Tracklista: 1. 404 Not Found 2. Rokuji no Catharsis 3. Ao no Shinzou 4. Uwasa de Kirai ni Naranaide 5. Watashi dake ga Inai Sekai 6. Bikini Riot 7. Heroine ni Narenai 8. Live Drive
Tracklista: 1. Do Not Fear The Dark2. Joan Of Arc (The Ballad Of La Pucelle)3. Lord Bateman4. Female Rambling Sailor5. Lord Lovel6. The Sanguinary Butcher7. Shallow Brown8. Lambkin9. The Lady Dressed In Green10. The Abandoned Baby11. Jack in the Green12. Do Not Fear The Dark (Electric)13. Lord Bateman (Electric)
Tracklista:1. Jungle Souljah (Feat. La La & the Boo Ya)2. UK Allstars (Feat. Tenor Fly, Top Cat, General Levy, Tippa Irie, Sweetie Irie and Daddy Freddy) (Congo Natty Meets Benny Page Mix)3. Revolution (Feat. Nanci Correia, Phoebe 'Iron Dread' Hibbert and Ras Buggsy)4. Get Ready (Feat. Tenor Fly, Daddy Freddy and Nanci Correia)5. Jah Warriors (Feat. Nanci Correia, Ras Buggsy and YT)6. Nu Beginingz (Feat. Sister Mary)7. Jungle Is I and I (Feat. Lady Chann) (Congo Natty Meets Vital Elements Mix)8. London Dungeons (Feat. Martha Kean) (Congo Natty Meets Boyson and Crooks Mix)9. Rebel (Feat. 2Nice)10. Micro Chip (Say No) (Feat. Kaya Fyah and Phoebe 'Iron Dread' Hibbert
Najwcześniejsze wzmianki dotyczące Queen's Royal Pipers sięgają XVI w. Album prezentuje możliwości 4 pipers: Briana MacRae, Rogera Juth, J.M.Banksa i Petera Harvie z dwóch pułków - Gordon Highlanders i Scots Guards. Prezentacje tego typu wymagają najwyższej jakości wsparcia instrumentów perkusyjnych - werbla i bębna basowego. Na tej płycie znakomicie wywiązują się z tego zadania Tony Burns i Steven Fyfe.
Tracklista:1. Spoken Introduction by Georg Tintner 00:04:422. Idomeneo, K. 366: Overture 00:05:20Symphony No. 34 in C Major, K. 3383. I. Allegro vivace 00:07:194. II. Andante di molto 00:07:475. III. Finale: Allegro vivace 00:08:086. Spoken Introduction by Georg Tintner 00:02:13Symphony No. 41 in C Major, K. 551, "Jupiter"7. I. Allegro vivace 00:11:408. II. Andante cantabile 00:11:149. III. Menuetto: Allegretto 00:05:1510. IV. Molto allegro 00:12:21
W czasach gdy rockowe zespoły pojawiają się i znikaja, Aerosmith od kilku dekad niezmiennie zachwycają i inspiruja. Zeszłoroczna, wyprzedana trasa z Kiss potwierdziła tylko ciągle wysoką pozycję zespołu na rockowym firmamencie. Teraz jednak czas na długo zapowiadany album bluesowy - "Honkin’ On Bobo". jednak nie jest to zwykła bluesowa płyta - to BLUES ZAGRANY PRZEZ AREOSMITH !!! Amerykańscy fani mieli okazję poznać pierwsze utwory z tej płyty podczas wspomnianej już trasy, a kawałek "Baby Please Don’t Go" zaprezentowany został ponad miliardowej publiczności podczas tegorocznego finału Super Bowl. Zapowiada się powrót do korzeni. I - jak to w przypadku Aerosmith - w wielkim stylu.
Tracklista:1. The Usurper2. Jewel Throne3. Return to the Eve (Celtic Frost Cover)
"Uwielbiam Billa Jest fenomenalnym pianistą. Utwory, które gra zawsze znajdują prostą drogę do serca. Są bardzo głębokie i pełne autentycznych emocji” - Diana Krall. "Bill Charlap Trio – to mówi samo za siebie. Nie istnieje nic lepszego”- Johnny Mandel. "Gra Billa Charlapa jest wyjątkowa, ciepła i inteligentna. Tak jakby jednocześnie grał i melodię, i słowa” - Alan & Marilyn Bergman.Czytając tak entuzjastyczne wypowiedzi na temat Billa Charlapa, trudno przejść obojętnie obok jego najnowszego albumu – “Notes From New York”, który jest debiutem laureata nagrody Grammy w wytwórni Impulse! W Nowym Jorku, będącym stolicą światowego jazzu, artysta jest uznawany za mistrza melodyjnego grania, co samo w sobie nie jest proste i wymaga dużego doświadczenia, intuicji oraz pokory. Albumem Charlap ugruntowuje swoją pozycję w panteonie nowojorskich stylistów fortepianu. Jednocześnie, wymienia Tommiego Flanagana, Hanka Jonesa i Jimmiego Rowlesa jako najważniejsze źródła inspiracji. Tony Bennett, który współpracował z Charlapem przy okazji nagrywania uhonorowanego później nagrodą Grammy albumu “The Silver Lining: The Songs Of Jerome Kern”, dołącza do chóru entuzjastów talentu artysty: "podobnie jak Art Tatum, Teddy Wilson, George Shearing, Count Basie i Duke Ellington - Bill Charlap może być wymieniany jako jeden z najznamienitszych amerykańskich muzyków swoich czasów. Charlap ma pod palcami setki utworów, każdemu z nich oddając cząstkę samego siebie. W mistrzowski sposób podkreśla subtelność frazy, oddaje głębię harmonii, nie zapomina też o słowach, doskonale oddając ich nastrój nawet w instrumentalnych aranżacjach. Jego gra cechuje się rzadko spotykaną elegancją, która stawia go w jednym szeregu z ikonami jazzowej pianistyki. Album “Notes from New York” przedstawia doświadczone trio (oprócz Charlapa tworzą je Kenny Washington i Peter Washington) u szczytu formy. Krążek otwiera dobrze znany "I'll Remember April", a zamyka najwyższego rzędu, solowa interpretacja klasyku "On the Sunny Side of the Street".Cała reszta płyty to mało znane i rzadko wykonywane standardy, z których niektóre są prawdziwymi, ukrytymi skarbami. Przykładem może tu być utwór "Make Me Rainbows", który znalazł się na ścieżce dźwiękowej filmu “Fitzwilly” z 1967 roku, napisany przez Johna Williamsa kilka lat przed podjęciem współpracy ze Stevenem Spielbergiem i Georgem Lucasem. Wykonując ten utwór, trzej muzycy w magiczny sposób stają się jednym, żywym i pulsującym organizmem. W "Not a Care in the World," Vernona Duke’a Charlap gra taneczne solo, a wzniosły "There Is No Music" otwiera przed słuchaczem niemal poetycką przestrzeń. Na płycie nie brakuje humoru. Przykładem jest przypominające brzęczenie trzmiela solo Charlapa w "A Sleepin' Bee". Kariera tria Billa Charlapa przypomina długą podróż po Nowy Jorku, w trakcie której muzycy odwiedzili tak prestiżowe miejsca jak: Café Carlyle, Lincoln Center, Carnegie Hall czy Apollo Theatre. Album „Notes From New York” jest dowodem na to, że artyści wreszcie dotarli do celu. Tracklista: 1. I'll Remember April2. Make Me Rainbows3. Not A Care In The World4. There Is No Music5. A Sleepin' Bee6. Little Rascal On A Rock7. Too Late Now8. Tiny's Tempo9. On The Sunny Side Of The Street
Płyta nagrana podczas koncertu w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego. Grażynie towarzyszyli: zespół muzyczny Darka Janusa i muzycy Polskiej Orkiestry Radiowej. Jubilatka zaprosiła też swoich ulubionych wokalistów: Floyd’a Anthony’ego Phifera, Kubę Badacha i Stanisława Soykę.Album jest niezwykłym upominkiem artystki dla jej wiernych fanów. We wstępie do płyty Maria Szabłowska napisała: ” Mówi się o niej (…), że jest piosenkarką ekskluzywną. Nie ma jej w prasie kolorowej, nigdy nie śpiewa pod publiczkę. Jest wybredna w doborze repertuaru. Nie zabiega o rozgłos. A ludzie i tak przychodzą na koncerty, kupują płyty. Na eliminacjach do festiwali czy różnych telewizyjnych talent shows młodzi ludzie bardzo często śpiewają jej piosenki. Dlaczego? Bo piosenki Grażyny zawsze są o czymś. Na tej płycie znajdą Państwo zarówno jej wielkie przeboje, jak i utwory z ostatniej płyty „Przepływamy”. Darek Janus, kompozytor i pianista, już dobrych kilka lat temu postawił sobie za cel, że musi nagrać płytę z Łobaszewską. Uzbierał 11 piosenek i przyjechał z nimi do Grażyny do Gdyni. Ona jeszcze tego samego dnia odpowiedziała – Darek, one wszystkie są moje.”Grażyna Łobaszewska od 1970 do 1972 roku była słuchaczką gdańskiego Studia Piosenki Polskiego Radia i Telewizji. Debiutowała na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze. Śpiewała w chórkach u Haliny Frąckowiak, Urszuli Sipińskiej, Elżbiety Wojnowskiej. Współpracowała z grupą S 26 Andrzeja Ellmana, potem były zespoły Ergo Band, Crash i Cancer, a stosunkowo niedawno Ajagore. W Opolu debiutowała w 1974 roku. Dwa lata później dostała na tym festiwalu nagrodę dziennikarzy. Śpiewała „Nocny spacer”. Zachwyciła jury barwą głosu i interpretacją. Wciąż śpiewa jak czarna wokalistka. Ten głos docenił także Czesław Niemen, który dał pozwolenie Grażynie Łobaszewskiej na wykonywanie jego piosenek, choć w zasadzie nie lubił , gdy ktoś inny śpiewał jego repertuar.Dzięki tej płycie wszyscy odbiorcy mogą posłuchać jak wciąż świeżo brzmi głos artystki i jak zachwycająca jest jej interpretacja piosenek.Dodajmy, że podczas koncertu artystka otrzymała Honorowy Złoty Mikrofon Polskiego Radia wraz z podziękowaniami za wszystkie piosenki, które nagrała w studiach Polskiego Radia oraz Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Przyjmując te wyróżnienia powiedziała skromnie: „Zamiast mówić dużo, wolę wam zaśpiewać”.Występują:GRAŻYNA ŁOBASZEWSKAGościnnie:Floyd Anthony Phifer (1)Kuba Badach (5)Staszek Soyka (7)Zespół:Bartek Jakubiec – gitaraGrzegorz Poliszak – perkusjaBartek Szetela – gitara basowaDarek Janus – instrumenty klawiszowe, kierownictwo muzyczneKuba Wawszczeniuk – trąbkaPaweł Pełczyński – saksofonyAneta Figiel, Zbigniew Fil – chórkimuzycy Polskiej Orkiestry Radiowej
