”. Zagrał również rolę Terry' ego w filmie „Wojna gangów”. Wcześniej, jeszcze w latach 80., zajmował się także graffiti.
Krystyna Tkacz to artystka, która zaznaczyła wyraźnie swoje miejsce w sztuce aktorskiej. Do zawodu przygotowana jest wyjątkowo starannie: ukończyła Liceum Muzyczne we Wrocławiu (śpiew, klarnet, perkusja) a później Państwową Wyższą Szkołę Teatralną im. L. Solskiego w Krakowie. Już na studiach w 1970 roku zadebiutowała na Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie, zdobywając II nagrodę. A w dwa lata później na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, w koncercie "Interpretacje" zdobyła III nagrodę. Fachowcy i publiczność byli zgodni: narodziła się indywidualność artystyczna. I od tego czasu Krystyna Tkacz z ogromną pasją wypełnia artystyczne powołanie, ku radości i uznaniu widzów. Ma artystka duże osiągnięcia w teatrze, filmie i kinie ale jej wielkim żywiołem jest piosenka. "Jestem aktorką śpiewającą a nie aktorką -piosenkarką" - wyznaje artystka. I to w zasadzie tłumaczy wszystko a równocześnie stawia ją w zupełnie innym wymiarze...rzadko osiągalnym dla wykonawców. Przeglądane recenzje są entuzjastyczne. Zacytuję parę z nich: "Krystyna Tkacz, to jedna z najbardziej przejmujących gwiazd polskiej piosenki aktorskiej. Potrafi wykreować mikroświaty, kontrastując niespodziewanie tragizm i lirykę, uniesienie i śmiech. Jakże mało w tej sztuce efekciarstwa". A w innej recenzji czytamy: "Klasyką gatunku można nazwać to, co robi Krystyna Tkacz. W sposób najbardziej chyba zbliżony do ideału łączy ona poszczególne elementy artystyczne, tworząc aktorską piosenką". Jej recitale na Festiwalach Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu, przyjmowane były zawsze owacyjne. Zaś role w przedstawieniach muzycznych zdobyły powszechne uznanie. A kreacje w piosenkach brechtowskich? "Song Surabaya Johnny.. znany jest na całym świecie. Największe pieśniarki dramatyczne włączają go do swych repertuarów, ale ani wzorcowa interpretacja Niemki Giseli May, ani potężna wersja Włoszki Milvy, ani wspaniałe, nowoczesne ujęcie Amerykanki Betty Midler nie dorównują sile wyrazu wykonania Krystyny Tkacz" pisał recenzent po obejrzeniu spektaklu Mahagonny w Teatrze Ateneum w Warszawie w reż. Krzysztofa Zalewskiego. Od kilkunastu lat Tkaczówna uczy piosenki w Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie. Uświadamia studentom, że "piosenka to jest mały teatr". I jeszcze jedna myśl..... Tomasz Raczek napisał: "Gdyby Krystyna Tkacz występowała na Brodwayu, zapewne nie tylko byłaby jego gwiazdą, ale już dawno pisano by utwory specjalnie dla niej". Niech ta płyta będzie potwierdzeniem wielkiej klasy artystycznej Krystyny Tkacz. i zaproszeniem na jej najnowsze osiągnięcie jakim jest recital w Teatrze Ateneum piosenek Kurta Tucholskyego "Oczy wielkiego miasta" w reż. Agnieszki Glińskiej.
Wspaniały box zawierający 170 płyt CD - całokształt twórczości Mozarta.
Tracklista:1. I. Song for all Seas, all Ships 00:18:26 2. II. On the Beach at Night, alone 00:10:23 3. III. Scherzo: The Waves 00:07:46 4. IV. The Explorers: Grave e molto adagio 00:27:19
Zespół, który od lat udowadnia, że można podążać własną drogą, trzymać się własnych pomysłów i estetyki, a przy tym osiągnąć popularność, cieszyć się ogromną atencją fanów i nieustającą życzliwością krytyków. Karierę zaczynał na Studenckim Festiwalu Piosenki w Krakowie. Nierzadko wymieniany, jako zespół rockowy - wszak występował w Jarocinie. Sympatycy, fani i wielbiciele Raz Dwa Trzy kochają Adama Nowaka i jego zespół za senne bosanowy, kojące rytmy reggaeowe, miękko otulające dźwięki gitar, akordeonu i kontrabasu. Bogactwo instrumentów, technicznie doskonałe aranżacje, pełna pasja tworzenia i grania to znaki firmowe zespołu. Teksty Adama Nowaka są kunsztownie skonstruowanymi opowieściami z głębokim przesłaniem. Filozoficzne kapsułki, które chce się połknąć, by poszerzyć świadomość. Adam Nowak nie boi się pytań o rzeczy trudne i ostateczne. Jego liryka porusza i pozostaje w słuchaczu. Raz Dwa Trzy to zjawisko. Fenomen. Są twórcami i równie dobrymi interpretatorami. Interpretacje tekstów Agnieszki Osieckiej czy Wojciecha Młynarskiego w wykonaniu Raz Dwa Trzy to jedne z najpiękniejszych i najtrafniejszych spośród dostępnych. Wielokrotnie nominowani do prestiżowych nagród muzycznych, nagradzani, ich albumy niejednokrotnie pokrywały się złotem i platyną.
Tracklista:1. Over the Waves2. The Blues3. Dipper Mouth Blues4. None of My Jelly Roll5. Gettysburg March6. Ting-a-ling7. Bourbon Street Blues8. Original Dixieland One-step9. Hindustan10. At the Jazz Band Ball11. Down By the Old Mill Stream12. Royal Garden Blues13. Over the Waves14. Bill Bailey15. Roses of Picardy16. Ugly Child
Tracklista:1. Our Goal to Realise2. Black Beacon Sound
