Tracklista:1. Mediterranean Sundance/Rio Ancho2. Short Tales of the Black Forest3. Frevo Rasgado4. Fantasia Suite (Viva La Danzarina/Guitars of the Exotic Isle/Rhapsody Italia/Bravoto Fantasia)5. Guardian Angel
Amerykański gitarzysta Liberty Ellman, dzięki swojej improwizacyjnej i interpretacyjnej elastyczności oraz unikalnemu, rytmicznemu dotykowi, miał okazję współpracować z takimi muzykami jak Henry Threadgill, Wadada Leo Smith, Myra Melford, Butch Morris, Vijay Iyer, Rudresh Mahanthappa, Steve Lehman, Marty Erlich i Joe Lovano, tworząc jedne z najlepszych formacji jazzowych. Akompaniował także wokalistką jak Ledisi, Somi czy Jen Chapin.Płyta ukazała się w barwach Pi Recordings, uznawanego za jedno z najlepszych jazzowych wydawnictw ostatniego ćwierćwiecza. Liberty Ellman jako filar formacji Henry Threadgill & Zooid w naturalny sposób przesiąkł koncepcjami lidera - Henry'ego Threadgilla. Jednak nie jest to kopia muzyki legendarnego saksofonisty. Mamy tu raczej do czynienia z promieniowaniem oryginalnej koncepcji Threadgilla.Zespół został rozbudowany względem dwóch poprzednich płyt, na „Radiate” usłyszymy oprócz lidera Steve'a Lehmana na alcie, Jonathana Finlaysona na trąbce, Jose Davila na tubie, Stephana Crumpa na kontrabasie i Damiona Reida za perkusją. Poszarpane rytmiczne struktury, które są osią muzycznej koncepcji Threadgilla, napędzone zostały dynamiczną maszyną instrumentalną. Trzeba też przyznać, że zespół generuje imponującą gamę pomysłów, w znaczny sposób poszerzający nasze wyobrażenie o języku współczesnego jazzu. Nie dziwi więc fakt, że album spotkał się ze znakomitym przyjęciem w opiniotwórczych jazzowych mediach w USA i w Europie. Mariusz Zawiślak
Tracklista: CD 1 1. Pussy Willow 2. The Very Thought Of You 3. Nasty 4. The Strollers 5. Sunday 6. Fair Ground 7. Love Is Here To Stay 8. Short Coat 9. Baby, Won't You Please Come Home 10. Impressario 11. Ill Wind CD 2 1. Blues For Piney Brown 2. Blues For The Blues 3. Blues For Bill Basie 4. Gee, Baby, Ain't I Good To You? 5. You're Getting To Be A Habit With Me 6. Taste On The Place 7. Moonlight In Vermont 8. Hollering At The Watkins 9. Used To Be Basie 10. How Deep Is The Ocean 11. Studio Call 12. Love Is Here To Stay 13. K.M. Blues 14. Walkin' With Sweets
Tracklista:
Gitarzysta Łukasz Borowicki prezentuje album "Morbidezza Of Decadence". Płyta ukazuje się w oficynie wydawniczej Multikulti Project. W połowie polski, w połowie duński sekstet prezentuje odważną, otwartą na inne gatunki muzyczne formę, poddaną wielkiej dyscyplinie instrumentalnej. Album wypełniają wyłącznie kompozycje lidera, pieczołowicie zarejestrowane w kwietniu 2017 roku w duńskim Odense. Łukasz Borowicki, napędzany interdyscyplinarną energią, to muzyk kompletny, zarówno jako oryginalny kompozytor, jak i wytrawny gitarzysta. Jak sam mówi w wywiadach „(...) moja muzyka wychodzi poza kanon jazzowego grania, z jednej strony czerpię inspirację z dorobku współczesnej i XX-wiecznej kameralistyki, z drugiej – z surowości i bezkompromisowości muzyki rockowej (...)”. Prowadzi cztery formacje, Łukasz Borowicki Trio, Łukasz Borowicki Quartet, Lynchpin (tutaj występuje wyłącznie jako kompozytor na siedmio-osobowy skład instrumentalny - flute, clarinet/bass clarinet, violin, cello, piano, vibraphone, percussions/glockenspiel) i Łukasz Borowicki Sextet. Współpracował jako kompozytor z malarzem Markiem Niemirskim, pisząc muzykę ilustrującą cykl jego obrazów „Fingerprints”, które były wystawiane wraz z jego muzyką, między innymi w Berlinie i w słynnej Saatchi Gallery w Londynie. Muzycy: Łukasz Borowicki: acoustic & electric guitars Mads la Cour: flugelhorn Bartłomiej Wawryniuk: alto saxophone Soren Gemmer: piano Mariusz Praśniewski: double bass Anders Mogensen: drums
Minęło ponad trzydzieści lat odkąd Tomasz Stańko po raz pierwszy wystąpił w barwach słynnej ECM Records. Dzisiaj, wraz wydaniem płyty "Lontano” koło historii zatacza swoisty obieg. Pośród zamieszczonych na dysku kompozycji obok reinterpretacji słynnej komedowskiej Katorny, nowych utworów własnych utrzymanych w poetyce Milesa Davisa i Cheta Bakera znajduje się także "Tale” kompozycja znana ze słynnej "Balladyny”, w nagraniu, której grupę Stańki wspomagali: Dave Holland, Edvard Vesala i młodziutki Tomasz Szukalski."Lontano” to także kwartet, ale nie taki jak tamten sprzed lat. Dzisiejszy zespół Stańki to nie okazjonalnie zebrany team, lecz działający od dawna working band stanowiący wymarzony wehikuł instrumentalno - osobowy dla jego muzycznych wizji. Przez ostatnich pięć lat, tyle bowiem czasu minęło odkąd wspólnie wydają płyty w firmie Manfreda Eichera, kwartet z Marcinem Wasilewskim - fortepian, Sławomirem Kurkiewiczem - kontrabas i Michałem Miśkiewiczem - perkusja stał się jednym z najbardziej wyrazistych bandów europejskiej sceny jazzowej, a jego lider wiodącą na niej figurą, której prestiż i sława daleko wykroczyły poza granice Starego Kontytnentu. Nie przypadkiem, zatem, w dwa miesiące po ukazaniu się najnowszej płyty (11 września 2006), Stańko wyruszy w liczącą ponad 20 koncertów trasę promocyjną po kolebce jazzu - USA. Teraz jednak nie pojedzie tam jako artysta na nowo odkryty czy zasługujący na szersze uznanie. Stany Zjednoczone przyjęły muzykę Stańki gorąco jeszcze w czasach płyty Soul of Things i aplauz jaki do tej pory nieustannie trwa jest najlepszym dowodem na uniwersalność artystycznych działań trębacza i niesłabnące zapotrzebowanie na jego sztukę. Dzisiaj otworem stoją przed nim najsłynniejsze kluby od nowojorskich Village Vanguard i Birdland, po chicagowski Yoshi’s, a prestiżowe sale koncertowe na długo przed planowanymi koncertami wyprzedają komplety biletów. Można być niemal pewnym, że nagrana rok temu w Studio La Buisonne w południowej Francji, tuż po azjatyckiej trasie koncertowej płyta "Lontano” odniesie co najmniej taki sam sukces jak dwie poprzedniczki. Można być tego pewnym, ponieważ będzie to płyta jednego z najwspanialszych zespołów dzisiejszego jazzu.
Wiosną 1966 roku, 24-letni Otis Redding był już prawdziwą gwiazdą R&B i soulu i cieszył się sławą wśród afroamerykańskiej społeczności w USA. Wokalista świętował artystyczny i komercyjny sukces swojego trzeciego albumu studyjnego – Otis Blue. Choć single z tej płyty powoli przebijały się na zdominowane przez „białą” muzykę listy przebojów, Redding wciąż jeszcze czekał na uznanie tej części publiczności. Swój cel miał osiągnąć dzięki trzem koncertom w holywoodzkim klubie muzycznym Whisky a Go Go, kojarzonym z ruchem hippisowskim oraz występami takich zespołów, jak: The Doors, The Byrds i Buffalo Springfield. Redding miał być pierwszym artystą soulowym występującym na tej scenie.W istocie, występy w Whisky nadały karierze Reddinga rozpędu, zapewniając mu rozgłos wśród białych fanów muzyki. Jak wspomina Robby Krieger, gitarzysta The Doors, obecny na jednym z koncertów: “Pamiętam, że przez cały wieczór stałem tuż pod sceną. Nigdy wcześniej nie słyszałem o Otisie Reddingu. Jego energia wbiła mnie w ziemię”. Rok później, Otis występował już jako jedna z gwiazd Monterey Pop Festival, obok tak znakomitych artystów jak Jimi Hendrix, czy The Who. Kres będącej w szczytowym punkcie kariery położył tragiczny wypadek lotniczy w grudniu 1967 roku.
WOGRAM N FAHRVERGNUGEN
Tracklista: 1. Room 3352. Nite Crawler3. Point It Up4. Rio Samba5. Don't Give It Up6. (It Was) Only Yesterday7. Last Night8. Song for Katie9. Sleepwalk10. 10pm11. For Love Alone12. Strikes Twice13. Springville14. Mulberry Street
Tracklista: CD 1 1. Pentacision Part One 2. Pentacision Part Two 3. Heptopia 4. Prelude 5. Spirit of Adventure 6. Prelude 7. Tick Tock CD 2 1. The Optimistic Pessimist 2. Prelude 3. Folklore 4. Whisper 5. Giant's Stomp 6. Eddie's 7. Unity